Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie przyznania świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 1 kwietnia 2022 r. (data nadania w polskim urzędzie pocztowym, karta nr 2-5 akt sądowych) P. P. (dalej: "Skarżąca"), wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w sprawie o przyznanie świadczenia wychowawczego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Śląski wniósł o jej oddalenie.

Pismem z dnia 16 maja 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2022 r. wezwano Skarżącą do wskazania w terminie 7 dni czy przed złożeniem skargi na przewlekłość prowadzonego postępowania wniosła ponaglenie w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), pod rygorem odrzucenia skargi (karta nr 11 akt sądowych).

Wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 20 maja 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, karta bez numeru akt sądowych). Do dnia rozpoznania niniejszej sprawy Skarżąca nie złożyła odpowiedzi na w/w wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., w myśl którego stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność),

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Stosownie do brzmienia art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie spełnia zatem kryterium wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji jest uprzednie wniesienie ponaglenia. Wobec tego Skarżąca, obowiązana była przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego wnieść ponaglenie, a następnie dopiero złożyć skargę na bezczynność.

Z przedłożonych do sprawy akt administracyjnych nie wynika, aby Skarżąca wniosła ponaglenie. Nadto Skarżąca nie odpowiedziała w zakreślonym terminie na wezwanie czy wnosiła w sprawie ponaglenie (karta nr 11 akt sądowych).

Stosownie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W konsekwencji należało uznać, że w sprawie nie zostały wyczerpane wszystkie przysługujące Skarżącej środki zaskarżenia. Nie został zatem spełniony wskazany wyżej warunek wniesienia skargi do sądu, co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania. Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia.