[...] [...]. – wspólnicy spółki cywilnej Biuro Rachunkowe [...], [...]. s.c. (dalej: skarżący) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: organ).
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że została ona uwzględniona w całości i decyzją z dnia 5 sierpnia 2024 r., znak: [...], nr PFRON: [...] ustalił wysokość dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego za styczeń 2024 r. na kwotę 1350 zł. Decyzja ta została doręczona skarżącym 8 sierpnia 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 (tj. skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (tj. śmierć strony). Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontroli), powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, który miał podlegać kontroli sądu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Mając na uwadze, że organ – w wyniku złożenia skargi – uwzględnił ją w całości decyzją z dnia 5 sierpnia 2024 r., znak: [...], nr PFRON: [...], ustalając wysokość dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego za żądany przez skarżących miesiąc, uznać należy, iż wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie. Żądanie skargi zostało tym samym zrealizowane i dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2022 r. sygn. akt I GZ 410/22).
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
