Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 maja 2020 r. sprawy ze skargi R. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zaświadczenia oddala skargę w całości.

R. S. pismem sporządzonym w dniu [...] listopada 2019 r. (przekazanym Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę w dniu [...] grudnia 2019 r.) wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że pismem z dnia [...] października 2019 r. R. S. wniósł ponaglenie na bezczynność organu w sprawie dotyczącej rozpatrzenia m.in. wniosku złożonego w dniu [...] września 2019 r. o wydanie zaświadczenia. W dniu [...] października 2019 r. do siedziby Kolegium wpłynęło pismo Burmistrza Ś. z dnia [...] października 2019 r., przy którym zostało przekazane ponaglenie. Kolegium wezwało organ do ustosunkowania się do zarzutów strony i wskazanie, czego dotyczą wnioski objęte ponagleniem oraz o ich przekazanie. Pismo przewodnie nie pozwoliło bowiem na ustalenie przedmiotu ponaglenia. W dniu [...] października 2019 r. do siedziby Kolegium wpłynęło pismo Burmistrza Ś. z dnia [...] października 2019 r. wraz z kopiami akt sprawy. Wynika z nich, że w dniu [...] września 2019 r. Pan R. S. wystąpił z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że: 1. "pismo o znaku [...] Rada Miejska w Ś. z dnia [...] stycznia 2011 roku podpisane przez Przewodniczącą Rady Miejskiej w Ś. nie jest oficjalnym stanowiskiem Rady Miejskiej w Ś. a tylko informacją Przewodniczącej; 2. pismo o znaku [...] Rada Miejska w Ś. z dnia [...] września 2019 roku podpisane przez Przewodniczącą Rady Miejskiej w Ś. nie jest oficjalnym stanowiskiem Rady Miejskiej w Ś. a tylko informacją Przewodniczącej; 3. Rada Miejska w Ś. jako organ kolegialny nie zajmowała się od dnu listopada 2010 r. do dnia wniesienia wniosku, czyli [...] wrześniu 2019 r. wezwaniem do usunięcia naruszenia dóbr osobistych Skarżącego w uchwale nr [...] Rady Miejskiej w Ś.; 4. Rada Miejska w Ś. jako organ kolegialny nie zajmowała się od dnia [...] listopada 2010 r. do dnia wniesienia wniosku, czyli [...] wrześniu 2019 r. wezwaniem do usunięcia naruszenia dóbr osobistych Skarżącego w uchwale nr [...] Rady Miejskiej w Ś. przez jej uchylenie.

Z akt sprawy wynika również, iż w dniu [...] września 2019 r. Burmistrz Ś. wydał postanowienie nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia w zakresie wskazanym w powyższym wniosku. Powyższe oznacza, że sprawa przedstawiona w ponagleniu została już zakończona. W związku z tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż nie istnieją podstawy do wskazania, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie i postanowieniem z dnia [...] października 2019 r., nr [...] wskazało, iż organ nie dopuścił się bezczynności w sprawie. Rozpatrzenie ponaglenia nastąpiło w ustawowym terminie.

R. S. pismem z dnia [...] października 2019 r. wniósł zażalenie na postanowienie Burmistrza Ś. z dnia [...] września 2019 r. Przedmiotowe zażalenie wraz z aktami sprawy wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu [...] października 2019 r. Kolegium rozpatrzyło postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. nr [...] Rozpatrzenie zażalenia również zatem nastąpiło w ustawowym terminie.

Na powyższe postanowienie organu odwoławczego strona postępowania wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Zdaniem Kolegium skarga R. S. dotycząca bezczynności i przewlekłości Kolegium oraz wymierzeniu grzywny, odszkodowania i zadośćuczynienia nie znajduje uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna .

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Kolegium w sprawie rozpatrzenia wniosku o wydanie zaświadczenia. Uprawnienie do wniesienia tego rodzaju skargi daje przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz. 2325 – dalej jako: p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018, poz. 2096 – dalej jako: k.p.a.) sprawa o wydanie zaświadczenia nie jest sprawą administracyjną rozstrzyganą w drodze decyzji. Wydanie zaświadczenia jest czynnością z zakresu administracji publicznej, podejmowaną w ramach postępowania określonego w k.p.a. O ile samo zaświadczenie (jego treść) jako akt władzy publicznej nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, nie dotyczy bowiem uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o tyle czynność jego wydania ma już taki charakter. Zainteresowany posiada zatem uprawnienie wynikające z przepisów prawa do tego, aby wobec niego została podjęta czynność z zakresu administracji publicznej polegająca na wydaniu mu zaświadczenia. Bezczynność lub przewlekłość w podejmowaniu takiej czynności podlega kontroli sądu administracyjnego na zasadzie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 października 2018 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Go 52/18 – orzeczenia.nsa.gov.pl i powołane tam orzecznictwo oraz doktrynę). Bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a.

Zgodnie z art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Ponadto zgodnie z art. 35 § 2 K.p.a. niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zgodnie z art. 217 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie (§ 1). Zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (§ 2). Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni (§ 3).

W świetle art. 218 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 (bo z takim mamy do czynienie w niniejszej sprawie), organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (§ 1). Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (§ 2).

Zgodnie z art. 219 k.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Z kolei art. 37 § 1 k.p.a. stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W tym miejscu Sąd wskazuje, że przed wniesieniem skargi skarżący wniósł ponaglenie, a więc skarga została wniesiona z zachowaniem wymogów formalnych, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 2a p.p.s.a.

Wskazać należy, że stan przewlekłości występuje, gdy postępowanie prowadzone jest dłużej niż jest to konieczne do załatwienia sprawy. O przewlekłości postępowania może zatem świadczyć nie tylko niewykonywanie potrzebnych czynności ale również wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy czy nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Przytoczone na wstępie przepisy odnoszące się do trybu wydawania zaświadczeń wskazują, że postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia cechuje się szczególną, uproszczoną procedurą, a wskazany w art. 217 § 3 k.p.a. termin 7 dni na wydanie zaświadczenia lub jego odmowę stanowi lex specialis w stosunku do terminów wskazanych w art. 35 § 3 k.p.a., co oznacza, że ogólne terminy na załatwienie sprawy przewidziane ustawą nie mogą być stosowane nawet odpowiednio.

Tak określony termin nakłada na organy duży rygoryzm co do sprawności postępowania związanego z rozpatrzeniem wniosku o wydanie zaświadczenia i podstawowym nakazem dla organu właściwego w sprawie jest działanie bez zbędnej zwłoki, którego granice wyznacza termin 7- dniowy.

Zatem należy stwierdzić, że po złożeniu wniosku o wydanie zaświadczenia, strona powinna uzyskać albo zaświadczenie o żądanej treści, albo postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia bądź postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści. Wniosek powinien być rozpoznany bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni. Natomiast zażalenie na postanowienie w sprawie o wydane zaświadczenia powinno być wydane w postępowaniu odwoławczym nie później niż w terminie miesiąca.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, że R. S. [...] września 2019 r. złożył wniosek o wydanie zaświadczenia żądanej treści. Burmistrz Ś. postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. odmówił wydania zaświadczenia w zakresie wskazanym we wniosku. R. S. pismem z dnia [...] października 2019 r. wniósł zażalenie na postanowienie Burmistrza Ś. z dnia [...] września 2019 r. Przedmiotowe zażalenie wraz z aktami sprawy wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu [...] października 2019 r. Kolegium rozpatrzyło postanowieniem z dnia [...] października 2019 r. nr [...] W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił organowi bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponadto, w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2020 r. skierowanym do tut. Sądu ( k. 39 akt sąd.) skarżący zarzucił Kolegium celowe i z pełną świadomością naruszenie prawa administracyjnego powodując tym samym przewlekłość poprzez wydanie postanowienia z dnia [...] października 2019 r. nr. [...] pomimo, iż jak samo wskazało w w/w postanowieniu, że Burmistrz i z-ca Burmistrza nie są właściwymi organami.

Rozpoznając w przedstawionej sytuacji faktycznej skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania organu, w świetle powołanych powyżej wywodów należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie można zarzucić organowi bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania. Poza sporem pozostaje bowiem okoliczność wydania postanowienia ( w ustawowym terminie ) przez właściwy organ – Samorządowe Kolegium Odwoławcze przed wniesieniem skargi do sądu. Natomiast wszelkie, podnoszone przez skarżącego, kwestie merytoryczne rozstrzygnięcia, odnoszące się do jego zasadności, czy braku legalności stanowiły przedmiot odrębnego postępowania, zainicjowanego przez stronę w celu weryfikacji tego postanowienia. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 27 maja 2019 r. sygn. akt IV SAB 1083/19 w tym przedmiocie oddalił skargę.

W tej sytuacji skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.