Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stefan Babiarz po rozpoznaniu dnia 5 lutego 2019 r. zażalenia V. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 642/18 w sprawie ze skargi V. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 3 stycznia 2018r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. V. P.(zwana dalej skarżącą) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 3 stycznia 2018 r., którą to decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, która ustaliła skarżącej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. na kwotę

23.898 zł.

2. W wyniku wniesionej skargi skarżąca została zarządzeniem wezwana do uiszczenia wpisu sądowego (karta nr 2). Sąd wskazał, że skoro kwestionowana wysokość podatku wynosi 23.898 zł, to wpis stosunkowy wynosi 717 zł.

W zarządzeniu wskazano podstawę prawną wezwania, określono termin do dokonania wpisu.

3. W zażaleniu skarżąca podniosła, że sprawa dotyczy "obowiązku" zapłacenia podatku, a nie "konkretnej kwoty". Zatem wpis powinien zostać ustalony nie na podstawie § 1 tego rozporządzenia, tylko § 2, który stanowi, że: § 2. 1. Wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach: 2) skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - 200 zł". Zdaniem skarżącej § 2.1. jest przepisem lex specialis wobec § 1, który mówi o wpisie stosunkowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

4. Sprawa rozpoznawana na skutek skargi od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania pieniężnego dotyczy określonej kwoty pieniężnej, dlatego należy pobrać wpis stosunkowy, a nie stały. Gdyby przyjąć stanowisko skarżącego, to każda sprawa w sądzie w istocie dotyczy praw i obowiązków, zatem od każdej sprawy powinien być wówczas pobrany wpis stały w wysokości 200 zł. Tak jednak nie jest. Ustawodawca różnicuje wysokość wpisu. Wbrew twierdzeniom strony to właśnie przepis dotyczący sprawy, w której sporna jest określona suma pieniężna jest przepisem bardziej szczegółowym, dookreślającym przedmiot sprawy w porównaniu do ogólnego wskazania "obowiązek" zapłaty podatku. Zatem to nie § 2 rozporządzenia jest przepisem szczegółowym, a § 1. Paragraf 1 rozporządzenia lepiej oddaje przedmiot sporu zatem bez wątpliwości wpis jest wpisem stosunkowym. O rodzaju wpisu sądowego decyduje w zasadzie charakter sprawy,

w której wniesiono skargę, a dokładnie to, czy przedmiot skargi -

a więc rozstrzygnięcie organu - wiąże się z określonymi świadczeniami

pieniężnymi. Jeżeli tak jest, to w sprawie powinien zostać pobrany wpis stosunkowy.

Natomiast w sytuacji, gdy skarga nie dotyczy aktu powiązanego

z należnością pieniężną, należy pobrać wpis stały. Nadal jednak otwarta

pozostaje kwestia sposobu ustalania związku zaskarżonego aktu

z należnością pieniężną, a właściwie ustalenie, kiedy akt obejmuje daną należność pieniężną. Wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który

w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy

w danym akcie organ konkretyzuje (z reguł określa wysokość) tę należność (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008 r., I FZ 505/08, LEX nr 564250).

Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

w postanowieniu z dnia 5 listopada 2018, III SA/Gl 985/18, który wprost wskazał, że jeżeli sprawa "dotyczy decyzji ustalającej kwotę podatku od towarów i usług, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, to zależy od tej skargi pobrać wpis stosunkowy".

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 marca 2009 r., I GSK 89/10, wyraźnie zaznaczył, że: "Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego nie mogą być należności pieniężne jako takie, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. kreujące określoną należność pieniężną lub stwierdzające jej istnienie. W przypadku, gdy strona skarży decyzję administracyjną określającą wysokość cła, przedmiotem zaskarżenia będzie skonkretyzowana należność pieniężna a skarga na tę decyzję będzie objęta wpisem stosunkowym".

Żaden z tych sądów nie odnosił się do obowiązku zapłaty podatku, każdy natomiast nawiązywał do wysokości zobowiązania. Należy jeszcze przytoczyć postanowienie NSA z dnia 4 lutego 2010 r., I OZ 70/10, LEX nr 658773, w którym Sąd ten podniósł, że skoro przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest opłata adiacencka, czyli akt ustalający należność pieniężną w formie daniny publicznej, to wysokość tego zobowiązania stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia w rozumieniu art. 216 p.p.s.a. od której należny jest wpis stosunkowy. Fakt kwestionowania zasadności naliczenia opłaty adiacenckiej, a nie jej wysokości, nie ma wpływu na sposób ustalania rodzaju wpisu (stosunkowego bądź stałego).

W zarządzeniu - poprawnie sformułowanym - podano wszystkie niezbędne dane oraz wskazano termin, przed upływem którego należy dokonać czynności. Wezwanie o uiszczenie wpisu było poprawne, wpis prawidłowo został obliczony stosunkowo.

5. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak

w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2018 r., poz. 1302).