Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 2410/23 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr KO A 4599/Ni/23 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2410/23, Przewodnicząca III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: WSA) wezwała J. S. (dalej: Skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: SKO) z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr KO A 4599/Ni/23 w przedmiocie opłaty za zagospodarowanie odpadami komunalnymi, w kwocie 100 zł, stosownie do dyspozycji § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), w terminie 7 dniu od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 27 listopada 2023 r.

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł Skarżący, wskazując iż dokonał już stosownej opłaty za wpis od skargi. W jego ocenie skarga na postanowienie SKO była jedna, tak samo jak jedno było orzeczenie łączne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiada prawu.

W myśl art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Do pism wszczynających postępowanie należy m. in. skarga (§ 2).

Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z powyższych przepisów wynika zatem, że Skarżący zobowiązany jest do uiszczenia wpisu sądowego od każdej wniesionej skargi.

Skarżący w jednym piśmie z dnia 29 września 2023 r. wniósł skargę na trzy postanowienia SKO (KOA 4407/Ni/23 z dnia 17 sierpnia 2023 r., KOA 4599/Ni/23 z dnia 29 sierpnia 2023 r., KOA 4163/Ni/23 z dnia 17 sierpnia 2023 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi).

W zażaleniu Skarżący podnosi, że skarga była jedna tak samo jak jedno było orzeczenie łączne.

Stanowisko to jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 57 § 3 P.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Oznacza to, że każdorazowo, gdy strona w jednym piśmie zaskarży kilka aktów to Sąd, do którego wniesiona została skarga, zobowiązany jest rozdzielić skargi, nadać każdej ze skarg nową, odrębną sygnaturę, po czym orzekać w każdej z tych spraw indywidualnie.

Skoro Skarżący jedną skargą objął trzy postanowienia, to WSA słusznie rozdzielił wszystkie wniesione skargi i zarejestrował jako odrębne sprawy sądowoadministracyjne. Konsekwencją prawidłowego rozdzielenia skarg była z kolei konieczność wezwania do uiszczenia wpisu od każdej z takich skarg.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.