Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. i S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącym kwoty po 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonych wpisów sądowych.

Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] uchyliło własną decyzję z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] i umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 1975 r. nr [...] odmawiającej Z. P. i C. H. przyznania prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości w. położonej przy ul. [...] Nr hip. [...] z jednoczesnym przyjęciem na własność Państwa wszystkich budynków znajdujących się na tym gruncie. Decyzja to została dołączona szeregu osobom, które były stronami tego postępowania, w tym m.in. adw. L. W. – pełnomocnikowi Z. P.. Najpóźniejsze doręczenie odpisu decyzji z dnia [...] czerwca 2007 r. osobom biorącym udział w postępowaniu administracyjnym miało miejsce w sposób zastępczy w dniu 14 lipca 2007 roku. W dniu 2 marca 2011 r. (data stempla pocztowego), adwokat J. W. wniósł w imieniu T. P. i S. P. skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., Nr [...]. W ich uzasadnieniu wskazano, że T. P. i S. P. byli stronami postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, gdyż są spadkobiercami Z. P., której przysługiwały roszczenia do ww. nieruchomości. Skarżący zgłosili swój udział w postępowaniu, wnosząc jednocześnie o przesłanie im niedoręczonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. Otrzymali ją w dniu 31 stycznia 2011 r.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżący nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji. Decyzja ta nigdy zresztą nie była im doręczona. Przy piśmie z dnia 18 stycznia 2011 r. doręczono pełnomocnikowi skarżących jedynie kopię prawomocnej już decyzji z dnia [...] czerwca 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, organ doręczał zaskarżoną decyzję adwokatowi L. W. jako pełnomocnikowi Z. P.. Przesyłka zwrócona została do nadawcy w dniu 12 lipca 2007 r. z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" i dołączona do akt sprawy. Podkreślić jednak należy, że jak wynika z dokumentacji sprawy Z. P. zmarła w dniu 9 stycznia 2005 r., a zatem jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Określając termin do wniesienia skargi, powyższy przepis wyznacza początek jego biegu jedynie w wypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje jednak wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Za aktualny należy uznać pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 1998r. sygn. akt l SA 413/97 ( Lex nr 44541), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie tego postępowania. Jeżeli z tego uprawnienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (por. również postanowienie WSA z dnia 15 maja 2006r. sygn. akt II SA/Op 65/06).

Przechodząc do oceny skargi wniesionej przez T. P. i S. P. będących spadkobiercami zmarłej Z. P. (postanowienie Sądu Rejonowego w [...] Wydział I Cywilny z dnia [...] października 2006 r. sygn. akt [...] stwierdzić należy, że skarga ta wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu do jej złożenia (53 § 1 ppsa). Z akt sprawy wynika, że otrzymali oni zaskarżoną decyzję w dniu 31 stycznia 2011 r. W rozpatrywanej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi - dla stron którym doręczono decyzję wydaną w II instancji w dniu 18 czerwca 2007 r. - upływał najpóźniej w dniu 14 sierpnia 2007 r. Termin ten był terminem otwartym dla wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jak wyżej wykazano skarżący wnieśli skargę w dniu 2 marca 20011 r., a zatem z uchybieniem terminu, jednocześnie skarżący nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Reasumując wskazać należy, że bezspornym jest w sprawie, iż skarżący nie brali udziału w postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] zakończonym decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. i decyzja ta nie została im doręczona. W dacie składania skargi zaskarżona decyzja ta była już ostateczna i prawomocna, bowiem stronom biorącym udział w tym postępowaniu upłynął 30-dniowy termin do złożenia skargi. Powyższe oznacza zatem, że przedmiotowe skargi jako złożone z uchybieniem terminu do jej wniesienia musi podlegać odrzuceniu przez Sąd.

Sąd pragnie jednakże wskazać, że po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi strona może skutecznie bronić się przez złożenie żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Tylko bowiem taka droga obrony interesu prawnego przez stronę pozbawioną udziału w postępowaniu zapewnia poszanowanie jej praw. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.