Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski asesor WSA Przemysław Krzykowski Protokolant referent Elżbieta Parda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2020r. sprawy ze skargi spółki A na informację Agencji Rozwoju Regionalnego Spółka Akcyjna z siedzibą z dnia "[...]", nr "[...]"; w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpoznania oddala skargę.

Skarżąca A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w B (dalej skarżąca, Spółka, Wnioskodawca) złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr "[...]" pod tytułem "U" w ramach konkursu nr "[...]" ogłoszonego przez Agencją Rozwoju Regionalnego S.A. w O (dalej IOK, Agencja, Organ) działającą w imieniu i na rzecz Województwa W w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa W na lata 2014-2020. Powyższy wniosek podlegał weryfikacji spełnienia warunków formalnych.

Pismem z dnia "[...]"r. IOK informowała Skarżącą spółkę, że w trakcie weryfikacji warunków formalnych wniosku stwierdzono braki formalne, wskazane szczegółowo w treści pisma. W pouczeniu zawartym w ww. piśmie informowano o konieczności wypełnienia (w tym podpisania lub potwierdzenia za zgodność kopii) uzupełnianej dokumentacji zgodnie z zasadami i wymogami wskazanymi w instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego RPO 2014-2020 oraz instrukcji wypełnienia załączników do wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego RPO 2014-2020 na etapie oceny i realizacji projektu. Organ zobowiązał skarżącą spółkę do usunięcia wskazanych w piśmie braków formalnych w terminie 14 dni licząc od dnia następującego po dniu wysłania wezwania drogą elektroniczną na adres e-mail wskazany przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie. Zaznaczano, że brakujące lub uzupełnione dokumenty muszą być dostarczone w formie papierowej w dwóch egzemplarzach (dwa oryginały lub oryginał + kopia) oraz w wersji elektronicznej na płycie CD/innym nośniku elektronicznym. Wypełniony wniosek o dofinansowanie projektu w wersji elektronicznej należało zaś wysłać za pomocą dostępnej w systemie LSI MAKS2 funkcji "wyślij wniosek". W końcowej części pouczenia wskazano, że dokumentację należy złożyć w wersji papierowej do Sekretariatu "[...]" ARR S.A. w O w terminie określonym w treści pisma. Zastrzegano przy tym, że termin złożenia uzupełnienia wniosku oraz wymaganych dokumentów uznaje się za zachowany, jeżeli wniosek lub uzupełnienie wniosku wpłynęło w wyznaczonym terminie do Sekretariatu "[...]"ARR S.A. w O lub zostało nadane w polskiej placówce pocztowej. Informowano równocześnie, że w przypadku nieuzupełnienia braków w wyznaczonym terminie wniosek pozostanie bez rozpatrzenia.

Pismem z "[...]". IOK poinformowała Skarżącą o pozostawieniu jej wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia, z uwagi na brak dokonania uzupełnień na etapie weryfikacji warunków formalnych. W uzasadnieniu informacji wskazano, że Wnioskodawca został zobowiązany pismem z dnia "[...]"r. do uzupełnienia złożonego wniosku. Zgodnie z § 10 ust. 2 Regulaminu konkursu nr "[...]" (dalej Regulamin konkursu) skan powyższego pisma został wysłany drogą elektroniczną na adres e-mail wskazany przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie. Uzupełnienie wniosku winno nastąpić do dnia "[...]"r. Wobec braku takiego działania wniosek skarżącej Spółki pozostawiono bez rozpatrzenia.

Pismem z dnia "[...]"r. określanym jako protest, Skarżąca spółka domagała się przywrócenia wniosku do rozpatrzenia. W treści, swojego stanowiska Spółka wskazała, że dokumenty aplikacyjne wniosku złożono w dniu "[...]" r. W nocy "[...]" na "[...]"r. wnioskodawca, sprawdzając wniosek w systemie informatycznym MAKS 2 spostrzegł błąd w zapisach adresu korespondencyjnego. W dniu "[...]" wnioskodawca zgłosił ustnie zaistniałą pomyłkę w zapisach dotyczących adresu korespondencyjnego. Tego samego dnia wysłał informację pisemną o zaistniałej pomyłce ze wskazaniem prawidłowych zapisów adresów internetowych koniecznych do otrzymania korespondencji z IOK w zakresie oceny wniosku. "[...]"r. wnioskodawca wysłał również pismo drogą korespondencji internetowej.

Jak podkreślała Spółka, zgodnie z regulaminem konkursu wskazanie adresu jest możliwe tylko w formularzu wniosku. Jednakże wniosek wysyłany w systemie elektronicznym MAKS 2, po wysłaniu i zamknięciu konkursu nie może być edytowany przez wnioskodawcę. Nie ma możliwości wprowadzenia poprawek. Wnioskodawca nie mógł zatem wpisać po spostrzeżeniu błędu prawidłowego adresu pozwalającego na zachowanie korespondencji umożliwiającej odpowiedź na wezwania stosowane przez IOK podczas oceny wniosku. Wnioskodawca mógł wnieść informacje wskazując prawidłowy zapis adresu internetowego wyłącznie w formie pisma skierowanego do lOK. Wykonał to w formie elektronicznej "[...]" oraz poprzez wysłanie korespondencji listem poleconym.

Jak podkreślała skarżąca Spółka pismo wzywające do dokonania uzupełnień we wniosku nie zostało jej dostarczone, bowiem wysłane zostało na błędny, nieistniejący adres mailowy. Wnioskodawca zwracał się o przesłanie ponowne pisma z wymaganymi uzupełnieniami wniosku w ramach kryteriów formalnych na prawidłowe, wskazane w piśmie informacyjnym adresy internetowe i wyznaczenie czasu na przedstawienie poprawnych dokumentów. IOK żądania tego jednak nie spełniła.

W podsumowaniu pisma wskazano, że czynnością, którą kwestionuje skarżąca Spółka jest pozostawienie jej wniosku bez rozpatrzenia.

IOK ustosunkowując się w piśmie z "[...]"r. do wskazanego wyżej stanowiska skarżącej Spółki wskazała, że zgodnie z regulaminem konkursu, korespondencja Instytucji Organizującej Konkurs (lOK) dotycząca weryfikacji warunków formalnych kierowana do Wnioskodawcy przekazywana jest drogą elektroniczną na adres e-mail wskazany przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie. Z kolei, zgodnie z zapisami § 10 ww. regulaminu wezwanie do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistych omyłek przekazywane jest drogą elektroniczną, na adres e-mail wskazany przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie. Jak wywodziła dalej IOK w świetle zapisów § 9 pkt.12 ww. regulaminu obowiązkiem Wnioskodawcy jest zapewnienie prawidłowego działania adresu poczty elektronicznej (e-mail), wskazanego we wniosku o dofinansowanie, na który przekazywana będzie korespondencja kierowana do Wnioskodawcy. Odpowiedzialność za brak skutecznego kanału szybkiej komunikacji leży po stronie Wnioskodawcy. Zgodnie zaś z zapisami regulaminu konkursu każdy z wnioskodawców biorący udział w konkursie złożył oświadczenie dotyczące świadomości skutków niezachowania wskazanej formy komunikacji, zapoznał się z treścią ww. regulaminu konkursu akceptując jego treść. Przeprowadzona przez IOK analiza dokumentacji sprawy potwierdziła prawidłowo przesłaną korespondencję email, informującą o konieczności uzupełnienia złożonej dokumentacji aplikacyjnej na etapie weryfikacji warunków formalnych na wskazany przez Spółkę we wniosku o dofinansowanie adres mailowy. Fakt podania błędnego adresu email przez Wnioskodawcę, nie mógł być w opinii IOK traktowany równoznacznie z brakiem dostarczenia korespondencji jako nieprawidłowość leżąca po stronie Instytucji Organizującej Konkurs (lOK).

Pismem z dnia "[...]"r. Spółka wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na nieuwzględnienie protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu "[...]" złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa W. na lata 2014-2020 Oś 1 Inteligentna Gospodarka W. Działanie1.2. Innowacyjne Firmy, Poddziałanie 1.2.1 Działalność B+R Przedsiębiorstw.

W treści zarzutów skarżąca wskazała na naruszenie:

- przepisu art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: ustawa wdrożeniowa) poprzez jego niezastosowanie, a tym samym niewezwanie do poprawy wniosku w części wynikającej z oczywistej omyłki, co skutkowało brakiem doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku, a następnie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania,

- przepisu art. 37 i art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 32 Konstytucji poprzez naruszenie zasady równego traktowania wnioskodawców w procedurze wyboru projektów do dofinansowania polegające na zastosowaniu indywidualnie w stosunku do wnioskodawcy nieprzejrzystych, nierzetelnych i stronniczych kryteriów polegających na przyjęciu, że wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do sprostowania oczywistej omyłki z zakresie błędnego adresu e-mail,

- przepisu art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez bezpodstawne różnicowanie przez Organ braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu w razie których stwierdzenia właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do ich uzupełnienia pomimo, że z treści przepisu nie wynika uprawnienie do ich różnicowania,

- przepisu art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia braków formalnych nie stanowi negatywnej oceny w rozumieniu w/w przepisu, a tym samym Skarżącej nie przysługuje protest,

W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że niewątpliwie doszło do naruszenia przepisów art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Jak podkreśliła Skarżąca zgodnie z treścią w/w przepisów, w razie stwierdzenia oczywistej omyłki we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja poprawia omyłkę z urzędu, informując o tym wnioskodawcę albo wzywa wnioskodawcę do poprawienia oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie Skarżąca popełniła oczywistą omyłkę podając błędny adres e-mail. Podkreślano również, że stosowanie przepisów regulaminu konkursu nie wykluczało zastosowania przepisu art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Z przepisu tego wprost wynika, że w przypadku popełniania omyłki Organ jest zobligowany do jej poprawienia bądź wezwania do jej poprawienia wnioskodawcę. W ocenie Skarżącej bezsporne jest, że jej obowiązkiem było podanie właściwego e-mail, powyższe nie wyłączało jednak prawa Skarżącej do sprostowania omyłki w zakresie adresu e-mail.

Skarżąca podkreśliła również, w kontekście zarzutu naruszenia art. 43 ust.1 ustawy wdrożeniowej, że egzekwowanie wymogów formalnych nie może odbywać się w sposób mechaniczny jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie. Niezbędne jest zagwarantowanie wnioskodawcom prawa do rzetelnego i merytorycznego rozpatrzenia sprawy, czyli sprawiedliwości proceduralnej. Z powyższymi zasadami w całkowitej sprzeczności pozostawało działanie Organu, oparte na jego arbitralnych decyzjach, nie zaś na przepisach obowiązującego prawa. Przepis art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi, że w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie. Skarżąca podkreślała, że Ustawa nie różnicuje braków na braki podlegające uzupełnieniu i niepodlagające uzupełnieniu. Z przepisu nie wynika, aby brak prawidłowego adresu e-mail stanowił brak nie podlagający uzupełnieniu.

Skarżąca wskazywała również, że IOK błędnie przyjęła, że skarżąca nie jest uprawniona do złożenia protestu na informację o pozostawieniu jej wniosku bez rozpatrzenia. Przepis art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi bowiem, że wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia założonego wniosku w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektu. W opinii skarżącej art. 53 ust. 2 pkt 1 odnosi się do sytuacji, w której projekt nie uzyskał minimum punktowego lub nie spełnił kryteriów wyboru projektu określonych dla danego konkursu i w następstwie tego nie został wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny. Zakres normowania tego przepisu obejmuje klasę wszystkich sytuacji, w których dany projekt nie uzyskał wymaganej liczby punków lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, wobec czego nie może być zakwalifikowany do dofinansowania albo w przypadku konkursu etapowego, nie został skierowany do następnego etapu oceny. Obejmuje ona zatem wszystkie przypadki oceny "merytorycznej" lub oceny "formalnej", powodujące wskazane w komentowanym przepisie skutki. Skarżąca podkreślała, że ustawa nie przewiduje odrębnego środka zaskarżenia dla rozstrzygnięć proceduralnych w postępowaniu konkursowym, w szczególności pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia wobec nieuzupełnienia braków formalnych wniosku. Mając na względzie konstrukcję protestu, należy uznać, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia wobec nieuzupełnienia braków formalnych jest niewątpliwie negatywną informacją w rozumieniu przepisu art. 53 ust. 2 pkt 1, podlegającą zaskarżeniu protestem.

Odpowiadając na skargę, IOK wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska IOK wskazała, że Skarżąca w odpowiedzi na konkurs złożyła niekompletną dokumentację aplikacyjną. IOK - na etapie weryfikacji warunków formalnych – przesłała skarżącej Spółce "[...]"drogą e-mailową pismo z prośbą o uzupełnienie braków formalnych. W przedmiotowej sprawie oba adresy e-mail podane przez Skarżącą we wniosku, okazały się błędne. Skarżąca zwróciła się z informacją o błędnych adresach telefonicznie w dniu "[...]" oraz pisemnie w dniu "[...]", czyli już po czternastodniowym terminie uzupełnień który minął "[...]". IOK stwierdziła także, że błąd w e-mailu nie jest oczywistą omyłką, którą Instytucja Organizująca Konkurs winna poprawić z urzędu. "[...]"ARR S.A. w O jako Instytucja Organizująca Konkurs nie ma żadnego narzędzia do weryfikacji prawidłowości adresu e-mail wnioskodawców. Regulamin konkursu nie przewiduje dodatkowego sprawdzania ze strony Instytucji Organizującej Konkurs prawidłowości podanych przez Wnioskodawcę adresów mailowych. IOK podkreślała również, że w treści regulaminu konkursu wielokrotnie wskazywano na konieczność zapewnienia przez Wnioskodawcę skutecznego kanału komunikacji. Podkreślano również, że Instytucja Organizująca Konkurs właśnie ze względu na równe traktowanie wnioskodawców nie mogła przyznać Wnioskodawcy dodatkowych dni na uzupełnienie projektu, przesyłając pismo o uzupełnienie ponownie na kolejny podany adres już po upływie terminu uzupełnień.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, która w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) dokonywana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności wymienione w art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a., a nadto, także w sprawach w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową, co reguluje art. 3 § 3 p.p.s.a.

Taką szczególną regulację stanowi art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego.

Treść art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej należy odczytywać w odesłaniu do treści art. 53 ust. 1-3 ustawy wdrożeniowej. W myśl tych ostatnich przepisów, wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania. W przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie albo w ramach rundy konkursu nie wystarcza na wybranie projektu do dofinansowania, okoliczność ta nie może stanowić wyłącznej przesłanki wniesienia protestu.

Zwrócić należy również uwagę, że w trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały wymaganą liczbę punktów albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku, gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1), który określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7).

Wskazać ponadto należy, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca zatem przystępując do konkursu, winien znać w pełni jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować.

Skarżąca formułując skargę określiła, że jej przedmiotem jest nieuwzględnienie protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie. Analiza akt spawy, treści zgłoszonych zarzutów oraz ich uzasadnienia wskazuje jednak, że faktycznie skarga dotyczy pozostawienia protestu skarżącej bez rozpoznania. Powyższe zaś, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, odpowiadało prawu. Podkreślenia wymaga również, że poza granicami niniejszego postępowania, a zatem i kognicji sadu, pozostaje kwestia oceny wagi braków formalnych wniosku do jakich uzupełnienia zobowiązana została wezwana, jak również tryb tego wezwania i dokonane w jego następstwie formalne rozstrzygniecie o pozostawieniu wniosku skarżącej bez rozstrzygnięcia. Przedmiotem niemniejszego postępowanie jest bowiem pozostawienie bez rozpoznania protestu skarżącej z dnia "[...]".

Słusznie IOK w informacji o pozostawieniu wniosku skarżącej bez rozpatrzenia wskazała na treść Regulaminu konkursu. Zgodnie z brzmieniem § 10 ust. 1 Regulaminu zarejestrowane wnioski o dofinansowanie projektu, podlegają weryfikacji warunków formalnych w terminie 80 dni od dnia zamknięcia naboru, zaś §10 ust.2 przywoływanego Regulaminu wskazywał, że korespondencja lOK dotycząca weryfikacji warunków formalnych, kierowana do Wnioskodawcy przekazywana jest drogą elektroniczną, na adres e-mail wskazany przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie za wyjątkiem informacji o pozostawieniu jego wniosku bez rozpatrzenia z powodu nie uzupełnienia wniosku lub nie poprawienia w nim oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, która przekazywana jest pismem, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru.

Kolejna z jednostek redakcyjnych §10 tj. jego ust. 3 wyraźnie wskazuje, że weryfikacja warunków formalnych nie ma charakteru oceny projektu i nie jest prowadzona w oparciu o kryteria wyboru projektów przyjęte przez KM RPO "[...]". W związku z tym, że warunki formalne w odniesieniu do wniosku o dofinansowanie nie są kryteriami wyboru projektów, Wnioskodawcy w przypadku pozostawienia jego wniosku bez rozpatrzenia, nie przysługuje protest w rozumieniu art. 53 Ustawy wdrożeniowej. Finalnie zwrócić należy uwagę, że §10 ust. 7 regulaminu precyzował tryb wezwania do uzupełnienia ewentualnych braków formalnych wniosku. Zgodnie z jego treścią w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek lOK wzywa Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistych omyłek w terminie 14 dni licząc od dnia następującego po dniu wysłania wezwania drogą elektroniczną na adres e-mail wskazany przez Wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Nie złożenie uzupełnienia wniosku w ww. terminie powoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Zwrócić należy wreszcie uwagę, że § 9 ust. 12 Regulaminu konkursu zobowiązywał wnioskodawców do zapewnienia prawidłowego działania adresu poczty elektronicznej (e-mail), wskazanego we wniosku o dofinansowanie, na który przekazywana będzie korespondencja kierowana do Wnioskodawcy. Wyraźnie wskazano również, że odpowiedzialność za brak skutecznego kanału szybkiej komunikacji, spoczywa na Wnioskodawcy.

Podkreślenia wymaga w tym kontekście, że Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy Wdrożeniowej), który określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 Ustawy wdrożeniowej), a także środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy oraz instytucje właściwe do ich rozpatrzenia; (art. 1 ust. 2 pkt 10 Ustawy wdrożeniowej). Uczestnicy konkursu, w tym skarżąca zobowiązani byli zatem zarówno do zapoznania się z regulaminem konkursu jak i poddania się zasadom które przewidywał.

W kontekście podnoszonego przez skarżącą zarzutu naruszenia art. 53 ust.2 pkt.1 ustawy Wdrożeniowej – zaznaczenia wymaga, że zgodnie z brzmieniem przywoływanego przepisu protest przysługuje wnioskodawcy w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym. Negatywną oceną projektu jest zaś ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów. Regulamin konkursu w którym skarżąca wzięła udział wyraźnie stanowił, że warunki formalne w odniesieniu do wniosku o dofinansowanie nie są kryteriami wyboru projektów (§10 ust.3 Regulaminu).

Zgodnie z treścią przywołanego przez Skarżącą spółkę art. 43 ustawy Wdrożeniowej - w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Postanowienia Regulaminu konkursu uszczegóławiały jedynie formę i tryb dokonania takiego wezwania. Podkreślenia wymaga zatem, że warunki oceny formalnej projektu, przewidziane w §10 Regulaminu konkursu nie stały w sprzeczności z przepisami ustawy Wdrożeniowej, lecz stanowiły ich uszczegółowienie i doprecyzowanie. Uczestnicy konkursu, w tym skarżąca zobowiązani byli zatem zarówno do zapoznania się z regulaminem konkursu jak i poddania się zasadom, które przewidywał.

Analiza przywołanych i omówionych wyżej przepisów ustawy Wdrożeniowej, jak również samego regulaminu konkursu prowadzi do wniosku, że możliwość wniesienia protestu uzależniona jest od wcześniejszej oceny projektu, dokonanej na podstawie kryteriów wyboru projektów. Ocena projektu dotyczy wyłącznie weryfikacji projektu pod kątem spełniania kryteriów wyboru projektów i jest możliwa dopiero w sytuacji, gdy dany projekt spełnił wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W przedmiotowej sprawie nie doszło do oceny opartej o Kryteria wyboru projektów, a jedynie o zgodność z formalnymi wymogami konkursu. Tym samym od formalnego rozstrzygnięcia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia prawo wniesienia protestu nie przysługiwało.

Wobec powyższego, organ (IOK) nie dysponował podstawą prawną do rozpoznania protestu skarżącej. Postępowanie konkursowe wymaga bowiem podejmowania działań znajdujących swoje oparcie tak w przepisach powszechnie obowiązującego prawa jak też regulaminu konkursu. Odstępstwo od tej reguły, prócz naruszenia standardów legalności prowadziło by także do odstąpienia od zasady równego traktowania uczestników konkursu. Zastosowanie wobec jednego z uczestników konkursu nieprzewidzianej prawem formy weryfikacji dotyczącego go rozstrzygnięcia, było by – co zaznaczono już wyżej – naruszeniem zarówno zasady legalizmu jak i równego traktowania.

Z powyższego wywieść należało, że organ pozostawiając protest skarżącej bez rozpoznania nie naruszył prawa. Na marginesie dodać należy jedynie, że w kolejnych pismach kierowanych do Skarżącej organ formułował szczegółowe i wyczerpujące pouczenia w zakresie uprawnień strony i trybu uzyskiwania szczegółowych wyjaśnień.

Dodać należy również – w kontekście podnoszonego przez skarżącą zarzutu naruszenia art. 43 ust.1 ustawy wdrożeniowej i mechanicznego egzekwowania wymogów formalnych - że zgodnie z §1 ust.1 Regulaminu konkursu, akt ten określa zasady ogłaszania konkursu, warunki uczestnictwa w konkursie, sporządzania wniosku, sposób i formę składania wniosku, termin dostarczenia wniosku, sposób dokonywania oceny wniosku, zakres i sposób poprawiania lub uzupełniania wniosku, sposób podejmowania decyzji o przyznaniu dofinansowania oraz procedurę odwoławczą. W §1 ust. 3 wskazano, że przystąpienie do konkursu jest równoznaczne z akceptacją przez Wnioskodawcę postanowień regulaminu. Skarżąca nie tylko mogła poznać regulacje dotyczące trybu prowadzenia postępowania konkursowego (obejmującego również weryfikację składanego wniosku pod względem formalnym), ale warunki te była wręcz zobowiązana poznać i zaakceptować. Nie może być zatem skuteczny zarzut skrupulatnego stosowania przez organ obowiązujących reguł postępowania konkursowego. Na marginesie dodać należy, że postępowania konkursowe dotyczące przyznania funduszy europejskich cechuje duży stopień formalizmu. Ponadto odpowiedzialność za pryncypialne dostosowanie się do wymogów konkursu ciąży na jego uczestnikach. Odstąpienie od surowego egzekwowania tych reguł prowadziło by właśnie do powstania ryzyka arbitralności rozstrzygnięć lub nierównego traktowania uczestników konkursu. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, ze odstąpienie od zasad wynikających z Regulaminu konkursu powodowane mogło być tylko ich sprzecznością z przepisami powszechnie obowiązującymi (§ 1 ust. 6). Mające zastosowanie w sprawie postanowienia Regulaminu konkursu nie były jednak sprzeczne z przepisani powszechnie obowiązującymi, a jedynie je uszczegóławiały.

Odnosząc się bezpośrednio do kluczowego w sprawie zarzutu naruszenia art. 53 ust. 2 ustawy wdrożeniowej należy wyjaśnić, że pozostawienie wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia nie stanowi negatywnej oceny projektu, a zatem, w sprawie nie mogło dojść do naruszenia tego przepisu. Skoro ustawodawca w treści art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej zdefiniował pojęcie negatywnej oceny projektu, to w sprawie nie należy dokonywać wykładni rozszerzającej tego pojęcia.

Mając na uwadze zaprezentowane stanowisko, Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę jako nieuzasadnioną.