drukuj    zapisz    Powrót do listy

6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami, Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono zażalenie, II GZ 173/22 - Postanowienie NSA z 2022-06-30, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II GZ 173/22 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2022-06-30 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-05-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Rysz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 2902/21 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2022-02-03
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 230 § 1 i 2, art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2022 r.; sygn. akt VI SA/Wa 2902/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) września 2021 r.; nr (...) w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 3 lutego 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2902/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dalej zwany również "WSA"), działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako "ppsa"), odrzucił skargę P.K. (dalej zwany "Skarżącym") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 21 września 2021 r. nr KOC/5355/Ru/21 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.

Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem z 20 grudnia 2021 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł oraz pouczony, że niewykonanie powyższego wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi.

Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie została skierowana na podany przez Skarżącego adres, z uwagi zaś na niemożność doręczenia jej Skarżącemu została złożona w placówce pocztowej 27 grudnia 2021 r., o czym powiadomiono umieszczając stosowne zawiadomienie (awizo) w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powtórnego awiza dokonano 4 stycznia 2022 r. Z uwagi na nieodebranie opisanej przesyłki, urząd pocztowy 12 stycznia 2022 r. zwrócił przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z adnotacją "nie podjęto w terminie" (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 13). Zakreślony w wezwaniu termin do uzupełnienia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie 17 stycznia 2022 r., bowiem Skarżący nie uzupełnił wpisu sądowego.

Postanowieniem z 3 lutego 2022 r. Sąd w związku z nieuiszczeniem należnego wpisu sądowego od skargi, odrzucił skargę. Odpis postanowienia został doręczony Skarżącemu 7 marca 2022 r.

W dniu 14 marca 2022 r. Skarżący wniósł zażalenie i uiścił wpis sądowy od skargi. W uzasadnieniu wskazał, że nie otrzymał ani pierwszego awiza, ani kolejnego dotyczącego przesyłki, w której znajdowała się korespondencja z Sądu. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i rozpatrzenie skargi przez WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kontrolowane postanowienie Sądu pierwszej instancji jest zgodne z prawem i oceny tej Skarżący nie podważył w zażaleniu.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ppsa, od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 ppsa). Brak wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie w ustawowym terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Niezastosowanie się do wezwania zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa.

Kontrola instancyjna orzeczenia wydanego na tej podstawie obejmuje weryfikację tego, czy: 1) skarga miała braki formalne, 2) strona została prawidłowo wezwana do uzupełniania tych braków, 3) strona uzupełniła braki formalne w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania o ich uzupełnienie.

Z akt sprawy wynika, że Skarżący wniósł 30 października 2021 r. do WSA skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 21 września 2021 r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, od której nie uiścił wpisu. W związku z powyższym, zarządzeniem z 20 grudnia 2021 r., WSA prawidłowo wezwał Skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 200 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało Skarżącemu doręczone (zgodnie z art. 73 ppsa) 10 stycznia 2022 r. (pismo zostało awizowane przez Pocztę Polską 27 grudnia 2021 r, powtórnie awizowane 4 stycznia 2022 r., zwrot nastąpił 12 stycznia 2022 r.) zatem ustawowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 17 stycznia 2022 r. Do tego czasu Skarżący nie uzupełnił wpisu sądowego.

Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi, której braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.

Legalności postanowienia WSA nie może natomiast podważać gołosłowne stanowisko Skarżącego kwestionujące prawidłowość umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia oraz powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru pisma – Skarżący twierdzi, że "Brak awiza w dn. 27 grudnia 2021 r. jak i 4 stycznia 2022 r. (niedostarczone przez pocztę)."

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta więc z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, zaś jednym ze sposobów obalenia tego domniemania jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.



Powered by SoftProdukt