Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi G.P. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1118/17 w sprawie ze skargi G.P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania

G.P. pismem z dnia 14 grudnia 2017 r. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z jego skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o stwierdzenie przewlekłości postępowania oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz sumy pieniężnej w kwocie 20.000 zł.

Z akt sprawy wynika, że skarga G.P. z dnia 12 lipca 2017 r. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 1 sierpnia 2017 r. Zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2017 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 1118/17. Zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano także organ do uzupełnienia akt administracyjnych. Prezes ZUS wezwanie Sądu wykonał w dniu 16 sierpnia 2017 r., a wpis od skargi został uiszczony w dniu 24 sierpnia 2017 r. Następnie zarządzeniem z dnia 28 września 2017 r. sędzia sprawozdawca wezwał Prezesa ZUS do nadesłania upoważnienia dla A. B. do podpisania zaskarżonej decyzji oraz nadesłania informacji, która nie została udostępniona zgodnie z wnioskiem skarżącego. Przy piśmie z dnia 11 października 2017 r. organ nadesłał żądane dokumenty. Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2017 r. wyznaczono termin rozprawy na 30 stycznia 2018 r.

Pismem z dnia 14 grudnia 2017 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W uzasadnieniu skargi na przewlekłość podkreślił, że od dnia 9 sierpnia 2017 r. Sąd dysponował już skargą, a zatem zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764) sąd winien rozpoznać skargę w terminie 30 dni czyli najpóźniej do dnia 9 września 2017 r. Upłynęło już ponad trzy miesiące od powyższej daty, a skarga nie została rozpoznana. Powyższe uzasadnia wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki - art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm. - dalej jako "ustawa"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona.

Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Oznacza to, że sprawa wniesiona później nie może być rozpoznana (nie można wyznaczyć terminu rozprawy) przed rozpoznaniem spraw, które zostały wniesione do sądu wcześniej. Dotyczy to również spraw podlegających szybszemu rozpoznaniu. To znaczy, że nawet jeżeli wpływa do Sądu sprawa podlegająca - ze względu na jej przedmiot - szybszemu wyznaczeniu, to i tak nie może ona zostać wyznaczona przed innymi sprawami podlegającymi rozpoznaniu poza kolejnością, które wpłynęły do sądu wcześniej. W każdej sprawie, niezależnie od jej przedmiotu, to liczba spraw wpływających do Sądu jest przyczyną oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy.

Z uwagi na powyższe okoliczności Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie nie można zarzucić, że zwłoka w prowadzeniu postępowania przez ten Sąd była nieuzasadniona i że nastąpiła przewlekłość postępowania. Po prawidłowym i terminowym wykonaniu wstępnych czynności sądowych, sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2017 r. sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 r.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.