VIII SA/Wa 762/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-01-22	
Data wpływu	2025-10-20	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Iwona Szymanowicz-Nowak /sprawozdawca/
Justyna Mazur
Leszek Kobylski /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6480
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA	
Powołane przepisy	Dz.U. 2024 nr 0 poz 935; art. 149, art. 154, art. 286 par. 2; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak (sprawozdawca), , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2026 r. w Radomiu ze skargi L. L. na Prezesa Koła Łowieckiego "S." w przedmiocie skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2020 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 15/20 1) wymierza Prezesowi Koła Łowieckiego "S." w S. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2) stwierdza, że przewlekłość organu w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2020 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 15/20 nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) oddala skargę w zakresie przyznania na rzecz L. L. sumy pieniężnej.	
Uzasadnienie
Pismem z 16 października 2025 r. L. L. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie wymierzenia Prezesowi Koła Łowieckiego "S." w S. (dalej również jako: organ, Prezes) grzywny za niewykonanie wyroku tego Sądu z 29 czerwca 2020 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 15/20 oraz przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej

w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.).

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że od wydania wyroku minęło już niemal 5 lat, a on nie uzyskał żądanych dokumentów, ani nie została mu wydana decyzja odmowna. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. wezwał Prezesa do wykonania wyroku, ale wezwanie to zostało zignorowane.

Powołanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezesa do rozpoznania wniosku skarżącego z 1 października 2019 r.

o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

W uzasadnieniu wyroku z 29 czerwca 2020 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 15/20, Sąd wskazał, że informacje objęte wnioskiem skarżącego z 1 października 2019 r. winny zostać uznane za informację publiczną. Według Sądu kwestia ta nie budziła wątpliwości, skoro skarżący domagał się szeregu informacji dotyczących funkcjonowania koła łowieckiego. Sąd wyjaśnił, że do Polskiego Związku Łowieckiego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo

o stowarzyszeniach (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 713). Stowarzyszenia, jako podmioty realizujące w powierzonym zakresie funkcje publicznoprawne, są obowiązane do informowania i udostępniania danych dotyczących spraw i czynności pozostających

w ich kompetencji. Przedmiotem ww. wniosku o udostępnienie informacji w trybie informacji publicznej były dokumenty statutowe wynikające z działalności koła łowieckiego jako stowarzyszenia publicznoprawnego.

Jednocześnie Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku, że do rozpatrzenia wniosku z 1 października 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej zobowiązany jest prezes koła łowieckiego.

W odpowiedzi na skargę Prezes wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, ewentualnie uznanie, że wskazane w skardze zarzuty dotyczące niewykonania wyroku zostały usunięte, a obowiązek udostępnienia dokumentacji wykonany w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa.

W uzasadnieniu swojego stanowiska Prezes wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie z 5 czerwca 2025 r. Zarząd Koła Łowieckiego "S." w S. poinformował pisemnie skarżącego kolejny raz, że podjęto decyzję o pełnym umożliwieniu wglądu do posiadanej dokumentacji Koła w jego siedzibie. Decyzja ta została przekazana skarżącemu pismem z 25 czerwca 2025 r., w którym wskazano szczegółowe podstawy prawne ograniczeń dotyczących kopiowania dokumentów,

w szczególności wynikające z art. 5 ust. 1 lit. a – f ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 6 ust. 1 oraz art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych. Dalej organ wskazał, iż Zarząd wyjaśnił jednoznacznie, że Koło nie może przekazać materiałów zawierających dane wrażliwe w formie skanów ani kopii, bez uprzedniej anonimizacji lub uzyskania zgody osób, których dane dotyczą. Obowiązek ten wynika

z prawa powszechnie obowiązującego i nie może zostać pominięty przy realizacji wniosku skarżącego. W konsekwencji skarżącemu umożliwiono kolejny raz pełny wgląd na miejscu, a także sporządzanie notatek. Ograniczono jedynie możliwość wykonywania kopii i fotografowania dokumentów - w zakresie wymaganym przepisami o ochronie danych osobowych. Według organu ograniczenie to nie stanowi niewykonania wyroku, lecz jego wykonanie zgodnie z prawem. Dodatkowo organ wskazał, że skarżącemu umożliwiono wgląd do dokumentów już wcześniej - podczas posiedzenia rozszerzonego Zarządu Koła w S. 22 czerwca 2023 r. W piśmie

z 25 czerwca 2025 r. Zarząd Koła przekazał także dodatkowe wyjaśnienia łącznie

z potwierdzeniem, dotyczącym zakończenia postępowania prokuratorskiego, które potwierdziło brak dokumentów z przyczyn niezależnych od Koła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powołanego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.

W niniejszej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione i dlatego skarga zasługuje na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika, że wyrokiem z 29 czerwca 2020 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 15/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezesa do rozpoznania wniosku skarżącego z 1 października 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni. Termin załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Odpis prawomocnego wyroku z 29 czerwca 2020 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne doręczone zostały organowi 16 października 2020 r. Zatem termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Sąd upłynął 30 października 2020 r.

W sprawie spełniony został również drugi warunek dopuszczalności skargi, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu Pismem z 5 czerwca 2025 r. (nadanym 17 czerwca 2025 r. – potwierdzenie nadania

k. 19 akt sądowych) skarżący wezwał organ do wykonania wyroku. Do dnia rozpoznania przez Sąd niniejszej skargi organ nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym wyrokiem.

Należy podkreślić, że nie można uznać za wykonanie wyroku z 29 czerwca 2020 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 15/20 pisma organu z 25 czerwca 2025 r., w którym poinformowano, że po ponownym rozpatrzeniu wniosku skarżącego z 1 października 2019 r. Zarząd Koła Łowieckiego "S." podjął decyzję o pełnym umożliwieniu wglądu do posiadanej dokumentacji Koła w jego siedzibie. Przede wszystkim z treści ww. wyroku wynika jednoznacznie, że zobowiązanym do rozpatrzenia wniosku strony

z 1 października 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej jest Prezes Koła Łowieckiego "S." w S., a nie jego Zarząd. Poza tym Sąd przesądził w tym wyroku, że Prezes ma udostępnić żądane informacje publiczne zgodnie z wnioskiem

z 1 października 2019 r., a więc w formie tam wskazanej, a nie dowolnej. Przypomnieć w tym miejscu należy, że skarżący wniósł o udostępnienie mu w formie kserokopii następujących dokumentów:

1) protokołów z posiedzeń Zarządu Koła Łowieckiego "S." w S.

w dniach: 16.07.2018 r., 14.11.2018 r., 27.05.2019 r. i 24.06.2019 r.,

2) protokołu z Walnego Nadzwyczajnego Zebrania Członków Koła Łowieckiego "S." w S. z 15.08.2019 r.,

3) listy członków Koła Łowieckiego "S." w S. na dzień 15.08.2019 r.

4) listy obecności członków Koła Łowieckiego "S." w S., którzy byli obecni na Zebraniu Nadzwyczajnym 15.08.2019 r. wraz z potwierdzeniem obecności.

W związku z powyższym nieprawidłową formą udostępnienia skarżącemu żądanych informacji było umożliwienie wglądu do posiadanej dokumentacji w siedzibie Koła, bez możliwości kopiowania lub fotografowania dokumentów. Z treści pisma z 25 czerwca 2025 r. wynika również, że stronie umożliwiono wgląd do posiadanej dokumentacji Koła już 22 czerwca 2023 r., jednak na rozprawie 22 stycznia 2026 r. skarżący oświadczył, że okazano mu do wglądu teczkę zawierającą inne dokumenty, aniżeli objęte wyrokiem z 29 czerwca 2020 r. wydanym w sprawie sygn. akt VIII SAB/Wa 15/20.

Tym samym rację ma skarżący, że nie wykonano prawidłowo tego wyroku, tzn. nie rozpoznano jego wniosku z 1 października 2019 r. przez udostępnienie żądanej informacji publicznej, ani nie wydano decyzji o odmowie jej udostępnienia. Dlatego ziściły się przesłanki z art. 154 § 1 p.p.s.a. upoważniające Sąd do wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność (punkt 1 sentencji wyroku).

Stosownie do treści art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł, Sąd uznał, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, że Prezes zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się z obowiązków nałożonych wyrokami sądowymi. Jednocześnie Sąd prezentuje pogląd, że przepis art. 154 § 6 p.p.s.a., odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny. Obwieszczeniem z 19 lutego 2026 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2025 r. i w drugim półroczu 2025 r. (M.P. z 2026 r. poz. 232) Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłosił, że

w 2025 r. jest to kwota 7.770,04 zł (pomniejszona o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe), zatem górna granica grzywny wymierzanej na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. w przedmiotowej sprawie wynosi 77.700, 40 zł (10 x 7.770,04 zł). W przypadku więc wymierzenia grzywny poniżej tej granicy, przy uwzględnieniu charakteru działalności organu, nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika.

Sąd uznał ponadto, stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a., że przewlekłość organu w wykonaniu wyroku o sygnaturze akt VIII SAB/Wa 15/20, pomimo zwłoki już 5 lat, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w punkcie 2 sentencji wyroku.

O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1181/13, publ. cbosa). Przy czym w przedmiotowej sprawie należało uwzględnić wyłącznie okoliczności dotyczące przewlekłości w wykonaniu wyroku z 29 czerwca 2020 r.

W ocenie Sądu niewykonanie wyroku wynikało z błędnego odczytania jego treści, co przełożyło się na próbę jego realizacji przez Zarząd Koła w czerwcu 2023 r. Poza tym utrudnieniem dla organu była okoliczność braków w dokumentacji Koła, skutkująca zawiadomieniem Komendy Powiatowej Policji w S. z 12 września 2023 r.

o możliwości popełnienia przestępstwa z art. 276 kodeksu karnego (ukrycie dokumentów bez prawa rozporządzania nimi). Stąd też Sąd uznał, że przewlekłość organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Z tych samych powodów Sąd nie znalazł podstaw do przyznania skarżącemu od organu sumy pieniężnej na podstawie art. 154 § 7 p.p.s.a. (do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.), o czym orzeczono w punkcie 3 sentencji wyroku. Orzeczenie o przyznaniu tej kwoty jest zależne od uznania Sądu w przypadku uwzględnienia skargi. Żądanie skarżącego w tym zakresie nie było w żaden sposób uzasadnione, a więc trudne do oszacowania. Określona w art. 154 § 7 p.p.s.a. suma pieniężna jest dodatkowym środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym stosowanym w szczególności wówczas, gdy istnieje obawa, że bez nałożenia tej sankcji organ sprawy nadal nie załatwi. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, w ocenie Sądu, wystarczającą sankcją za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 czerwca 2020 r., sygn. akt VIII SAB 15/20, będzie nałożenie na organ grzywny.