drukuj    zapisz    Powrót do listy

6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych, , Minister Budownictwa, Uchylono decyzję I i II instancji, I SA/Wa 266/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2006-06-21, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I SA/Wa 266/06 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2006-06-21 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2006-02-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Daniela Kozłowska /przewodniczący/
Maria Tarnowska /sprawozdawca/
Mirosław Gdesz.
Symbol z opisem
6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Sygn. powiązane
I OSK 1959/06 - Wyrok NSA z 2008-03-11
Skarżony organ
Minister Budownictwa
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie asesor WSA Mirosław Gdesz asesor WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej 1.uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2003 r. nr [...]; 2.stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Uzasadnienie

Minister Transportu i Budownictwa, decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku A. G., o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2003 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lutego 1994 r. wydanej w sprawie uwłaszczenia PP "[...]" w K. działką nr [...] o pow. [...] ha położoną w K. przy ul. [...], utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2003 r.

W uzasadnieniu decyzji Minister Transportu i Budownictwa podał, że Wojewoda [...], na podstawie art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 z późn. zm.), decyzją dnia [...] lutego 1994 r. stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]" w K. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w K. przy ul. [...] i oznaczonego jako działka nr [...] o pow. [...] ha oraz nabycie własności budynków i urządzeń położonych na tym gruncie.

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, po rozpoznaniu wniosku E. G. z dnia 14 maja 1996 r. o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowej, decyzją z dnia [...] listopada 2000 r. utrzymaną w mocy przez decyzję z dnia [...] marca 2001 r. stwierdził nieważność decyzji organu wojewódzkiego, i wskazał, że wniosek o zwrot części parceli nr [...], która to parcela weszła w skład działki nr [...], nabytej przez Skarb Państwa w trybie przepisów wywłaszczeniowych, złożony został w piśmie z dnia 16 kwietnia 1992 r., a więc przed wydaniem decyzji uwłaszczeniowej, co winno skutkować zawieszeniem postępowania uwłaszczeniowego, przy czym wskazano na uchwałę 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2000 r. sygn. akt III ZP 14/99, dotyczącą tej

kwestii prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 marca 2003 r. sygn. akt I SA 1242/01 uchylił obie decyzje Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, biorąc pod uwagę wiążącą organ

administracji ocenę prawną wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] października 2003 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1994 r.

Minister Transportu i Budownictwa, ponownie rozpatrując sprawę na wniosek A. G. - jednego ze spadkobierców E. G., stwierdził, że działka nr [...] powstała z działek nr [...], powstałych w wyniku podziału działki nr [...], i stanowiła własność Skarbu Państwa. Ponieważ istniało również prawo zarządu w odniesieniu do jednostki uwłaszczonej, zaistniały przesłanki uwłaszczenia wymienione w art. 2 ust. 1-2 ustawy z dnia 29 września 1990 r.

Zdaniem organu, skoro Sąd przyjął, iż mimo złożenia wniosku o zwrot nieruchomości nabytej przez Skarb Państwa w trybie przepisów wywłaszczeniowych, przed dniem wydania decyzji uwłaszczeniowej, brak jest przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej z tej przyczyny, i nie ma również podstaw do uznania, iż decyzja organu wojewódzkiego jest obarczona wadą naruszenia praw osób trzecich, i tym samym nie zachodzi przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, ani inne okoliczności wymienione w art. 156 § 1 kpa.

Skargę na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył A. G., zarzucając naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa i art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Minister Transportu i Budownictwa wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia z dnia 14 stycznia 1997 r. (wydanym przed 1 stycznia 2004 r.) wiąże w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia, stosownie do art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.).

Skarga jest zasadna, dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza prawo, chociaż nie z przyczyn wskazanych w skardze.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest odmowa stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek wniosku E. G. z dnia 14 maja 1996 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lutego 1994 r. w sprawie uwłaszczenia PP "[...]" w K. działką nr [...] o pow. [...] ha położoną w K. przy ul. [...].

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] października 2003 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1994 r. wydanej w sprawie uwłaszczenia PP "[...]" w K. działką nr [...] o pow. [...] ha położoną w K. przy ul. [...], a Minister Transportu i Budownictwa, decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., po rozpatrzeniu wniosku A. G., o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2003 r.

Z postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku znajdującego się w aktach sprawy wynika, że E. G. zmarła dnia 1 czerwca 2003 r., a z decyzji organu z dnia [...] października 2003 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1994 r. wynika, że została ona skierowana do nieżyjącej już E. G., a nie do następców prawnych zmarłej strony, co stanowi przesłankę wznowieniową, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

Ponadto, należy zauważyć, że organ naruszył również art. 109 § 1 kpa, z którego wynika, że decyzje doręcza się stronom na piśmie, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło - ponieważ E. G. w dniu wydania tej decyzji już nie żyła. Osoba fizyczna, która jest stroną postępowania administracyjnego, z chwilą śmierci traci ten status. Jej miejsce zajmują następcy prawni, do których jednakże decyzja z dnia [...] października 2003 r. nie została skierowana.

W tych okolicznościach należy stwierdzić, że powyższe uchybienia są na tyle istotne, że musiały skutkować uwzględnieniem skargi i uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.



Powered by SoftProdukt