{\rtf1\ansi\ansicpg1252
\deff0{\fonttbl{\f0\froman\fcharset0 Times New Roman;}{\f1\froman\fcharset0 Helvetica;}{\f2\froman\fcharset0 Arial;}{\f3\froman\fcharset0 unknown;}}
{\colortbl\red0\green0\blue0;\red255\green255\blue255;\red192\green192\blue192;}
{\stylesheet 
{\style\s1 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs32\b\cf0 heading 1;}
{\style\s2 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs28\b\i\cf0 heading 2;}
{\style\s3 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs26\b\cf0 heading 3;}
{\style\s0 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs24\cf0 Normal;}
}
{\*\listtable
}
{\*\listoverridetable
}
{\info}
\paperw11907\paperh16840\margl1440\margr1120\margt1720\margb1440
{\footer \pard\plain\s0\ql\fi0\li0\ri0\plain\f0 2026-04-11 06:50\par
}{\header \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f0 Centralna Baza Orzecze\u324? S\u261?d\u243?w Administracyjnych
\cell\pard\plain\intbl\s0\qr\fi0\li0\ri0\plain\f0 Str \f3{\field{\*\fldinst PAGE}{\fldrslt  }}\f0  / \f3{\field{\*\fldinst NUMPAGES \\* Arabic}{\fldrslt 1 }}
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\row
\pard}\pgwsxn11907\pghsxn16840
\marglsxn1440\margrsxn1120\margtsxn1720\margbsxn1440\pard\plain\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs24\b I OSK 2633/20 - Wyrok\b0\par
\par\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data orzeczenia\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2024-05-22
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data wp\u322?ywu\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2020-12-01
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u261?d\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Naczelny S\u261?d Administracyjny
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u281?dziowie\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 El\u380?bieta Kremer /przewodnicz\u261?cy sprawozdawca/
\par Iwona Bogucka
\par Mariola Kowalska
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Symbol z opisem\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 6076 Sprawy obj\u281?te dekretem o gruntach warszawskich
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Has\u322?a tematyczne\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Grunty warszawskie
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sygn. powi\u261?zane\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 I SA/Wa 963/18
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Skar\u380?ony organ\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Inne\u126?Inne
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Tre\u347?\u263? wyniku\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Oddalono skarg\u281? kasacyjn\u261?
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Powo\u322?ane przepisy\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Dz.U. 1945 nr 50 poz 279; art.7 ust. 1; Dekret z dnia 26 pa\u378?dziernika 1945 r. o w\u322?asno\u347?ci i u\u380?ytkowaniu grunt\u243?w na obszarze m. st. Warszawy.
\par Dz.U. 2017 nr 0 poz 718; art.30 ust.1 pkt 6; Ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o szczeg\u243?lnych zasadach usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci  warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sentencja\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie: Przewodnicz\u261?cy: S\u281?dzia NSA El\u380?bieta Kremer (spr.) S\u281?dziowie: S\u281?dzia NSA Iwona Bogucka S\u281?dzia NSA Mariola Kowalska Protokolant starszy asystent s\u281?dziego Maciej Koz\u322?owski po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2024 r. na rozprawie w Izbie Og\u243?lnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomo\u347?ci warszawskich od wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 963/18 w sprawie ze skarg I. R., J. K., J. S., K. S., P. W., W. K., Z. P. i Z. K., J. sp. z o.o. z siedzib\u261? w W. oraz Miasta Sto\u322?ecznego Warszawy na decyzj\u281? Komisji do spraw usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich wydanych z naruszeniem prawa z dnia 13 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa u\u380?ytkowania wieczystego 1) prostuje z urz\u281?du oczywist\u261? omy\u322?k\u281? w komparycji wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 963/18 w ten spos\u243?b, \u380?e w miejsce b\u322?\u281?dnie wpisanego imienia strony skar\u380?\u261?cej: "P. W." wpisuje prawid\u322?owo: "P. W."; 2) oddala skarg\u281? kasacyjn\u261?; 3) zas\u261?dza od Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomo\u347?ci warszawskich na rzecz J. K., K. S., P. W., W. K., Z. P. i Z. K. solidarnie kwot\u281? 360 (trzysta sze\u347?\u263?dziesi\u261?t) z\u322?otych tytu\u322?em zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania kasacyjnego; 4) zas\u261?dza od Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomo\u347?ci warszawskich na rzecz J. sp. z o.o. z siedzib\u261? w W. kwot\u281? 360 (trzysta sze\u347?\u263?dziesi\u261?t) z\u322?otych tytu\u322?em zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania kasacyjnego; 5) zas\u261?dza od Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomo\u347?ci warszawskich na rzecz Miasta Sto\u322?ecznego Warszawy kwot\u281? 360 (trzysta sze\u347?\u263?dziesi\u261?t) z\u322?otych tytu\u322?em zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania kasacyjnego; 6) zas\u261?dza od Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomo\u347?ci warszawskich na rzecz I. R. kwot\u281? 240 (dwie\u347?cie czterdzie\u347?ci) z\u322?otych tytu\u322?em zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania kasacyjnego.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Uzasadnienie\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Wyrokiem z dnia 14 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 963/18 Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skarg I.R., J.K., J.S., K.S., P.W., W.K., Z.P. i Z.K., J. sp. z o.o. z siedzib\u261? w W. oraz Miasta Sto\u322?ecznego Warszawy, uchyli\u322? decyzj\u281? Komisji do spraw usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich wydanych z naruszeniem prawa z dnia 13 marca 2018 r. oraz decyzj\u281? Komisji do spraw usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich wydanych z naruszeniem prawa z dnia 22 listopada 2017 r. w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa u\u380?ytkowania wieczystego.
\par 
\par Wyrok zapad\u322? na tle nast\u281?puj\u261?cych okoliczno\u347?ci sprawy:
\par 
\par Zabudowana nieruchomo\u347?\u263? po\u322?o\u380?ona w W. przy ul. [...], oznaczona jako dawna hip. nr [...], obecnie jako dzia\u322?ka ewidencyjna nr [...] z obr\u281?bu [...] o pow. 615 m\u178?, obj\u281?ta by\u322?a dzia\u322?aniem dekretu z dnia 26 pa\u378?dziernika 1945 r. o w\u322?asno\u347?ci i u\u380?ytkowaniu grunt\u243?w na obszarze miasta sto\u322?ecznego Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), dalej jako "dekret".
\par 
\par Z dniem wej\u347?cia w \u380?ycie dekretu (tj. z dniem 21 listopada 1945 r.) grunty nieruchomo\u347?ci warszawskich - w tym grunt przedmiotowej nieruchomo\u347?ci - przesz\u322?y na w\u322?asno\u347?\u263? gminy m.st. Warszawy, a od 1950 r. - na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej w\u322?adzy pa\u324?stwowej (Dz. U. Nr 14, poz. 130) - na w\u322?asno\u347?\u263? Skarbu Pa\u324?stwa.
\par 
\par Obj\u281?cie nieruchomo\u347?ci w posiadanie przez Gmin\u281? m.st. Warszawy nast\u261?pi\u322?o w dniu 19 kwietnia 1948 r. kiedy ukaza\u322?o si\u281? stosowne og\u322?oszenie w Dzienniku Urz\u281?dowym nr 10 Rady Narodowej i Zarz\u261?du Miejskiego m.st. Warszawy.
\par 
\par W dniu 11 czerwca 1948 r. dzia\u322?aj\u261?cy w imieniu F.K., A.G., I.S. i W.B. adwokat T.N. z\u322?o\u380?y\u322? w Wydziale Gospodarki Gruntami Zarz\u261?du Miejskiego w m.st. Warszawie wniosek o przyznanie dotychczasowym w\u322?a\u347?cicielom za czynszem symbolicznym prawa w\u322?asno\u347?ci czasowej do terenu nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?onej w Warszawie przy ul. [...], nr policyjny [...], nr hip. [...].
\par 
\par Po rozpoznaniu tego wniosku Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawa orzeczeniem administracyjnym z dnia 9 lipca 1951 r. odm\u243?wi\u322?o dotychczasowym w\u322?a\u347?cicielom prawa w\u322?asno\u347?ci czasowej do ww. gruntu nieruchomo\u347?ci warszawskiej po\u322?o\u380?onej i jednocze\u347?nie stwierdzi\u322?o, \u380?e wszystkie budynki znajduj\u261?ce si\u281? na powy\u380?szym gruncie przesz\u322?y na w\u322?asno\u347?\u263? Skarbu Pa\u324?stwa oraz orzek\u322?o o natychmiastowej wykonalno\u347?ci tego orzeczenia.
\par 
\par W.B. oraz A.G. wnie\u347?li odwo\u322?ania od ww. orzeczenia administracyjnego.
\par 
\par Decyzj\u261? z dnia 30 wrze\u347?nia 1951 r. Ministerstwo Gospodarki Komunalnej utrzyma\u322?o w mocy zaskar\u380?one orzeczenie.
\par 
\par W dniu 27 maja 1990 r. - na mocy art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzaj\u261?ce ustaw\u281? o samorz\u261?dzie terytorialnym i ustaw\u281? o pracownikach samorz\u261?dowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191) - przedmiotowa nieruchomo\u347?\u263? zosta\u322?a skomunalizowana. Decyzj\u261? z dnia 5 lipca 1991 r. Wojewoda Warszawski stwierdzi\u322?, \u380?e z dniem 27 maja 1990 r. Gmina Dzielnica Warszawa-\u346?r\u243?dmie\u347?cie naby\u322?a z mocy prawa w\u322?asno\u347?\u263? nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?onej w Warszawie przy ul. [...] z wy\u322?\u261?czeniem 4 lokali sprzedanych.
\par 
\par Pismem z dnia 3 lutego 1994 r. A.G. i M.S. wnios\u322?y o stwierdzenie niewa\u380?no\u347?ci orzeczenia Prezydium Rady Narodowej z dnia 9 lipca 1951 r. oraz decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 30 wrze\u347?nia 1951 r.
\par 
\par Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa decyzj\u261? z dnia 9 stycznia 1995 r.:
\par 
\par 1) stwierdzi\u322?, \u380?e zaskar\u380?one orzeczenie z dnia 9 lipca 1951 r. w okre\u347?lonej w aktach notarialnych cz\u281?\u347?ci lokali nr 4, 7, 8 i 10 oraz udzia\u322?\u243?w przypadaj\u261?cych tym lokalom w cz\u281?\u347?ci budynku i jego urz\u261?dze\u324?, kt\u243?re s\u322?u\u380?\u261? do u\u380?ytku og\u243?\u322?u mieszka\u324?c\u243?w, a tak\u380?e gruntu oddanego w u\u380?ytkowanie wieczyste nabywcom tych lokali, wydane zosta\u322?o z naruszeniem prawa, a w pozosta\u322?ej cz\u281?\u347?ci stwierdzi\u322? jego niewa\u380?no\u347?\u263?;
\par 
\par 2) stwierdzi\u322? niewa\u380?no\u347?\u263? decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 30 wrze\u347?nia 1951 r.
\par 
\par W zwi\u261?zku ze stwierdzeniem w cz\u281?\u347?ci niewa\u380?no\u347?ci orzeczenia z dnia 9 lipca 1951 r. do rozpoznania pozosta\u322? wniosek dekretowy z dnia 11 czerwca 1948 r.
\par 
\par Wobec powy\u380?szego Prezydent m.st. Warszawy decyzj\u261? z dnia 1 lipca 2009 r. orzek\u322? o:
\par 
\par - ustanowieniu na 99 lat prawa u\u380?ytkowania wieczystego na rzecz: 1) K.S. w udziale wynosz\u261?cym 0,26834 cz\u281?\u347?ci, 2) I.R. w udziale wynosz\u261?cym 0,13417 cz\u281?\u347?ci, 3) A.R. w udziale wynosz\u261?cym 0,13417 cz\u281?\u347?ci, 4) M.S. nieznanej z miejsca pobytu reprezentowanej przez kuratora - adwokata T.W., w udziale wynosz\u261?cym 0,10734 cz\u281?\u347?ci, 5) A.H. w udziale wynosz\u261?cym 0,05367 cz\u281?\u347?ci, 6) Z.P. w udziale wynosz\u261?cym 0,05367 cz\u281?\u347?ci, 7) P.W. w udziale wynosz\u261?cym 0,01789 cz\u281?\u347?ci, 8) M.B. w udziale wynosz\u261?cym 0,01789 cz\u281?\u347?ci, 9) E.S. w udziale wynosz\u261?cym 0,01208 cz\u281?\u347?ci, 10) D.W. w udziale wynosz\u261?cym 0,00596 cz\u281?\u347?ci, 11) P.W. w udziale wynosz\u261?cym 0,00596 cz\u281?\u347?ci, 12) A.P. w udziale wynosz\u261?cym 0,00596 cz\u281?\u347?ci, 13) Z.K. w udziale wynosz\u261?cym 0,00805 cz\u281?\u347?ci, 14) J.S. w udziale wynosz\u261?cym 0,00805 cz\u281?\u347?ci, 15) A.M. w udziale wynosz\u261?cym 0,00537 cz\u281?\u347?ci, 16) W.K. w udziale wynosz\u261?cym 0,00805 cz\u281?\u347?ci, 17) J.K. w udziale wynosz\u261?cym 0,00805 cz\u281?\u347?ci, 18) J.S. w udziale wynosz\u261?cym 0,00403 cz\u281?\u347?ci, tj. w \u322?\u261?cznym udziale wynosz\u261?cym 0,85870 cz\u281?\u347?ci do gruntu o powierzchni 615m\u178?, po\u322?o\u380?onego w Warszawie przy ul. [...], opisanego w ewidencji grunt\u243?w jako dzia\u322?ka nr [...] z obr\u281?bu [...], uregulowanego w ksi\u281?dze wieczystej KW nr [...]:,
\par 
\par - ustaleniu czynszu symbolicznego z tytu\u322?u ustanowienia prawa u\u380?ytkowania wieczystego do tego gruntu w wysoko\u347?ci 528,10 z\u322? p\u322?atnego z g\u243?ry w terminie do dnia 31 marca ka\u380?dego roku na konto Urz\u281?du m.st. Warszawy,
\par 
\par - ustaleniu, \u380?e czynszu symbolicznego nie pobiera si\u281? za rok, w kt\u243?rym zostanie ustanowione prawo u\u380?ytkowania wieczystego.
\par 
\par Protoko\u322?em z dnia 14 lutego 2011 r. m.st. Warszawa (dzia\u322?aj\u261?ce za po\u347?rednictwem Zarz\u261?du Dzielnicy \u346?r\u243?dmie\u347?cie) przekaza\u322?o beneficjentom ww. decyzji Prezydenta m.st. Warszawy budynek (z wy\u322?\u261?czeniem Lokali) wraz z dotycz\u261?c\u261? go dokumentacj\u261?.
\par 
\par Umow\u261? zawart\u261? w dniu 24 marca 2011 r. i obj\u281?t\u261? aktem notarialnym Rep. A nr [...] ustanowione zosta\u322?o na rzecz beneficjent\u243?w - w \u322?\u261?cznym udziale wynosz\u261?cym 85870/100000 (a wi\u281?c z pomini\u281?ciem udzia\u322?\u243?w zwi\u261?zanych z w\u322?asno\u347?ci\u261? sprzedanych uprzednio lokali) - prawo u\u380?ytkowania wieczystego gruntu. Wpis tego prawa w ksi\u281?dze wieczystej nast\u261?pi\u322? w dniu 3 czerwca 2011 r.
\par 
\par Umow\u261? przedwst\u281?pn\u261? z dnia 21 stycznia 2013 r., obj\u281?t\u261? aktem notarialnym Rep. A nr [...] beneficjenci (z wy\u322?\u261?czeniem M.S.) zobowi\u261?zali si\u281? do zawarcia umowy sprzeda\u380?y udzia\u322?\u243?w przys\u322?uguj\u261?cych im w prawach do nieruchomo\u347?ci na rzecz F. sp. z o.o. S.K.A.
\par 
\par Aktem notarialnym z dnia 18 czerwca 2013 r. Rep. A nr [...] beneficjenci (z wy\u322?\u261?czeniem M.S.) sprzedali za kwot\u281? [...] z\u322? na rzecz J. sp. z o.o. S.K.A. z siedzib\u261? w W. przys\u322?uguj\u261?cy im w prawie w\u322?asno\u347?ci budynku oraz w prawie u\u380?ytkowania wieczystego gruntu udzia\u322? wynosz\u261?cy \u322?\u261?cznie 75136/100000 cz\u281?\u347?ci.
\par 
\par R\u243?wnie\u380? umow\u261? z tego samego dnia za kwot\u281? [...] z\u322? sp\u243?\u322?ka naby\u322?a od nieznanej z miejsca pobytu M.S. reprezentowanej przez kuratora - adwokata T.W. przys\u322?uguj\u261?cy jej udzia\u322? 0,10734 cz\u281?\u347?ci w prawie u\u380?ytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomo\u347?ci.
\par 
\par W nast\u281?pnych latach Sp\u243?\u322?ka Komandytowo - akcyjna J. sp. z o.o. zawar\u322?a szereg um\u243?w o zawarcie umowy ustanowienia odr\u281?bnej w\u322?asno\u347?ci i sprzeda\u380?y lokali.
\par 
\par Decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 1 lipca 2009 r. stanowi\u322?a przedmiot post\u281?powania rozpoznawczego prowadzonego przez Komisj\u281? do spraw usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa w trybie przepis\u243?w ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczeg\u243?lnych zasadach usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa - kt\u243?re zosta\u322?o wszcz\u281?te z urz\u281?du postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2017 r.
\par 
\par Nast\u281?pnie Komisja - po przeprowadzeniu jawnej rozprawy w dniu 18 pa\u378?dziernika 2017 r. - decyzj\u261? z dnia 22 listopada 2017 r. uchyli\u322?a w ca\u322?o\u347?ci decyzj\u281? Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 1 lipca 2009 r. i odm\u243?wi\u322?a ustanowienia prawa u\u380?ytkowania wieczystego (pkt 1) oraz nada\u322?a tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalno\u347?ci (pkt 2).
\par 
\par W uzasadnieniu stwierdzi\u322?a, \u380?e przy wydawaniu ww. decyzji dosz\u322?o do ra\u380?\u261?cego naruszenia zasady prawdy obiektywnej przez Prezydenta m.st. Warszawy poprzez:
\par 
\par 1) nieustalenie przes\u322?anki posiadania gruntu w chwili z\u322?o\u380?enia wniosku dekretowego, tj. z ra\u380?\u261?cym naruszeniem art. 7, art. 77 \u167? 1 i art. 107 \u167? 3 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu;
\par 
\par 2) nieustalenie podmiotu uprawnionego w odniesieniu do udzia\u322?u w wysoko\u347?ci 0,10734 cz\u281?\u347?ci w prawach i roszczeniach do przedmiotowej nieruchomo\u347?ci, tj. z naruszeniem art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 1 pkt 6 k.p.a. i art. 107 \u167? 3 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu;
\par 
\par 3) naruszenie prawa poprzez nierozstrzygni\u281?cie o ca\u322?o\u347?ci praw i roszcze\u324? do nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?onej w W. przy ul. [...], tj. z ra\u380?\u261?cym naruszeniem art. 104 \u167? 2 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 3 dekretu.
\par 
\par Ponadto organ uzna\u322?, \u380?e samo wydanie tej decyzji doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym, gdy\u380? najemcy lokali komunalnych stracili sw\u243?j dotychczasowy status staj\u261?c si\u281? stron\u261? um\u243?w cywilnoprawnych, a stawki czynszu by\u322?y sukcesywnie podnoszone od nieco ponad 6 z\u322?, by finalnie osi\u261?gn\u261?\u263? 70 z\u322? za m2 - co z uwagi na brak mo\u380?liwo\u347?ci terminowego regulowania czynszu najmu w tej wysoko\u347?ci skutkowa\u322?o dobrowolnym opuszczeniem lokalu przez najemc\u243?w albo orzeczeniem o ich eksmisji. Zaistnia\u322?a zatem przes\u322?anka, o kt\u243?rej mowa w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 9 marca 2017 r.
\par 
\par Przeniesienie prawa do u\u380?ytkowania wieczystego wraz z odr\u281?bn\u261? w\u322?asno\u347?ci\u261? budynku na rzecz J. sp. z o.o. S.K.A. z siedzib\u261? w W. nast\u261?pi\u322?o natomiast w zamian za \u347?wiadczenie wzajemne ra\u380?\u261?co niewsp\u243?\u322?mierne do warto\u347?ci tej nieruchomo\u347?ci warszawskiej.
\par 
\par Nie zgadzaj\u261?c si\u281? z tre\u347?ci\u261? powy\u380?szej decyzji I.R. z\u322?o\u380?y\u322?a wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, natomiast J. sp. z o.o. z siedzib\u261? w W. oraz Z.K., K.S., W.K., J.K., J.S. i Z.P. z\u322?o\u380?yli skargi do Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego na decyzj\u281? z dnia 22 listopada 2017 r. Skarg\u281? ale tylko na uzasadnienie decyzji - wnios\u322?o tak\u380?e Miasto Sto\u322?eczne Warszawa.
\par 
\par Z uwagi na tre\u347?\u263? art. 54 \u167? 1 p.p.s.a., Komisja rozpozna\u322?a wszystkie skargi jak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
\par 
\par Decyzj\u261? z dnia 13 marca 2018 r. Komisja do spraw usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa:
\par 
\par I. uchyli\u322?a decyzj\u281? w\u322?asn\u261? z dnia 22 listopada 2017 r. w ca\u322?o\u347?ci i w tym zakresie:
\par 
\par II. uchyli\u322?a w ca\u322?o\u347?ci decyzj\u281? Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 1 lipca 2009 r. i w tym zakresie:
\par 
\par III. odm\u243?wi\u322?a ustanowienia prawa u\u380?ytkowania wieczystego na rzecz nast\u281?pc\u243?w prawnych dawnych w\u322?a\u347?cicieli nieruchomo\u347?ci warszawskiej po\u322?o\u380?onej przy ul. [...].
\par 
\par Postanowieniem z dnia 28 marca 2018 r. uzupe\u322?ni\u322?a za\u347? ww. decyzj\u281? poprzez dodanie w rozstrzygni\u281?ciu tej decyzji po pkt III pkt IV w brzmieniu:
\par 
\par "IV. nakazuje Miastu Sto\u322?ecznemu Warszawie przej\u281?cie zarz\u261?du nieruchomo\u347?ci\u261? warszawsk\u261? po\u322?o\u380?on\u261? w W. przy ul. [...], opisan\u261? w ewidencji grunt\u243?w jako dzia\u322?ka nr [...] z obr\u281?bu [...], uregulowan\u261? w ksi\u281?dze wieczystej KW [...], w cz\u281?\u347?ci 0,8587 na zasadach okre\u347?lonych w art. 184a-186a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomo\u347?ciami (...)."
\par 
\par W uzasadnieniu Komisja, oceniaj\u261?c decyzj\u281? Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 1 lipca 2009 r. stwierdzi\u322?a, \u380?e dokona\u322? on:
\par 
\par 1) nieprawid\u322?owej wyk\u322?adni art. 7 ust. 1 dekretu, kt\u243?ry to przepis nadaje si\u281? do zastosowania w tzw. bezpo\u347?rednim rozumieniu, a jego nieprawid\u322?owa wyk\u322?adnia doprowadzi\u322?a do pomini\u281?cia pozytywnej przes\u322?anki uwzgl\u281?dnienia wniosku dekretowego, jakim by\u322?o posiadanie gruntu na dzie\u324? z\u322?o\u380?enia wniosku dekretowego;
\par 
\par 2) nieprawid\u322?owo okre\u347?li\u322? strony post\u281?powania, co doprowadzi\u322?o do tego, i\u380? w\u322?a\u347?ciciele wyodr\u281?bnionych lokali nie mieli zapewnionego udzia\u322?u w post\u281?powaniu na prawach strony;
\par 
\par 3) nie zastosowa\u322? art. 76 \u167? 3 k.p.a. dla oceny tre\u347?ci postanowienia spadkowego, co doprowadzi\u322?o, i\u380? za stron\u281? uznano M.S. w sytuacji, gdy z mocy prawa osoba ta utraci\u322?a prawo do nabycia spadku po dotychczasowym w\u322?a\u347?cicielu nieruchomo\u347?ci;
\par 
\par 4) nie rozwa\u380?y\u322?, czy w sprawie nie zasz\u322?a jakakolwiek inna przes\u322?anka negatywna dla ustanowienia u\u380?ytkowania wieczystego.
\par 
\par Komisja zaj\u281?\u322?a si\u281? tak\u380?e ocen\u261? nieodwracalno\u347?ci skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnej, stwierdzaj\u261?c \u380?e sp\u243?\u322?ka J. nabywaj\u261?c prawa do wynosz\u261?cego 0,85870 cz\u281?\u347?ci udzia\u322?u w nieruchomo\u347?ci przy ul. [...] pozostawa\u322?a w z\u322?ej wierze. Dosz\u322?o tym samym do wy\u322?\u261?czenia r\u281?kojmi wiary publicznej ksi\u261?g wieczystych i r\u243?wnocze\u347?nie w badanej sprawie nie zaistnia\u322?y nieodwracalne skutki prawne okre\u347?lone w art. 2 pkt 4 ustawy.
\par 
\par Na zako\u324?czenie Komisja dokona\u322?a oceny zaskar\u380?onej decyzji z dnia 22 listopada 2017 r. stwierdzaj\u261?c, \u380?e - rozpoznaj\u261?c po raz pierwszy t\u281? spraw\u281? - nie ustali\u322?a okoliczno\u347?ci, kt\u243?re mog\u322?yby \u347?wiadczy\u263? o nieodwracalnych skutkach prawnych decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 1 lipca 2009 r.
\par 
\par Na powy\u380?sz\u261? decyzj\u281? z dnia 13 marca 2018 r. uzupe\u322?nion\u261? postanowieniem z dnia 28 marca 2018 r. skargi wnie\u347?li: Miasto st. Warszawa (w zakresie obejmuj\u261?cym wskazane cz\u281?\u347?ci uzasadnienia), I.R., K.S., W.K., J.K., Z.K., J.S., Z.P. i P.W. oraz J. sp. z o.o. z siedzib\u261? w W. (nast\u281?pca prawny J. sp. z o.o. S.K.A.).
\par 
\par Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Warszawie uchylaj\u261?c decyzj\u281? I i II instancji uzna\u322?, \u380?e skargi zas\u322?uguj\u261? na uwzgl\u281?dnienie (cho\u263? nie wszystkie zarzuty w nich formu\u322?owane okaza\u322?y si\u281? trafne).
\par 
\par Oceniaj\u261?c zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281? S\u261?d w pierwszej kolejno\u347?ci stwierdzi\u322?, \u380?e wydaj\u261?c postanowienie z dnia 28 marca 2018 r. o uzupe\u322?nieniu decyzji z dnia 13 marca 2018 r. Komisja naruszy\u322?a w spos\u243?b istotny art. 111 \u167? 1a k.p.a. Dlatego te\u380? decyzja Komisji w zakresie obj\u281?tym punktem IV jest wadliwa - co powoduje konieczno\u347?\u263? jej uchylenia w tej cz\u281?\u347?ci.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do stanowiska Komisji, \u380?e wniosek dekretowy - z\u322?o\u380?ony w terminie przez adwokata T.N. pochodzi od osoby nieuprawnionej, gdy\u380? brak uwierzytelnionego pe\u322?nomocnictwa nale\u380?y traktowa\u263? jako brak pe\u322?nomocnictwa w og\u243?le S\u261?d zauwa\u380?y\u322?, \u380?e przepisy rozporz\u261?dzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o post\u281?powaniu administracyjnym (Dz. U. Nr 36, poz. 341), dalej jako "r.p.a." (obowi\u261?zuj\u261?ce w dacie sk\u322?adania wniosku) nie precyzowa\u322?y formalistycznie sposobu uwierzytelniania odpis\u243?w pe\u322?nomocnictw przez adwokat\u243?w. Ponadto organy rozpatruj\u261?ce wniosek dekretowy mia\u322?y mo\u380?liwo\u347?\u263? \u380?\u261?dania uzupe\u322?nienia braku formalnego - gdyby mia\u322?y jakiekolwiek w\u261?tpliwo\u347?ci odno\u347?nie wiarygodno\u347?ci pe\u322?nomocnictwa adwokata T.N. do z\u322?o\u380?enia wniosku dekretowego. Skoro tego nie zrobi\u322?y to znaczy, \u380?e w\u261?tpliwo\u347?ci takich nie mia\u322?y i dlatego te\u380? nie \u380?\u261?da\u322?y uzupe\u322?nienia z\u322?o\u380?onego odpisu pe\u322?nomocnictwa. R\u243?wnie\u380? fakt wniesienia odwo\u322?ania przez W.B. i A.G. od decyzji z dnia 9 lipca 1951 r. potwierdza istnienie pe\u322?nomocnictwa z\u322?o\u380?onego na wcze\u347?niejszym etapie post\u281?powania administracyjnego. Skoro budynek znajduj\u261?cy si\u281? na tej nieruchomo\u347?ci pozostawa\u322? w\u322?asno\u347?ci\u261? przeddekretowego w\u322?a\u347?ciciela, przynale\u380?a\u322?y mu tak\u380?e atrybuty tego prawa, w tym prawo posiadania. To z kolei rozci\u261?ga\u263? si\u281? musia\u322?o tak\u380?e na grunt, na kt\u243?rym by\u322? on posadowiony. W konsekwencji czego, z\u322?o\u380?ony przez niego w terminie okre\u347?lonym w art. 7 ust. 1 dekretu wniosek, w spos\u243?b oczywisty nie m\u243?g\u322? by\u263? zakwestionowany ze wzgl\u281?du na niespe\u322?nienie ustanowionego w tym przepisie warunku posiadania gruntu. Z tych w\u322?a\u347?nie przyczyn zb\u281?dne by\u322?o podejmowanie w toku post\u281?powania dekretowego dodatkowych czynno\u347?ci dowodowych pod k\u261?tem oceny jego zaistnienia.
\par 
\par Ponadto S\u261?d zauwa\u380?y\u322?, \u380?e w okoliczno\u347?ciach niniejszej sprawy faktu posiadania przedmiotowej nieruchomo\u347?ci przez by\u322?ych w\u322?a\u347?cicieli w dacie sk\u322?adania wniosku dekretowego nie spos\u243?b by\u322?o zakwestionowa\u263?. Nieruchomo\u347?\u263? ta - co jest okoliczno\u347?ci\u261? niesporn\u261? - w dacie wej\u347?cia w \u380?ycie dekretu by\u322?a zabudowana budynkiem mieszkalnym. Tytu\u322? prawno-rzeczowy do niego pozosta\u322? zatem, w \u347?wietle przyj\u281?tych w dekrecie rozwi\u261?za\u324?, przy dotychczasowych w\u322?a\u347?cicielach. Ponadto faktyczne sprawowanie przez nich w\u322?adztwa potwierdza fakt, \u380?e jedna ze wsp\u243?\u322?w\u322?a\u347?cicielek A.G. zamieszkiwania w tym budynku i zajmowa\u322?a si\u281? administracj\u261? domu.
\par 
\par S\u261?d nie zgodzi\u322? si\u281? tak\u380?e z Komisj\u261?, \u380?e podstaw\u261? do uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej by\u322?o ra\u380?\u261?ce naruszenie zasady prawdy obiektywnej przez Prezydenta m.st. Warszawy poprzez nieustalenie podmiotu uprawnionego w odniesieniu do udzia\u322?u F.S. w wysoko\u347?ci 0,10734 cz\u281?\u347?ci w prawach i roszczeniach do przedmiotowej nieruchomo\u347?ci.
\par 
\par Zdaniem S\u261?du usz\u322?o uwadze Komisji, \u380?e w obowi\u261?zuj\u261?cym stanie prawnym, ustalenie kr\u281?gu spadkobierc\u243?w nie nale\u380?a\u322?o i nie nale\u380?y do w\u322?a\u347?ciwo\u347?ci organ\u243?w administracji publicznej, lecz do s\u261?d\u243?w powszechnych. Nast\u281?pstwo prawne praw dziedzicznych, kt\u243?re wchodz\u261? w sk\u322?ad spadku po osobie zmar\u322?ej, powinno by\u263? wykazane wed\u322?ug przepis\u243?w prawa cywilnego. Dowodem istnienia nast\u281?pstwa prawnego nie\u380?yj\u261?cych os\u243?b fizycznych mo\u380?e by\u263? za\u347? jedynie postanowienie w\u322?a\u347?ciwego s\u261?du powszechnego o stwierdzeniu nabycia spadku lub sporz\u261?dzony przez notariusza i zarejestrowany akt po\u347?wiadczenia dziedziczenia. I to tylko takim dokumentem, w my\u347?l art. 1027 k.c., spadkobierca mo\u380?e udowodni\u263? swoje prawa wynikaj\u261?ce z dziedziczenia. Zgodnie za\u347? z art. 1025 \u167? 2 k.c. "domniemywa si\u281?, \u380?e osoba, kt\u243?ra uzyska\u322?a stwierdzenie nabycia spadku, jest spadkobierc\u261?". St\u261?d dopiero wykazanie nast\u281?pstwa prawnego prawomocnym postanowieniem s\u261?du cywilnego o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktem po\u347?wiadczenia dziedziczenia przez notariusza jest podstaw\u261? dla przyj\u281?cia istnienia legitymacji do bycia stron\u261? post\u281?powania administracyjnego. Skoro za\u347? takie dokumenty w toku post\u281?powania dekretowego zosta\u322?y przed\u322?o\u380?one, to respektowanie przez organy orzekaj\u261?ce w sprawie wynikaj\u261?cego z nich domniemania prawnego, nie mo\u380?e by\u263? kwalifikowane jako naruszenie prawa.
\par 
\par W zwi\u261?zku z powy\u380?szym rozwa\u380?ania Komisji dotycz\u261?ce "nieustalenia podmiotu uprawnionego w odniesieniu do udzia\u322?u F.S.", czy te\u380? braku dzia\u322?a\u324? ze strony Prezydenta m.st. Warszawy w zakresie ustalenia prawid\u322?owego kr\u281?gu os\u243?b uprawnionych do z\u322?o\u380?enia wniosku dekretowego, a w efekcie beneficjent\u243?w decyzji reprywatyzacyjnej, nie maj\u261? \u380?adnego znaczenia w sprawie. Dop\u243?ki bowiem w obrocie prawnym pozostaje ww. prawomocne postanowienie spadkowe, dop\u243?ty jest ono wi\u261?\u380?\u261?ce zar\u243?wno dla Prezydenta m.st. Warszawy, Komisji jak i S\u261?du - co wynika z tre\u347?ci art. 365 \u167? 1 k.p.c.
\par 
\par W ocenie S\u261?du nie do zaakceptowania jest r\u243?wnie\u380? stanowisko Komisji, \u380?e decyzja z dnia 1 lipca 2009 r. zosta\u322?a wydana z naruszeniem prawa polegaj\u261?cym na ra\u380?\u261?cym naruszeniu art. 104 \u167? 2 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 3 dekretu poprzez nierozstrzygni\u281?cie o ca\u322?o\u347?ci praw i roszcze\u324? do nieruchomo\u347?ci warszawskiej przy ul. [...] - zgodnie z tre\u347?ci\u261? wniosku dekretowego.
\par 
\par Oceniaj\u261?c ten zarzut S\u261?d uzna\u322?, \u380?e Prezydent m.st. Warszawy w uzasadnieniu decyzji reprywatyzacyjnej prawid\u322?owo stwierdzi\u322?, \u380?e ponowne rozpatrzenie przez niego wniosku dekretowego nast\u281?puje wy\u322?\u261?cznie w zakresie, w jakim Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa decyzj\u261? nadzorcz\u261? z dnia 9 stycznia 1995 r. stwierdzi\u322? niewa\u380?no\u347?\u263? dawnych odmownych decyzji dekretowych i \u380?e jednocze\u347?nie z orzekania zosta\u322?a wy\u322?\u261?czona cz\u281?\u347?\u263? nieruchomo\u347?ci, kt\u243?ra zosta\u322?a oddana w u\u380?ytkowanie wieczyste na rzecz os\u243?b trzecich, a wi\u281?c cz\u281?\u347?\u263? nieruchomo\u347?ci odpowiadaj\u261?ca sprzedanym lokalom mieszkalnym nr 4, 7, 8 i 10 - co do kt\u243?rych w ww. decyzji nadzorczej Minister stwierdzi\u322? wydanie odmownych decyzji dekretowych z naruszeniem prawa z uwagi na nieodwracalne skutki prawne. Zatem w\u322?a\u347?ciciele tych mieszka\u324? nie maj\u261? interesu prawnego do bycia stron\u261? w post\u281?powaniu, kt\u243?re nie dotyczy ich udzia\u322?\u243?w w tej nieruchomo\u347?ci.
\par 
\par R\u243?wnie\u380? okoliczno\u347?\u263? nieustalenia, komu przys\u322?uguje brakuj\u261?ce 0,00004 udzia\u322?u w cz\u281?\u347?ci gruntu tej nieruchomo\u347?ci nie ma \u380?adnego znaczenia w sprawie i praktycznie nie ma wp\u322?ywu na wielko\u347?\u263? udzia\u322?\u243?w poszczeg\u243?lnych beneficjent\u243?w decyzji reprywatyzacyjnej. Zdaniem S\u261?du ww. brakuj\u261?cy udzia\u322? wynika z faktu zmiany - od 1994 r. - sposobu obliczania wielko\u347?ci udzia\u322?\u243?w - z u\u322?amk\u243?w dziesi\u281?tnych (kt\u243?re by\u322?y zaokr\u261?glane) na u\u322?amki zwyk\u322?e.
\par 
\par S\u261?d nie podzieli\u322? te\u380? zarzutu Komisji, \u380?e wydanie decyzji z dnia 1 lipca 2009 r. doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym - w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy. Literalna tre\u347?\u263? tego przepisu jednoznacznie przes\u261?dza, \u380?e znajduje on zastosowanie jedynie w takim przypadku, gdyby zaistnia\u322? zwi\u261?zek przyczynowy pomi\u281?dzy t\u261? decyzj\u261?, a opisanymi w ustawie skutkami ra\u380?\u261?co sprzecznymi z interesem spo\u322?ecznym. Zdaniem S\u261?du oczywistym jest, \u380?e opisane przez Komisj\u281? dzia\u322?ania - podwy\u380?ka czynszu, remont kamienicy - nie s\u261? normalnym nast\u281?pstwem wydania decyzji reprywatyzacyjnej. S\u261?d podzieli\u322? przy tym twierdzenia skar\u380?\u261?cego Miasta Sto\u322?ecznego Warszawy, \u380?e Prezydenta nie mo\u380?na obci\u261?\u380?a\u263? skutkami dzia\u322?a\u324? w stosunku do lokator\u243?w zamieszkuj\u261?cych na tej nieruchomo\u347?ci. Skutki opisane w uzasadnieniu zaskar\u380?onej decyzji jako ra\u380?\u261?co sprzeczne z interesem spo\u322?ecznym - nie pozostaj\u261? w prawnie istotnym zwi\u261?zku z wydaniem przez organ kwestionowanej decyzji reprywatyzacyjnej, lecz s\u261? nast\u281?pstwem niezale\u380?nych dzia\u322?a\u324? os\u243?b, kt\u243?re je podj\u281?\u322?y i ewentualnie powinny zosta\u263? poddane ocenie w odr\u281?bnych post\u281?powaniach przed s\u261?dem powszechnym. Decyzja reprywatyzacyjna odnosi\u322?a si\u281? jedynie do ustanowienia prawa u\u380?ytkowania wieczystego do gruntu tej nieruchomo\u347?ci, a sam budynek, w kt\u243?rym zamieszkiwali lokatorzy, przez ca\u322?y czas pozostawa\u322? wsp\u243?\u322?w\u322?asno\u347?ci\u261? dawnych w\u322?a\u347?cicieli - stosownie do tre\u347?ci art. 5 dekretu. To za\u347? oznacza, \u380?e tak\u380?e w bezpo\u347?rednim rozumieniu tego s\u322?owa, nie zachodzi zwi\u261?zek przyczynowo-skutkowy pomi\u281?dzy decyzj\u261? reprywatyzacyjn\u261?, a poczynaniami jej beneficjent\u243?w podj\u281?tymi po jej wydaniu. S\u261?d podkre\u347?li\u322?, \u380?e zasadnicze znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy ma okoliczno\u347?\u263?, \u380?e istotny tj.posiadaj\u261?cy donios\u322?o\u347?\u263? prawn\u261?, jest, jedynie adekwatny zwi\u261?zek przyczynowy , kt\u243?ry wi\u261?\u380?e zaistnienie ewentualnej odpowiedzialno\u347?ci sprawcy danego dzia\u322?ania lub zaniechania tylko z normalnymi nast\u281?pstwami tego dzia\u322?ania lub zaniechania, z kt\u243?rego szkoda wynik\u322?a. Zwr\u243?cono uwag\u281?, \u380?e w rozumieniu przepisu art.361 \u167? 1 k.c. przyj\u281?te zosta\u322?o, i\u380? badanie wyst\u261?pienia zwi\u261?zku przyczynowego sk\u322?ada si\u281? z dw\u243?ch etap\u243?w.Pierwszy z nich obejmuje tekst conditio sine qua non, czyli potrezb\u281? ustalenia, czy miedzy ogniwami \u322?a\u324?cucha przyczynowo-skutkowego w og\u243?le wyst\u281?puje jakikolwiek zwi\u261?zek. Dopiero wynik pozytywny umo\u380?liwia przej\u347?cie do drugiego etapu, a wi\u281?c do zbadania normalno\u347?ci nast\u281?pstw zdarzenia sprawczego. Zar\u243?wno doktryna jak i orzecznictwo stoi na stanowisku, \u380?e normalne nast\u281?pstwo danego zdarzenia, to taki skutek, kt\u243?ry "zazwyczaj" w zwyk\u322?ym porz\u261?dku rzeczy jest konsekwencj\u261? tego zdarzenia, a zatem je\u380?eli jest zwyk\u322?ym, typowym naturalnym nast\u281?pstwem tego typu rzeczy.
\par 
\par Podsumowuj\u261?c S\u261?d uzna\u322?, \u380?e decyzja reprywatyzacyjna by\u322?a wy\u322?\u261?cznie zdarzeniem chronologicznie poprzedzaj\u261?cym wykazywane przez Komisj\u281? zachowania w\u322?a\u347?ciciela budynku, a nie zdarzeniem je wywo\u322?uj\u261?cym, czy cho\u263?by sprzyjaj\u261?cym ich podejmowaniu. To za\u347? oznacza, \u380?e zaistnienie przyczyny - o kt\u243?rej mowa w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy - nie potwierdzi\u322?o si\u281?, a tym samym uchylenie na tej podstawie decyzji reprywatyzacyjnej by\u322?o niedopuszczalne.
\par 
\par Oceniaj\u261?c za\u347? podstaw\u281? uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej (art. 30 ust 1 pkt 5 ustawy) S\u261?d uzna\u322?, \u380?e Komisja w spos\u243?b nieuprawniony samowolnie rozszerzy\u322?a zakres stosowania tego przepisu - mimo jego wyra\u378?nego brzmienia wykluczaj\u261?cego mo\u380?liwo\u347?\u263? swobodnej interpretacji. Skoro przepis ten stanowi o "przeniesieniu roszcze\u324?" - to nie mo\u380?na go zastosowa\u263? do "przeniesienia praw"- zatem decyzja Komisji w tym zakresie zosta\u322?a wydana z naruszeniem ww. przepisu. Ponadto, aby przepis ten mo\u380?na by\u322?o zastosowa\u263? (w przypadku umowy dotycz\u261?cej przeniesienia roszcze\u324?), musi istnie\u263? w obrocie prawnym stwierdzaj\u261?cy j\u261? prejudykat w postaci stosownego orzeczenia s\u261?du powszechnego. Komisja, b\u281?d\u261?c organem administracji publicznej, nie jest kompetentna do formu\u322?owania w tym zakresie samodzielnych ocen, gdy\u380? nie przyznaj\u261? jej takiego uprawnienia ani przepisy ustawy, ani te\u380? przepisy kodeksu post\u281?powania administracyjnego.
\par 
\par Poza tym - nawet gdyby przyj\u261?\u263? koncepcj\u281? Komisji, \u380?e art. 30 ust. 1 pkt 5 ustawy ma zastosowanie r\u243?wnie\u380? do przeniesienia praw - to w przedmiotowej sprawie Komisja nie dysponowa\u322?a prejudykatem stwierdzaj\u261?cym ra\u380?\u261?c\u261? sprzeczno\u347?\u263? przeniesienia udzia\u322?\u243?w w prawie u\u380?ytkowania wieczystego gruntu oraz w prawie w\u322?asno\u347?ci posadowionego na nim budynku z interesem spo\u322?ecznym. Taka sytuacja wyklucza\u322?a zatem mo\u380?liwo\u347?\u263? uchylenia przez Komisj\u281? decyzji reprywatyzacyjnej z powo\u322?aniem si\u281? na przyczyn\u281? wskazan\u261? w cz\u281?\u347?ci drugiej art. 30 ust. 1 pkt 5 ustawy. Podejmuj\u261?c zatem na tej podstawie decyzj\u281? naruszy\u322?a ona \u243?w przepis w stopniu maj\u261?cym wp\u322?yw na wynik sprawy, poprzez jego zastosowanie w stanie faktycznym, kt\u243?ry Komisji do tego nie uprawnia\u322?.
\par 
\par Ponadto Komisja - odwo\u322?uj\u261?c si\u281? szeroko w uzasadnieniu decyzji do kwestii interesu spo\u322?ecznego - pomija fakt, \u380?e art. 7 ust. 2 dekretu nie ma charakteru przepisu uznaniowego. Jest to przepis zwi\u261?zany, obliguj\u261?cy Prezydenta m.st. Warszawy - w razie zaistnienia okre\u347?lonych w nim przes\u322?anek - do wydania decyzji ustanawiaj\u261?cej prawo u\u380?ytkowania wieczystego. Innymi s\u322?owy, organ nie ma mo\u380?liwo\u347?ci uchylenia si\u281? od ustanowienia prawa u\u380?ytkowania wieczystego gruntu w trybie art. 7 ust. 2 dekretu, o ile ustali, \u380?e zaistnia\u322?y przewidziane w nim przes\u322?anki. Przepis ten nie pozwala organowi na odmow\u281? ustanowienia prawa u\u380?ytkowania wieczystego z uwagi na inne przes\u322?anki np. interesu spo\u322?ecznego, s\u322?usznego interesu obywateli czy te\u380? konieczno\u347?\u263? zapewnienia lokatorom mieszka\u324? komunalnych.
\par 
\par Poniewa\u380? podstaw\u261? uchylenia decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 1 lipca 2009 r. by\u322? art. 29 ust. 1 pkt 2 a nie pkt 4 ustawy, dlatego te\u380? S\u261?d nie ocenia\u322? prawid\u322?owo\u347?ci rozwa\u380?a\u324? Komisji co do nieodwracalno\u347?ci skutk\u243?w prawnych tej decyzji - uznaj\u261?c, \u380?e by\u322?oby to przedwczesne.
\par 
\par Skarg\u281? kasacyjn\u261? od powy\u380?szego wyroku wnios\u322?a Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomo\u347?ci warszawskich, zarzucaj\u261?c naruszenie:
\par 
\par I) przepis\u243?w prawa materialnego, tj.:
\par 
\par 1) art. 7 ust. 1 i 2 dekretu z dnia 26 pa\u378?dziernika 1945 r. o w\u322?asno\u347?ci czasowej i u\u380?ytkowaniu grunt\u243?w na obszarze m.st. Warszawy w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczeg\u243?lnych zasadach usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. z 2017 r. poz. 718 i z 2018 r., poz. 431), dalej jako "ustawa" w zw. z art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 3 w zw. z art. 156 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy poprzez b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? i uznanie prawid\u322?owo\u347?ci w pomijaniu przez Prezydenta m.st. Warszawy badania przes\u322?anki "posiadania" w stosunku do dotychczasowego w\u322?a\u347?ciciela i jego nast\u281?pc\u243?w prawnych podczas wydawania decyzji reprywatyzacyjnej, wskutek niew\u322?a\u347?ciwej wyk\u322?adni, kt\u243?ra wynika z przyj\u281?cia, \u380?e wym\u243?g "posiadania" gruntu przewidziany w art. 7 ust. 1 dekretu nigdy nie dotyczy\u322? dotychczasowego w\u322?a\u347?ciciela, z kolei odno\u347?nie nast\u281?pc\u243?w prawnych w\u322?a\u347?ciciela wym\u243?g ten przesta\u322? obowi\u261?zywa\u263? po dacie 1 stycznia 1947 r., gdy tymczasem art. 7 ust. 1 dekretu przewiduje niezmiennie wym\u243?g posiadania gruntu w dacie z\u322?o\u380?enia wniosku w stosunku do w\u322?a\u347?ciciela i nast\u281?pc\u243?w prawnych w\u322?a\u347?ciciela, nak\u322?adaj\u261?c tym samym na organy dekretowe obowi\u261?zek zbadania danej przes\u322?anki, a kt\u243?rego obowi\u261?zku przy wydawaniu decyzji reprywatyzacyjnej nie dope\u322?niono - jak przyznaje sam Prezydent m.st. Warszawy (w z\u322?o\u380?onej skardze), co w konsekwencji winno skutkowa\u263? oddaleniem przez S\u261?d wszystkich skarg z\u322?o\u380?onych na decyzj\u281? Komisji, z uwagi na prawid\u322?owe oparcie rozstrzygni\u281?cia decyzji Komisji o art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy;
\par 
\par 2) art. 156 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu w zw. z art. 11 i 12 ust. 2-3 i 5 rozporz\u261?dzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o post\u281?powaniu administracyjnem (Dz. U. Nr 36, poz. 341), dalej jako "r.p.a.", poprzez odmow\u281? ich zastosowania, co wynika\u322?o z uznania, i\u380? wniosek dekretowy z dnia 11 czerwca 1948 r. dotycz\u261?cy nieruchomo\u347?ci znajduj\u261?cej si\u281? przy ul. [...] by\u322? wnioskiem z\u322?o\u380?onym w terminie przez osob\u281? uprawnion\u261?, tj. adw. T.N., z uwagi na sporz\u261?dzony przez niego odpis pe\u322?nomocnictwa do\u322?\u261?czony do wniosku i znajduj\u261?cy si\u281? w aktach sprawy, podczas gdy okoliczno\u347?ci konkretnej sprawy wskazywa\u322?y na zasadno\u347?\u263? w uchyleniu nadzorowanej decyzji reprywatyzacyjnej z uwagi na ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa, albowiem materia\u322? dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala\u322? na stwierdzenie, \u380?e wniosek dekretowy nie zosta\u322? z\u322?o\u380?ony przez osob\u281? uprawnion\u261?, z uwagi na brak pe\u322?nomocnictwa, co w konsekwencji pozwala\u322?o na uznanie, i\u380? czynno\u347?\u263? z\u322?o\u380?enia wniosku dekretowego z\u322?o\u380?onego w imieniu os\u243?b uprawnionych w rozumieniu art. 7 ust. 1 dekretu, by\u322?a nieskuteczna i nie mog\u322?a stanowi\u263? podstawy do wszcz\u281?cia post\u281?powania administracyjnego, kt\u243?re zako\u324?czy\u322?o si\u281? wydaniem decyzji przyznaj\u261?cej prawo u\u380?ytkowania wieczystego gruntu;
\par 
\par 3) art. 30 ust 1 pkt 4 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu zw. z art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 1 i 3 i art. 80 k.p.a. poprzez b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? i uznanie, \u380?e wzruszenie ostatecznej decyzji administracyjnej na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy mo\u380?e nast\u261?pi\u263? w\u243?wczas, gdy Komisja ustali, \u380?e dotychczasowy w\u322?a\u347?ciciel nieruchomo\u347?ci warszawskiej lub jego nast\u281?pcy prawni nie byli w posiadaniu nieruchomo\u347?ci, bowiem sam brak ustale\u324? ze strony organu dekretowego, co do posiadania nie mo\u380?e prowadzi\u263? do postawienia organowi zarzutu naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania, podczas gdy skorzystanie przez Komisj\u281? z przes\u322?anki wymienionej w art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy;
\par 
\par a) nie jest uzale\u380?nione od poczynienia jednoznacznych ustale\u324? w post\u281?powaniu rozpoznawczym przed Komisji \u380?e w konkretnym przypadku dotychczasowy w\u322?a\u347?ciciel gruntu lub jego nast\u281?pcy prawni nie byli w posiadaniu gruntu w dacie sk\u322?adania i wniosku dekretowego, albowiem takiego obowi\u261?zku nie przewidziano w \u380?adnym z przepis\u243?w ustawy;
\par 
\par b) nie jest powi\u261?zane z kwestionowaniem przez Komisj\u281? okoliczno\u347?ci posiadania gruntu przez dotychczasowych w\u322?a\u347?cicieli lub ich nast\u281?pc\u243?w prawnych w dacie sk\u322?adania wniosku dekretowego,
\par 
\par - co uprawnia stwierdzenie, \u380?e przedstawione wy\u380?ej, odmienne stanowisko S\u261?du jest sprzeczne z katalogiem rozstrzygni\u281?\u263? przewidzianych w art. 29 ust. 1 pkt 1-4 ustawy, kt\u243?re Komisja mo\u380?e podj\u261?\u263? w ramach zako\u324?czenia post\u281?powania rozpoznawczego;
\par 
\par 4) art. 7 ust. 1 i 2 dekretu, poprzez uznanie, \u380?e spe\u322?nienie przes\u322?anki posiadania gruntu zar\u243?wno w kontek\u347?cie w\u322?a\u347?ciciela nieruchomo\u347?ci, jak i nast\u281?pc\u243?w prawnych w\u322?a\u347?ciciela, nie stanowi\u322?o warunku uwzgl\u281?dnienia wniosku dekretowego, albowiem jedyne kryterium przy badaniu wniosk\u243?w dekretowych stanowi\u322?a ocena przes\u322?anki zgodno\u347?ci korzystania z gruntu z przeznaczeniem w planie zabudowy (zagospodarowania przestrzennego), podczas gdy w odniesieniu do w\u322?a\u347?ciciela gruntu oraz nast\u281?pc\u243?w prawnych w\u322?a\u347?ciciela gruntu, warunkiem pozytywnego rozpatrzenia wniosku, obok przes\u322?anki planistycznej by\u322?o r\u243?wnie\u380? posiadanie gruntu w dacie z\u322?o\u380?enia wniosku przepisanym prawem terminie;
\par 
\par 5) art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu w zw. z art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 1 i 3 k.p.a. poprzez b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? skutkuj\u261?c\u261? uznaniem, \u380?e Komisja nie jest uprawniona do wyeliminowania ostatecznych decyzji reprywatyzacyjnych wydawanych z pomini\u281?ciem obowi\u261?zku ustalenia posiadania gruntu przez dotychczasowego w\u322?a\u347?ciciela lub nast\u281?pc\u243?w prawnych, podczas gdy Komisja jest zobligowana do przeprowadzenia post\u281?powania pod k\u261?tem sprawdzenia, czy decyzja reprywatyzacyjna zosta\u322?a wydana pomimo nieustalenia posiadania nieruchomo\u347?ci warszawskiej przez dotychczasowego w\u322?a\u347?ciciela lub jego nast\u281?pc\u243?w prawnych, o kt\u243?rym mowa w art. 7 ust. 1 dekretu, za\u347? w przypadku wykazania braku sprostania owemu obowi\u261?zkowi przez organy administracyjne. Komisja z woli ustawodawcy jest obowi\u261?zana do wydania decyzji zwi\u261?zanej na podstawie jednej z form rozstrzygni\u281?cia przewidzianej w art. 29 ust. 2-4 ustawy;
\par 
\par 6) art. 156 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy w zw. z art. 7 ust 1 dekretu w zw. z art. 7, art. 77 \u167? 1 i art. 107 \u167? 3 k.p.a. poprzez b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? i uznanie, \u380?e sam brak ustale\u324? co do posiadania (na gruncie art. 7 ust. 1 dekretu) przy wydawaniu decyzji reprywatyzacyjnej nie mo\u380?e zosta\u263? uznany za ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa, podczas gdy je\u380?eli warunkiem przyznania prawa wieczystej dzier\u380?awy (w\u322?asno\u347?ci czasowej) by\u322?o spe\u322?nienie \u322?\u261?cznie trzech przes\u322?anek, a organ sprawdza jedynie zaistnienie dw\u243?ch, odst\u281?puj\u261?c w ca\u322?o\u347?ci od weryfikacji spe\u322?nienia trzeciej przes\u322?anki, to tym samym dopuszcza si\u281? wydania decyzji z kwalifikowanym naruszeniem prawa materialnego;
\par 
\par 7) art. 7 ust. 1 dekretu w zw. z art. 5 dekretu i art. 8 dekretu w zw. z art. art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 3 i art. 80 k.p.a. poprzez uznanie, \u380?e spe\u322?nienie warunku posiadania nieruchomo\u347?ci musi zosta\u263? ocenione jako niew\u261?tpliwe w przypadku zabudowania gruntu warszawskiego budynkiem, skoro art. 5 dekretu przes\u261?dza, \u380?e budynki znajduj\u261?ce si\u281? na gruncie dekretowym nadal pozostawa\u322?y w\u322?asno\u347?ci\u261? dotychczasowych w\u322?a\u347?cicieli, podczas gdy \u380?aden z przepis\u243?w materialnoprawnych obowi\u261?zuj\u261?cych w dacie wej\u347?cia w \u380?ycie dekretu, jak i w okresie po nim nast\u281?puj\u261?cym, nie wprowadza\u322? domniemania prawnego prowadz\u261?cego do automatycznego przypisania podmiotowi w\u322?a\u347?cicielskiemu posiadania z samego faktu przys\u322?uguj\u261?cego mu prawa w\u322?asno\u347?ci rzeczy;
\par 
\par 8) art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy w zw. z art. 3 ust. 1-3 ustawy w zw. art. 1 pkt 1 i 2 ustawy w zw. z art. 29 ust. 2-4 ustawy oraz zw. z art. 5 dekretu w zw. z art. 8 dekretu poprzez b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? i uznanie, \u380?e wprowadzona ustaw\u261? o Komisji przes\u322?anka materialnoprawna wzruszenia ostatecznej decyzji reprywatyzacyjnej wymieniona w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy, nie b\u281?dzie znajdowa\u322?a zastosowania w przypadku istnienia na znacjonalizowanym gruncie warszawskim budynku, kt\u243?ry na mocy art. 5 dekretu pozostawa\u322? w\u322?asno\u347?ci\u261? dotychczasowych w\u322?a\u347?cicieli a\u380? do momentu nieuwzgl\u281?dnienia wniosku dekretowego (art. 8 dekretu), przy czym ww. b\u322?\u281?dna wyk\u322?adnia przytoczonych przepis\u243?w doprowadzi\u322?a S\u261?d do uznania braku podstaw do uchylenia (stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa) przez Komisj\u281? nadzorowanej decyzji reprywatyzacyjnej i przyj\u281?cia, \u380?e w konkretnym przypadku reprywatyzacja nieruchomo\u347?ci nie doprowadzi\u322?a do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym lub skutk\u243?w sprzecznych z celem, dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste podczas gdy dokonanie w\u322?a\u347?ciwej wyk\u322?adni art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy w powi\u261?zaniu ze stanem faktycznym wskazanym w decyzji Komisji pozwala\u322?o na uznanie, \u380?e w przypadku nieruchomo\u347?ci przy ul. [...] wydanie decyzji reprywatyzacyjnej doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym lub skutk\u243?w sprzecznych z celem, dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste z przyczyn om\u243?wionych szeroko w uzasadnieniu niniejszej skargi kasacyjnej, co uprawnia\u322?o Komisj\u281? do wydania rozstrzygni\u281?cia na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy;
\par 
\par 9) art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy w zw. z art. 361 \u167? 1 k.c. w zw. z art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 3 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez ich b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? prowadz\u261?c\u261? do uznania, \u380?e skutki opisane w decyzji Komisji jako ra\u380?\u261?co sprzeczne z interesem spo\u322?ecznym nie mog\u261? by\u263? uznane za pozostaj\u261?ce w prawnie istotnym zwi\u261?zku z wydaniem decyzji reprywatyzacyjnej, a tym samym nie mo\u380?na ich uzna\u263? za skutki dokonanej reprywatyzacji, podczas gdy fakt wydania decyzji reprywatyzacyjnej stanowi\u322? zdarzenie umo\u380?liwiaj\u261?ce wyst\u261?pienie skutk\u243?w o jakich mowa w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy w stosunku do lokator\u243?w komunalnych zamieszkuj\u261?cych budynek przy ul. [...] w Warszawie, co powoduje \u380?e w konkretnym przypadku nale\u380?y m\u243?wi\u263? o istnieniu adekwatnego zwi\u261?zku przyczynowego mi\u281?dzy dokonan\u261? reprywatyzacj\u261? a ra\u380?\u261?cym naruszeniem interesu spo\u322?ecznego w rozumieniu ww. przepisu;
\par 
\par II) naruszenie przepis\u243?w post\u281?powania, kt\u243?re mia\u322?o wp\u322?yw na wynik sprawy; tj.:
\par 
\par 1) art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu w zw. z art. 6, art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 3 k.p.a. i w zw. z art. 156 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji Komisji i uznanie wadliwo\u347?ci rozstrzygni\u281?cia w zakresie dotycz\u261?cym stwierdzenia przez organ, \u380?e Prezydent m.st. Warszawy wydaj\u261?c decyzj\u281? reprywatyzacyjn\u261? dopu\u347?ci\u322? si\u281? naruszenia prawa poprzez nieustalenie przes\u322?anki posiadania gruntu przez dotychczasowego w\u322?a\u347?ciciela lub nast\u281?pc\u281? prawnego dawnego w\u322?a\u347?ciciela w chwili z\u322?o\u380?enia wniosku, podczas gdy kwestionowane przez S\u261?d stanowisko Komisji odno\u347?nie zasadno\u347?ci w stwierdzeniu naruszenia prawa w podanym zakresie by\u322?o prawid\u322?owe i jako takie uzasadnia\u322?o uchylenie nadzorowanego aktu w oparciu o art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy;
\par 
\par 2) art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy w zw. z art. 7 ust 1 dekretu w zw. z art. 6, art. 1, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 3 k.p.a. i w zw. z art. 156 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji Komisji z uwagi na uznanie jej wadliwo\u347?ci w zakresie dotycz\u261?cym stwierdzenia przez organ, \u380?e Prezydent m.st. Warszawy wydaj\u261?c decyzj\u281? reprywatyzacyjn\u261? dopu\u347?ci\u322? si\u281? ra\u380?\u261?cego naruszenia prawa poprzez nieustalenie przes\u322?anki posiadania gruntu przez dotychczasowego w\u322?a\u347?ciciela lub nast\u281?pc\u281? prawnego dawnego w\u322?a\u347?ciciela w chwili z\u322?o\u380?enia wniosku, podczas gdy kwestionowane przez S\u261?d stanowisko Komisji odno\u347?nie zasadno\u347?ci w stwierdzeniu ww. uchybienia by\u322?o prawid\u322?owe i jako takie uzasadnia\u322?oby wzruszenie nadzorowanego aktu w oparciu o art. 30 ust 1 pkt 4 ustawy, albowiem z decyzji reprywatyzacyjnej wynika, \u380?e Prezydent m.st. Warszawy nie poczyni\u322? jakichkolwiek ustale\u324? w przedmiocie spe\u322?nienia przes\u322?anki posiadania gruntu w dacie sk\u322?adania wniosku dekretowego przez osoby uprawnione \\iv rozumieniu art. 7 ust 1 dekretu;
\par 
\par 3) art. 133 \u167? 1 p.p.s.a. i art. 134 \u167? 1 p.p.s.a. w zw. z art. 6, art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 3 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej i pobie\u380?nej oceny materia\u322?u dowodowego zgromadzonego w sprawie, prowadz\u261?cej S\u261?d do wywiedzenia pozaprawnego domniemania w kwestii udzielenia przez osoby uprawnione w rozumieniu art. 7 ust 1 dekretu upowa\u380?nienia na rzecz adw. T.N. do z\u322?o\u380?enia wniosku dekretowego o przyznanie prawa w\u322?asno\u347?ci czasowej do nieruchomo\u347?ci przy ul. [...] w Warszawie i posiadania przez organ dekretowy wiedzy co do tego faktu, co wynika\u322?o ze znajduj\u261?cego si\u281? w aktach sprawy odpisu pe\u322?nomocnictwa, podczas gdy przyj\u281?te przez S\u261?d za\u322?o\u380?enie nie znajduje swego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, albowiem z akt sprawy wynika, \u380?e:
\par 
\par a) nieuwierzytelniony odpis pe\u322?nomocnictwa nie mo\u380?e zosta\u263? uznany za dokument uprawniaj\u261?cy do reprezentowania os\u243?b uprawnionych w \u347?wietle art. 7 ust. 1 dekretu do z\u322?o\u380?enia wniosku dekretowego przez adw. T.N., zw\u322?aszcza, \u380?e zar\u243?wno przepisy rozporz\u261?dzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o post\u281?powaniu administracyjnem, jak i tre\u347?\u263? ustawy z dnia 4 maja 1938 r. Prawo o ustroju adwokatury nie uprawnia\u322?y adwokat\u243?w do samodzielnego uwierzytelniania udzielonego im pe\u322?nomocnictwa;
\par 
\par b) brak jakichkolwiek dowod\u243?w \u347?wiadcz\u261?cych za tym, by adw. T.N. kiedykolwiek legitymowa\u322? si\u281? pe\u322?nomocnictwem udzielonym mu przez osoby uprawnione do z\u322?o\u380?enia wniosku w rozumieniu art. 7 ust. 1 dekretu w dacie poprzedzaj\u261?cej z\u322?o\u380?enie wniosku dekretowego;
\par 
\par c) brak jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, jakoby adw. T.N. kiedykolwiek przed\u322?o\u380?y\u322? lub okaza\u322? dokument pe\u322?nomocnictwa uprawniaj\u261?cego go do z\u322?o\u380?enia wniosku dekretowego o przyznanie prawa w\u322?asno\u347?ci czasowej gruntu przy ul. [...];
\par 
\par - co stanowi\u322?o o naruszeniu przepis\u243?w art. 12 ust. 2, 3 i 5 r.p.a., w konsekwencji skutkuj\u261?c tym, \u380?e stanowisko S\u261?du w omawianym zakresie jest dowolne i jako takie narusza przepisy post\u281?powania, prowadz\u261?c do nieuzasadnionego uchylenia decyzji Komisji na podstawie art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a.;
\par 
\par 4) art. 133 \u167? 1 p.p.s.a. w zw. z art. 11 i art. 12 ust. 2 i 3 r.p.a. w zw. z art. 156 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu, poprzez uchylenie decyzji Komisji, co wynika\u322?o z uznania, \u380?e organ dekretowy nie kwestionowa\u322? zar\u243?wno faktu udzielenia pe\u322?nomocnictwa na rzecz adw. T.N., jak i samej poprawno\u347?ci sporz\u261?dzenia przez ww. osob\u281? odpisu dokumentu pe\u322?nomocnictwa, podczas gdy przedmiotowa okoliczno\u347?\u263? nie znajduje swego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, w szczeg\u243?lno\u347?ci brak w nim jakichkolwiek informacji pozwalaj\u261?cych S\u261?dowi - a wcze\u347?niej Prezydentowi m.st. Warszawy - na przyj\u281?cie nieuprawnionego domniemania, \u380?e organ dekretowy dysponowa\u322? pe\u322?nomocnictwem uprawniaj\u261?cym adw. T.N. do reprezentowania os\u243?b uprawnionych do z\u322?o\u380?enia wniosku w rozumieniu art. 7 ust. 1 dekretu w zakresie dotycz\u261?cym nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?onej przy ul. [...] w Warszawie;
\par 
\par 5) art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z art. 156 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu w zw. z art. 12 ust. 2, 3 i 5 r.p.a. polegaj\u261?cego na uchyleniu decyzji Komisji z uwagi na przyj\u281?cie, \u380?e wniosek dekretowy o przyznanie prawa w\u322?asno\u347?ci czasowej zosta\u322? z\u322?o\u380?ony w terminie przez osob\u281? po tego uprawnion\u261?, co wyklucza uznanie stanowiska Komisji, \u380?e przy wydawaniu decyzji reprywatyzacyjnej Prezydent m.st. Warszawy naruszy\u322? ra\u380?\u261?co powo\u322?any przepis poprzez rozpoznanie wniosku dekretowego z\u322?o\u380?onego po terminie, podczas gdy w konkretnym przypadku brak podstaw do uznania, \u380?e wniosek dekretowy zosta\u322? z\u322?o\u380?ony przez osob\u281? dzia\u322?aj\u261?c\u261? na podstawie pe\u322?nomocnictwa udzielonego przez osob\u281? uprawnion\u261? w rozumieniu art. 7 ust 1 dekretu, z uwagi na brak wierzytelnego odpisu pe\u322?nomocnictwa udzielonego adw. T.N., co w konsekwencji skutkuje tym, \u380?e nadzorowana przez Komisj\u281? decyzja reprywatyzacyjna zosta\u322?a wydana z ra\u380?\u261?cym naruszeniem prawa;
\par 
\par 6) art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 64 \u167? 2 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu poprzez uchylenie decyzji Komisji z uwagi na uznanie, \u380?e organ w post\u281?powaniu rozpoznawczym prowadzonym na podstawie ustawy, w przypadku stwierdzenia braku prawid\u322?owo uwierzytelnionego pe\u322?nomocnictwa winien wezwa\u263? do uzupe\u322?nienia tego braku lub potwierdzenia czynno\u347?ci z\u322?o\u380?enia wniosku dekretowego przez spadkobierc\u243?w dawnych w\u322?a\u347?cicieli, podczas gdy nawet wobec uznania, i\u380? wniosek zosta\u322?by zg\u322?oszony przez osob\u281? spe\u322?niaj\u261?c\u261? wymogi art. 12 ust. 1 r.p.a. to zatwierdzenie tego wniosku przez strony mog\u322?oby by\u263? skuteczne jedynie do terminu wyga\u347?ni\u281?cia uprawnienia, albowiem po up\u322?ywie terminu okre\u347?lonego art. 7 ust. 1 dekretu, zar\u243?wno z\u322?o\u380?enie wniosku przez stron\u281?, jak i zatwierdzenie przez stron\u281? wniosku z\u322?o\u380?onego przez pe\u322?nomocnika dzia\u322?aj\u261?cego bez upowa\u380?nienia strony by\u322?oby bezprzedmiotowe;
\par 
\par 7) art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 1 pkt 6 i art. 107 \u167? 3 k.p.a. w zw. z art. 7 ust 1 dekretu poprzez uchylenie decyzji Komisji z uwagi na przyj\u281?cie, \u380?e Komisja w spos\u243?b bezpodstawny zarzuci\u322?a Prezydentowi m.st. Warszawy ra\u380?\u261?ce naruszenie zasady prawdy obiektywnej, polegaj\u261?ce na nieustaleniu podmiotu uprawnionego w odniesieniu do udzia\u322?u wynosz\u261?cego 0,10734 cz\u281?\u347?ci w prawach i roszczeniach do nieruchomo\u347?ci, podczas gdy Prezydent m.st. Warszawy wydaj\u261?c decyzj\u281? reprywatyzacyjn\u261? odst\u261?pi\u322? od podj\u281?cia czynno\u347?ci zmierzaj\u261?cych do ustalenia prawid\u322?owego kr\u281?gu os\u243?b uprawnionych do z\u322?o\u380?enia wniosku, tj. przeprowadzenia dowodu przeciwko tre\u347?ci postanowienia S\u261?du Rejonowego dla Warszawy \u346?r\u243?dmie\u347?cia w Warszawie z dnia 16 listopada 2004 r. (sygn. akt 1 Ns 1117/00), stwierdzaj\u261?cego nabycie spadku po zmar\u322?ym w dniu 7 stycznia 1940 r. F.S. - na podstawie rozwi\u261?zania przewidzianego art. 76 \u167? 3 k.p.a. - z uwagi na ewidentn\u261? sprzeczno\u347?\u263? sentencji powo\u322?anego orzeczenia, z przepisami obowi\u261?zuj\u261?cego w dacie \u347?mierci spadkodawcy przepisami Kodeksu Napoleona dotycz\u261?cymi spadk\u243?w nieobj\u281?tych, kt\u243?re zosta\u322?y otwarte przed dniem 1 stycznia 1947 r., mimo istnienia powa\u380?nych w\u261?tpliwo\u347?ci co do tego, czy za spadkobierc\u243?w F.S. mo\u380?na uzna\u263? J.S. i M.S.;
\par 
\par 8) art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 104 \u167? 2 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 3 dekretu poprzez uchylenie decyzji Komisji z uwagi na uznanie, \u380?e w przypadku decyzji reprywatyzacyjnej nie mia\u322?o miejsca ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa z uwagi na nierozstrzygni\u281?cie o ca\u322?o\u347?ci \u380?\u261?dania wniosku dekretowego poprzez zaniechanie orzeczenia o tym, komu przys\u322?uguje brakuj\u261?ce 0,00004 udzia\u322?u w cz\u281?\u347?ci nieruchomo\u347?ci warszawskiej, gdy\u380? Prezydent m.st. Warszawy prawid\u322?owo okre\u347?li\u322? wielko\u347?\u263? poszczeg\u243?lnych udzia\u322?\u243?w nast\u281?pc\u243?w prawnych dawnych w\u322?a\u347?cicieli, podczas gdy decyzja reprywatyzacyjna zosta\u322?a wydana z naruszeniem prawa polegaj\u261?cym na ra\u380?\u261?cym naruszeniu ww. przepis\u243?w - poprzez nierozstrzygni\u281?cie o ca\u322?o\u347?ci praw i roszcze\u324? do nieruchomo\u347?ci warszawskiej przy ul. [...]- zgodnie z tre\u347?ci\u261? wniosku dekretowego, wyznaczaj\u261?cego zakres przedmiotowy sprawy;
\par 
\par 9) art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 3, art. 80 k.p.a. i w zw. z art. 361 \u167? 1 k.c. w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy poprzez wadliw\u261? ocen\u281? materia\u322?u dowodowego zgromadzonego w sprawie, skutkuj\u261?c\u261? przyj\u281?ciem, \u380?e wydanie decyzji reprywatyzacyjnej nie doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym lub skutk\u243?w sprzecznych z celem, dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy, podczas gdy w przypadku nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?onej przy ul. [...], dopiero wydanie decyzji reprywatyzacyjnej skutkowa\u322?o przekazaniem posiadania i zarz\u261?du nieruchomo\u347?ci\u261? przez m.st. Warszawa na rzecz beneficjent\u243?w w zakresie tak prawnym, jak i faktycznym, nast\u281?pnie umo\u380?liwiaj\u261?c wej\u347?cie w pe\u322?ni\u281? praw z ni\u261? zwi\u261?zanych przez J. sp. z o.o. S.K.A., co uzasadnia uznanie, \u380?e przedstawiony ci\u261?g wydarze\u324? umo\u380?liwi\u322? w konkretnym przypadku powstanie stanu umo\u380?liwiaj\u261?cego - sprzyjaj\u261?cego zaistnieniu zdarze\u324? z udzia\u322?em lokator\u243?w budynku - obj\u281?tych hipotez\u261? przepisu art. 30 ust 1 pkt 6 ustawy - ustalonych przez Komisj\u281?;
\par 
\par 10) art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. i art. 134 \u167? 2 p.p.s.a. poprzez uwzgl\u281?dnienie zasadno\u347?ci skargi wniesionej przez m.st. Warszawa reprezentowane przez Prezydenta m.st. Warszawy i uchylenie decyzji Komisji, podczas gdy skar\u380?\u261?cy wskazywa\u322? w spos\u243?b wyra\u378?ny, i\u380? rozstrzygni\u281?cie decyzji Komisji jest korzystne dla m.st. Warszawy i jako takie nie jest przedmiotem zaskar\u380?enia, co w konsekwencji powoduje, \u380?e S\u261?d dopu\u347?ci\u322? si\u281? wydania orzeczenia na niekorzy\u347?\u263? skar\u380?\u261?cego;
\par 
\par 11) art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 111 \u167? 1a i 1b k.p.a. w zw. z art. 40e ustawy w zw. z art. 38 ust 1 ustawy poprzez uchylenie decyzji Komisji z uwagi na przyj\u281?cie, \u380?e organ wydaj\u261?c postanowienie z dnia 28 marca 2018 r. naruszy\u322? prawo, albowiem art. 40e ustawy dotycz\u261?cy mo\u380?liwo\u347?ci nakazania gminie przej\u281?cia zarz\u261?du nieruchomo\u347?ci\u261? warszawsk\u261? nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, podczas gdy wydanie ww. postanowienia uzupe\u322?niaj\u261?cego decyzj\u281? Komisji by\u322?o prawid\u322?owe i w pe\u322?ni uzasadnione z uwagi na przemawiaj\u261?cy za tym wa\u380?ny interes spo\u322?eczny.
\par 
\par W oparciu o powy\u380?sze zarzuty skar\u380?\u261?ca kasacyjna wnios\u322?a o:
\par 
\par 1) rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie;
\par 
\par 2) uchylenie zaskar\u380?onego wyroku w ca\u322?o\u347?ci i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania S\u261?dowi I instancji;
\par 
\par 3) zas\u261?dzenie koszt\u243?w post\u281?powania kasacyjnego wraz z kosztami zast\u281?pstwa procesowego wed\u322?ug norm przepisanych.
\par 
\par W odpowiedzi na skarg\u281? kasacyjn\u261? J. sp. z o.o. z siedzib\u261? w W. wnios\u322?a o oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej oraz zas\u261?dzenie zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania, w tym koszt\u243?w zast\u281?pstwa prawnego wed\u322?ug norm przepisanych.
\par 
\par Ponadto odpowied\u378? na skarg\u281? kasacyjn\u261? z\u322?o\u380?y\u322?o Miasto Sto\u322?eczne Warszawa wnosz\u261?c o jej oddalenie oraz zas\u261?dzenie zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania, w tym koszt\u243?w zast\u281?pstwa procesowego, wed\u322?ug norm przepisanych.
\par 
\par K.S., W.K., J.K., Z.K., J.S., Z.P. oraz P.W. w odpowiedzi na skarg\u281? kasacyjn\u261? wnie\u347?li tak\u380?e o oddalenie skargi kasacyjnej w ca\u322?o\u347?ci oraz zas\u261?dzenie koszt\u243?w zast\u281?pstwa procesowego wed\u322?ug norm przepisanych.
\par 
\par W pi\u347?mie procesowym z dnia 16 lipca 2021 r. Miasto Sto\u322?eczne Warszawa uzupe\u322?ni\u322?o stanowisko w sprawie przedk\u322?adaj\u261?c opini\u281? sporz\u261?dzon\u261? przez dr hab. prof. US Agnieszk\u281? Chodu\u324? w przedmiocie zagadnienia: "Czy art. 7 dekretu z dnia 26 pa\u378?dziernika 1945 r. o w\u322?asno\u347?ci i u\u380?ytkowaniu grunt\u243?w na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. nr 50, poz. 279) mo\u380?na ograniczy\u263? jedynie do wyk\u322?adni j\u281?zykowej?" oraz wnios\u322?o o potraktowanie ww. opinii jako wyja\u347?nie\u324? stanowi\u261?cych poparcie stanowiska dotychczas prezentowanego w sprawie.
\par 
\par Natomiast Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomo\u347?ci warszawskich do pisma procesowego z dnia 19 sierpnia 2021 r. do\u322?\u261?czy\u322?a opini\u281? j\u281?zykow\u261? prof. dr hab. Jerzego Bralczyka wnosz\u261?c o potraktowanie jej jako rozwini\u281?cie stanowiska w sprawie.
\par 
\par W pi\u347?mie z dnia 14 wrze\u347?nia 2021 r. J. sp. z o.o. w W., wobec dor\u281?czenia ww. pisma z dnia 19 sierpnia 2021 r. oraz wobec dor\u281?czenia w dniu 23 lipca 2021 r. pisma pe\u322?nomocnika Miasta Sto\u322?ecznego Warszawy wraz z opini\u261? sporz\u261?dzon\u261? przez dr hab. prof. US Agnieszk\u281? Chodu\u324?, wnios\u322?a o dopuszczenie pisma jako uzupe\u322?nienie stanowiska strony i odniesienie si\u281? do za\u322?\u261?czonych opinii.
\par 
\par I.R. w pi\u347?mie procesowym z dnia 28 lutego 2022 r. wnios\u322?a za\u347? o:
\par 
\par 1) oddalenie skargi kasacyjnej w ca\u322?o\u347?ci;
\par 
\par 2) zas\u261?dzenie zwrotu koszt\u243?w post\u281?powania kasacyjnego, w tym koszt\u243?w zast\u281?pstwa prawnego, wed\u322?ug norm przepisanych,
\par 
\par a ponadto:
\par 
\par 3) przyj\u281?cie jako w\u322?asnego stanowiska skar\u380?\u261?cej argument\u243?w i wniosk\u243?w przedstawionych w za\u322?\u261?czonym artykule s.h., Kontrowersje wok\u243?\u322? przes\u322?anki "posiadania" z art. 7 ust. 1 dekretu warszawskiego a Kodeks Napoleona, "Monitor Prawniczy" 2021, Nr 9, s. 481-490 (za\u322?\u261?cznik nr 1), kt\u243?rego rozwa\u380?ania zosta\u322?y zwie\u324?czone konkluzj\u261?, \u380?e warunek posiadania gruntu odnosi\u322? si\u281? jedynie do nast\u281?pc\u243?w prawnych;
\par 
\par 4) pomini\u281?cie dokumentu prywatnego, za\u322?\u261?czonego do pisma Komisji z dnia 19 sierpnia 2021 r., w postaci opinii j\u281?zykowej prof. Jerzego Bralczyka, wydanej przed zapadni\u281?ciem wyroku WSA, ergo sp\u243?\u378?nionej w post\u281?powaniu kasacyjnym, a przede wszystkim oczywi\u347?cie b\u322?\u281?dnej, skoro jej autor prowadzi rozwa\u380?ania nad kategori\u261? os\u243?b prawnych jego (sc. w\u322?a\u347?ciciela) reprezentuj\u261?cych, kt\u243?re to poj\u281?cie w og\u243?le nie wyst\u281?puje w art. 7 ust. 1 dekretu (mowa jest tam bowiem o osobach prawa jego (w\u322?a\u347?ciciela) reprezentuj\u261?cych, co czyni t\u281? opini\u281? tak\u380?e nierzetelna i nieprzydatna dla sprawy);
\par 
\par 5) pomini\u281?cie dokumentu prywatnego, za\u322?\u261?czonego do pisma Komisji z dnia 19 sierpnia 2021 r., w postaci opinii prawnej z dnia 24 marca 2020 r., kt\u243?ra to opinia zawiera argumenty i tezy b\u322?\u281?dne;
\par 
\par 6) przyj\u281?cie dokumentu prywatnego, za\u322?\u261?czonego do pisma Miasta Sto\u322?ecznego Warszawy z dnia 16 lipca 2021 r., w postaci opinii prawnej dr hab. prof. Uniwersytetu Szczeci\u324?skiego Agnieszki Chodu\u324?, z kt\u243?rej to opinii jednoznacznie i trafnie wynika, \u380?e wyk\u322?adnia art. 7 dekretu nie mo\u380?e wyczerpywa\u263? si\u281? w samym tylko brzmieniu tego przepisu;
\par 
\par 7) przyj\u281?cie w ramach aktualnego stanowiska skar\u380?\u261?cej wszystkich jej dotychczasowych argument\u243?w.
\par 
\par W pi\u347?mie z dnia 5 wrze\u347?nia 2023 r. pe\u322?nomocnik J.K., Z.K., Z.P., P.W., K.S. i W.K. poinformowa\u322?, \u380?e zmar\u322?a J.S., a spadek w ca\u322?o\u347?ci naby\u322? Z.K..
\par 
\par Ponadto w pi\u347?mie z dnia 15 maja 2024 r. J.sp. z o.o. w W. zaj\u281?\u322?a stanowisko w sprawie wobec uchwa\u322?y Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2024 r. sygn. akt I OPS 3/22.
\par 
\par W dniu 21 maja 2024 r. do Naczelnego S\u261?du Administracyjnego wp\u322?yn\u281?\u322?o pismo skar\u380?\u261?cej kasacyjnie Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomo\u347?ci warszawskich zawieraj\u261?ce cofni\u281?cie cz\u281?\u347?ci zarzut\u243?w skargi kasacyjnej, tj.:
\par 
\par 1) zarzuty dotycz\u261?ce naruszenia przepis\u243?w prawa materialnego, oznaczone numerami: 1, 3, 4, 5, 6 i 7;
\par 
\par 2) zarzuty dotycz\u261?ce naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania, oznaczone numerami: 1 i 2.
\par 
\par W pozosta\u322?ym zakresie zarzuty skargi kasacyjnej zosta\u322?y podtrzymane.
\par 
\par Naczelny S\u261?d Administracyjny zwa\u380?y\u322?, co nast\u281?puje:
\par 
\par Zgodnie z art. 183 \u167? 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), powo\u322?ywanej dalej jako "p.p.s.a.", Naczelny S\u261?d Administracyjny rozpoznaje spraw\u281? w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urz\u281?du pod rozwag\u281? niewa\u380?no\u347?\u263? post\u281?powania. W niniejszej sprawie nie wyst\u281?puj\u261? przes\u322?anki niewa\u380?no\u347?ci post\u281?powania s\u261?dowoadministracyjnego enumeratywnie wyliczone w art. 183 \u167? 2 p.p.s.a. Z tego wzgl\u281?du Naczelny S\u261?d Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy zwi\u261?zany by\u322? granicami skarg kasacyjnych. Granice te s\u261? wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, kt\u243?rymi mo\u380?e by\u263? naruszenie prawa materialnego przez b\u322?\u281?dn\u261? jego wyk\u322?adni\u281? lub niew\u322?a\u347?ciwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.), a tak\u380?e naruszenie przepis\u243?w post\u281?powania, je\u380?eli uchybienie to mog\u322?o mie\u263? istotny wp\u322?yw na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Bior\u261?c pod uwag\u281? tak uregulowany zakres kontroli instancyjnej sprawowanej przez Naczelny S\u261?d Administracyjny, stwierdzi\u263? nale\u380?y, \u380?e skarga kasacyjna wniesiona przez Komisj\u281? do spraw reprywatyzacji nieruchomo\u347?ci warszawskich jest niezasadna.
\par 
\par W skardze kasacyjnej sformu\u322?owane zosta\u322?y zarzuty dotycz\u261?ce naruszenia zar\u243?wno prawa materialnego jak i przepis\u243?w post\u281?powania. Maj\u261?c na uwadze, \u380?e skar\u380?\u261?ca kasacyjnie pismem z dnia 21 maja 2024 r. cofn\u281?\u322?a wszystkie zarzuty dotycz\u261?ce wynikaj\u261?cej z art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 pa\u378?dziernika 1945 r. o w\u322?asno\u347?ci i u\u380?ytkowaniu grunt\u243?w na obszarze m.st. Warszawy, przes\u322?anki posiadania gruntu w dacie z\u322?o\u380?enia wniosku dekretowego przez dotychczasowego w\u322?a\u347?ciciela lub prawnych nast\u281?pc\u243?w prawnych i to zar\u243?wno zarzuty dotycz\u261?ce naruszenia prawa materialnego zawarte w pkt II lit. a ppkt 1, 3, 4, 5, 6, 7 jak i przepis\u243?w post\u281?powania zawarte w pkt II lit. b ppkt 1, 2, zarzuty te nie b\u281?d\u261? przedmiotem odniesienia pomimo, \u380?e w uzasadnieniu wyroku S\u261?d I instancji obszernie i szczeg\u243?\u322?owo odni\u243?s\u322? si\u281? do tej przes\u322?anki.
\par 
\par W takich okoliczno\u347?ciach nale\u380?y odnie\u347?\u263? do zarzutu najdalej id\u261?cego w kt\u243?rym sformu\u322?owana zosta\u322?a teza, \u380?e wniosek dekretowy nie zosta\u322? z\u322?o\u380?ony przez osob\u281? uprawnion\u261?, z uwagi na brak pe\u322?nomocnictwa. Tego zagadnienia dotyczy zarzut naruszenia prawa materialnego zawarty w pkt II lit. a ppkt 2, w kt\u243?rym wskazano na naruszenie art. 156 \u167? 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu w zw. z art. 11 i 12 ust. 2-3 i 5 rozporz\u261?dzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o post\u281?powaniu administracyjnym, oraz zarzuty dotycz\u261?ce naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania sformu\u322?owane w pkt II lit. b ppkt 3, 4, 5, 6 skargi kasacyjnej.
\par 
\par Z akt sprawy zgromadzonych przez Prezydenta m.st. Warszawy wynika, \u380?e w dniu 11 czerwca 1948 r. w Wydziale Gospodarki Gruntami Zarz\u261?du Miejskiego m.st. Warszawy adwokat T.N. na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 pa\u378?dziernika 1945 r., z\u322?o\u380?y\u322? z zachowaniem terminu wniosek o przyznanie dotychczasowym w\u322?a\u347?cicielom za czynszem symbolicznym prawa w\u322?asno\u347?ci czasowej do terenu nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?onej w Warszawie przy ul [...] Nr. [...] Nr hip. [...], do wniosku do\u322?\u261?czono \u347?wiadectwo hipoteczne, dow\u243?d wp\u322?aty z\u322?o\u380?ony tytu\u322?em op\u322?aty manipulacyjnej oraz odpis pe\u322?nomocnictwa. Odpis pe\u322?nomocnictwa z dnia 1 czerwca 1948 r. (sporz\u261?dzony zosta\u322? podobnie jak wniosek na maszynie) ma nast\u281?puj\u261?c\u261? tre\u347?\u263? Upowa\u380?niamy p. Adwokata T.N. do prowadzenia sprawy przyznania w\u322?asno\u347?ci czasowej do gruntu nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?onej w Warszawie przy ul [...] Nr hip. [...]. (-) F.K.. (-) A.G.. (-) I.S.. (-) W.B. Z za\u347?wiadczenia Oddzia\u322?u Hipotecznego S\u261?du Grodzkiego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 1948 r. nr [...] wynika, \u380?e nieruchomo\u347?\u263? [...] w Warszawie, po\u322?o\u380?ona przy ul. [...] o powierzchni 135,43 s\u261?\u380?ni kwadratowych na dzie\u324? 15 kwietnia 1948 r. uregulowana by\u322?a jawnym wpisem na imi\u281? os\u243?b:1) F.S. co do 1/8 cz\u281?\u347?ci, 2) F.K. co do 1/8 cz\u281?\u347?ci, 3) A. z B. G. primo voto M. co 2/8 do cz\u281?\u347?ci, 4) I. z B. S. co do 2/8 cz\u281?\u347?ci oraz 5) W. B. co do 2/8 cz\u281?\u347?ci \u8211? wszyscy niepodzielnie. Po rozpoznaniu wniosku z\u322?o\u380?onego przez adwokata T.N. Prezydium Rady Narodowej orzeczeniem z dnia 9 lipca 1951 r. odm\u243?wi\u322?o dotychczasowym w\u322?a\u347?cicielom przyznania prawa w\u322?asno\u347?ci czasowej do przedmiotowego gruntu. Odwo\u322?anie wnie\u347?li A.G. i W.B., a Minister Gospodarki Komunalnej decyzj\u261? z dnia 30 wrze\u347?nia 1951 r. utrzyma\u322? w mocy zaskar\u380?one orzeczenie. Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny odnosz\u261?c si\u281? do powy\u380?szej kwestii zwi\u261?zanej z pe\u322?nomocnictwem podnosi, \u380?e nie mo\u380?na zgodzi\u263? z stanowiskiem Komisji, \u380?e wniosek dekretowy z\u322?o\u380?ony w terminie przez adwokata T.N. do kt\u243?rego do\u322?\u261?czono nieuwierzytelniony odpis pe\u322?nomocnictwa pochodzi od osoby nieuprawnionej, gdy\u380? brak uwierzytelnionego pe\u322?nomocnictwa nale\u380?y traktowa\u263? jak brak pe\u322?nomocnictwa w og\u243?le. Dalej S\u261?d stwierdza, \u380?e przepisy rozporz\u261?dzenia z 1928 r. nie precyzowa\u322?y formalistycznie sposobu uwierzytelnienia odpis\u243?w pe\u322?nomocnictw przez adwokat\u243?w. Ponadto organy rozpatruj\u261?ce wniosek mia\u322?y mo\u380?liwo\u347?\u263? \u380?\u261?dania uzupe\u322?nienia braku formalnego, gdyby mia\u322?y jakiekolwiek w\u261?tpliwo\u347?ci odno\u347?nie wiarygodno\u347?ci pe\u322?nomocnictwa, skoro tego nie zrobi\u322?y, znaczy, \u380?e w\u261?tpliwo\u347?ci nie mia\u322?y i rozpozna\u322?y wniosek, r\u243?wnie\u380? z\u322?o\u380?enie odwo\u322?ania od orzeczenia przez dw\u243?jk\u281? wsp\u243?\u322?w\u322?a\u347?cicieli potwierdza istnienie pe\u322?nomocnictwa z\u322?o\u380?onego na wcze\u347?niejszym etapie.
\par 
\par W takiej sytuacji skar\u380?\u261?ca kasacyjna podnosi, \u380?e brak podstaw prawnych dla oparcia si\u281? przez Sad I instancji na domniemaniu udzielenia pe\u322?nomocnictwa, tym bardziej, \u380?e akta sprawy nie wskazuj\u261?, i\u380? zosta\u322?o ono przed\u322?o\u380?one w oryginale, b\u261?d\u378? w przepisanej prawnie formie \u8211? pisemnej, czy te\u380? notarialnej. Znajduj\u261?cy si\u281? w aktach dokument nie nosi cech odpisu wierzytelnego, brak na nim chocia\u380?by podpisu w\u322?asnor\u281?cznego \u8211? nie mo\u380?e by\u263? traktowany jako prawnie dopuszczalna forma odpisu pe\u322?nomocnictwa. Jednocze\u347?nie skar\u380?\u261?ca kasacyjnie podnosi, i\u380? zar\u243?wno przepisy rozporz\u261?dzenia z 1928 r., ani tre\u347?\u263? ustawy z dnia 4 maja 1938 r. Prawo o ustroju adwokatury nie przewidywa\u322?y w og\u243?le mo\u380?liwo\u347?ci uwierzytelnienia odpis\u243?w pe\u322?nomocnictwa przez wyst\u281?puj\u261?cych w danej sprawie adwokat\u243?w, kt\u243?ra to kwestia zosta\u322?a pomini\u281?ta przez S\u261?d.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? zarzut\u243?w skargi kasacyjnej dotycz\u261?cych problematyki zwi\u261?zanej z pe\u322?nomocnictwem, a w konsekwencji ustalenia, czy wniosek dekretowy zosta\u322? z\u322?o\u380?ony przez uprawniony podmiot, Naczelny S\u261?d Administracyjny stwierdza, \u380?e zarzuty te s\u261? niezasadne, a stanowisko prawne Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego jest prawid\u322?owe. Przed odniesieniem si\u281? do stanu prawnego obowi\u261?zuj\u261?cego w dacie udzielenia pe\u322?nomocnictwa i sk\u322?adania wniosku dekretowego, w pierwszej kolejno\u347?ci nale\u380?y zwr\u243?ci\u263? uwag\u281?, \u380?e czym innym jest dzia\u322?anie pe\u322?nomocnika bez umocowania, a czym innym jest nieprzedstawienie w stosownym momencie dokumentu pe\u322?nomocnictwa b\u261?d\u378? te\u380? przedstawienie dokumentu pe\u322?nomocnictwa, kt\u243?ry posiada braki formalne, a kt\u243?re na wezwanie organu mog\u261? by\u263? uzupe\u322?nione. Okoliczno\u347?ci niniejszej sprawy przedstawione wy\u380?ej dotycz\u261?ce wniosku dekretowego jego tre\u347?ci i za\u322?\u261?czonych do niego dokument\u243?w w tym odpisu pe\u322?nomocnictwa, dowodu uiszczenia op\u322?aty, a w szczeg\u243?lno\u347?ci za\u347?wiadczenia hipotecznego S\u261?du Grodzkiego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 1948 r. dotycz\u261?cego stanu prawnego przedmiotowej nieruchomo\u347?ci, a tak\u380?e merytoryczne rozpoznanie wniosku dekretowego przez organy jednoznacznie wskazuj\u261?, \u380?e w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z sytuacj\u261? dzia\u322?ania pe\u322?nomocnika bez umocowania, co najwy\u380?ej z sytuacj\u261? w kt\u243?rej przed\u322?o\u380?one pe\u322?nomocnictwo posiada braki formalne, kt\u243?re mog\u261? by\u263? uzupe\u322?nione.
\par 
\par W dacie udzielania pe\u322?nomocnictwa i sk\u322?adania wniosku dekretowego obowi\u261?zywa\u322?o rozporz\u261?dzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 maja 1928 r. o post\u281?powaniu administracyjnym, w kt\u243?rym problematyka pe\u322?nomocnictw by\u322?a uregulowana w rozdziale IV zatytu\u322?owanym osoby interesowne i ich pe\u322?nomocnicy. Zgodnie z art.12 rozporz\u261?dzenia ust. 1. Pe\u322?nomocnikiem mo\u380?e by\u263? osoba w\u322?asnowolna, o ile poszczeg\u243?lne przepisy prawne nie stanowi\u261? inaczej. Ust 2. Opr\u243?cz pe\u322?nomocnictw, sporz\u261?dzonych lub po\u347?wiadczonych w urz\u281?dach i przez notarjusz\u243?w, s\u261? dopuszczalne r\u243?wnie\u380? pe\u322?nomocnictwa prywatne, o ile ich wiarygodno\u347?\u263? nie budzi w\u261?tpliwo\u347?ci. Ust 3.Pe\u322?nomocnictwa mog\u261? by\u263? sporz\u261?dzone oddzielnie, albo zawarte w protok\u243?\u322?ach, adnotacjach, podaniach i t. p. Ust. 4. Pozatem w\u322?adza w sprawach mniejszej wagi mo\u380?e nie \u380?\u261?da\u263? pe\u322?nomocnictwa, je\u380?eli zast\u281?pcami os\u243?b interesowanych s\u261? cz\u322?onkowie rodziny, osoby nale\u380?\u261?ce do wsp\u243?lnego gospodarstwa domowego lub ich pracownicy, a w\u322?adza nie ma w\u261?tpliwo\u347?ci co do istnienia i zakresu uprawnienia do zast\u281?pstwa. Ust. 5. W\u322?adza nie dopu\u347?ci pe\u322?nomocnika, kt\u243?ry trudni si\u281? zawodowo zast\u281?pstwem stron, nie maj\u261?c odpowiednich uprawnie\u324?. Z powo\u322?anego art. 12, kt\u243?ry wyczerpuje regulacj\u281? dotycz\u261?c\u261? pe\u322?nomocnictw w \u243?wczesnych post\u281?powaniach administracyjnych, istotny jest ust. 2, kt\u243?ry wskazuje rodzaje pe\u322?nomocnictw, tj. pe\u322?nomocnictwa sporz\u261?dzane lub po\u347?wiadczane w urz\u281?dach i przez notariuszy, a tak\u380?e pe\u322?nomocnictwa prywatne o ile ich wiarygodno\u347?\u263? nie budzi w\u261?tpliwo\u347?ci. Podkre\u347?li\u263? nale\u380?y, \u380?e rozporz\u261?dzenie nie regulowa\u322?o innych zagadnie\u324? dotycz\u261?cych pe\u322?nomocnictw w tym zasad dotycz\u261?cych czy to sporz\u261?dzania odpis\u243?w pe\u322?nomocnictw, ich uwierzytelniania, czy te\u380? usuwania brak\u243?w formalnych pe\u322?nomocnictw. Natomiast mo\u380?na by\u322?o w\u243?wczas skorzysta\u263? z regulacji zawartej w rozdziale V wnoszenie poda\u324?, tj. art. 16 ust. 3 i ust. 4. Zgodnie z art. 16 ust. 3 Podania bez podpisu lub te\u380? z podpisem, wykonanym sposobem mechanicznym, w\u322?adza mo\u380?e nie przyj\u261?\u263?, o ile ma w\u261?tpliwo\u347?ci, czy podanie zosta\u322?o wniesione z wol\u261? osoby interesowanej. W razie potrzeby w\u322?adza wyznacza stosowny termin dla potwierdzenia podania. W wypadku potwierdzenia uwa\u380?a si\u281?, \u380?e podanie zosta\u322?o wniesione wa\u380?nie w terminie pierwotnym. Ust. 4 Podobnie w\u322?adza mo\u380?e post\u261?pi\u263? r\u243?wnie\u380? w wypadkach, gdy podanie ma inne braki formalne, jak np. jest nieczytelne, w tre\u347?ci swej niezrozumia\u322?e, napisane z pogwa\u322?ceniem przepis\u243?w o j\u281?zyku poda\u324? i t. p. Tym samym w przypadku wyst\u261?pienia brak\u243?w formalnych pe\u322?nomocnictwa organ m\u243?g\u322? wezwa\u263? o ich usuni\u281?cie. Racj\u281? ma zatem skar\u380?\u261?ca kasacyjnie Komisja, \u380?e \u243?wczesne rozporz\u261?dzenie z 1928 r. o post\u281?powaniu administracyjnym nie regulowa\u322?o problematyki uwierzytelnienia dokument\u243?w w tym pe\u322?nomocnictw, takiej regulacji nie zawiera\u322?a r\u243?wnie\u380? obowi\u261?zuj\u261?ca w\u243?wczas ustawa z dnia 4 maja 1938 r. Prawo o ustroju adwokatury (Dz. U. Nr 33, poz. 289), nie ma jednak racji Komisja, \u380?e instytucja uwierzytelnienia pe\u322?nomocnictwa nie mog\u322?a by\u263? w\u243?wczas stosowana. Dla wyja\u347?nienia tej kwestii nale\u380?y odwo\u322?a\u263? si\u281? do wyroku Najwy\u380?szego Trybuna\u322?u Administracyjnego z dnia 14 listopada 1927 r. l. rej. 2918/25 w kt\u243?rym Trybuna\u322? stwierdzi\u322?: "W wypadkach, gdy w post\u281?powaniu przed w\u322?adzami administracyjnemi wynika kwestia proceduralna, nieprzewidziana przepisami post\u281?powania administracyjnego, - posi\u322?kowa\u263? si\u281? nale\u380?y przepisami ustawy post\u281?powania cywilnego w zwi\u261?zku z odpowiednimi postanowieniami prawa cywilnego." Zaznaczy\u263? przy tym nale\u380?y, \u380?e pogl\u261?d ten zosta\u322? sformu\u322?owany na tle spornego zagadnienia dotycz\u261?cego w\u322?a\u347?nie pe\u322?nomocnictwa w post\u281?powaniu administracyjnym. W dacie udzielania pe\u322?nomocnictwa w rozpoznawanej sprawie obowi\u261?zywa\u322? Kodeks post\u281?powania cywilnego z dnia 29 listopada 1930 r., kt\u243?ry w art. 81 \u167? 1 stanowi\u322?: "Pe\u322?nomocnik obowi\u261?zany jest przy pierwszej swej czynno\u347?ci procesowej do\u322?\u261?czy\u263? do akt sprawy pe\u322?nomocnictwo z podpisem mocodawcy albo wierzytelny odpis tego\u380? pe\u322?nomocnictwa. Adwokat mo\u380?e sam uwierzytelni\u263? odpis udzielonego mu pe\u322?nomocnictwa. S\u261?d mo\u380?e w razie w\u261?tpliwo\u347?ci za\u380?\u261?da\u263? s\u261?dowego lub notarialnego uwierzytelnienia podpisu strony." Maj\u261?c powy\u380?sze na uwadze nale\u380?y stwierdzi\u263?, \u380?e zgodnie z art. 16 ust. 3 i 4 rozporz\u261?dzenia z 1928 r. o post\u281?powaniu administracyjnym, organy o ile mia\u322?y w\u261?tpliwo\u347?ci lub stwierdzi\u322?yby braki formalne wniosku dekretowego i do\u322?\u261?czonego pe\u322?nomocnictwa mog\u322?y wezwa\u263? strony o ich usuniecie w tym r\u243?wnie\u380? o uwierzytelnienie odpisu. Merytoryczne rozpoznanie wniosku dekretowego przez dwie \u243?wczesne instancje wskazuje, \u380?e organy nie mia\u322?y w\u261?tpliwo\u347?ci. St\u261?d te\u380? zarzuty skargi kasacyjnej dotycz\u261?ce zagadnienia zwi\u261?zanego ze z\u322?o\u380?onym wnioskiem dekretowym i pe\u322?nomocnictwem nale\u380?y uzna\u263? za niezasadne.
\par 
\par Drugie istotne zagadnienie, na kt\u243?re zwraca uwag\u281? skar\u380?\u261?ca kasacyjnie Komisja, a kt\u243?re pozostaje w zwi\u261?zku z zakresem podmiotowym i przedmiotowym wniosku dekretowego zwi\u261?zane jest z osob\u261? jednego ze wsp\u243?\u322?w\u322?a\u347?cicieli przedmiotowej nieruchomo\u347?ci, tj. F.S. Kwestii tej dotyczy zarzut skargi kasacyjnej sformu\u322?owany w zarzutach dotycz\u261?cych naruszenia przepis\u243?w post\u281?powania, tj. pkt II lit. b ppkt 7 w kt\u243?rym wskazano na naruszenie art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 1 pkt 6 i art. 107 \u167? 3 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu, poprzez przyj\u281?cie, \u380?e Komisja w spos\u243?b bezpodstawny zarzuci\u322?a Prezydentowi m.st. Warszawy ra\u380?\u261?ce naruszenie prawdy obiektywnej, polegaj\u261?ce na nieustaleniu podmiotu uprawnionego w odniesieniu do udzia\u322?u wynosz\u261?ce 0,10734 cz\u281?\u347?ci praw i roszcze\u324?, podczas gdy Prezydent m.st. Warszawy wydaj\u261?c decyzj\u281? reprywatyzacyjn\u261? opar\u322? si\u281? na postanowieniu S\u261?du Rejonowego dla Warszawy \u346?r\u243?dmie\u347?cia w Warszawie z dnia 16 listopada 2004 r. sygn. akt I Ns 1117/00 w kt\u243?rym stwierdzono, \u380?e spadek po F.S. zmar\u322?ym w dniu 7 stycznia 1940 r. naby\u322?y dzieci J.S. i M.S.. Natomiast Komisja podnosi, \u380?e postanowienie spadkowe jest sprzeczne z przepisami obowi\u261?zuj\u261?cymi w dacie \u347?mierci spadkodawcy, tj. przepisami Kodeksu Napoleona dotycz\u261?cymi spadk\u243?w nieobj\u281?tych, wakuj\u261?cych, kt\u243?re zosta\u322?y otwarte przed dniem 1 stycznia 1947 r. Przed odniesieniem si\u281? do tego zarzutu, nale\u380?y zaznaczy\u263?, \u380?e zasadne jest stanowisko Komisji, \u380?e ka\u380?dy ze wsp\u243?\u322?w\u322?a\u347?cicieli lub ich nast\u281?pc\u243?w prawnych m\u243?g\u322? skutecznie z\u322?o\u380?y\u263? wniosek dekretowy, a sk\u322?adaj\u261?c wniosek dzia\u322?a\u322? nie tylko we w\u322?asnym imieniu, ale r\u243?wnie\u380? pozosta\u322?ych wsp\u243?\u322?w\u322?a\u347?cicieli. W chwili sk\u322?adania wniosku obowi\u261?zywa\u322? dekret z dnia 11 pa\u378?dziernika 1946 r. Prawo rzeczowe, kt\u243?ry w art. 89 stanowi\u322?, \u380?e ka\u380?dy ze wsp\u243?\u322?w\u322?a\u347?ciciel m\u243?g\u322? wykonywa\u263? czynno\u347?ci zmierzaj\u261?ce do zachowania wsp\u243?lnego prawa. St\u261?d te\u380? wniosek dekretowy zosta\u322? rozpoznany w stosunku do wszystkich wsp\u243?\u322?w\u322?a\u347?cicieli.
\par 
\par Przechodz\u261?c za\u347? do istoty zarzutu, to zdaniem Naczelnego S\u261?du Administracyjnego zasadnie Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny wskaza\u322?, \u380?e w obowi\u261?zuj\u261?cym stanie prawnym, ustalenie kr\u281?gu spadkobierc\u243?w nie nale\u380?a\u322?o i nie nale\u380?y do w\u322?a\u347?ciwo\u347?ci organ\u243?w administracji publicznej, lecz do s\u261?d\u243?w powszechnych. Nast\u281?pstwo prawne praw dziedzicznych, kt\u243?re wchodz\u261? w sk\u322?ad spadku po osobie zmar\u322?ej, powinno by\u263? wykazane wed\u322?ug przepis\u243?w prawa cywilnego. Dowodem istnienia nast\u281?pstwa prawnego nie\u380?yj\u261?cych os\u243?b fizycznych mo\u380?e by\u263? za\u347? jedynie postanowienie w\u322?a\u347?ciwego s\u261?du powszechnego o stwierdzeniu nabycia spadku lub sporz\u261?dzony przez notariusza i zarejestrowany akt po\u347?wiadczenia dziedziczenia. I to tylko takim dokumentem, w my\u347?l art. 1027 k.c., spadkobierca mo\u380?e udowodni\u263? swoje prawa wynikaj\u261?ce z dziedziczenia. Zgodnie za\u347? z art. 1025 \u167? 2 k.c. domniemywa si\u281?, \u380?e osoba, kt\u243?ra uzyska\u322?a stwierdzenie nabycia spadku, albo akt po\u347?wiadczenia dziedziczenia jest spadkobierc\u261?. St\u261?d - jak przyjmuje si\u281? w orzecznictwie - dopiero wykazanie nast\u281?pstwa prawnego prawomocnym postanowieniem s\u261?du cywilnego o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktem po\u347?wiadczenia dziedziczenia przez notariusza jest podstaw\u261? dla przyj\u281?cia istnienia legitymacji do bycia stron\u261? post\u281?powania administracyjnego. Obalenie domniemania prawnego zwi\u261?zanego z orzeczeniem stwierdzaj\u261?cym nabycie spadku mo\u380?e nast\u261?pi\u263? wy\u322?\u261?cznie w post\u281?powaniu okre\u347?lonym w art. 679 k.p.c., a z wnioskiem o wszcz\u281?cie takiego post\u281?powania mo\u380?e wyst\u261?pi\u263? ka\u380?dy zainteresowany. Zdaniem Naczelnego S\u261?du Administracyjnego w sytuacji gdy organ dysponowa\u322? postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku po F.S., a \u380?adna ze stron przedmiotowego post\u281?powania nie podnosi\u322?a i nie kwestionowa\u322?a jego prawid\u322?owo\u347?ci, stawianie Prezydentowi m.st. Warszawy zarzutu, i\u380? nie wyst\u261?pi\u322? z wnioskiem o wszcz\u281?cie post\u281?powania celem obalenia domniemania prawnego wynikaj\u261?cego z przedmiotowego post\u281?powania jest niezasadne. Na marginesie sprawy zauwa\u380?y\u263? nale\u380?y, \u380?e zaskar\u380?ona decyzja Komisji wydana zosta\u322?a w dniu 13 marca 2018 r. Natomiast w dniu 14 marca 2018 r. wesz\u322?a w \u380?ycie nowelizacja ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczeg\u243?lnych zasadach usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa, w ramach kt\u243?rej w art. 30 ust. 1 dotycz\u261?cym podstaw uchylenia decyzji reprywatyzacyjnych lub stwierdzenia wydania jej z naruszeniem prawa, dodano ust. 4a o nast\u281?puj\u261?cej tre\u347?ci: "Stwierdzono inne naruszenie przepis\u243?w post\u281?powania, je\u380?eli mog\u322?o ono mie\u263? istotny wp\u322?yw na wynik sprawy, w szczeg\u243?lno\u347?ci je\u380?eli stron\u261? post\u281?powania o wydanie decyzji reprywatyzacyjnej by\u322?a osoba, kt\u243?ra nie by\u322?a osob\u261? uprawnion\u261? w rozumieniu art. 7 ust. 1 dekretu, osob\u281? uprawnion\u261? reprezentowa\u322? kurator ustanowiony dla osoby nieznanej z miejsca pobytu, a nie by\u322?o podstaw do jego ustanowienia, ustanowiono kuratora spadku dzia\u322?aj\u261?cego w imieniu osoby nie\u380?yj\u261?cej lub z naruszeniem przepis\u243?w o dziedziczeniu, w tym przepis\u243?w dotycz\u261?cych dziedziczenia spadk\u243?w wakuj\u261?cych lub nieobj\u281?tych, lub stwierdzono naruszenie prawa materialnego, kt\u243?re mia\u322?o wp\u322?yw na wynik sprawy". Maj\u261?c powy\u380?sze na uwadze zarzut skargi kasacyjnej jest niezasadny.
\par 
\par Kolejny zarzut skargi kasacyjnej, w kt\u243?rym zarzuca si\u281? i\u380? Prezydent m.st. Warszawy nie orzek\u322? o ca\u322?o\u347?ci \u380?\u261?dania wniosku dekretowego zosta\u322? sformu\u322?owany w pkt II lit. b ppkt 8. W zarzucie tym wskazuje si\u281? na naruszenie art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 104 \u167? 2 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 3 dekretu poprzez uchylenie decyzji Komisji z uwagi na uznanie, \u380?e w przypadku decyzji reprywatyzacyjnej nie mia\u322?o miejsce ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa z uwagi na nierozstrzygni\u281?cie o ca\u322?o\u347?ci \u380?\u261?dania wniosku dekretowego poprzez zaniechanie orzeczenia o tym komu przys\u322?uguje brakuj\u261?ce 0,00004 udzia\u322?u w cz\u281?\u347?ci przedmiotowej nieruchomo\u347?ci. Powy\u380?szy zarzut by\u322? ju\u380? podnoszony w skardze do Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego, a S\u261?d w spos\u243?b prawid\u322?owy oceni\u322? i uzasadni\u322? jego niezasadno\u347?\u263?. Przede wszystkim zasadnie zwr\u243?cono uwag\u281?, Prezydent m.st. Warszawy w uzasadnieniu decyzji reprywatyzacyjnej stwierdzi\u322?, i\u380? ponowne rozpatrzenie wniosku dekretowego nast\u281?puje wy\u322?\u261?cznie w zakresie, w jakim Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa decyzj\u261? nadzorcz\u261? z dnia 9 stycznia 1995 r. stwierdzi\u322? niewa\u380?no\u347?\u263? dawnych odmownych decyzji dekretowych i \u380?e jednocze\u347?nie z orzekania zosta\u322?a wy\u322?\u261?czona cz\u281?\u347?\u263? nieruchomo\u347?ci, kt\u243?ra zosta\u322?a oddana w u\u380?ytkowanie wieczyste na rzecz os\u243?b trzecich, a wi\u281?c cz\u281?\u347?\u263? nieruchomo\u347?ci odpowiadaj\u261?ca sprzedanym lokalom mieszkalnym nr 4, 7, 8 i 10 - co do kt\u243?rych w ww. decyzji nadzorczej Minister stwierdzi\u322? wydanie odmownych decyzji dekretowych z naruszeniem prawa z uwagi na nieodwracalne skutki prawne. Zatem w\u322?a\u347?ciciele tych mieszka\u324? nie maj\u261? interesu prawnego do bycia stron\u261? w post\u281?powaniu, kt\u243?re nie dotyczy ich udzia\u322?\u243?w w tej nieruchomo\u347?ci. W umowach sprzeda\u380?y tych czterech lokali udzia\u322?y w u\u380?ytkowaniu wieczystym ustalone s\u261? w u\u322?amkach dziesi\u281?tnych i s\u261? one ewidentnie zaokr\u261?glone do trzech miejsc po przecinku, a ponadto udzia\u322?y w u\u380?ytkowaniu wieczystym s\u261? takie same mimo r\u243?\u380?nych powierzchni lokali. Ponadto, skoro udzia\u322?y sprzedanych lokali by\u322?y ju\u380? wyliczone w u\u322?amkach dziesi\u281?tnych, to wniosek dekretowy m\u243?g\u322? by\u263? rozpoznany - co do pozosta\u322?ej cz\u281?\u347?ci - wyra\u380?onej r\u243?wnie\u380? w u\u322?amkach dziesi\u281?tnych. Tymczasem udzia\u322?y spadkowe ustalane s\u261? w u\u322?amkach zwyk\u322?ych i przeliczenie ich na u\u322?amki dziesi\u281?tne powoduje reszt\u281?, kt\u243?ra praktycznie nie jest ju\u380? podzielna. W niniejszej sprawie udzia\u322?y ustalone przez Prezydenta w decyzji reprywatyzacyjnej - z dok\u322?adno\u347?ci\u261? do pi\u281?ciu miejsc po przecinku na rzecz 18 os\u243?b - s\u261? najbli\u380?sze do jedno\u347?ci, do idealnej cz\u281?\u347?ci. Natomiast ewentualny dalszy podzia\u322? 0,00004 udzia\u322?u na rzecz 18 os\u243?b nie ma znaczenia w sprawie i praktycznie nie ma wp\u322?ywu na wielko\u347?\u263? udzia\u322?\u243?w poszczeg\u243?lnych beneficjent\u243?w decyzji reprywatyzacyjnej. Dlatego te\u380? Naczelny S\u261?d Administracyjny w pe\u322?ni podziela stanowisko S\u261?du I instancji i stwierdza, \u380?e zarzut ten jest niezasadny, albowiem nie nast\u261?pi\u322?o ra\u380?\u261?ce naruszenie prawa.
\par 
\par Kolejne zarzuty skargi kasacyjnej zwi\u261?zane s\u261? z uznaniem przez Komisje, \u380?e wydanie decyzji reprywatyzacyjnej doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co z sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym, poprzez zastosowanie w spos\u243?b uporczywy wobec os\u243?b b\u281?d\u261?cych lokatorami przemocy innego rodzaju, w spos\u243?b istotnie utrudniaj\u261?cy korzystanie tym lokatom z prawa do u\u380?ywania lokalu, zatem zosta\u322?a spe\u322?niona samoistna przes\u322?anka uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej o kt\u243?rej mowa w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy. Zarzuty te zosta\u322?y sformu\u322?owane w pkt II lit. a ppkt 8, ppkt 9 oraz w pkt II lit. b ppkt 9, a dotycz\u261? naruszenia art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 3, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 361 \u167? 1 k.c. w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy, poprzez wadliw\u261? ocen\u281? materia\u322?u dowodowego zgromadzonego w sprawie skutkuj\u261?c\u261? przyj\u281?ciem, \u380?e wydanie decyzji reprywatyzacyjnej nie doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w o kt\u243?rych mowa w art. 30 ust. 1 pkt 6. Podczas gdy w przypadku przedmiotowej nieruchomo\u347?ci po\u322?o\u380?onej przy ul. [...] dopiero wydanie decyzji reprywatyzacyjnej skutkowa\u322?o przekazaniem posiadania i zarz\u261?du nieruchomo\u347?ci\u261? przez m.st. Warszawa na rzecz beneficjent\u243?w w zakresie tak prawnym jak i faktycznym, nast\u281?pnie umo\u380?liwiaj\u261?c wej\u347?cie w pe\u322?ni\u281? prawa z ni\u261? zwi\u261?zanych przez J. sp. z o.o. S.K.A., co uzasadnia uznanie, \u380?e przedstawiony ci\u261?g wydarze\u324? umo\u380?liwia\u322? powstanie stanu sprzyjaj\u261?cego zaistnieniu zdarze\u324? obj\u281?tych hipotez\u261? przepisu art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy.
\par 
\par Przed odniesieniem si\u281? do zarzut\u243?w skargi kasacyjnej dotycz\u261?cych naruszenia prawa materialnego sformu\u322?owanych w pkt II lit. a pkt 8 i 9 a dotycz\u261?cego art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy, przypomnie\u263? nale\u380?y tre\u347?\u263? powo\u322?anego przepisu, zgodnie z kt\u243?rym Komisja wydaje decyzj\u281?, o kt\u243?rej mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2-4, je\u380?eli: pkt 6) wydanie decyzji reprywatyzacyjnej doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym lub skutk\u243?w sprzecznych z celem, dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste, w szczeg\u243?lno\u347?ci do zastosowania uporczywie lub w spos\u243?b istotnie utrudniaj\u261?cy korzystanie z lokalu w nieruchomo\u347?ci warszawskiej gro\u378?by bezprawnej, przemocy wobec osoby lub przemocy innego rodzaju w stosunku do osoby zajmuj\u261?cej ten lokal. Skar\u380?\u261?ca kasacyjnie zar\u243?wno w pkt 8 jak i w pkt 9 zarzuci\u322?a S\u261?dowi I instancji b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? art. 30 ust. 1 pkt 6.
\par 
\par I tak w pkt 8 zarzuci\u322?a naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 3 ust. 1-3 ustawy w zw. z art.1 pkt 1 i 2 ustawy w zw. z art. 29 ust. 2-4 ustawy w zw. z art. 5 dekretu w zw. z art. 8 dekretu, poprzez b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? i uznanie, \u380?e przes\u322?anka materialnoprawna z art. 30 ust. 1 pkt 6 nie b\u281?dzie znajdowa\u322?a zastosowania w przypadku istnienia na znacjonalizowanym gruncie warszawskim budynku, kt\u243?ry na mocy art. 5 dekretu pozosta\u322? w\u322?asno\u347?ci\u261? dotychczasowych w\u322?a\u347?cicieli a\u380? do momentu nieuwzgl\u281?dnienia wniosku dekretowego. Powy\u380?szy zarzut zwi\u261?zany jest z nast\u281?puj\u261?cym stanowiskiem S\u261?du I instancji wyra\u380?onym w uzasadnieniu wyroku "Podkre\u347?lenia te\u380? wymaga, \u380?e decyzja reprywatyzacyjna odnosi\u322?a si\u281? jedynie do ustanowienia u\u380?ytkowania wieczystego do gruntu tej nieruchomo\u347?ci, a sam budynek w kt\u243?rym zamieszkiwali lokatorzy, przez ca\u322?y czas pozostawa\u322? w\u322?asno\u347?ci\u261? dawnych w\u322?a\u347?cicieli - stosownie do tre\u347?ci art. 5 dekretu. To za\u347? oznacza, \u380?e tak\u380?e w bezpo\u347?rednim rozumieniu tego s\u322?owa, nie zachodzi zwi\u261?zek przyczynowo-skutkowy pomi\u281?dzy decyzj\u261? reprywatyzacyjn\u261?, a poczynaniami jej beneficjent\u243?w podj\u281?tymi po jej wydaniu."
\par 
\par Natomiast w pkt 9 zarzuci\u322?a naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy w zw. z art. 361 \u167? 1 k.c. w zw. z art. 7, art. 77 \u167? 1, art. 107 \u167? 3 i art. 80 k.p.a. poprzez ich b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? prowadz\u261?c\u261? do uznania, \u380?e skutki opisane w decyzji Komisji jako ra\u380?\u261?co sprzeczne z interesem spo\u322?ecznym nie mog\u261? by\u263? uznane za pozostaj\u261?ce w prawnym istotnym zwi\u261?zku z wydaniem decyzji reprywatyzacyjnej, podczas gdy fakt wydania decyzji reprywatyzacyjnej stanowi\u322? zdarzenie umo\u380?liwiaj\u261?ce wyst\u261?pienie skutk\u243?w o jakich mowa w art. 30 ust. 1 pkt 6 w stosunku do lokator\u243?w komunalnych, co powoduje, \u380?e w konkretnym przypadku nale\u380?y m\u243?wi\u263? o istnieniu adekwatnego zwi\u261?zku przyczynowego mi\u281?dzy dokonana reprywatyzacja a ra\u380?\u261?cym naruszeniem interesu spo\u322?ecznego w rozumieniu ww. przepisu. Ten zarzut zwi\u261?zany jest z stanowiskiem S\u261?du I instancji, i\u380? literalna tre\u347?\u263? art. 30 ust. 1 pkt 6 jednoznacznie przes\u261?dza, \u380?e znajduje on zastosowanie jedynie w takim przypadku, gdyby zaistnia\u322? zwi\u261?zek przyczynowy pomi\u281?dzy t\u261? decyzj\u261? a opisanymi w ustawie skutkami ra\u380?\u261?co sprzecznymi z interesem spo\u322?ecznym. Dalej S\u261?d wskazuje, ze istotne znaczenie ma jedynie tzw. adekwatny zwi\u261?zek przyczynowy, kt\u243?ry wi\u261?\u380?e zaistnienie ewentualnej odpowiedzialno\u347?ci sprawcy danego dzia\u322?ania lub zaniechania tylko z normalnymi nast\u281?pstwami tego dzia\u322?ania lub zaniechania z kt\u243?rego wynik\u322?a szkoda. Dalej S\u261?d podkre\u347?la, \u380?e w rozumieniu art. 361 \u167? 1 k.c. przyj\u281?te zosta\u322?o, i\u380? badanie zwi\u261?zku przyczynowego sk\u322?ada si\u281? z dw\u243?ch etap\u243?w, pierwszy etap to ustalenie, czy miedzy ogniwami \u322?a\u324?cucha przyczynowo-skutkowego w og\u243?le wyst\u281?puje jakikolwiek zwi\u261?zek przez stwierdzenie, \u380?e gdyby nie by\u322?o pierwszego zdarzenia, to kieruj\u261?c si\u281? zasadami logicznego my\u347?lenia, racjonalnego my\u347?lenia- skutek znajduj\u261?cy si\u281? na ko\u324?cu \u322?a\u324?cucha z pewno\u347?ci\u261? nie m\u243?g\u322? by powsta\u263?. Dopiero wynik pozytywny umo\u380?liwia przej\u347?cie do drugiego etapu, a wi\u281?c do zbadania normalno\u347?ci nast\u281?pstw zdarzenia sprawczego. Normalne nast\u281?pstwo danego zdarzenia to taki skutek, kt\u243?ry "zazwyczaj" w zwyk\u322?ym porz\u261?dku rzeczy jest konsekwencj\u261? zdarzenia. Zdaniem S\u261?du I instancji oczywistym jest, \u380?e opisane przez Komisj\u281? dzia\u322?ania \u8211? podwy\u380?ka czynszu, remont kamienicy \u8211? nie s\u261? normalnym nast\u281?pstwem wydania decyzji reprywatyzacyjnej.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do powy\u380?szych zarzut\u243?w naruszenia prawa materialnego, a dotycz\u261?cych b\u322?\u281?dnej wyk\u322?adni art. 30 ust. 1 pkt 6 w pierwszej kolejno\u347?ci wskaza\u263? nale\u380?y, \u380?e pierwsze zagadnienie prawne dotycz\u261?ce art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy, kt\u243?re pojawi\u322?o si\u281? w praktyce orzeczniczej dotyczy\u322?o mo\u380?liwo\u347?ci stosowania przes\u322?anki uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej okre\u347?lonej w powo\u322?anym przepisie w sytuacji gdy okoliczno\u347?ci o kt\u243?rych w nim mowa mia\u322?y miejscem przed wej\u347?ciem w \u380?ycie ustawy z dnia 9 marca 2017 r., a wi\u281?c przed wej\u347?ciem tej przes\u322?anki w \u380?ycie. Powy\u380?sze zagadnienie zosta\u322?o rozstrzygni\u281?te w uchwale Naczelnego S\u261?du Administracyjnego w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w z dnia 11 stycznia 2024 r. sygn. akt I OPS 3/22, zgodnie z kt\u243?r\u261? "Okoliczno\u347?ci okre\u347?lone w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczeg\u243?lnych zasadach usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. z 2021 r. poz. 785) mog\u261? stanowi\u263? przes\u322?ank\u281? do uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej r\u243?wnie\u380? w sytuacji, gdy mia\u322?y miejsce przed wej\u347?ciem w \u380?ycie tej ustawy." W uzasadnieniu uchwa\u322?y mi\u281?dzy innymi wskazano, \u380?e norma zawarta w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. okre\u347?la jedn\u261? z przes\u322?anek wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji reprywatyzacyjnej (jej uchylenia, stwierdzenia niewa\u380?no\u347?ci albo stwierdzenia jej wydania z naruszeniem prawa) i w tym zakresie przedstawia si\u281? jako norma materialnoprawna. Norma ta obowi\u261?zuje w polskim porz\u261?dku prawnym od chwili wej\u347?cia w \u380?ycie ustawy z dnia 9 marca 2017 r., tj. od dnia 5 maja 2017 r. Od tego czasu znaczenie prawne uzyskuje kwalifikacja okre\u347?lonych w ustawie skutk\u243?w decyzji reprywatyzacyjnej, przy czym ustawa stanowi\u261?c, \u380?e "wydanie decyzji reprywatyzacyjnej doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym lub skutk\u243?w sprzecznych z celem, dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste" wyra\u378?nie odwo\u322?uje si\u281? do okoliczno\u347?ci wcze\u347?niejszych w stosunku do momentu wej\u347?cia w \u380?ycie tej normy. Wydanie decyzji reprywatyzacyjnej - jak wynika z tre\u347?ci art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy \u8211? "doprowadzi\u322?o" ju\u380? bowiem, tj. w chwili wej\u347?cia w \u380?ycie ustawy, do wskazanych w niej skutk\u243?w. W istocie, norma zakodowana w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. wskazuje w swojej tre\u347?ci, jaki stan prawny i faktyczny nale\u380?y uwzgl\u281?dnia\u263? w stosowaniu tej normy. Od chwili wej\u347?cia w \u380?ycie ustawy organ stosuj\u261?c jej art. 30 ust. 1 pkt 6 powinien zatem bra\u263? pod uwag\u281? skutki decyzji reprywatyzacyjnej, do jakich decyzja ta doprowadzi\u322?a przed wydaniem decyzji, o jakiej mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2-4 ustawy, w tym r\u243?wnie\u380? tych, kt\u243?re zaistnia\u322?y przed wej\u347?ciem w \u380?ycie tej ustawy. Z samej tre\u347?ci normy prawnej wynikaj\u261?cej z ustawy wynika zatem, \u380?e nale\u380?y j\u261? stosowa\u263? r\u243?wnie\u380? do oceny skutk\u243?w wydania decyzji reprywatyzacyjnej, kt\u243?re mia\u322?y miejsce przed dniem 5 maja 2017 r. W tym zakresie norma zawarta w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy wywo\u322?uje tak\u380?e skutki o charakterze intertemporalnym. W doktrynie prawniczej wskazuje si\u281?, \u380?e normy intertemporalne mog\u261? przybiera\u263? r\u243?\u380?n\u261? posta\u263?. W konkluzji uzasadniania uchwa\u322?y sformu\u322?owano tez\u281? zgodnie z kt\u243?r\u261?, analiza tre\u347?ci ustawy przemawia za uznaniem, \u380?e w odniesieniu do art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczeg\u243?lnych zasadach usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich wydanych z naruszeniem prawa (Dz. U. z 2021 r. poz. 795) zosta\u322?y spe\u322?nione wymagania dotycz\u261?ce dopuszczalno\u347?ci odst\u261?pienia od zasady lex retro non agit. Tym samym sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w NSA uzna\u322?, \u380?e mo\u380?liwa jest sytuacja o jakiej mowa w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy, r\u243?wnie\u380? w\u243?wczas gdy mia\u322?a ona miejsce przed wej\u347?ciem w \u380?ycie powo\u322?anego art. 30 ust. 1 pkt 6, jednak w powo\u322?anej uchwale nie badano i nie wyja\u347?niano charakteru zwi\u261?zku prawnego jaka zachodzi pomi\u281?dzy decyzj\u261? reprywatyzacyjn\u261? a jak okre\u347?li\u322? to ustawodawca skutkami ra\u380?\u261?co sprzecznymi z interesem spo\u322?ecznym lub skutkami sprzecznymi z celem dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste.
\par 
\par Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w zaskar\u380?onym wyroku dokonuj\u261?c wyk\u322?adni przes\u322?anki sformu\u322?owanej w art. 30 ust. 1 pkt 6, a w szczeg\u243?lno\u347?ci ustalaj\u261?c jaka powinna zachodzi\u263? relacja pomi\u281?dzy decyzj\u261? reprywatyzacyjn\u261? a skutkami i okoliczno\u347?ciami o kt\u243?rych mowa w powo\u322?anym przepisie odwo\u322?a\u322? si\u281? do koncepcji adekwatnego zwi\u261?zku przyczynowego z art. 361 \u167? 1 k.c. i stwierdzi\u322?, \u380?e w sprawie zwi\u261?zek ten nie zachodzi, co kwestionuje skar\u380?\u261?ca kasacyjnie Komisja.
\par 
\par Jednak przed odniesieniem si\u281? do zarzut\u243?w skargi kasacyjnej sformu\u322?owanych w pkt 8 i pkt 9 a dotycz\u261?cych b\u322?\u281?dnej wyk\u322?adni art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy ze wskazanych w nich przyczyn, nale\u380?y zdaniem Naczelnego S\u261?du Administracyjnego zwr\u243?ci\u263? szczeg\u243?ln\u261? uwag\u281? na og\u243?ln\u261? struktur\u281? powo\u322?anego art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy, albowiem okoliczno\u347?\u263? ta ma istotne znaczenie dla prawid\u322?owej wyk\u322?adni.
\par 
\par W pierwszej kolejno\u347?ci nale\u380?y bowiem ustali\u263?, czy zawarta w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy podstawa uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej dotyczy w rzeczywisto\u347?ci jednej podstawy, czy te\u380? obejmuje dwie r\u243?\u380?ne podstawy. Nale\u380?y tym samym jeszcze raz odwo\u322?a\u263? si\u281? do tre\u347?ci przepisu art. 30 ust. 1, zgodnie z kt\u243?rym Komisja wydaje decyzj\u281?, o kt\u243?rej mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2-4, je\u380?eli: pkt 6) wydanie decyzji reprywatyzacyjnej doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym lub skutk\u243?w sprzecznych z celem, dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste, w szczeg\u243?lno\u347?ci do zastosowania uporczywie lub w spos\u243?b istotnie utrudniaj\u261?cy korzystanie z lokalu w nieruchomo\u347?ci warszawskiej gro\u378?by bezprawnej, przemocy wobec osoby lub przemocy innego rodzaju w stosunku do osoby zajmuj\u261?cej ten lokal. Analizuj\u261?c art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy nale\u380?y zwr\u243?ci\u263? uwag\u281?, \u380?e jego konstrukcja, tj. u\u380?ycie sp\u243?jnika lub czyli alternatywy zwyk\u322?ej wskazuje, \u380?e mamy do czynienia z dwiema odr\u281?bnymi podstawami uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej. Pierwsza podstawa to wydanie decyzji reprywatyzacyjnej doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym. Druga podstawa to wydanie decyzji reprywatyzacyjnej doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w sprzecznych z celem dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste, w szczeg\u243?lno\u347?ci zastosowania uporczywie lub w spos\u243?b istotnie utrudniaj\u261?cy korzystanie z lokalu z nieruchomo\u347?ci warszawskiej gro\u378?by bezprawnej, przemocy wobec osoby lub przemocy innego rodzaju. Odnosz\u261?c si\u281? do pierwszej podstawy to przede wszystkim nale\u380?y zwr\u243?ci\u263? uwag\u281?, \u380?e to sam fakt wydania decyzji reprywatyzacyjnej ma doprowadzi\u263? do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym, czyli \u378?r\u243?d\u322?o tych skutk\u243?w wynika z decyzji. Ustawodawca pos\u322?u\u380?y\u322? si\u281? tutaj klauzul\u261? generaln\u261? "interesu spo\u322?ecznego". Poj\u281?cie interesu spo\u322?ecznego jest poj\u281?ciem niedookre\u347?lonym, kt\u243?re powinno by\u263? skonkretyzowane przez organ administracji publicznej w procesie stosowania prawa, nie mo\u380?na bowiem powo\u322?ywa\u263? si\u281? na abstrakcyjnie uj\u281?ty interes spo\u322?eczny przy podejmowaniu negatywnych dla strony rozstrzygni\u281?\u263?. Ustawodawca w kodeksie post\u281?powania administracyjnego okre\u347?la przyk\u322?adowe zjawiska i sytuacje, kt\u243?re mog\u261? by\u263? potraktowane jako wskaz\u243?wki w procesie tworzenia tre\u347?ci poj\u281?cia interesu spo\u322?ecznego. W kodeksie post\u281?powania administracyjnego poj\u281?cie interesu spo\u322?ecznego wyst\u281?puje np. w art. 7 art. 98 \u167? 1, art. 105 \u167? 2, art. 108, art. 118, art. 139 . Przepis art. 139 in fine ustanawia odst\u281?pstwa od zakazu reformationis in peius. Zakaz ten nie obowi\u261?zuje w\u243?wczas, gdy zaskar\u380?ona decyzja ra\u380?\u261?co narusza prawo lub ra\u380?\u261?co narusza interes spo\u322?eczny. Ten spos\u243?b uj\u281?cia ustawowego kryterium ra\u380?\u261?cego naruszenia interesu spo\u322?ecznego wyst\u281?puj\u261?ce w art. 139 k.p.a. zbie\u380?ne jest z uj\u281?ciem wyst\u281?puj\u261?cym w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy. Mo\u380?na zatem wskaza\u263?, \u380?e w ka\u380?dym przypadku organ dokonuj\u261?cy interpretacji tego rodzaju poj\u281?cia powinien mie\u263? na wzgl\u281?dzie zasad\u281? ustalon\u261? przez NSA w wyroku z dnia 20 pa\u378?dziernika 1990 r. (II SA 759/90, OSP 1991, z. 7-8, poz. 178), w kt\u243?rej przyj\u281?to, \u380?e "zastosowanie poj\u281?cia nieostrego wymaga wskazania nie tylko jego uwarunkowa\u324? zewn\u281?trznych wynikaj\u261?cych z chronionych warto\u347?ci zawartych w ca\u322?ym systemie prawa, ale i jego uwarunkowa\u324? wynikaj\u261?cych z warto\u347?ci i zasad le\u380?\u261?cych u podstaw aktu normatywnego, w kt\u243?rym zastosowano dane poj\u281?cie nieostre. Dopiero wtedy dokonana ocena szczeg\u243?\u322?owo ustalonych okoliczno\u347?ci sprawy nie nosi cech dowolno\u347?ci i mie\u347?ci si\u281? w ramach dopuszczalnego stosowania poj\u281?cia nieostrego". Nadto dla zaistnienia tej przes\u322?anki istotne jest, \u380?e powsta\u322?e skutki decyzji reprywatyzacyjnej maj\u261? by\u263? ra\u380?\u261?co sprzeczne z interesem spo\u322?ecznym, ten wym\u243?g ra\u380?\u261?cej sprzeczno\u347?ci ma istotne znacznie. W zwi\u261?zku z omawian\u261? przes\u322?ank\u261? nasuwa si\u281? podstawowe pytanie, czy skutki ra\u380?\u261?co sprzeczne z interesem spo\u322?ecznym mo\u380?e wywo\u322?a\u263? legalna decyzja reprywatyzacyjna, czy tylko decyzja obarczona wadami. Maj\u261?c na uwadze, konstrukcj\u281? tej przes\u322?anki, tj. \u380?e sam fakt wydania decyzji reprywatyzacyjnej doprowadzi\u322? do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym nale\u380?y sk\u322?oni\u263? si\u281? za pogl\u261?dem, \u380?e legalna, prawid\u322?owa decyzja reprywatyzacyjna, wydana zgodnie z obowi\u261?zuj\u261?cym w chwili jej wydania stanem prawnym nie mo\u380?e wywo\u322?a\u263? skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym. (Takie stanowisko zosta\u322?o wyra\u380?one w wyrokach Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 10 maja 2024 r. sygn. akt I OSK 1602/20 oraz I OSK 1587/21, z tym, \u380?e w wyrokach tych odnoszono si\u281? do przes\u322?anki z art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy uj\u281?tej \u322?\u261?cznie jako skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym lub skutk\u243?w sprzecznych z celem dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste, nie dokonuj\u261?c ich analizy).
\par 
\par Jak zaznaczono wcze\u347?niej art. 30 ust. 1 pkt 6 zawiera w rzeczywisto\u347?ci dwie odr\u281?bne podstawy uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej. Druga podstawa to sprzeczno\u347?\u263? z celem dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste, w szczeg\u243?lno\u347?ci zastosowania uporczywie lub w spos\u243?b istotnie utrudniaj\u261?cy korzystanie z lokalu z nieruchomo\u347?ci warszawskiej gro\u378?by bezprawnej, przemocy wobec osoby lub przemocy innego rodzaju w stosunku do osoby zajmuj\u261?cej ten lokal. Systematyka tego przepisu wskazuje na odmienny charakter tej podstawy. Mianowicie podstawa ta zwi\u261?zana jest z wykonywaniem decyzji reprywatyzacyjnej, a wi\u281?c sposobem korzystania z ustanowionego prawa u\u380?ytkowania wieczystego, kt\u243?re mo\u380?e by\u263? sprzeczne z celem ustanowienia tego prawa, a w szczeg\u243?lno\u347?ci z okre\u347?lonymi nagannymi zachowaniami w stosunku do os\u243?b korzystaj\u261?cych z lokali w nieruchomo\u347?ci warszawskiej. Zatem fundamentaln\u261? cech\u261? tej podstawy jest jej zwi\u261?zek z etapem wykonywania decyzji reprywatyzacyjnej, mo\u380?na stwierdzi\u263? z nagannym wykonywaniem decyzji. Przes\u322?anka ta mo\u380?e zatem dotyczy\u263? zar\u243?wno decyzji reprywatyzacyjnych wydanych zgodnie z prawem jak i decyzji reprywatyzacyjnych wydanych z naruszeniem prawem, albowiem w obu tych przypadkach na etapie wykonywania decyzji mog\u261? mie\u263? miejsce zdarzenia i okoliczno\u347?ci o kt\u243?rych mowa w tej przes\u322?ance. Nale\u380?y r\u243?wnie\u380? zwr\u243?ci\u263? uwag\u281? na sam\u261? tre\u347?\u263? tej przes\u322?anki, kt\u243?r\u261? okre\u347?laj\u261? takie desygnaty jak uporczywie, w spos\u243?b istotny utrudniaj\u261?cy korzystanie z lokalu, jak r\u243?wnie\u380? poj\u281?cia gro\u378?by bezprawnej, przemocy, a wi\u281?c poj\u281?cia prawnokarne. Nadto sprawcami powy\u380?szych nagannych zachowa\u324? na etapie wykonywania decyzji reprywatyzacyjnej mog\u261? by\u263? zar\u243?wno bezpo\u347?redni beneficjenci decyzji reprywatyzacyjnej, ich spadkobiercy jak i podmioty, kt\u243?re naby\u322?y prawo u\u380?ytkowania wieczystego gruntu i w\u322?asno\u347?\u263? budynk\u243?w nieruchomo\u347?ci warszawskich w wyniku zawartych um\u243?w cywilnoprawnych, czy te\u380? osoby trzecie nie posiadaj\u261?ce tytu\u322?u prawnego do nieruchomo\u347?ci.
\par 
\par Omawiana podstawa uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej odwo\u322?uje si\u281? do poj\u281?\u263? prawnokarnych i wskazuje na nast\u281?puj\u261?ce przest\u281?pstwa art. 191 \u167? 1 Kodeksu karnego. Kto, stosuj\u261?c przemoc wobec osoby lub gro\u378?b\u281? bezprawn\u261?, zmusza j\u261? lub inn\u261? osob\u281? do okre\u347?lonego dzia\u322?ania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolno\u347?ci do lat 3. \u167? 1a Tej samej karze podlega, kto w celu zmuszenia innej osoby do okre\u347?lonego dzia\u322?ania, zaniechania lub znoszenia stosuje przemoc innego rodzaju uporczywie lub w spos\u243?b istotnie utrudniaj\u261?cy innej osobie korzystanie z zajmowanego lokalu mieszkalnego. \u167? 3. \u346?ciganie przest\u281?pstwa okre\u347?lonego w \u167? 1 lub 1a nast\u281?puje na wniosek pokrzywdzonego. Nowelizacj\u261? dokonan\u261? ustaw\u261? z dnia 10 wrze\u347?nia 2015 r. o zmianie ustawy \u8211? Kodeks karny, wprowadzono nowy typ przest\u281?pstwa okre\u347?lony w art. 191 \u167? 1a, a w wyniku nowelizacji z dnia 7 lipca 2022 r. oba przest\u281?pstwa \u347?ciganie s\u261? na wniosek pokrzywdzonego. Z kolei przest\u281?pstwo gro\u378?by karalnej uregulowane jest w art. 190 \u167? 1 Kodeksu karnego, a definicja gro\u378?by bezprawnej zawarta jest w art. 115 \u167? 12 Kodeksu karnego. To odwo\u322?anie do powo\u322?anych przepis\u243?w Kodeksu karnego wskazuje, \u380?e zawarta w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy podstawa uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej oparta zosta\u322?a o ustawowe znamiona wskazanych przest\u281?pstw. Szczeg\u243?lnej uwagi wymaga przest\u281?pstwo okre\u347?lone w art. 191 \u167? 1a, kt\u243?rego ustawowymi znamionami jest stosowanie przemocy innego rodzaju uporczywie lub w spos\u243?b istotny utrudniaj\u261?cy korzystanie z zajmowanego mieszkania. St\u261?d te\u380? stosowanie przemocy innego rodzaju uporczywie lub w spos\u243?b istotny utrudniajmy korzystanie z mieszkania nie stanowi kwalifikowanej formie tego przest\u281?pstwa, tylko s\u261? ustawowymi znamionami, kt\u243?re musz\u261? by\u263? spe\u322?nione, przest\u281?pstwa okre\u347?lonego w art. 191 \u167? 1a Kodeksu karnego. Powo\u322?anie si\u281? na drug\u261? z podstaw uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej okre\u347?lon\u261? w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy jest \u322?atwiejsze gdy w danej sprawie podj\u281?te zosta\u322?y i by\u322?y prowadzone przez w\u322?a\u347?ciwe organy stosowne post\u281?powania karne. Trudno\u347?ci pojawiaj\u261? si\u281? w\u243?wczas gdy takie post\u281?powania nie by\u322?y prowadzone, szczeg\u243?lnie gdy dotyczy to post\u281?powa\u324?, w kt\u243?rych \u347?ciganie przest\u281?pstwa mo\u380?e nast\u261?pi\u263? na wniosek pokrzywdzonego, a taki wniosek nie zosta\u322? z\u322?o\u380?ony. W takich przypadkach wykazanie przez Komisj\u281?, \u380?e spe\u322?niona zosta\u322?a podstawa uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej wymaga przeprowadzenia bardzo szczeg\u243?\u322?owego, wnikliwego, kompleksowego post\u281?powania dowodowego, w ramach kt\u243?rego zostanie zebrany i rozpatrzony ca\u322?y materia\u322? dowodowy, a ocena zebranego materia\u322?u dowodowego winna by\u263? r\u243?wnie\u380? dokonana z uwzgl\u281?dnieniem tre\u347?ci poj\u281?\u263? prawnomaterialnych do kt\u243?rych odwo\u322?uje si\u281? art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy. Natomiast kwestia ewentualnej odpowiedzialno\u347?ci sprawcy ww. dzia\u322?a\u324?, pozostaje poza kognicj\u261? organ\u243?w administracji publicznej czy s\u261?du administracyjnego. Mo\u380?e by\u263? ona poddana prawnej ocenie jedynie we w\u322?a\u347?ciwej ku temu procedurze karnej lub cywilnej przed uprawnionymi do tego organami \u347?cigania i s\u261?dami powszechnymi.
\par 
\par Powy\u380?sze uwagi prowadz\u261? do wniosku, \u380?e art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy w rzeczywisto\u347?ci zawiera dwie odr\u281?bne i r\u243?\u380?ne podstawy uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej, a przyj\u281?ta alternatywa zwyk\u322?a na co wskazuje sp\u243?jnik lub oznacza, \u380?e uchylenie decyzji jest mo\u380?liwe zar\u243?wno w\u243?wczas gdy spe\u322?niona jest kt\u243?rakolwiek z wskazanych podstaw jak i gdy spe\u322?nione s\u261? obie podstawy.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do zarzutu sformu\u322?owanego pkt 8 skargi kasacyjnej w kt\u243?rym zarzucono S\u261?dowi I instancji b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281? art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy, poprzez uznanie, \u380?e wymieniona w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy przes\u322?anka wzruszenia ostatecznej decyzji reprywatyzacyjnej nie b\u281?dzie znajdowa\u322?a zastosowania w przypadku istnienia na znacjonalizowanym gruncie budynku, kt\u243?ry na mocy art. 5 dekretu pozostawa\u322? w\u322?asno\u347?ci\u261? dotychczasowych w\u322?a\u347?cicieli a\u380? do momentu nieuwzgl\u281?dnienia wniosku dekretowego. Bowiem zdaniem S\u261?du I instancji decyzja reprywatyzacyjna odnosi si\u281? jedynie do ustanowienia prawa u\u380?ytkowania wieczystego do gruntu, a sam budynek w kt\u243?rym zamieszkiwali lokatorzy pozostawa\u322? wsp\u243?\u322?w\u322?asno\u347?ci\u261? dawnych w\u322?a\u347?cicieli, stosownie do art. 5 dekretu, tym samym nie zachodzi zwi\u261?zek przyczynowo skutkowy pomi\u281?dzy decyzj\u261? reprywatyzacyjn\u261?, a poczynaniami beneficjent\u243?w podj\u281?tymi po jej wydaniu. Odnosz\u261?c si\u281? do powy\u380?szego stanowiska nale\u380?y wskaza\u263? na wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2024 r. sygn. akt I OSK 466/22, w kt\u243?rym zwr\u243?cono uwag\u281? na powy\u380?sz\u261? kwesti\u281?. Mianowicie NSA w powo\u322?anym wyroku I OSK 466/22, zajmuj\u261?c stanowisko w przedstawionej powy\u380?ej kwestii stwierdzi\u322?, \u380?e w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy o Komisji mowa jest o tym, \u380?e przes\u322?ank\u261? wydania przez Komisj\u281? decyzji, o kt\u243?rej mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2-4, jest stwierdzenie, \u380?e wydanie decyzji reprywatyzacyjnej doprowadzi\u322?o do skutk\u243?w ra\u380?\u261?co sprzecznych z interesem spo\u322?ecznym lub skutk\u243?w sprzecznych z celem, dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste. W przepisie tym wskazano r\u243?wnocze\u347?nie, \u380?e skutkami takimi jest w szczeg\u243?lno\u347?ci zastosowanie uporczywie lub w spos\u243?b istotnie utrudniaj\u261?cy korzystanie z lokalu w nieruchomo\u347?ci warszawskiej gro\u378?by bezprawnej, przemocy wobec osoby lub przemocy innego rodzaju w stosunku do osoby zajmuj\u261?cej ten lokal. Ustawodawca przes\u261?dzi\u322? zatem, \u380?e tego rodzaju zachowania powinny by\u263? zakwalifikowane jako ra\u380?\u261?co sprzeczne z interesem spo\u322?ecznym lub sprzeczne z celem, dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste. I dalej NSA stwierdzi\u322?, \u380?e S\u261?d I instancji dopu\u347?ci\u322? si\u281? zatem b\u322?\u281?dnej wyk\u322?adni art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy o Komisji uznaj\u261?c, \u380?e z zasady brak jest podstaw do \u322?\u261?czenia skutk\u243?w decyzji reprywatyzacyjnej z sytuacj\u261? lokator\u243?w. Dodatkowo nale\u380?y jeszcze podkre\u347?li\u263?, \u380?e to decyzja reprywatyzacyjna z dnia 1 lipca 2009 r. przyznaj\u261?ca prawo u\u380?ytkowania wieczystego do gruntu umo\u380?liwi\u322?a przywr\u243?cenie posiadania i w\u322?adania nieruchomo\u347?ci\u261? w tym posiadania i w\u322?adania znajduj\u261?cego si\u281? na nieruchomo\u347?ci budynku mieszkalnego, a tak\u380?e zawarcie w dniu 24 marca 2011 r. w formie aktu notarialnego umowy na podstawie kt\u243?rej m.st. Warszawa odda\u322?o beneficjentom decyzji reprywatyzacyjnej grunt w u\u380?ytkowanie wieczyste. Przed wydaniem decyzji reprywatyzacyjnej podmiotem uprawnionym do w\u322?adania przedmiotowym budynkiem by\u322?o m.st. Warszawa, a nie wsp\u243?\u322?w\u322?a\u347?ciciele budynku, st\u261?d te\u380? decyzja reprywatyzacyjna mimo, \u380?e dotyczy prawa do gruntu nie pozostaje bez wp\u322?ywu zar\u243?wno na sytuacj\u281? prawn\u261? wsp\u243?\u322?w\u322?a\u347?cicieli budynku jak i zamieszkuj\u261?cych lokator\u243?w, albowiem wydanie tej decyzji otwiera\u322?o drog\u281? do dysponowania przez wsp\u243?\u322?w\u322?a\u347?cicieli nieruchomo\u347?ci\u261? budynkow\u261? zasiedlon\u261? przez lokator\u243?w komunalnych. St\u261?d te\u380? racj\u281? ma skar\u380?\u261?ca kasacyjnie Komisja, \u380?e stanowisko S\u261?du I instancji w tej kwestii nie jest zasadne.
\par 
\par Z kolei w zarzucie skargi kasacyjnej sformu\u322?owanym w pkt 9 zarzucono naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy w zw. z art. 361 \u167? 1 k.c. poprzez ich b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281?. Odnosz\u261?c si\u281? do tego zarzutu w pierwszej kolejno\u347?ci nale\u380?y rozwa\u380?y\u263?, czy trafne jest przy dokonywaniu wyk\u322?adni z art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy odwo\u322?ywanie si\u281? do koncepcji adekwatnego zwi\u261?zku przyczynowego z art. 361 \u167? 1 k.c., kt\u243?rego tre\u347?\u263? jest nast\u281?puj\u261?ca: "Zobowi\u261?zany do odszkodowania ponosi odpowiedzialno\u347?\u263? tylko za normalne nast\u281?pstwa dzia\u322?ania lub zaniechania, z kt\u243?rego szkoda wynik\u322?a". Natomiast zgodnie z \u167? 2 "W powy\u380?szych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, kt\u243?re poszkodowany poni\u243?s\u322?, oraz korzy\u347?ci, kt\u243?re m\u243?g\u322?by osi\u261?gn\u261?\u263?, gdyby mu szkody nie wyrz\u261?dzono". Artyku\u322? 361 \u167? 1 k.c. ujmuje zwi\u261?zek przyczynowy mi\u281?dzy dzia\u322?aniem lub zaniechaniem zobowi\u261?zanego a powsta\u322?ym skutkiem w postaci szkody jako konieczn\u261? przes\u322?ank\u281? odpowiedzialno\u347?ci odszkodowawczej. Nie oznacza to, \u380?e wskazany zwi\u261?zek jest powi\u261?zany jedynie z dzia\u322?aniem lub zaniechaniem, powszechnie bowiem przyjmuje si\u281?, \u380?e art. 361 \u167? 1 ma r\u243?wnie\u380? zastosowanie w odniesieniu do innych jeszcze zdarze\u324? prawnych, z kt\u243?rymi \u322?\u261?czy si\u281? \u8211? w my\u347?l prawa \u8211? obowi\u261?zek odszkodowawczy jakiej\u347? osoby. Nale\u380?y zatem wyra\u378?nie zwr\u243?ci\u263? uwag\u281?, \u380?e zwi\u261?zek przyczynowy, a precyzyjnie m\u243?wi\u261?c adekwatny zwi\u261?zek przyczynowy pe\u322?ni dwojak\u261? funkcj\u281?. Po pierwsze, jest przes\u322?ank\u261? materialn\u261? odpowiedzialno\u347?ci odszkodowawczej, a po drugie, stanowi ograniczenie zakresu tej odpowiedzialno\u347?ci, jest wyznacznikiem jej granic, okre\u347?laj\u261?c zakres nast\u281?pstw, kt\u243?re s\u261? obj\u281?te obowi\u261?zkiem odszkodowawczym. Konstrukcja adekwatnego zwi\u261?zku przyczynowego zapewnia zatem realistyczny i sprawiedliwy rozk\u322?ad ryzyka, a tak\u380?e ci\u281?\u380?aru ponoszenia odpowiedzialno\u347?ci za uszczerbki maj\u261?tkowe, jest to niew\u261?tpliwie instytucja prawa cywilnego, kt\u243?ra kszta\u322?tuje i wp\u322?ywa na zakres odpowiedzialno\u347?ci cywilnej za szkod\u281?. Zasada przyj\u281?ta w art. 361 \u167? 1 k.c. w pewnych wypadkach ulega prze\u322?amaniu. Wyj\u261?tki od tej zasady mog\u261? wynika\u263? np. z tego, \u380?e ustawa pozwala przypisa\u263? zobowi\u261?zanemu odpowiedzialno\u347?\u263? (mimo braku zwi\u261?zku przyczynowego), w razie zaistnienia zwi\u261?zku \u347?ci\u347?le przez ustaw\u281? okre\u347?lonego. Jest to tzw. zwi\u261?zek normatywny (np. art. 422 k.c., art. 846 \u167? 1 k.c., art. 876 k.c.).
\par 
\par W niekt\u243?rych przypadkach odpowiedzialno\u347?ci odszkodowawczej regu\u322?y zwi\u261?zane z konieczno\u347?ci\u261? ustalenia zwi\u261?zku przyczynowego mi\u281?dzy zdarzeniem a szkod\u261? mog\u261? odbiega\u263? od okre\u347?lonych w komentowanym przepisie art. 361 \u167? 1 k.c. W szczeg\u243?lno\u347?ci, odmienne regu\u322?y mo\u380?e ustali\u263? przepis szczeg\u243?lny. Ustawodawca mo\u380?e inaczej okre\u347?li\u263? wymagany zwi\u261?zek przyczynowy (por. art. 225, 478, 714, 739, 841 k.c. oraz art. 250 \u167? 2 i art. 320 kodeksu morskiego) albo odst\u261?pi\u263? od przes\u322?anki faktycznego istnienia wi\u281?zi kauzalnej, wprowadzaj\u261?c zale\u380?no\u347?\u263? moc\u261? normy prawnej (okre\u347?lan\u261? jako zwi\u261?zek normatywny; por. art. 422, 438, 481, 846 \u167? 1 k.c.) (Kidyba Andrzej (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Tom III. Zobowi\u261?zania - cz\u281?\u347?\u263? og\u243?lna, wyd. II Opublikowano: LEX 2014). W takich przypadkach zobowi\u261?zany ponosi odpowiedzialno\u347?\u263? gdy spe\u322?nione s\u261? wskazane w danej normie prawnej przes\u322?anki okre\u347?lane jako zwi\u261?zek normatywny, mimo braku pomi\u281?dzy tymi przes\u322?ankami zwi\u261?zku przyczynowego, a wi\u281?c wi\u281?zi o charakterze kauzalnej. W przypadku zwi\u261?zku normatywnego to ustawodawca decyduje, \u380?e spe\u322?nienie wskazanych przes\u322?anek rodzi odpowiedzialno\u347?\u263? po stronie podmiotu zobowi\u261?zanego.
\par 
\par Pomijaj\u261?c w tym miejscu szersze rozwa\u380?ania dotycz\u261?ce art. 361 \u167?1 k.c. i badanie wynikaj\u261?cego z tego przepisu adekwatnego zwi\u261?zku przyczynowego, kt\u243?re sk\u322?ada si\u281? z dw\u243?ch etap\u243?w, na te etapy zasadnie zwraca uwag\u281? S\u261?d I instancji, to zagadnieniem podstawowym jest odpowied\u378? na pytanie, czy dokonuj\u261?c wyk\u322?adni art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy mo\u380?na si\u281?ga\u263? i odwo\u322?ywa\u263? si\u281? do konstrukcji adekwatnego zwi\u261?zku przyczynowego. W\u261?tpliwo\u347?ci te wynikaj\u261? nie tyle z faktu uregulowania adekwatnego zwi\u261?zku przyczynowego w kodeksie cywilnym, ale przede wszystkim z faktu, \u380?e adekwatny zwi\u261?zek przyczynowy jest podstaw\u261? i istot\u261? odpowiedzialno\u347?ci zobowi\u261?zanego za szkod\u281?. Natomiast regulacja zawarta w art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy nie dotyczy problematyki odpowiedzialno\u347?ci zobowi\u261?zanego za szkod\u281?, tylko wskazuje podstawy (obok wymienionych w art. 30 ust. 1 pkt 1 do pkt 8) wydania przez Komisj\u281? decyzji, o kt\u243?rej mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2-4 ustawy (tj. uchylenia decyzji reprywatyzacyjnej, stwierdzenia jej niewa\u380?no\u347?ci, wydania z naruszeniem prawa). St\u261?d te\u380? dokonuj\u261?c wyk\u322?adni art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy z punktu widzenia relacji prawnych jakie zachodz\u261? pomi\u281?dzy wydaniem decyzji reprywatyzacyjnej a skutkami ra\u380?\u261?co sprzecznymi z interesem spo\u322?ecznym lub skutkami sprzecznymi z celem dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste, w szczeg\u243?lno\u347?ci do zastosowania uporczywie lub w spos\u243?b istotnie utrudniaj\u261?cy korzystanie z lokalu z nieruchomo\u347?ci warszawskiej gro\u378?by bezprawnej, przemocy wobec osoby lub przemocy innego rodzaju w stosunku do osoby zajmuj\u261?cej ten lokal mo\u380?na odwo\u322?a\u263? si\u281? do konstrukcji zwi\u261?zku normatywnego, czyli zwi\u261?zku w kt\u243?rym to ustawodawca zdecydowa\u322?, \u380?e spe\u322?nienie powy\u380?szych przes\u322?anek (warunk\u243?w) powoduje, \u380?e zachodzi podstawa do wydania decyzji o kt\u243?rej mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2-4 ustawy.
\par 
\par Natomiast odr\u281?bnym zagadnieniem jest mo\u380?liwo\u347?\u263? dochodzenia odszkodowania lub zado\u347?\u263?uczynienia przez osob\u281? zajmuj\u261?c\u261? lokal w nieruchomo\u347?ci warszawskiej w dniu wydania decyzji reprywatyzacyjnej, kt\u243?rej dotyczy ostateczna decyzja o kt\u243?rej mowa w art. 29 ust. 1 ustawy. Zasady tej odpowiedzialno\u347?ci zosta\u322?y uregulowane w art. 33 i 34 ustawy, podmiotem zobowi\u261?zanym do ponoszenia tej odpowiedzialno\u347?ci jest Skarb Pa\u324?stwa (w wersji pierwotnej m.st. Warszawa) dla wyst\u261?pienia z takim roszczeniem niezb\u281?dne jest wcze\u347?niejsze wydanie decyzji o kt\u243?rej mowa w art. 29 ust. 1 ustawy. Odpowiedzialno\u347?\u263? odszkodowawcza podmiotu zobowi\u261?zanego za powsta\u322?\u261? szkod\u281?, oraz zado\u347?\u263?uczynienie za doznan\u261? krzywd\u281? mimo, \u380?e uregulowana w art. 33 i art. 34 ustawy ma charakter cywilnoprawny.
\par 
\par Za tak\u261? wyk\u322?adni\u261? art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy z punktu widzenia zawartych w nim podstaw do wydania decyzji o uchyleniu decyzji reprywatyzacyjnej (tj. decyzji o kt\u243?rej mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2-4) jak i relacji jakie zachodz\u261? pomi\u281?dzy wydan\u261? decyzj\u261? reprywatyzacyjn\u261? a skutkami ra\u380?\u261?co sprzecznymi z interesem spo\u322?ecznym lub skutkami sprzecznymi z celem dla kt\u243?rego ustanowiono u\u380?ytkowanie wieczyste, w szczeg\u243?lno\u347?ci /.../ przemawia wyk\u322?adnia j\u281?zykowa, wsparta nast\u281?puj\u261?cymi dyrektywami. Dyrektyw\u261? j\u281?zyka prawnego zgodnie z kt\u243?r\u261? wyrazy i ich zwi\u261?zki u\u380?yte w tek\u347?cie prawnym nale\u380?y rozumie\u263? tak, jak nakazuje je rozumie\u263? prawo, tj. zw\u322?aszcza tak, jak wynika to z ich definicji zamieszczonych w tek\u347?cie, jak r\u243?wnie\u380? ze szczeg\u243?\u322?ow\u261? dyrektyw\u261? wyk\u322?adni j\u281?zykowej, tj. zakazem wyk\u322?adni per non est, zgodnie z kt\u243?rym \u380?adnego fragmentu tekstu prawnego nie mo\u380?na traktowa\u263? tak jak, jakby by\u322? on zb\u281?dny, a tak\u380?e na dyrektyw\u281? zgodnie z kt\u243?r\u261? powinno si\u281? tak interpretowa\u263? teks prawny, a\u380?eby \u380?adne z jego postanowie\u324? nie by\u322?o bezskuteczne (ut res valeat quam pereat ). Nadto dokonuj\u261?c wyk\u322?adni przepis\u243?w ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczeg\u243?lnych zasadach usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa, w tym normy wyra\u380?onej w art. 30 ust. 1 pkt 6, nie mo\u380?na zapomina\u263? o ratio legis le\u380?\u261?cych u podstaw ich uchwalenia. Jak zwracano uwag\u281? w uzasadnieniu powo\u322?ywanej wcze\u347?niej uchwa\u322?y NSA z dnia 11 stycznia 2024 r. sygn. akt I OPS 3/22 tytu\u322? ustawy z dnia 9 marca 2017 r. wskazuje na wyj\u261?tkowy charakter jej unormowa\u324? wyra\u380?aj\u261?cy si\u281? w konieczno\u347?ci wprowadzenia "szczeg\u243?lnych zasad" usuwania skutk\u243?w prawnych okre\u347?lonych w niej decyzji reprywatyzacyjnych, co nale\u380?y odczytywa\u263? jako deklaracj\u281? r\u243?wnie\u380? wyj\u261?tkowo istotnych cel\u243?w i motyw\u243?w usuwania tych skutk\u243?w. zadaniem Komisji - zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy - jest wyja\u347?nianie nieprawid\u322?owo\u347?ci i uchybie\u324? w dzia\u322?alno\u347?ci organ\u243?w i os\u243?b prowadz\u261?cych post\u281?powania w przedmiocie wydawania decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich oraz branie pod uwag\u281? okoliczno\u347?ci sprzyjaj\u261?cych wydawaniu decyzji reprywatyzacyjnych z naruszeniem prawa lub pope\u322?nianiu przest\u281?pstw b\u261?d\u378? utrudniaj\u261?cych ich ujawnianie, a tak\u380?e wyst\u281?powanie do w\u322?a\u347?ciwych organ\u243?w w razie stwierdzenia takich okoliczno\u347?ci. Ustawodawca wskazuje zatem na istotne motywy i cele wstecznego dzia\u322?ania norm ustawy a maj\u261?ce s\u322?u\u380?y\u263? "staniu na stra\u380?y interesu publicznego w zakresie post\u281?powa\u324? w przedmiocie wydania decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich" (art. 3 ust. 3 ustawy). Wyk\u322?adnia funkcjonalna przepis\u243?w prawnych to jedna z metod interpretacji prawa, kt\u243?ra skupia si\u281? na analizie cel\u243?w i funkcji, jakie maj\u261? by\u263? osi\u261?gni\u281?te przez dane przepisy prawne. Metoda ta zak\u322?ada, \u380?e prawo zosta\u322?o ustanowione w celu realizacji okre\u347?lonych cel\u243?w spo\u322?ecznych, gospodarczych lub politycznych, a zrozumienie tych cel\u243?w jest kluczem do prawid\u322?owej interpretacji przepis\u243?w W przypadku niejednoznaczno\u347?ci lub sprzeczno\u347?ci w tre\u347?ci przepisu, wyk\u322?adnia funkcjonalna umo\u380?liwia znalezienie najbardziej odpowiedniego i zgodnego z celem interpretacji. Metoda ta jest szczeg\u243?lnie u\u380?yteczna w przypadku nowych problem\u243?w prawnych, kt\u243?re nie maj\u261? bezpo\u347?rednich precedens\u243?w w interpretacji prawa.
\par 
\par Ostatni z zarzut\u243?w skargi kasacyjnej zwi\u261?zany jest z wydaniem przez skar\u380?\u261?c\u261? kasacyjnie Komisj\u281? postanowienia z dnia 28 marca 2018 r., kt\u243?rym uzupe\u322?niono zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281? Komisji z dnia 13 marca 2018 r. poprzez dodanie pkt IV w kt\u243?rym nakazano Miastu Sto\u322?ecznemu Warszawie przej\u281?cie zarz\u261?du przedmiotowej nieruchomo\u347?ci na zasadach okre\u347?lonych w art. 184a \u8211? 186a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomo\u347?ciami. W zarzucie tym sformu\u322?owanym w pkt II lit. b ppkt 11 wskazano na naruszenie art. 145 \u167? 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 40e i art. 38 ustawy poprzez przyjcie, \u380?e Komisja wydaj\u261?c postanowienie naruszy\u322?a prawo, podczas gdy uzupe\u322?nienie decyzji by\u322?o prawid\u322?owe i w pe\u322?ni uzasadnione bo przemawia\u322? za tym wa\u380?ny interes spo\u322?eczny. Zarzut ten jest niezasadny. Mianowicie Komisja wydaj\u261?c przedmiotowe postanowienie powo\u322?a\u322?a si\u281? na art. 40e ustawy, kt\u243?ry zosta\u322? dodany ustaw\u261? nowelizuj\u261?c\u261? z dnia 26 stycznia 2018 r., a wszed\u322? w \u380?ycie w dniu 14 marca 2018 r. Tymczasem znowelizowane przepisy ustawy, w tym ww. art. 40e - zgodnie z art. 7 ustawy z 26 stycznia 2018 r. o zmianie ustawy o szczeg\u243?lnych zasadach usuwania skutk\u243?w prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotycz\u261?cych nieruchomo\u347?ci warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa oraz niekt\u243?rych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 431) maj\u261? zastosowanie do post\u281?powa\u324? tocz\u261?cych si\u281? przed Komisj\u261? wszcz\u281?tych i nie zako\u324?czonych przed dniem wej\u347?cia w \u380?ycie tej ustawy. Natomiast post\u281?powanie w niniejszej sprawie zako\u324?czy\u322?o si\u281? wydaniem decyzji w dniu 13 marca 2018 r., a wi\u281?c przed wej\u347?ciem w \u380?ycie nowelizacji ustawy w tym art. 40e, kt\u243?re mia\u322?o miejsce w dniu 14 marca 2018 r. Wydaj\u261?c zatem postanowienie o uzupe\u322?nieniu decyzji Komisja naruszy\u322?a w spos\u243?b istotny wskazane przepisy, a powo\u322?anie si\u281? \u380?e za wydaniem postanowienia przemawia\u322? wa\u380?ny interes spo\u322?eczny nie ma podstawy prawnej. St\u261?d te\u380? zarzut ten nale\u380?y uzna\u263? za niezasadny.
\par 
\par Reasumuj\u261?c, nale\u380?y stwierdzi\u263?, \u380?e jakkolwiek S\u261?d I instancji dopu\u347?ci\u322? si\u281? naruszenia art. 30 ust. 1 pkt 6 ustawy o Komisji poprzez jego b\u322?\u281?dn\u261? wyk\u322?adni\u281?, to nie ma podstaw do uchylenia zaskar\u380?onego wyroku, poniewa\u380? odpowiada on prawu. Jak wskazano wcze\u347?niej, odnosz\u261?c si\u281? do poszczeg\u243?lnych zarzut\u243?w, zaskar\u380?ona decyzja Komisji z dnia 13 marca 2018 r. (oraz decyzja Komisji z dnia 22 listopada 2017 r.) zapad\u322?a z naruszeniem przepis\u243?w prawa, co prowadzi\u263? musia\u322?o do jej uchylenia.
\par 
\par Z przedstawionych powy\u380?ej powod\u243?w, skoro zaskar\u380?ony wyrok odpowiada prawu, Naczelny S\u261?d Administracyjny dzia\u322?aj\u261?c na podstawie art. 184 p.p.s.a. w pkt 2 oddali\u322? skarg\u281? kasacyjn\u261?.
\par 
\par Jednocze\u347?nie wobec stwierdzenia oczywistej omy\u322?ki w komparycji wyroku S\u261?du I instancji w zakresie wskazania b\u322?\u281?dnego imienia jednego ze skar\u380?\u261?cych ("P.W." zamiast "P.W.") Naczelny S\u261?d Administracyjny na podstawie art. 156 \u167? 3 w zw. z art. 156 \u167? 1 p.p.s.a. sprostowa\u322? z urz\u281?du w tym zakresie zaskar\u380?one orzeczenie (pkt 1 wyroku).
\par 
\par O kosztach post\u281?powania kasacyjnego w pkt 3-6 wyroku orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\pard}