Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2165/19 odrzucił zażalenie W. G. na postanowienie tego Sądu z 14 marca 2023 r. odrzucające osobistą skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z 26 listopada 2021 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że odpis postanowienia z 14 marca 2022 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 marca 2022 r., zatem zażalenie wniesione 5 kwietnia 2022 r. przez W. G. złożone zostało z uchybieniem terminu. Ponadto, zażalenie to nie spełniało wymogów określonych w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) dalej p.p.s.a.
Pismem z 27 czerwca 2022 r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie z 7 czerwca 2022 r., domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia na rzecz pełnomocnika kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadniając swoje stanowisko pełnomocnik podniósł, że do odrzucenia zażalenia doszło przedwcześnie, bowiem skarżąca w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wystąpiła o zmianę pełnomocnika z urzędu, co w ocenie skarżącej powinno skutkować wstrzymaniem procedowania po doręczeniu wyroku do czasu rozpoznania wniosku o zmianę pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlega przymusowi adwokacko-radcowskiemu, co wynika z art. 194 § 4 p.p.s.a., a termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. Postanowienie Sądu z 7 czerwca 2022 r. jest zatem prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 marca 2022 r. Okoliczność zgłoszenia przez skarżącą woli zmiany pełnomocnika w dniu 8 lutego 2022 r. i następnie dokonana zmiana pełnomocnika nie mogły mieć zatem wpływu na stwierdzenie przez Sąd w postanowieniu z 7 czerwca 2022 r. wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu. Powoływana przez pełnomocnika argumentacja, wskazująca na ewentualny brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie mogła powodować uwzględnienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, które zostało wniesione z uchybieniem terminu. Podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zostały natomiast przez Sąd uwzględnione – postanowieniem z 11 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na skutek wniosku pełnomocnika z 1 lipca 2022 r. przywrócił bowiem skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Niezależenie od powyższego, odrębną podstawą prawną zaskarżanego obecnie postanowienia było niedochowanie warunku sporządzenia zażalenia przez fachowego pełnomocnika. Także z tego względu odrzucenie sporządzonego osobiście przez skarżącą zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej było zatem prawidłowe, skoro wynikający z art. 194 § 4 p.p.s.a. warunek sporządzenia środka zaskarżenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika nie został spełniony.
Z powołanych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia, co skutkowało jego oddaleniem w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Nie zachodziły podstawy do rozpoznania wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 258-261 p.p.s.a.
