G. U. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2013 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej, nieudzieleniu zgody na pobyt tolerowany, wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uchylającą decyzję i umarzającą postępowanie organu pierwszej instancji w zakresie orzeczenia o zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i państw obszaru Schengen przez okres 6 miesięcy.
W skardze tej skarżąca zwróciła się także o wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu, podnosząc że wykonanie tej decyzji mogłoby spowodować nieodwracalne skutki. Skarżąca nie mogłaby uczestniczyć w postępowaniu sądowym we własnej sprawie. Wydalenie z Polski przez rozpoznaniem sprawy przez Sąd, pozbawi ją skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.1270) - dalej w skrócie: "p.p.s.a." jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Najdalej idącym skutkiem zaskarżonej decyzji jest wydalenie skarżącej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji w tym zakresie, pozbawi ją możliwości brania udziału w postępowaniu sądowym. Zdaniem Sądu zarówno z argumentów skarżącej, jak i z okoliczności sprawy wynika, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a więc sytuację o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać należy, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Za takie właśnie skutki należy uznać wydalenie skarżącego wraz z rodziną z terytorium RP, zanim Sąd zbada legalność przedmiotowej decyzji.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
