S. T. złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawca mieszka razem z żoną i dwojgiem dorosłych dzieci w mieszkaniu komunalnym wielkości 32 m kw. Skarżący pobiera rentę w wysokości [...] zł, jego żona emeryturę wynoszącą [...] zł, córka – stypendium socjalne z uczelni, na której studiuje w wysokości [...] zł, a syn zasiłek rodzinny w wysokości [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości i przedmiotów o wartości powyżej 3000 Euro. Wnioskodawca choruje i około 150 zł miesięcznie przeznacza na leczenie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny i podlega oddaleniu. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, do których należą także sprawy dotyczące dodatków mieszkaniowych. Oznacza to, że skarga zostanie rozpoznana bez pobierania od S. T. jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.a, art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.