Skarga wniesiona została pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym – Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zmianami), stąd przepisy tej ustawy mają zastosowanie w zakresie oceny skuteczności jej wniesienia. Przepis art. 34 ust. 1 tej ustawy dopuszczał wniesienie skargi dopiero po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosił prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, natomiast zgodnie z ust. 2 wskazanego przepisu przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie.
Zaskarżona decyzja podjęta została na skutek wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody z dnia [...] Nr [...]. Postępowanie toczące się na skutek wniosku o wznowienie jest postępowaniem odrębnym i nie stanowi prostej kontynuacji postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Zatem decyzja wydana w trybie art. 151 kpa zapada w pierwszej instancji, co oznacza, że przysługuje od niej środek odwoławczy, stosownie do art. 127 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Odwołania od decyzji do organu II instancji strona nie złożyła, lecz - na skutek błędnego pouczenia, wystąpiła ze skargą bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga wniesiona bez wyczerpania środków odwoławczych jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami).
Należy przy tym wyjaśnić, iż stronie nadal przysługuje prawo wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji, a wadliwe pouczenie organu zawarte w jej uzasadnieniu, nie może rodzić dla niej negatywnych konsekwencji (art. 112 kpa) i przez to uzasadnia równoczesne wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, z zachowaniem terminu określonego w art.58 §2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
/-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak
jfs
