Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i T. małżonków K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

H. i T. małżonkowie K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, przy czym nie uiścili należnego wpisu sądowego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 grudnia 2008 r. skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi w kwocie 500 zł., ustalonego na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy ww. zarządzenie zostało skarżącym doręczone w dniu 7 stycznia 2009 r., jednakże nikt ze skarżących dotąd nie uiścił należnego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga H. i T. małżonków K. podlega odrzuceniu.

Przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skarga, kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo wezwania, zawierającego prawidłowe pouczenie o terminie oraz skutkach niewykonania wezwania nie uiścili wymaganego wpisu we wskazanym terminie, co stwarza podstawę do odrzucenia ich skargi w oparciu o przepis 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 tej ustawy.

Wobec powyższego należało orzec jak w postanowieniu.