Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 5 kwietnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E.S. i P.S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 października 2021 roku, Sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy dokonania korekty i anulowania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi

Postanowieniem z dnia 2 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę P.S. i E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 października 2021 roku, w przedmiocie odmowy dokonania korekty i anulowania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Sąd stwierdził bowiem, że strony nie uiściły brakującej części wpisu, do czego były zobowiązywane na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2021 r.

Przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 24 marca 2022 r. strony złożyły wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W uzasadnieniu wniosku zostało podane, że po otrzymaniu wezwania z Sądu E.S. skontaktowała się z Biurem Informacji Sądowej celem uzyskania informacji o tym, jak należy rozumieć treść zarządzenia. Wnioskująca podała, że od pracownika sądu uzyskała informację o braku obowiązku wpłacenia dodatkowej kwoty w wysokości 100 zł z uwagi na to, że jedna ze stron już uiściła należny wpis. W związku z powyższym strona stwierdziła, że w następstwie udzielenia błędnej informacji nie można postawić jej zarzutu zawinionego działania. Na powyższą okoliczność strona przedłożyła wyciąg z dokonanych połączeń telefonicznych. Strona załączyła także potwierdzenie uiszczenia pełnej kwoty wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu.

Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.

Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz, J.P. Tarno, Warszawa 2010, s. 244; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2013, s. 444).

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania złożonego wniosku należy zauważyć, że intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć.

Podstawowe znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 834/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocena kontekstu faktycznego determinującego przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej powinna przy tym następować z uwzględnieniem wszystkich czynników, których zaistnienie skutkowało uchybieniem przez stronę terminowi. Dokonywana w tym względzie ocena powinna mieć charakter zindywidualizowany, adekwatny do określonego stanu faktycznego i pozbawiony elementu automatyzmu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2001 r., IV CZ 104/00, nie publ.).

W ocenie Sądu, sytuacja z jaką mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, nie może świadczyć o zawinionym postępowaniu strony, które uzasadniać powinno odmowę przywrócenia uchybionego terminu. W rozpoznawanej sprawie strona uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia brakującej części wpisu od skargi. Argument podnoszony we wniosku o przywrócenie terminu a dotyczący udzielenia stronie nieprawidłowej informacji o obowiązku uiszczenia dodatkowej kwoty wpisu, zasługuje na uwzględnienie i stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do uchybionej czynności postępowania. Podkreślenia wymaga, że strona celem uprawdopodobnienia okoliczności, na którą powoływała się w złożonym wniosku, przedstawiła wydruk z połączeń telefonicznych, z którego wynika, że faktycznie kontaktowała się z Biurem Informacji Sądowej tutejszego sądu. Powyższe czyni zatem prawdopodobną okoliczność, którą strona wskazuje we wniosku, że w przeprowadzonej rozmowie telefonicznej mogła zostać nieprawidłowo poinformowana o braku konieczności uiszczenia brakującej części wpisu od skargi. Opierając się na tej informacji strona mogła zatem błędnie zakładać, że uczyniła już zadość obowiązkowi uiszczenia wpisu od skargi, a kwota którą wpłaciła przy wnoszeniu skargi do sądu, była wystarczająca do rozpatrzenia złożonego środka zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił o przywróceniu terminu.