Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2010 r. sprawy ze skargi "D." Sp. z o.o. w W. na informację Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. Uwzględnia skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Fundację Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. 2. Zasądza od Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. na rzecz "D." Sp. z o.o. w W. kwotę 457 zł (słownie czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego;

Spółka D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła w dniu [...] października 2009r. w Fundacji Małych Średnich Przedsiębiorstw w W. ( Regionalnej Instytucji Finansującej ) wniosek o dofinansowanie projektu "Wprowadzenie automatyzacji procesów biznesowych pomiędzy wnioskodawcą, a P. S.A. i S. S.A poprzez Aplikację integrującą systemy informatyczne partnerów D.".

Przedmiotowy projekt złożony został w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś priorytetowa VIII – Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2 – Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B; wniosek o dofinansowanie zarejestrowany został pod numerem [...].

W piśmie z dnia [...] listopada 2009r. Regionalna Instytucja Finansująca poinformowała spółkę, że złożony projekt uzyskał pozytywną ocenę w wyniku zgodności z kryteriami oceny formalnej i został skierowany do oceny merytorycznej.

Kolejnym pismem z [...] lutego 2010r. Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw (RIF) poinformowała beneficjenta, że złożony przez niego projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej a mianowicie:

- kryterium nr 1 - projekt jest niezgodny z celami Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 8.2 /PO IG/, bo według regulacji zawartych w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 /Dz.U. nr 153 poz. 956 z późn. zm./ - wnioskodawca w pkt 6 biznes planu nie przedstawia informacji na temat systemów informatycznych współpracujących przedsiębiorców, które będą integrowane z systemem wnioskodawcy oraz na podstawie zawartych tam informacji nie można odpowiedzieć czy systemy , które będą integrowane, są już użytkowane przez poszczególne przedsiębiorstwa współpracujące, czy też ich zakup lub wdrożenie nastąpi równolegle z realizacją niniejszego projektu.

- kryterium nr 4, kwestionując, że nie wszystkie planowane we wniosku wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu.

W powyższym piśmie zawarto pouczenie o prawie do złożenia w terminie 14 dni protestu i spółka taki protest złożyła.

Przedmiotowy protest rozpatrzony został negatywnie, o czym RIF poinformowała spółkę w piśmie z dnia [...] marca 2010r.

W powyższym piśmie - informacji podano, że:

- projekt nie spełnia wymaganych celów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka działania 8.2, bo spółka w pkt 6 Biznes Planu nie przedstawiła wystarczających informacji na temat systemów informatycznych współpracujących przedsiębiorców, nie kwestionując jednocześnie sposobu wypełnienia rubryki 10 Biznes Planu, gdzie taki szczegółowy opis został zawarty, a ponadto zarzucono, że wnioskodawca zamierza w ramach realizowanego projektu tworzyć funkcjonalność, którą partnerzy już posiadają.

W związku z niespełnieniem pierwszego kryterium Komisja Oceniająca uznała za bezcelowe poniesienie wymienionych w piśmie wydatków. Przyznając jednocześnie możliwość zmniejszenia wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem do 10 % uznano to za bezzasadne w przypadku projektu, który nie jest zgodny z celami działania 8.2 PO IG .

Od w/w rozstrzygnięcia spółka wniosła odwołanie do Instytucji Pośredniczącej -Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji ( MSWiA ) zarzucając naruszenie przepisów postępowania Procedury odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka poprzez rozszerzenie zakresu rozpoznania protestu i przyjęcie wyniku rozpoznania protestu innych powodów dla których uznano brak spełnienia kryterium nr 1. Jednocześnie wnioskodawca zarzucił nieuważne przeanalizowanie wniosku o dofinansowanie projektu oraz niewłaściwą ocenę projektu.

MSWiA ( Instytucja Pośrednicząca) w wyniku rozpoznania odwołania, rozstrzygnięciem podjętym w piśmie z dnia [...] kwietnia 2010r. wydanym na podstawie art. 30b ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U. Nr 227 poz. 1658 ze zm. ) uznał argumenty beneficjenta i stwierdził, że zasadne jest skierowanie wniosku o dofinansowanie do ponownej oceny merytorycznej.

W opinii Instytucji Pośredniczącej wnioskodawca zawarł w biznes planie wszelkie niezbędne informacje dotyczące systemów informatycznych współpracujących przedsiębiorców, które będą integrowane z systemem wnioskodawcy. Minister zarzucił RIF, że zgodnie z procedurą, po ocenie merytorycznej, a przy okazji udzielania odpowiedzi na protest wnioskodawcy nie można już wskazywać dodatkowych uchybień. Natomiast co do braku spełnienia pozostałego kryterium IP wskazała, że w przypadku wątpliwości co do kwalifikowalności i zasadności ponoszenia kosztów stanowiących mniej niż 10 % Komisja Oceniająca powinna skorzystać z możliwości redukcji tych kosztów, a kryterium to ocenić pozytywnie.

W piśmie z dnia [...] maja 2010r. zawiadomiono spółkę, że w wyniku rozstrzygnięcia odwołania wniosek został skierowany do ponownej oceny.

Pismem z [...] lipca 2010r. (doręczonym spółce w dniu 21 lipca 2010r.) Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw poinformowała wnioskodawcę, że nie zostało mu przyznane dofinansowanie na realizację zgłoszonego projektu.

Projekt nie spełnia bowiem kryteriów 1 i 6 oceny merytorycznej a mianowicie:

- nie jest zgodny z celami działania 8.2 przedmiotowego Programu Operacyjnego; W tym zakresie Komisja Oceniająca zakwalifikowała projekt jako Projekt B2 C (tj. Business to Client), a nie B2B, gdyż jak podano wnioskodawca świadczy określone usługi partnerom wskazanym w projekcie, którzy są jednocześnie jego klientami.

- zakwestionowano wskaźniki produktu i rezultatu, które wg oceniających nie są obiektywnie weryfikowalne ( pkt 13 wniosku – wskaźniki produktu nie ujmują nabytych wartości niematerialnych i prawnych oraz nabytych środków trwałych ) Wskazano również na niespójność między punktem 13 wniosku, a 14 Biznes Planu, bowiem w pkt 14 Biznes Planu spółka wskazała dodatkowo wskaźnik produktu , który nie występuje w pkt 13 wniosku.

W piśmie tym zawarto pouczenie, iż spółce przysługuje "prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego pisma".

W dniu 3 sierpnia 2010r. /data nadania pocztowego/ D. Sp. z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Fundacji Małych i Średnich Przedsiębiorstw – RIF [...] o odmowie przyznania dofinansowania zawartą w piśmie z dnia [...] lipca 2010r.

W skardze wniosła o jej uwzględnienie i stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca zarzuciła, że przy ponownym badaniu wniosku – projektu, naruszone zostały :

1) § 17 ust. 2 oraz § 3 ust. 1 Procedury Odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, stanowiącej Załącznik 4.4. do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, poprzez dokonanie przez Fundację Małych i Średnich Przedsiębiorstw ( RIF), po pozytywnym rozpatrzeniu odwołania, ponownej oceny projektu z przekroczeniem dopuszczalnego zakresu, tj. ponad kryteria, w których odwołanie zostało uznane za zasadne i sformułowanie nowych, niepodnoszonych uprzednio zarzutów dotyczących niespełnienia przez przedmiotowy projekt kryterium nr 6 oceny merytorycznej, czym pozbawiono skarżącego prawa do przedsądowej (instytucjonalnej) procedury odwoławczej w zakresie nowych zarzutów,

2) § 17 ust. 3 Procedury Odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, stanowiącej Załącznik 4.4. do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, poprzez:

a) brak wzięcia pod uwagę przez RIF, przy dokonywaniu ponownej oceny projektu, treści rozstrzygnięcia IRO (Instytucji Rozpatrującej Odwołanie) wraz z uzasadnieniem oraz brak wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości w dokonanej ocenie,

b) niedokonanie ponownej oceny w terminie wskazanym w § 10 ust. 3 pkt c) Procedury Odwoławczej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, tj. w terminie nie dłuższym niż 15 dni roboczych od dnia wpływu pisma IRO,

a) brak ustosunkowania się przez RIF do zarzutów przedstawionych przez IRO w piśmie kierującym projekt do ponownej oceny.

3) § 7 ust. 2 pkt 2 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Priorytet 8 Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2. Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B, poprzez niedokonanie przez RIF rzetelnej i bezstronnej oceny merytorycznej projektu według zatwierdzonych kryteriów i uznanie w trakcie dokonywania ponownej oceny projektu, kwestii i kryteriów zweryfikowanych pozytywnie na etapie pierwszej oceny merytorycznej za niespełnione na obecnym etapie oceny.

W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła przebieg postępowania i zarzuciła, że w informacji z [...] lutego 2010r. r. o negatywnej ocenie merytorycznej projektu zawarto zarzuty tylko co do kryterium 1 i kryterium 4, zaś w ponownej ocenie postawiono dodatkowo nowe stanowisko i uzasadnienie co do uznania niespełnienia kryterium nr 1 i negatywnie oceniono projekt w zakresie kryterium 6. W związku z tym w odwołaniu od pierwotnej oceny, a także w proteście, spółka odniosła się tylko do tych zarzutów co do kryterium 1 i 4. W trakcie ponownej oceny /informacja z [...] lipca 2010r./ w sposób niedopuszczalny dokonana została ocena kryterium nr 1, jak również także co do dalszych kryteriów. Treść powyższej informacji z dnia [...] lipca 2010r. wskazuje na błędy co do oceny wniosku a mianowicie:

-błędnie Komisja Oceniająca zakwalifikowała projekt jako Projekt B2C ( ang. Business- to - Consumer ), skoro w partnerami wnioskodawcy w tym projekcie nie są konsumenci, co z oceny dokonanej przez komisję w wynika, a partnerzy wskazani w projekcie, którzy są jednocześnie klientami wnioskodawcy ( tylko zaś realizacja transakcji drogą elektroniczną pomiędzy przedsiębiorstwami, a konsumentami uzasadnia obszar usług B2C),

- w zakresie kryterium nr 6 skarżący w projekcie zawarł wszystkie wymagane wskaźniki, określił ich wartości oraz metody weryfikacji. Natomiast z instrukcji wypełniania wniosku wynika, że nie każdy cel projektu wymieniony w pkt 14 biznes planu musi być przedstawiony w postaci liczbowej we wniosku.

W odpowiedzi na skargę RIF ( Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. wniosła :

- odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na mocy art. 30 c ust 1 ustawy z 6 grudnia 2009r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art. 58 §1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

- ewentualnie oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu swego stanowiska formalnego RIF podała, że jest jedynie podmiotem informującym wnioskodawcę o wynikach oceny. Nie jest natomiast organem decyzyjnym, który wydaje rozstrzygnięcia lub decyzje administracyjne. Nie posiada przymiotu organu administracji publicznej ani jej działania na etapie oceny wniosków złożonych przez przedsiębiorców nie mają charakteru władczego. W związku z tym w piśmie z dnia [...] lipca 2010r. Fundacja informowała wnioskodawcę o decyzji Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, a nie jak sugeruje skarżąca o decyzji Fundacji. Na uzasadnienie swego stanowiska RIF powołała postanowienie NSA z 2 lipca 2010r w sprawie VSA/Wa 1168/10.

Odnośnie wniosku o oddalenie skargi Fundacja wskazała, że ocena wniosku o dofinansowanie projektu została przeprowadzona prawidłowo ( rzetelnie i bezstronnie), przy zachowaniu wszystkich procedur i zgodnie z interpretacją otrzymaną od Instytucji Wdrażającej ( PARP) o zakresie oceny projektu przywróconego do ponownej oceny po proteście lub odwołaniu. Z interpretacji dokonanej przez PARP §10 ust 2 Załącznika nr 4.4. ( Procedura Odwoławcza w ramach PO IG ) wynika, że "ponowna ocena wniosku nie może ograniczać się jedynie do kryteriów, których dotyczył protest wnioskodawcy, gdyż taka niepełna ocena odpowiadałaby jedynie wymogom procedury odwoławczej, byłaby zaś sprzeczna z ogólnymi regulacjami odnośnie udzielania wsparcia w działaniach 8.1 i 8.2 PO IG." Zgodnie zaś z § 1 ust 3 umowy zawartej pomiędzy RIF i PARP RIF jest zobowiązana do stosowania wytycznych, interpretacji i procedur opracowywanych przez Agencję, dostępnych na stronie internetowej Agencji.

Fundacja nie zgodziła się z zarzutem nie wzięcia pod uwagę przy dokonaniu ponownej oceny projektu treści rozstrzygnięcia Instytucji Rozpatrującej Odwołanie ( MSWiA), jak również zaprzeczyła jakoby powtórna ocena projektu została dokonana w terminie dłuższym niż wymagany ( 15 dni roboczych).

Odnośnie niespełnionych kryteriów w ramach ponownej oceny RIF podtrzymała stanowisko Komisji Oceniającej.

W odpowiedzi na powyższe w piśmie procesowym z dnia 24 września 2010r. złożonym na rozprawie przed WSA w dniu 29 września 2010r. skarżąca nie zgodziła się z wnioskiem RIF o odrzucenie skargi podnosząc, że zgodnie z pouczeniem, po dokonaniu przez RIF ponownej oceny wniosku otrzymała od tej instytucji informację o jej wynikach i działalność tej instytucji stanowi przedmiot skargi co poniekąd wynika z zapisów procedury odwoławczej. Nie polega zatem na prawdzie twierdzenie RIF, że jest ona podmiotem wyłącznie informującym wnioskodawcę o wynikach oceny. Natomiast wywodząc, jak dotychczas w zakresie zarzutów co do merytorycznej oceny wniosku, podtrzymała i podsumowała zawarte w sprawie swoje dotychczasowe stanowisko dotyczące wadliwej oceny merytorycznej projektu, uzasadniające, jej zdaniem przekazanie wniosku o dofinansowanie projektu do ponownej oceny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa).

W tym miejscu należy zaznaczyć, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy).

Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą.

W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sadów administracyjnych i NSA zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Pomimo wątpliwości i rozbieżności orzecznictwa sądów administracyjnych w tym zakresie przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, podzielić należy stanowisko tych sądów , które dopuszczają możliwość posługiwania się , w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

W kontekście powyższych rozważań, badając legalność ponownej oceny wniosku zawartej w piśmie z dnia [...] lipca 2010r. Sąd uznał skargę za uzasadnioną.

W pierwszej jednak kolejności odniesienia wymaga kwestia wniosku o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na mocy art. 30 c ust 1 ustawy z 6 grudnia 2006r. o prowadzeniu polityki rozwoju. Sąd uznał, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi w związku z przyjęciem, że skarga została wniesiona przeciwko niewłaściwemu podmiotowi. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nakłada na Instytucję Zarządzającą obowiązek określenia systemu realizacji programu operacyjnego, a w jego ramach - określenie środków odwoławczych od negatywnych ocen projektów (art. 26 ust. 2 pkt 8 i art. 30 b ust. 1). W systemie dotyczącym Działania 8.2 przewidziano, że wyniki oceny projektu ponownie przeprowadzonej w efekcie uwzględnienia odwołania są wiążące i nie przysługuje od nich dodatkowo żaden środek odwoławczy na poziomie instytucjonalnym PO IG (§ 18 pkt 1 lit. "a" załącznika 4.4 ).

Procedura odwoławcza na poziomie tego Programu, w odniesieniu do danego projektu oraz procedura jego wyboru kończą się wraz z wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie odwołania - ewentualnie w wyniku ponownej oceny projektu (§ 18 pkt 1 b). Z tej regulacji proceduralnej wynika, że ponowna ocena projektu przez Regionalną Instytucję Finansującą działającą w oparciu o zlecenie udzielone przez PARP ( Instytucję Wdrażającą), dokonana po przekazaniu jej projektu przez Instytucję Pośredniczącą w wyniku pozytywnego rozpatrzenia odwołania, jest ostateczna. Wobec tego zaskarżeniu do sądu podlega, w myśl art. 30 c ustawy ten właśnie końcowy, negatywny dla strony, wynik procedury odwoławczej. Trzeba podkreślić, że ustawa dopuszcza skargę na negatywny wynik procedury odwoławczej, co oznacza, że skarga nie przysługuje od pozytywnego dla strony, "kasacyjnego" rozstrzygnięcia organu odwoławczego, polegającego na skierowaniu projektu do ponownej oceny instytucji odpowiedzialnej za ocenę projektów. Taka wykładnia art. 30 c ust. 1 i 2 nie koliduje z treścią art. 30 c ust. 3 pkt 1, który przewiduje, w razie uwzględnienia skargi, przekazanie przez sąd sprawy do ponownego rozpatrzenia właściwej Instytucji Zarządzającej lub Pośredniczącej, pomija natomiast Instytucję Wdrażającą, lub działającą w jej imieniu Regionalną Instytucję Finansującą.

Zdaniem NSA nie można traktować wskazania organów, do których sąd kieruje sprawę po uwzględnieniu skargi, jako regulacji szczególnej, wyłączającej stosowanie art. 32 p.p.s.a. określającego strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przepis art. 30 c ust. 3 pkt 1 jest niewątpliwie regulacją niepełną w tym sensie, że nie uwzględnia specyficznych rozwiązań procedury odwoławczej, przewidujących, jak w rozpatrywanym przypadku, dla organu odwoławczego (Instytucji Zarządzającej lub Pośredniczącej) wyłącznie kompetencje "kasacyjne" i oddających ostateczną, merytoryczną cenę projektu instytucji odpowiedzialnej za taką ocenę, czyli m. in. Regionalnej Instytucji Finansującej. Chcąc zatem rozumieć treść art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy dosłownie, należałoby całkowicie odrzucić przyjęty w systemie realizacji programu operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Działanie 8.2. model postępowania odwoławczego, który, jak wyżej podkreślono, nie jest niezgodny z art. 30 c ust. 1 i 2 ustawy i wydaje się racjonalny przy założeniu, że istotną wartością w tym postępowaniu jest szybkość postępowania.

Za dopuszczalnością skargi na ocenę projektu, dokonaną przez Instytucję Finansującą i co za tym idzie - za legitymacją Regionalnej Instytucji Finansującej jako strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przemawia również treść art. 32 p.p.s.a., według którego stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Stosowanie tego przepisu nie zostało wyłączone ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (art. 30 e).

Na tej podstawie można stwierdzić, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest również negatywna ocena projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie, dokonana przez Regionalną Instytucję Finansującą (działającą na podstawie umowy zawartej z Instytucją Wdrażającą – PARP), kończąca postępowanie odwoławcze w tej sprawie.

Jest bezsporne, że Fundacja Małych i Średnich Przedsiębiorstw w W. pełni rolę Regionalnej Instytucji Finansującej zgodnie z zawartą w tej mierze umową z Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości z 26 maja 2008 r. Zadania Fundacji jako RIF zostały określone w umowie [...] kwietnia 2010r. nr [...]. W § 1 umowy wskazano, że RIF wykonuje zadania związane z realizacją działań w ramach Programu Innowacyjna Gospodarka w tym w ramach Działania 8.2 " Wspierania wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B.". Fundacja pełniąc obowiązki Regionalnej Instytucji Finansującej dokonuje oceny złożonych projektów oraz ma za zadanie stosować obowiązujące w tej mierze procedury, w tym wynikające z załącznika 4.4 Procedura odwoławcza w ramach POIG zawartego w Szczegółowym opisie priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 -2013. W określonych w tym regulaminie warunkach po rozstrzygnięciu protestu, od rozstrzygnięć RIF służy skarga do sądu administracyjnego. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie dlatego w ocenie Sądu istniały podstawy do merytorycznego rozpoznania skargi.

Zatem przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy odnieść należy się do przebiegu postępowania zainicjowanego złożonym przez skarżącą spółkę wnioskiem o dofinansowanie, przy uwzględnieniu podniesionych w tym zakresie zarzutów w skardze.

Według treści art. 5 pkt. 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach polityki rozwoju (Dz.U. nr 84 poz. 712 z późn. zm.) wszelkie zasady i procedury dotyczące realizacji zarówno strategii rozwoju, jak i programów, zawarte są w "systemie realizacji", przy czym system ten określa także środki odwoławcze, które przysługują wnioskodawcy w związku z naborem projektów o których mowa w art. 28 ust.1 pkt. 3 cyt. ustawy – czyli zgłoszonych w trybie konkursowym. Obowiązek opracowania – określenia tego systemu realizacji, nałożony został na instytucję zarządzającą odpowiadającą za prawidłową realizację programu /art. 26 ust.1 pkt.2, pkt. 6, pkt. 8, art. 25 pkt.1, art. 5 pkt. 2 cyt. ustawy/. Przy wykonywaniu swoich zadań instytucja zarządzająca ma obowiązek uwzględnienia zasady równego dostępu do uzyskania pomocy, a także ma zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów mogących skorzystać z dofinansowania, a między innymi projektów wyłanianych w trybie konkursu / art. 26 ust.2, art. 28 ust.1 pkt. 3 cyt. ustawy/. Instytucja zarządzająca może powierzyć część swoich zadań – między innymi dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów do dofinansowania w ramach danego programu – instytucji wdrażającej jako instytucji pośredniczącej II stopnia /art. 27 ust.1 w związku z art. 5 pkt. 4 cyt. ustawy/.

Dla Priorytetu VIII - Społeczeństwo informacyjne - Działania 8.2 – Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B, Instytucją Zarządzającą jest Minister Rozwoju Regionalnego, Instytucją Pośredniczącą: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji – Departament Społeczeństwa Informacyjnego dla której instytucją podległą jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (jako Instytucja Wdrażająca – Instytucja Pośrednicząca II stopnia), regionalnym partnerem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości jest na terenie województwa mazowieckiego Fundacja Małych Średnich Przedsiębiorstw w W. jako Regionalna Instytucja Finansująca (RIF) i do tej instytucji zgłaszane były wnioski w określonym wyżej zakresie przedmiotowego Programu w ramach naboru w trybie konkursu zamkniętego, będące następnie przedmiotem oceny w ramach uprawnień i obowiązków powierzonych tej właśnie Regionalnej Instytucji Finansującej.

Skarżąca spółka zgłosiła swój wniosek – projekt w ramach PO IG – Priorytet VIII Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2 – Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B. Celem tego działania jest stymulowanie tworzenia wspólnych przedsięwzięć biznesowych prowadzonych w formie elektronicznej. Według definicji B2B /Business – to-Business/ zawartej w cyt. Rozporządzeniu z 13 sierpnia 2008r. (§3), należy przez to rozumieć relację usługową oraz klasę systemów informatycznych przeznaczonych do automatycznej komunikacji handlowej (wymiany danych) oraz koordynacji działań między przedsiębiorcami, stanowiące niezbędne ogniwo procesów biznesowych tych przedsiębiorców, dotyczące różnego rodzaju współpracy między tym przedsiębiorcami, w tym również w modelu wirtualnego przedsiębiorstwa, z zastosowaniem e- usług. Według Szczegółowego opisu priorytetów...... /Załącznik 4.3 Opis systemu wdrażania działań/, procedura wyboru projektu dokonywana jest dwuetapowo: wybór ten dokonywany jest w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne i po spełnieniu wszystkich tych kryteriów - a zwłaszcza w drugim etapie po spełnieniu wszystkich kryteriów merytorycznych – wniosek jest wpisywany na listę projektów rekomendowanych do dofinansowania. Dla poszczególnych Priorytetów i działań – w tym dla Priorytetu VIII Działanie 8.2 - opracowane zostały kryteria wyboru formalne i merytoryczne, przy czym co do oceny merytorycznej wskazano dziewięć kryteriów o zakresie określonym /nazwanym/ co do każdego z tych kryteriów, których treść częściowo przytoczono wyżej.

W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania tj. w niniejszym przypadku Fundacja Małych I Średnich Przedsiębiorstw w W. ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu ( kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, rozpatrywanie środków odwoławczych) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Załącznikiem do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG jest dokument - załącznik nr 4.4 - Procedura Odwoławcza w ramach PO IG opracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny spełniać procedury odwoławcze – ustalone dla programów operacyjnych.

Jak wskazano na wstępie, projekt o dofinansowanie zgłoszony przez skarżącą spółkę uzyskał pozytywną ocenę w zakresie spełnienia kryteriów formalnych, natomiast w ocenie merytorycznej – o której poinformowano spółkę w piśmie z dnia [...] lutego 2010. – podano, że "projekt nie spełnił wszystkich kryteriów oceny merytorycznej." Wskazano, że przedmiot projektu nie jest zgodny celami działania PO IG oraz działania 8.2.PO IG ( kryterium nr 1 ), jak również nie spełnia kryterium odnośnie kwalifikowalności planowanych wydatków w ramach działania, które mają być uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu. ( kryterium nr 4). Co do pozostałych kryteriów oceniający przyznali oceny pozytywne.

W proteście od powyższej oceny spółka obszernie odniosła się do jej treści wnosząc o ponowne sprawdzenie zgodności wniosku o dofinansowanie z zakwestionowanymi kryteriami wyboru. Podniosła zarzuty co do błędnej oceny kryterium nr 1 , gdyż uznano je za niespełnione mimo że oceniający stwierdzili, że projekt stymuluje tworzenie wspólnych przedsięwzięć biznesowych w formie elektronicznej, co zdaniem wnioskodawcy stanowi zasadniczą część tego kryterium. Uzasadniła również stanowisko wobec zakwestionowania kryterium nr 4. W informacji o negatywnym rozpatrzeniu przedmiotowego protestu RIF podtrzymała stanowisko co do niespełnienia zakwestionowanych kryteriów wskazując jednocześnie, że kryterium nr 1 nie zostało spełnione z powodu niewystarczających informacji na temat użytkowanych przez partnerów projektu systemów informatycznych., zaś nie odnosząc się do merytorycznych zarzutów wnioskodawcy odnośnie kryterium nr 4 RIF wskazała, że kryterium to nie jest spełnione z uwagi na zakwestionowanie kryterium nr 1.

W odwołaniu od tej oceny spółka także obszernie odniosła się do jej treści i wniosła "o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryteriami wyboru finansowanych operacji." Podniosła też, iż uprzednio kryterium nr 1 nie zostało uznane za spełnione wobec nie wskazania użytkowanych przez partnerów projektu systemów informatycznych, zaś w rozpoznaniu protestu RIF zmienia to stanowisko na stanowisko oparte na przedstawieniu niewystarczających informacji.

W "Rozstrzygnięciu" z [...] kwietnia 2010r. w przedmiocie złożonego odwołania Instytucja Pośrednicząca ( MSWiA) uznała wniesione odwołanie za zasadne. Przychyliła się do argumentacji wnioskodawcy w zakresie spełnienia kryterium nr 1. Zgodziła się również ze stanowiskiem spółki, że RIF w uzasadnieniu stanowiska po rozpatrzeniu protestu nie powinna wskazywać nowych uchybień. Odnośnie kryterium nr 4 również podzielając argumentację wnioskodawcy, iż każde kryterium winno być ocenione niezależnie IP wskazała, że w przypadku wątpliwości co do kwalifikowalności i zasadności poniesienia kosztów stanowiących mniej niż 10 % wartości wydatków komisja oceniająca winna skorzystać z redukcji tych kosztów, a kryterium to ocenić pozytywnie.

W kolejnej informacji o ocenie merytorycznej /w związku z protestem i odwołaniem/ FMiŚP poinformowała spółkę w piśmie z [...] lipca 2010r. iż projekt nie spełnia wszystkich kryteriów oceny merytorycznej a mianowicie: kryterium nr 1 tj zgodności projektu z celami PO IG oraz działania 8.2 PO iG oraz kryterium nr 6 dotyczące wskaźników produktu i rezultatu, które winny być obiektywne, weryfikowalne, odzwierciedlające założone cele projektu, adekwatne do rodzaju projektu i realne do osiągnięcia.

Odnośnie braku spełnienia kryterium nr 1 stwierdzono, że planowane działania objęte projektem wbrew wcześniejszej ocenie nie mieszczą się w ramach B2B bowiem projekt nosi znamiona B2C bowiem wnioskodawca świadczy usługi partnerom wskazanym w projekcie, którzy są jednocześnie jego klientami.

W nawiązaniu do okoliczności przytoczonych wyżej, rację należy przyznać skarżącej, iż w wyniku rozpatrzenia odwołania oceny projektu dokonano z naruszeniem prawa.

W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z § 7 ust. 3 Procedury odwoławczej (Załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG z 12 czerwca 2009r.) w proteście powinny być ujęte wszystkie zarzuty dotyczące dokonanej oceny; jeśli ocena została przeprowadzona niezgodnie z więcej niż jednym kryterium, wszystkie te kryteria należy wskazać w proteście pod rygorem utraty możliwości przytoczenia nowych argumentów w odwołaniu ( taki środek odwoławczy tj. odwołanie przewidziany był – obok protestu - w Procedurze odwoławczej obowiązującej dla konkursów ogłoszonych przed dniem 1 stycznia 2010r.). Z kolei instytucja rozpatrująca protest związana jest jego zakresem (§ 9 ust.3 cyt. wyżej Procedury) i sprawdza zgodność wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Logiczne w związku z tym jest stwierdzenie, że jeśli w ocenie negatywnej, wskazano określone kryteria, których nie spełnia złożony – wniosek (projekt), to w proteście (czy innym środku odwoławczym) wnioskodawca polemizuje właśnie z tą negatywną oceną w zakresie tych zakwestionowanych kryteriów i tak też czyniła niniejszej sprawie skarżąca spółka cytując w proteście i w odwołaniu poszczególne fragmenty przekazanych jej informacji i ustosunkowując się do nich.

Skoro w obowiązującym systemie odwoławczym przewidziano dla wnioskodawcy protest oraz odwołanie i w niniejszej sprawie wnioskodawca - spółka z nich skorzystała, a po rozpatrzeniu jej odwołania (od negatywnej oceny projektu po wniesionym proteście), instytucja rozpoznająca to odwołanie wyraźnie wskazała zakres badania projektu tj. jego zgodności z kryterium 1 i kryterium nr 4 ( bo tych kryteriów dotyczył protest, którego zakres był niewątpliwie zdeterminowany treścią informacji o "pierwotnej" ocenie merytorycznej projektu), to wskazanie przez RIF przy ponownym rozpoznaniu wniosku - nowych zastrzeżeń w zakresie niespełnienia przez projekt dalszych kryteriów oceny merytorycznej, jak również w ramach zakwestionowanego kryterium nr 1 całkowicie nowej oceny warunków, których spełnienia dotychczas nie kwestionowano, uznać należy za naruszenie zasad procedury odwoławczej. Naruszenie tych zasad jest o tyle istotne, że uniemożliwia już wnioskodawcy odniesienie się do "nowych" zarzutów pod adresem projektu. Według art. 26 ust.2 cyt ustawy z 6 grudnia 2006r. instytucja zarządzająca, a więc także wszystkie instytucje, które przejęły do wykonania określone zadania w zakresie danego programu ma "zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów", co oznacza – zgodnie z regułami procedury odwoławczej- że wnioskodawca nie może być zaskakiwany podnoszeniem przez instytucję rozpatrującą protest, dalszych zarzutów, których wnioskodawca nie może już zwalczać, czy wyjaśniać ze względu na zakończenie procedury. Podkreślić należy, że według art. 30b ust.1 w związku z art. 30 a cyt. wyżej ustawy, w pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu na danym etapie (tj. pierwszej ocenie) właściwa instytucja ma zamieścić uzasadnienie tej oceny, czyli przedstawić zastrzeżenia co do wniosku o dofinansowanie projektu i je uzasadnić; W przedmiotowej procedurze odwoławczej nałożony został obowiązek zamieszczania – w informacji przekazywanej wnioskodawcy - uzasadnienia dokonanej oceny. W nawiązaniu do przytoczonych wyżej okoliczności przyjąć należy, że rozpatrzenie protestu wnioskodawcy – skarżącej spółki powinno być dokonane w zakresie zarzutów podniesionych w tymże proteście, a te zarzuty związane były z treścią pierwszej informacji co do oceny merytorycznej, przy uwzględnieniu także wskazań zawartych w Rozstrzygnięciu MSWiA, zgodnie z §17 ust 2 i 3 Procedury odwoławczej. Zgodnie bowiem z §17 ust 2 załącznika 4.4. ponowna ocena właściwej instytucji odpowiedzialnej za ocenę projektów winna dotyczyć kryterium bądź kryteriów, w których odwołanie zostało uznane za zasadne, zaś wnioskodawca musi uzyskać jasne i wyraźnie sformułowania co do wyników tegoż rozpatrzenia wraz z pisemnym ustosunkowaniem się do zarzutów przedstawionych przez Instytucję Rozpoznającą Odwołanie ( §17 ust 3 lit c i d Procedury Odwoławczej), po uprzednim wzięciu pod uwagę treści rozstrzygnięć IRP i IRO.

Z powyższego względu, skoro – jak wskazano wyżej – w postępowaniu dotyczącym ponownej oceny wniosku Regionalna Instytucja Finansująca ( FMiŚP) naruszyła zasady postępowania, Sąd w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt.1 cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U Nr 84 poz. 712) uwzględnił skargę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.