drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz 658, Odrzucenie skargi, Prezydent Miasta, Odrzucono skargę, II SAB/Gl 47/11 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2011-11-28, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SAB/Gl 47/11 - Postanowienie WSA w Gliwicach

Data orzeczenia
2011-11-28 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2011-11-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Maria Taniewska-Banacka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie niepotwierdzenia kserokopii dokumentów z akt oraz niewydania oryginału dowodu uiszczenia opłaty za wydanie kopii w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie

W swojej skardze z dnia [...] r. I.K. zarzuciła Prezydentowi Miasta Z. bezczynność polegającą na niepotwierdzeniu za zgodność z oryginałem wydanych z akt sprawy kopii dokumentów oraz odmowy wydania oryginału dowodu wpłaty skarbowej. Skarżąca przyznała co prawda, że na otrzymanych dokumentach organ umieścił pieczęć "za zgodność z oryginałem", jednak że w jej ocenie nie jest to wystarczające, albowiem kserokopie dokumentów nie wskazują przez kogo zostały one wydane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kognicja sądów administracyjnych wyznaczona została treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) oraz w innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 tej ustawy. Co do zasady kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

- decyzje administracyjne,

- niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),

- inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

- pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

- inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.

Jak również w określonych przez ustawę przypadkach bezczynności tych organów lub przewlekłego prowadzenia przez nie postępowania.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest żaden konkretny akt administracyjny wydany przez organ administracji publicznej jak również bezczynność organu dotycząca niewydania konkretnego aktu. Skarżąca kwestionuje natomiast czynności materialno - techniczne dokonywane przez organ. Zauważyć przyjdzie, że akurat w tym przypadku Sąd nie jest uprawniony do kontroli działań organu, ponieważ brak jest wyraźnej podstawy ustawowej przyznającej mu tego rodzaju kompetencje. W szczególności zaś działanie organu, które opisuje skarżąca nie może być traktowane jako niepodjęcie innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skargę I.K. jako niedopuszczalną należało odrzucić. W myśl powołanego wyżej przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.



Powered by SoftProdukt