Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. o wymierzenie Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Kartuzach grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami postanawia: 1. wymierzyć Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Kartuzach grzywnę w kwocie 1000 (tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kartuzach na rzecz M. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 9 czerwca 2026 r. M. K. (dalej także jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Kartuzach grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), za nieprzekazanie skargi z dnia 29 stycznia 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Do wniosku skarżący dołączył kopię przedmiotowej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Przy czym wskazać należy, że z treści załączonej do wniosku skargi wynika, że powodem jej wniesienia był brak rozpoznania, w ustawowym terminie, wniosku skarżącego z dnia 8 października 2025 r. o udzielenie informacji publicznej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kartuzach. Zatem, w rozpoznawanej sprawie, zastosowanie będzie miała szczególna regulacja wynikającą z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U.

z 2022 r. poz. 902), który przewiduje, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów), a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Grzywna pełni również funkcję prewencyjną, albowiem jej wymierzenie służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09).

Potwierdza to zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 (w niniejszym przypadku w związku z art. 21 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)", oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w przedstawionych przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem wyłącznie od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę.

Odnotować przy tym należy, że przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również ma stanowić sankcję - co już zostało przez Sąd podkreślone - za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z prezentaty widniejącej na kopi skargi załączonej do wniosku, skarga skarżącego wpłynęła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kartuzach w dniu 30 stycznia 2026 r. 15 dniowy termin do przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął – przy uwzględnieniu treści art. 83 § 2 p.p.s.a. – w dniu 16 lutego 2026 r.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kartuzach, na dzień rozpatrzenia przedmiotowego wniosku, nie przekazał skargi skarżącego, nie ustosunkował się także do wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny. Bezsprzecznie zatem doszło do opóźnienia, i to znacznego, w wykonaniu przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kartuzach obowiązków wynikających z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Mając na uwadze opisane wyżej okoliczności, Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł. Określając wysokość grzywny w rozpoznawanej sprawie Sąd miał na względzie zarówno treść wniosku oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi, okres uchybienia terminowi przekazania skargi, jak również fakt, że na dzień wydania niniejszego postanowienia organ nie wypełnił ciążących na nim obowiązków określonych w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W ocenie Sądu, grzywna w wysokości 1000 zł pozwali na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Będzie bowiem pełnić zarówno funkcję dyscyplinującą (grzywna w takiej wysokości powinna stanowić dla podmiotu, za pośrednictwem którego skarżący wniósł skargę, wystarczającą podstawę do realizacji obowiązków nałożonych na niego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), jak również funkcję prewencyjną (zapobieganiu analogicznym naruszeniom prawa w przyszłości przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym

w Kartuzach).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasadzając od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kartuzach na rzecz skarżącego zwrot kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.