Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.) WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Barbara Pasternak Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P. z dnia 22 kwietnia 2009 r. na bezczynność Starosty postanawia skargę odrzucić

Datowaną na 22 kwietnia 2009 r., a wniesioną dnia 27 kwietnia 2009 r. za pośrednictwem Starosty skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący J. P. zarzucił Staroście bezczynność i naruszenie prawa w załatwieniu jego wniosku o przesłanie uwierzytelnionych dokumentów stanowiących podstawę wpisu do rejestru gruntów działki ewid. 5891 w A.

Uzasadniając skargę skarżący wskazał, iż podaniem z 19.11.2008 r. wystąpił o przesłanie uwierzytelnionych dokumentów, na podstawie których został wpisany w rejestrze gruntów jako władający działką 5891 a potrzebnych mu do przedłożenia w sądzie. Podanie złożył do Wójta Gminy, który przekazał je postanowieniem z dnia 25.11.2008 r. Staroście. Z kolei Starosta pismem z 18.12.2008 r. poinformował skarżącego, że o uwierzytelnioną kopię decyzji znak [...], na podstawie której został wpisany w rejestrze, winien zwrócić się do Urzędu Gminy. Zdaniem skarżącego Starosta winien zastosować przepis art. 65 § 1 kpa i przekazać wniosek właściwemu organowi.

Skarżący podnosił, że wniesienie skargi poprzedził zażaleniem oraz, że złożonego dnia 8.01.2009 r. zażalenia nie uwzględnił Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z 7 kwietnia 2009 r. uznając, że informacji udzielono skarżącemu w terminie.

W odpowiedzi na skargę, przedstawiając akta sprawy Starosta wniósł o oddalenie skargi.

Organ przyznał, że skierowany do Wójta Gminy wniosek z dnia 19.11.2008 r., przekazany został postanowieniem Wójta Gminy z 25.11.2008 r. Staroście jako organowi prowadzącemu ewidencję gruntów.

Starosta stwierdził, że w operacie ewidencji gruntów i budynków brak jest decyzji znak [...], na podstawie której skarżący został w 2001 r. wpisany jako władający działką ewidencyjną 5891, a wobec faktu że ewidencję przed 2004 r. prowadził Wójt Gminy poinformował o tym ustaleniu skarżącego pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. i pouczył, że w sprawie należy się zwrócić do Urzędu Gminy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, do którego skarżący zwrócił się z zażaleniem na bezczynność Starosty, postanowieniem z dnia 6 marca 2009 r. przekazało zażalenie z dnia 8.01.2009 r. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego rozpoznając zażalenie skarżącego z dnia 8.01.2009 r. w trybie art. 37 kpa zażalenia nie uwzględnił uznając, że Starosta wyjaśnił przeszkody w załatwieniu sprawy, a wyjaśnień udzielił w terminie przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.

Przy piśmie z dnia 29 kwietnia 2010 r. skarżący J. P. przedstawił odpis pism Wójta Gminy z dnia 28.10.1997 r., 11.05.2009 r. oraz 10.03.2010 r., a także kopie znajdujących się w aktach administracyjnych przedstawionych przez Starostę: decyzji Wójta Gminy z dnia 23.09.2002 r. znak [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji osoby władającej działką ewid. 5891 w A z J. P. na J. G. oraz kopię zawiadomienia z dnia 18.10.2002 r. o wprowadzeniu w ewidencji zmiany na podstawie tej decyzji, przez wykreślenie działki 5891 z jednostki rejestrowej 1114 prowadzonej dla skarżącego jako władającego tą działką.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Przedmiotem sprawy jest zarzut bezczynności postawiony Staroście, której upatruje skarżący w nieprzekazaniu właściwemu organowi wniosku skarżącego o wydanie uwierzytelnionego dokumentu stanowiącego podstawę wpisu do rejestru gruntów skarżącego jako władającego działką 5891 w A.

Skarga ulega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) – dalej ustawa ppsa – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na : pkt 1) decyzje administracyjne; pkt 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; pkt 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; pkt 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pkt 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W myśl przepisu § 2 pkt 8 sprawowana przez Sąd kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4a. Powyższa regulacja oznacza, że przedmiotem skargi na bezczynność organu może być tylko taka działalność organu administracji publicznej, która przejawia się w formie decyzji, postanowień albo innych aktów lub czynności oraz interpretacji pisemnych, które zostały określone w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy.

Okoliczności faktyczne w jakich doszło do postawienia Staroście zarzutu bezczynności wskazują, iż dotyczy on czynności, która nie należy do zakresu administracji publicznej, a zatem nie podlega kontroli sądowo administracyjnej.

Z przedstawionych przy odpowiedzi akt sprawy wynika, że ostateczną decyzję Wójta Gminy z dnia 23.09.2002 r. znak [...], na wniosek J. P. wpisanego w rejestrze gruntów jako władający nie mającą uregulowanego stanu prawnego działką 5891 w A, dokonano zmiany w ewidencji przez wpisanie jako władającego J. G. w miejsce skarżącego.

Na podstawie tej ostatecznej decyzji z jednostki rejestrowej 1114 prowadzonej dla skarżącego, wykreślono działkę 5891, co do której wpisany był jako władający, a dopisaną tę działkę w jednostce rejestrowej 890 prowadzonej dla J. G. jako władającego tą działką. Zawiadomienia o tych zmianach dokonano 18.10.2002 r.

Natomiast przed wydaniem decyzji z 23.09.2002 r. skarżący J. P. figurował w ewidencji gruntów jako władający.

Zgłoszone zatem w dniu 19.11.2008 r. do Wójta Gminy żądanie skarżącego przesłania uwierzytelnionych dokumentów, na podstawie których był wpisany do rejestru gruntów jako władający, według wniosku potrzebnych do przedłożenia w sądzie, miało miejsce poza toczącym się postępowaniem administracyjnym w sprawie władania przez skarżącego tą działką, gdyż od 2002 r. władającym był kto inny, a postępowanie administracyjne w tym przedmiocie było ukończone.

Żądanie wydania uwierzytelnionych odpisów nie mogło być więc oparte na przepisach art. 73 i 74 kpa. W myśl art. 74 § 2 kpa odmowa wydania uwierzytelnionych odpisów dokumentów następuje w drodze postępowania, na które służy zażalenie. Podkreśla się jednak w piśmiennictwie (Por. np. A. Wróbel Komentarz do art. 74 kpa – Lex), że przepisy art. 73 i 74 mają zastosowanie w "stadium postępowania administracyjnego", a więc w czasie gdy toczy się postępowanie administracyjne, z którego mają być wydane np. uwierzytelnione odpisy dokumentów.

Starosta stosownie do przepisu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 2027 z późn.zm.) jest organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków, a porozumienie zawarte z Wójtem co do jej prowadzenia już od 2004 r. nie obowiązywało.

Prawidłowo zatem Wójt Gminy, stosownie do art. 65 § 1 kpa przekazał wniosek skarżącego z dnia 19.11.2009 r. postanowieniem, którego skarżący nie kwestionował Staroście Powiatu.

Natomiast udzielona skarżącemu pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. informacja, z której wynikało, że operat ewidencji gruntów "nie zawiera decyzji oznaczonej Nr [...] na podstawie której był skarżący wpisany jako władający działką" oraz że może się zwrócić do Urzędu Gminy, który przed 2004 r. prowadził ewidencję, stanowiła wystarczającą formę załatwienia wniosku, skoro był złożony poza jakimkolwiek stadium postępowania administracyjnego.

Z tych względów udzielona pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. informacja nie miała charakteru czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy ppsa, stąd też niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu mającą polegać na niewydaniu postanowienia o przekazanie sprawy "właściwemu organowi".

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.