Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 7 lipca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Asesor WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym ze skargi A. Spółki Akcyjnej w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2013 roku postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. e.o.

Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. T. z [...] r. określającej A.S.A. w W. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za czerwiec 2013 r.

A. S.A. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W piśmie z 24 kwietnia 2018 r. skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia spraw o sygn. akt III SA/Łd 1036/17 i III SA/Łd 1133/17. Natomiast w piśmie z 11 maja 2018 r. organ przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Postanowieniem z 24 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na zgodny wniosek stron.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie podlega umorzeniu.

Zgodnie z treścią art. 126 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Natomiast art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Stosownie do art. 131 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że sąd ma obowiązek umorzyć postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron (art. 126 p.p.s.a.), jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. W razie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania na posiedzeniu niejawnym okres trzech lat liczy się od daty jego podpisania (art. 164 p.p.s.a.), natomiast w przypadku wydania postanowienia na rozprawie okres ten liczy się od daty ogłoszenia postanowienia (art. 144 w zw. z art. 166 p.p.s.a.). Umorzenie postępowania w tych przypadkach jest konsekwencją braku działania stron przez okres co najmniej trzech lat. Zgłoszenie wniosku o podjęcie postępowania po upływie tego terminu jest bezskuteczne i nie stoi na przeszkodzie wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania, które ma charakter deklaratoryjny, gdyż stwierdza jedynie fakt, że z upływem trzech lat od daty zawieszenia postępowanie uległo umorzeniu (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 130, wyd. VII oraz H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 254).

W niniejszej sprawie żadna ze stron nie zgłosiła wniosku o podjęcie postępowania przed upływem okresu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania. Termin trzech lat liczony od daty wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania upłynął natomiast w dniu 24 maja 2021 r. Spełnione zostały zatem określone w art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanki zobowiązujące sąd do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.

Z powyższych względów sąd na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.

e.o.