Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik Protokolant: Referent Agnieszka Gross po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2026 r. sprawy ze skargi C. S. A.z siedzibą w Gdyni na informację Agencji Rozwoju Pomorza Spółki Akcyjnej z siedzibą w Gdańsku z dnia 18 marca 2026 r. nr Kp/DIF/SIKS/023/26, ARP-DIF.433.35.2025 w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; 2. przekazuje sprawę Agencji Rozwoju Pomorza Spółce Akcyjnej z siedzibą w Gdańsku w celu ponownego rozpatrzenia protestu; 3. zasądza od Agencji Rozwoju Pomorza Spółki Akcyjnej z siedzibą w Gdańsku na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

III SA/Gd 168/26

UZASADNIENIE

W ramach naboru wniosków o dofinansowanie projektów dla Działania 1.1 Badania i innowacje w przedsiębiorstwach w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Pomorza 2021-2027 w zakresie projektów dotyczących prac badawczo-rozwojowych w przedsiębiorstwach ([...] C. Spółka Akcyjna z siedzibą w G. (dalej określna jako; "skarżąca" lub "spółka") złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]". Wniosek otrzymał numer [...].

Szczegółowe zasady oceny wniosków złożonych w ramach określonego wyżej naboru, zostały określone w Regulaminie wyboru projektów (dalej: RWP), stanowiącym załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Województwa Pomorskiego (Instytucji Zarządzającej) z dnia 27 czerwca 2025 r.  Rolę Instytucji Pośredniczącej w naborze pełni Agencja Rozwoju Pomorza SA (dalej określana jako: Instytucja lub ARP).

Pismem z dnia 4 lutego 2026 r. zatytułowanym:. "Informacja o wyniku oceny wykonalności i oceny zgodności z zasadami horyzontalnymi wniosku o dofinansowanie" ARP poinformowała skarżącą, że jej wniosek otrzymał negatywną ocenę wykonalności i nie został zakwalifikowany do oceny strategicznej.

W dniu 18 lutego 2026 r. skarżąca wniosła protest wobec ww. informacji, nie zgadzając się z oceną wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów, tj.:

- 2.1.1. Kryteria wykonalności rzeczowej - Możliwe warianty

- 2.1.1. Kryteria wykonalności rzeczowej - Zakres rzeczowy projektu

- 2.1.1. Kryteria wykonalności rzeczowej - Nakłady na realizację projektu

- 2.1.3. Kryteria wykonalności finansowej - Budżet projektu

Swój protest skarżąca oparła na twierdzeniu, że skoro ekspertom brakowało określonych informacji lub danych, to skarżąca powinna - na etapie oceny wniosku - zostać wezwana do ich uzupełnienia zgodnie z obowiązującymi procedurami. Brak takiego wezwania skutkuje formalną nieprawidłowością oceny i jest oczywistym naruszeniem zasady przejrzystej oceny wniosków oraz równego traktowania wnioskodawcy.

Pismem z dnia 18 marca 2026 r. zatytułowanym "Informacja o nieuwzględnieniu protestu" z dnia Agencja Rozwoju Pomorza S.A. poinformowała spółkę o tym, że jej protest nie został uwzględniony.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku wezwania do wyjaśnień ARP wskazała, że analiza argumentacji przedstawionej w proteście prowadzi do wniosku, iż samo wystąpienie wątpliwości po stronie Komisji Oceny Projektów (KOP) powinno skutkować wezwaniem do złożenia wyjaśnień lub uzupełnień. Założenie to nie znajduje jednak oparcia ani w przepisach ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (tekst jednolity: Dz.U. z 2025 r., poz. 1733, zwanej dalej "ustawą wdrożeniową"), ani w Regulaminie wyboru projektów. Sam fakt zgłoszenia przez KOP wątpliwości w toku oceny projektu nie oznacza, że brak wezwania wnioskodawcy do ich wyjaśnienia stanowi naruszenie procedury wyboru projektów. Zgodnie z rozdziałem 8 Regulaminu wyboru projektów możliwość wezwania wnioskodawcy do złożenia uzupełnień lub korekt stanowi wyłączną prerogatywę IP-ARP i nie ma charakteru obligatoryjnego. Regulamin nie ustanawia więc prawa wnioskodawcy do otrzymania wezwania, lecz przyznaje instytucji organizującej nabór uprawnienie o charakterze dyskrecjonalnym. Instytucja może z tej możliwości skorzystać, jeżeli uzna to za celowe dla prawidłowego przeprowadzenia oceny projektu, jednak nie jest do tego zobowiązana w każdym przypadku stwierdzenia niejasności lub wątpliwości.

Przyjęcie interpretacji prezentowanej w proteście prowadziłoby w istocie do wniosku, że każde stwierdzenie przez KOP wątpliwości lub braków musiałoby skutkować obligatoryjnym wezwaniem wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień. Taka wykładnia pozostawałaby w sprzeczności z jednoznacznym brzmieniem Regulaminu i prowadziłaby do faktycznego pozbawienia znaczenia wskazanego w nim zastrzeżenia o fakultatywnym charakterze wezwania.

Możliwość wezwania do uzupełnień nie oznacza również obowiązku prowadzenia przez instytucję organizującą nabór dialogu z wnioskodawcą w każdej sytuacji, w której zgłoszone zostaną wątpliwości dotyczące przedstawionych informacji. Procedura wyboru projektów ma charakter konkursowy i opiera się na ocenie wniosków w brzmieniu złożonym w terminie naboru, a wezwanie do uzupełnień stanowi jedynie instrument pomocniczy, z którego instytucja może skorzystać w sytuacjach uzasadnionych charakterem stwierdzonych braków.

Instytucja organizująca nabór nie jest przy tym uprawniona do prowadzenia z wnioskodawcą procesu rekonstruowania projektu poprzez uzupełnienia lub wyjaśnienia, które prowadziłyby do istotnej zmiany treści wniosku po zakończeniu naboru. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że procedura wyboru projektów ma charakter konkursowy i opiera się na ocenie wniosku w brzmieniu złożonym w terminie naboru, natomiast możliwość wzywania do uzupełnień ma charakter pomocniczy i nie może prowadzić do istotnej modyfikacji projektu po zakończeniu naboru.

Zarzut naruszenia zasady równego traktowania wnioskodawców również nie znajduje uzasadnienia. Zasada ta polega na stosowaniu jednolitych reguł oceny wobec wszystkich uczestników naboru, a nie na obowiązku każdorazowego wzywania wnioskodawców do uzupełniania lub doprecyzowania informacji zawartych we wniosku. Instytucja prowadzi ocenę projektów zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie wyboru projektów oraz w ustawie wdrożeniowej, stosując te same reguły wobec wszystkich wnioskodawców.

Przepis art. 45 ustawy wdrożeniowej nakłada obowiązek prowadzenia oceny projektów w sposób przejrzysty, rzetelny i zapewniający równe traktowanie wnioskodawców, nie wprowadza natomiast obowiązku każdorazowego wzywania do uzupełnień lub wyjaśnień. Szczegółowe zasady w tym zakresie zostały określone w Regulaminie wyboru projektów, który wyraźnie przewiduje fakultatywny charakter takiego wezwania.

Nie jest trafne odwoływanie się do zasad prowadzenia postępowania administracyjnego na podstawie przepisów k.p.a., gdyż procedura wyboru projektów w ramach programów finansowanych ze środków europejskich ma charakter szczególny i opiera się na zasadach określonych w ustawie wdrożeniowej oraz dokumentacji konkursowej.

W konsekwencji sam fakt zgłoszenia przez KOP wątpliwości w toku oceny nie oznacza, że brak wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień stanowi naruszenie procedury wyboru projektów. Odmienna interpretacja prowadziłaby w praktyce do obowiązku prowadzenia przez instytucję organizującą nabór dodatkowej korespondencji z każdym wnioskodawcą w przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości w toku oceny, co pozostawałoby w sprzeczności z charakterem konkursowej procedury wyboru projektów.

Skargę na powyższą informację wniosła C. SA z siedzibą w G., domagając się:

1) uwzględnienia skargi i stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia,

2) przyznanie skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Wniosła także o przeprowadzenie dowodu z:

1) "Listy wnioskodawców do których na etapie oceny wykonalności oraz oceny zgodności z zasadami horyzontalnymi zostały wysłane wezwania do uzupełnienia lub korekty wniosku dot. naboru [...]" udostępnionej przez Agencję Rozwoju Pomorza SA jako informacja publiczna wraz z wiadomością e-mail, do której ta informacja została załączona,

2) List wnioskodawców, których wnioski były oceniane na etapie oceny wykonalności i którzy zostali zakwalifikowani do oceny strategicznej,

na okoliczność, że wszyscy wnioskodawcy (z wyjątkiem jednego), którzy zostali zakwalifikowani do oceny strategicznej, byli - na etapie oceny wykonalności oraz oceny zgodności z zasadami horyzontalnymi - wzywani do uzupełnienia lub korekty wniosku, czyli wszyscy wnioskodawcy, którzy zostali wezwani do uzupełnienia/wyjaśnienia wniosku, przeszli do kolejnego etapu oceny, co świadczy o oczywistym nierównym traktowaniu wnioskodawców i oczywistym naruszeniu zasady przejrzystej oceny wniosków.

Skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 55 ustawy wdrożeniowej przez brak zapewnienia w trakcie uzupełnienia lub poprawiania wniosków o dofinansowanie projektu równego traktowania wnioskodawców,

2) art. 45 ust. 1-2 ustawy wdrożeniowej w szczególności przez dokonanie oceny złożonego przez skarżącą wniosku o dofinansowanie oraz protestu z naruszeniem zasady przejrzystości, rzetelności i równego traktowania wnioskodawców,

3) postanowień pkt. 6.2 i 8 Regulaminu Wyboru Projektów przez brak wezwania Wnioskodawcy do wyjaśnienia lub korekty wniosku o dofinansowanie w zakresie aspektów, co do których Ekspert zgłosił wątpliwości lub zastrzeżenia na etapie oceny wykonalności i zgodności z zasadami horyzontalnymi,

4) kryteriów oceny wyboru projektów, skutkujących nienależytą ponowną oceną projektu.

Skarżąca wskazała, że przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie powinna być merytoryczna polemika z ocenami formułowanymi przez ekspertów, a jedynie błędy o charakterze formalnym i proceduralnym, naruszenie przepisów prawa lub naruszenie bezwzględnie obowiązujących zasad oceny wniosków. Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest bowiem ograniczona do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania przepisów prawa, zasad tej oceny (takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność), wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów oceny. 

W ocenie skarżącej w niniejszej sprawie doszło do oczywistego, bezspornego i rażącego naruszenia zasad oceny wniosków, w tym w szczególności zasady przejrzystości i równego traktowania wykonawców, zarówno na etapie oceny samego wniosku, jak i na etapie oceny protestu.

Pierwotna ocena każdego zakwestionowanego przez skarżącą kryterium polegała przede wszystkim na punktowaniu rzekomych braków i niespójności twierdzeń zawartych we wniosku o dofinansowanie. W informacji o nieuwzględnieniu protestu ARP twierdzi, że regulamin "przyznaje instytucji organizującej nabór uprawnienie o charakterze dyskrecjonalnym. Instytucja może z tej możliwości skorzystać, jeżeli uzna to za celowe dla prawidłowego przeprowadzeniu oceny projektu, jednak nie jest do tego zobowiązana w każdym przypadku stwierdzenia niejasności lub wątpliwości". Twierdzenie, że Instytucja może skorzystać z możliwości wezwania, jeżeli uzna to za celowe dla prawidłowego przeprowadzenia oceny projektu, jest gołosłownym tłumaczeniem sformułowanym wyłącznie na potrzeby uzasadnienia protestu, które nie znajduje podstawy prawnej w dokumentacji konkursowej.

Samo postanowienie regulaminu o "prerogatywie" jest oczywiście niezgodne z art.45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, gdyż w praktyce "legitymizuje" nierówne traktowanie wnioskodawców. Prerogatywa nie powinna być przez Instytucję stosowana lub powinna być stosowana z najwyższą ostrożnością. Ustawa wdrożeniowa nie pozwala instytucji na przyznawanie sobie pełnej uznaniowości w zakresie wzywania do uzupełnienia/poprawienia wniosku. Ustawa wdrożeniowa jest aktem wyższego rzędu, a regulaminem nie można ustanawiać regulacji niezgodnych z ustawą. Zapisana w RWP "prerogatywa" nie może być stosowana całkowicie dowolnie, uznaniowo i bez uzasadnienia (o ile zapis w Regulaminie o tej prerogatywie jest w ogóle zgodny z ustawą wdrożeniową - co jest co najmniej wątpliwe). Brak skorzystania z tej "prerogatywy" w każdym przypadku powinien być uzasadniony i wyjaśniony wnioskodawcy i powinien wynikać wyłącznie z obiektywnych przyczyn. W przeciwnym wypadku zachodzi podejrzenie, że ARP stosuje różne standardy oceny wobec różnych wnioskodawców, a niektórych z nich dyskryminuje, nie dając im możliwości złożenia uzupełnień lub korekt.

Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt. 8 ustawy wdrożeniowej w regulaminie należy określić "zakres, w jakim możliwe jest uzupełnianie lub poprawianie wniosku o dofinansowanie projektu". Ustawa wdrożeniowa nie pozwala na wprowadzanie do regulaminu jakichkolwiek postanowień, z których wynikałoby, że możliwość wezwania do uzupełnienia braków jest "prerogatywą" instytucji. Ustawa wdrożeniowa nie pozwala na wprowadzenia do regulaminu jakichkolwiek postanowień, z których wynikałoby, że wezwanie do uzupełnienia lub poprawienia wniosku zależy od uznania Instytucji i może być kierowane wyłącznie do wybranych wnioskodawców.

Zastrzeżenie o treści "Możliwość wezwania wnioskodawcy do złożenia uzupełnień lub korekt jest wyłączną prerogatywą IP-ARP, tj.: nie ma charakteru obligatoryjnego" jest całkowicie sprzeczne z pozostałymi postanowieniami Regulaminu, które - zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt. 8 ustawy wdrożeniowej - dopuszczają uzupełnienie i poprawę wniosku w odniesieniu do wszystkich kryteriów na etapie oceny wykonalności i zgodności z zasadami horyzontalnymi.

Zapis o "prerogatywie" narusza przepisy ustawy wdrożeniowej, a praktyka jego stosowania (w której niektórych wnioskodawców wzywa się do poprawy wniosków, a innych się nie wzywa - co wynika wprost z dowodów załączonych do niniejszej skargi) skutkuje oczywistym nierównym traktowaniem wnioskodawców. Stanowi to także naruszenie zasad przejrzystej i rzetelnej oceny wniosków, zwłaszcza, że brak wezwania wnioskodawcy nie znajduje żadnego uzasadnienia.

Skarżąca wskazała, że listy objęte jej wnioskami dowodowymi całkowicie potwierdzają zasadność jej zarzutów. Wszyscy wnioskodawcy, którzy zostali wezwani do uzupełnienia lub poprawienia wniosku na etapie oceny wykonalności, zostali skierowani do oceny strategicznej. Z porównania list wynika, że do oceny strategicznej zostały skierowani wszyscy (poza jednym) wnioskodawcy, którzy wcześniej - na etapie oceny wykonalności - otrzymali wezwanie do poprawienia lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie. W takim stanie rzeczy konkluzja jest jednoznaczna: do kolejnego etapu oceny wniosków kierowane były wnioski, co do których ARP skorzystała z "prerogatywy" w zakresie wezwania do uzupełnienia lub poprawy. Wnioskodawcy, do których wezwanie do poprawienia lub uzupełnienia wniosku o dofinansowanie nie zostało skierowane, praktycznie nie mieli szans na uzyskanie dofinansowania. Tylko wnioskodawcy, którzy dostali szansę wyjaśnienia, uzupełnienia lub poprawienia swoich wniosków, mieli szansę na skierowanie wniosku do dalszej oceny.

Skarżąca wykazała zatem, że, kierując wezwania do uzupełnienia lub poprawienia wniosków do wybranych wnioskodawców, ARP nie zapewniła równego traktowania wnioskodawców, naruszając art. 55 ustawy wdrożeniowej.

Mechanizm, zgodnie z którym wezwanie do wyjaśnień jest w pełni uznaniowe i stanowi "prerogatywę" Instytucji, oraz praktyka jego stosowania, która jest nieprzejrzysta i wybiórcza, bezsprzecznie godzą w ustanowioną w 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasadę przejrzystości oraz ustanowioną w art. 45 ust. 2 i art. 55 zasadę równego traktowania wnioskodawców. Nie może być bowiem mowy o przejrzystości procedury wyboru projektów do dofinansowania, jeżeli to, czy wnioskodawca zostanie wezwany do poprawienia, względnie uzupełnienia dokumentacji aplikacyjnej, zależne jest wyłącznie od uznaniowej (dowolnej) decyzji właściwej instytucji (w tym wypadku ARP). W treści Regulaminu nie zostały określone żadne okoliczności, którymi ARP będzie się kierować, podejmując decyzję, czy wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawienia wniosku o dofinansowanie, czy też czynności tej zaniechać. Jest to oczywiste naruszenie zasady przejrzystości oraz równego traktowania wnioskodawców.

Na marginesie skarżąca wskazała, że przyjęty przez ARP, w treści zdania trzeciego rozdziału 8 Regulaminu, mechanizm fakultatywnego wezwania do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie oraz praktyka jego stosowania, która okazuje się dowolna i dyskryminująca niektórych wnioskodawców prowadzi (również) do naruszenia podrozdziału 3.5 pkt. 2 Wytycznych Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej dotyczących wyboru projektów na lata 2021-2027 (MFiPR/2021-2027/5(2), zgodnie z którym "Procedury spełniają zasadę równego traktowania wnioskodawców, jeśli zakładają, że wnioskodawcy, którzy znajdą się w określonej sytuacji, będą traktowani tak samo".

W zaskarżonej informacji o nieuwzględnieniu protestu Instytucja stwierdziła także, że "wezwanie do uzupełnień ma charakter pomocniczy i nie może prowadzić do istotnej modyfikacji projektu po zakończeniu naboru". Takie stwierdzenie, po pierwsze, nie znajduje potwierdzenie w RWP - w RWP nie została określona zasada, że wezwanie do uzupełnień może mieć charakter wyłącznie pomocniczy. Wręcz przeciwnie - RWP pozwala na wezwanie do uzupełnień w każdej sytuacji - w odniesieniu do wszelkich wątpliwości. Po drugie, wyjaśnienie braków lub niespójności, które zostały wytknięte skarżącej, nie prowadziłoby do istotnej modyfikacji projektu. Po trzecie, "braki", które zostały stwierdzone przez ARP" nie znajdują uzasadnienia/oparcia w kryteriach oceny projektu, co samo w sobie świadczy o nienależytej ocenie wniosku.

W odpowiedzi na skargę Agencja Rozwoju Pomorza S.A. z siedzibą w Gdyni wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko, wyrażone w zaskarżonej informacji o nieuwzględnieniu protestu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz.1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty i czynności określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy.

Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą szczególną, przewidującą kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej jest ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2021-2027 (tekst jednolity: Dz.U. z 2025 r., poz. 1733 zwana dalej - "ustawą wdrożeniową").

W myśl art. 73 ust. 8 pkt 1-3 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2,

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Należy zauważyć, że w ustawie wdrożeniowej ustawodawca inaczej niż w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazał, że naruszenie prawa to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że ocena projektów zgłoszonych do objęcia finansowaniem, nie może być wykonywana przez sądy administracyjne w sposób sprzeczny z przyznaną tym sądom w art. 184 Konstytucji RP rolą, a zatem w sposób inny niż w stosunku do aktów wymienionych w art. 3 § 1 p.p.s.a. Jest to więc kontrola dokonywana wyłącznie w płaszczyźnie zgodności z prawem.

Przedmiotem kontroli sądowej skarżąca spółka uczyniła informację o nieuwzględnieniu przez Agencję Rozwoju Pomorza S.A. (Instytucję Pośredniczącą) protestu złożonego na etapie oceny wykonalności i oceny zgodności z zasadami horyzontalnymi, dotyczącej wniosku o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]".

Przedmiotowy wniosek został złożony przez skarżącą spółkę w ramach naboru nr ([...]) dla Działania 1.1. Badania i innowacje w przedsiębiorstwach w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Pomorza 2021-2027 w zakresie projektów dotyczących prac badawczo-rozwojowych w przedsiębiorstwach, prowadzonego w konkurencyjnym sposobie wyboru projektów przez Agencję Rozwoju Pomorza S.A.

Nie może budzić wątpliwości, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt. II GSK 1500/11). Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Jest też oczywiste, a zarazem akcentowane w orzecznictwie, że podmiot przystępujący do konkursu winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować.

Jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, określa ona zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2021-2027, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi.

Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny projektu, o której mowa w art. 56 ust. 5 i 6, wybieranego w sposób konkurencyjny, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego przez niego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 63 ustawy wdrożeniowej).

Protest jest rozpatrywany przez instytucję: 1) zarządzającą albo 2) pośredniczącą - jeżeli została ustanowiona dla danego programu i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie na podstawie porozumienia albo umowy, o których mowa w art. 9 ust. 1 (art. 66 tej ustawy).

W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej).

Kontrola legalności stanowiska instytucji zarządzającej lub pośredniczącej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez stronę skarżącą musi odbywać się przede wszystkim z uwzględnieniem przepisów ustawy wdrożeniowej. Niewątpliwie też, w świetle przepisów tej ustawy właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Przyjmuje się w judykaturze, że stanowi wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi podstawę sądowej kontroli przewidzianej w omawianej ustawie. Zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu powinna być zatem kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1453/12).

Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zwany dalej "naborem". Warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest:

1) przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz

2) udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom (ust.2).

Udostępnienie regulaminu wyboru projektów, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów następuje w formie ogłoszenia o naborze upublicznianego na stronie internetowej właściwej instytucji oraz na portalu (ust. 3).

Ogłoszenie o naborze zawiera nazwę właściwej instytucji, wskazanie przedmiotu naboru, informację o potencjalnych wnioskodawcach, termin składania wniosków o dofinansowanie projektu, regulamin wyboru projektów oraz dane do kontaktu (ust. 4).

Z treści art. 53 ust. 1 ustawy wynika, że w celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy.

W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji posiadający wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem, w ramach której jest dokonywany wybór projektów (art. 53 ust. 2 ustawy). Eksperci komisji oceny projektów są odpowiedzialni za jakość podejmowanych decyzji, tj. za obiektywną i rzetelną ocenę udokumentowaną w kartach oceny projektów, w szczególności za jasność oraz przejrzystość wyników oceny, wypełnienie wszystkich pól w kartach oceny projektów oraz szczegółowe uzasadnienie oceny każdego kryterium.

Zgodnie z art. 54 ustawy, projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Stosownie zaś do art. 43 ustawy, wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów.

Nie było w sprawie kwestionowane, że wymogi formalne wniosek skarżącej o dofinansowanie spełnił (1 etap oceny formalnej). Natomiast przedmiotowy wniosek uzyskał negatywną ocenę na 2 etapie, to jest na etapie oceny wykonalności i zgodności z zasadami horyzontalnymi oraz nie przeszedł do kolejnego etapu, a mianowicie do 3 etapu oceny strategicznej i wyboru projektów do dofinansowania.

Istotę sporu a zarazem zasadniczy zarzut skargi, jak i złożonego protestu, stanowiło naruszenie podstawowych zasad postępowania w zakresie wyboru projektów: zasady przejrzystości, rzetelności i równego traktowania wnioskodawców. W konsekwencji czego, zdaniem skarżącej spółki, doszło do naruszenia przepisów art. 45 ust. 1-2 i art. 55 ustawy wdrożeniowej. Naruszenia tych zasad skarżąca spółka upatrywała nie tylko w braku wezwania jej do wyjaśnienia lub korekty wniosku ale przede wszystkim w zapisach postanowień punktu 6.2 i 8 Regulaminu wyboru projektów dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów dla Działania 1.1. Badania i innowacje w przedsiębiorstwach w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Pomorza 2021-2027 w zakresie projektów dotyczących prac badawczo-rozwojowych w przedsiębiorstwach ([...]), stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Województwa Pomorskiego nr [...] z dnia 27 czerwca 2025r. (w skrócie: "regulamin wyboru").

W informacji o nieuwzględnieniu protestu podniesiono m.in., że zapisy ustawy wdrożeniowej oraz regulaminu nie obligują Instytucji do wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień w zakresie projektu. Natomiast zasada równego traktowania, polega na stosowaniu jednolitych reguł oceny wobec wszystkich uczestników naboru, a nie na obowiązku każdorazowego ich wzywania do uzupełniania lub doprecyzowania informacji zawartych we wniosku. Instytucja prowadzi ocenę projektów zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie wyboru projektów oraz w ustawie wdrożeniowej, stosując te same reguły wobec wszystkich, zaś wezwanie do uzupełnień ma charakter pomocniczy i nie może prowadzić do istotnej modyfikacji projektu po zakończeniu naboru. Należy zgodzić się z Instytucją Pośredniczącą, że wezwanie do uzupełnień nie ma na celu rekonstruowanie projektu poprzez uzupełnienia lub wyjaśnienia, które prowadziłyby do istotnej zmiany treści wniosku ani nie przewiduje zasady, zgodnie z którą negatywna ocena projektu może zostać dokonana wyłącznie po uprzednim umożliwieniu wnioskodawcy poprawienia lub uzupełnienia wniosku. Także przywołany przez organ wyrok NSA z dnia 13 listopada 2024 r., sygn. I GSK 1379/24 potwierdza brak automatyzmu w wezwaniach kierowanych do wnioskodawców.

Należy podnieść, że zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (ust. 2).

W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku zapewnienia powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (por. wyrok NSA z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt II GSK 3252/17 i przywołane w nim orzecznictwo).

W orzecznictwie i doktrynie trafnie wskazuje się na fundamentalne znaczenie zasady przejrzystości, dopełniającej zasadę równego traktowania, mającej na celu wyłączenie ryzyka faworyzowania i arbitralności ze strony instytucji przeprowadzającej nabór wniosków o dofinansowanie.

Poglądy judykatury i literatury prawa są również zgodne, że - co do zasady - organy, aby ich działanie pozostawało w zgodzie z zasadą przejrzystości, muszą ustanowić jednoznaczne warunki i zasady postępowania w przedmiocie wyboru projektów. W szczególności kryteria wyboru projektów powinny być precyzyjne, aby wnioskodawcy mieli wszelkie niezbędne informacje potrzebne do prawidłowego zrozumienia wymogów uzyskania płatności. Umieszczenie w treści dokumentacji konkursowej niejednoznacznych postanowień uznaje się za naruszenie zasady przejrzystości. Jednoznaczne postanowienia zaś to takie, które dopuszczają jedną tylko możliwą interpretację (por. wyrok NSA z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II GSK 2636/17 i powołany tam Komentarz do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanej w perspektywie finansowej 2014-2020 pod red. R. Goździka; Wyd. Sejmowe, 2016, komentarz do art. 37 i wskazane tam orzecznictwo). Powyższe poglądy należy w pełni zaaprobować.

Z treści powyższych przepisów ustawy wdrożeniowej wynika zatem jednoznacznie, że właściwa instytucja zobowiązana jest do przeprowadzenia wyboru projektów z poszanowaniem wymienionych tam zasad i nie ulega wątpliwości, że naruszenie tych zasad świadczy o przeprowadzeniu oceny projektu z naruszeniem prawa i to w sposób - mający istotny wpływ - na wynik oceny.

Kontrola sądowa sprowadza się nie do merytorycznej weryfikacji wniosku, ale do zbadania, czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają powyższych reguł. Jak podkreślił NSA w wyroku z 19 października 2022 r., sygn. akt I GSK 1324/22, treść merytoryczna oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, to oceniający jest bowiem ekspertem w danej dziedzinie. Granice kontroli sądowej w przypadku nieuwzględnienia protestu są określone przede wszystkim przepisami ustawy wdrożeniowej. Sąd administracyjny rozstrzyga zatem o prawidłowości samego postępowania prowadzącego do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, mając na uwadze również to, czy nie doszło do naruszenia w tym procesie przepisów prawa materialnego. Kontrola stanowiska organu nieuwzględniającego protestu sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza wyżej przedstawionych reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku - projektu.

Przy dokonywaniu kontroli działania organu dokonującego oceny projektu sąd nie dokonuje ponownej oceny projektu lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny. Sąd, jak wyżej wskazano, jedynie kontroluje ocenę dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego. Dlatego też w orzecznictwie akcentowany jest pogląd, zgodnie z którym zarzut naruszenia art. 45 ustawy wdrożeniowej uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia (por. wyrok WSA w Łodzi z 14 lutego 2018 r., III SA/ Łd 1072/17; wyrok WSA w Kielcach z 26 września 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 353/24, wyrok WSA w Gliwicach z 12 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 142/25).

Przyjmuje się też trafnie, że obowiązek poszanowania wskazanych wyżej zasad dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie tego postępowania konkursowego - i zasady te mają charakter normatywny, stanowiąc gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej i znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy wywodzącej się z traktatowej zasady równości, a rzetelność wyboru projektów rozumieć należy jako działanie sumienne, solidne, staranne i zgodne z określonymi zasadami i obowiązkami (por. wyroki NSA: z 14 czerwca 2017 r., II GSK 1549/17, z 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1597/17).

Stosownie do art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, na wezwanie właściwej instytucji wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić wniosek o dofinansowanie projektu w zakresie określonym w wezwaniu, zgodnie z regulaminem wyboru projektów. Właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania wniosku o dofinansowanie projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców.

Wezwanie, o którym mowa w ust. 1, przekazywane jest drogą elektroniczną. Termin określony w wezwaniu liczy się od dnia następującego po dniu przekazania wezwania (ust. 2). W razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu oczywistej omyłki pisarskiej lub rachunkowej właściwa instytucja może poprawić ją z urzędu, informując o tym wnioskodawcę (ust. 3).

Ustawodawca przewiduje więc możliwość uzupełnienia i poprawienia wniosku "w zakresie określonym w wezwaniu". Innymi słowy, możliwe jest tzw. sanowanie wniosku. Jednocześnie ustawa wdrożeniowa akcentuje, że w trakcie uzupełniania lub poprawiania wniosku o dofinansowanie projektu, właściwa instytucja zapewnia "równe traktowanie wnioskodawców".

Zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy wdrożeniowej , regulamin wyboru projektów określa w szczególności: 1) kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów; 2) maksymalny, dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną, dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu; 3) kryteria wyboru projektów; 4) wskazanie sposobu wyboru projektów do dofinansowania oraz jego opis; 5) właściwy system teleinformatyczny, w którym można złożyć wniosek o dofinansowanie projektu, oraz sposób dostępu do formularza wniosku o dofinansowanie projektu; 6) termin składania wniosków o dofinansowanie projektu; 7) załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu, o ile wymagane jest ich złożenie, oraz sposób, formę i termin ich przedłożenia; 8) zakres, w jakim możliwe jest uzupełnianie lub poprawianie wniosków o dofinansowanie projektu; 9) sposób komunikacji między wnioskodawcą a właściwą instytucją; 10) czynności, które powinny zostać dokonane przed zawarciem umowy o dofinansowanie projektu lub podjęciem decyzji o dofinansowaniu projektu, oraz termin ich dokonania. Natomiast w przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów regulamin wyboru projektów określa dodatkowo: 1) typy projektów podlegających dofinansowaniu; 2) opis procedury oceny projektów, w tym wskazanie, czy ocena jest podzielona na etapy; 3) wzór umowy o dofinansowanie projektu lub decyzji o dofinansowaniu projektu; 4) informację o przysługujących wnioskodawcy środkach odwoławczych oraz instytucjach właściwych do ich rozpatrzenia (art. 51 ust. 2).

Jak wynika z punktu 6.2 (Ocena projektów) Regulaminu wyboru projektów dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów dla Działania 1.1. Badania i innowacje w przedsiębiorstwach w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Pomorza 2021-2027 w zakresie projektów dotyczących prac badawczo-rozwojowych w przedsiębiorstwach ([...]), w ramach naboru projekty podlegać będą ocenie, która podzielona została na następujące etapy:

1 etap oceny formalnej,

2 etap oceny wykonalności i zgodności z zasadami horyzontalnymi,

3 etap oceny strategicznej i wyboru projektów do dofinansowania.

Oceny projektów na wszystkich etapach dokonywać będzie KOP (Komisja Oceny Projektów) w oparciu o właściwe kryteria wyboru projektów zatwierdzone przez [...]).

Podstawę oceny stanowić będą informacje zamieszczone przez wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie (tj. formularzu wniosku oraz ewentualnych załącznikach), uzupełnieniach lub korektach składanych wyłącznie na wezwanie instytucji organizującej nabór w toku prowadzonej oceny oraz dodatkowych dokumentach wskazanych w definicjach poszczególnych kryteriów oraz w niniejszym Regulaminie.

Z punktu 6.2 regulaminu wyboru wynika więc, że podstawę oceny mają stanowić nie tylko informacje zamieszczone we wniosku czy w jego załącznikach, ale również w "uzupełnieniach lub korektach", składanych na wezwanie instytucji organizującej nabór w toku prowadzonej oceny. Uprawnione jest zatem twierdzenie, że uzupełnienie wniosku lub jego korekta ma bezpośredni wpływ na jego ocenę. Podkreślenia wymaga, że uzupełnienie i korekta wniosku nie mogą odnosić się do kryterium formalnego, lecz tylko do pozostałych kryteriów naboru. Zgodnie bowiem z punktem 8 regulaminu wyboru ("Zakres i sposób składnia uzupełnień i korekt wniosku"), składanie uzupełnień i korekt wniosku o dofinansowanie możliwe jest w odniesieniu do wszystkich kryteriów wyboru projektów z wyłączeniem kryterium formalnego ("Poprawność złożenia wniosku o dofinansowanie").

Zgodnie z zapisami regulaminu naboru nie budzi wątpliwości, że wezwanie pomimo, że nie ma obligatoryjnego charakteru, jest ważnym elementem oceny wniosku. Tym samym, regulamin powinien określać w sposób jednoznaczny "zakres", w którym dopuszczalne jest skierowanie takiego wezwania do wnioskodawców, biorących udział w naborze. Nie stanowi wystarczającego określenia wymaganego ustawą "zakresu" dopuszczalnego wezwania wskazanie, że obejmuje on "wszystkie kryteria wyboru projektów z wyłączeniem kryterium formalnego". Takie określenie pojęcia "zakresu" wezwań nie eliminuje w najmniejszym stopniu arbitralności i dowolności Instytucji Zarządzającej lub Pośredniczącej co do wyboru tych podmiotów, do których należy skierować wezwanie a do których nie. Wybór taki, aby odpowiadał wymogom przejrzystości i równości podmiotów musi być dokonywany w taki sposób, by poddawał się kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny z punktu widzenia przestrzegania tych zasad. Kontrola taka jest niemożliwa tak długo, jak zakres usterek wniosku, które mogą być usuwane i uzupełniane w drodze wezwania nie jest określony w Regulaminie.

Przedmiotowy Regulamin wyboru, wbrew zatem obowiązkowi wynikającemu z art. 51 ust. 1 punkt 8 ustawy wdrożeniowej nie określił "zakresu" możliwych uzupełnień i korekt wniosku o dofinansowanie. Nie sposób uznać aby zasada przejrzystości została w takiej sytuacji zachowana. Nie można tym samym zgodzić się z organem, że regulamin wyboru określa dopuszczalny zakres uzupełnień i korekt.

Możliwość wezwania wnioskodawcy do złożenia uzupełnień lub korekt jest istotnie prerogatywą Instytucji Pośredniczącej i nie ma charakteru obligatoryjnego. Rację ma organ, że zapisy ustawy wdrożeniowej nie obligują do wezwania wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień odnośnie projektu, jak też do jego uzupełnień czy korekt, nie przewidują również automatyzmu wezwania. Nie każde też wystąpienie wątpliwości po stronie eksperta obliguje do wezwania do złożenia wyjaśnień.

Niemniej, w świetle przywołanych postanowień Regulaminu wyboru, brak określenia zakresu lub innych kryteriów, którymi Instytucja Pośrednicząca kieruje się przy wezwaniu, przy jednoczesnym zastrzeżeniu wyłączności takiej prerogatywy, czyni przedmiotową czynność całkowicie dowolną i nie pozwala na jej kontrolę. Narusza to, zdaniem Sądu, zasadę przejrzystości, a w konsekwencji przekłada się bezpośrednio na naruszenie zasady równości w traktowaniu wnioskodawców. Nie wiadomo bowiem dlaczego wezwanie było lub może zostać skierowane do określonego wnioskodawcy, jak również co jest lub może być jego przedmiotem. Tym samym trudno jest mówić "o stosowaniu jednolitych reguł naboru wobec wszystkich uczestników naboru". Brak jest bowiem przesłanek (podstaw) do dokonania oceny w tym przedmiocie. Jakiekolwiek twierdzenia organu o zachowaniu powyższych zasad w realiach rozpoznawanej sprawy są gołosłowne i nieweryfikowalne.

Nadto, nie może ujść uwadze, że w przypadku złożenia uzupełnień lub korekt niewynikających z wezwania, zostaną one pominięte w ocenie. Jak bowiem wskazano w punkcie 8 Regulaminu, w przypadku złożenia uzupełnień lub korekt niewynikających z wezwania, zostaną one pominięte w ocenie - projekt w tym zakresie zostanie oceniony na podstawie informacji zamieszczonych w pierwotnie złożonej dokumentacji. Ten zapis regulaminu dodatkowo wzmacnia przedstawioną argumentację.

Zatem nie budzi wątpliwości Sądu, że Regulamin naboru narusza podstawowe zasady postępowania konkursowego, a mianowicie zasadę przejrzystej oceny wniosków i ścisłe powiązaną z nią zasadę równego traktowania wnioskodawców. W tym aspekcie sprawy trzeba również zauważyć, że poza sporem było, że skarżąca spółka na drugim etapie naboru nie była wzywana do uzupełnienia lub korekty wniosku, co w jej ocenie było przyczyną nie przejścia do kolejnego etapu naboru. Skarżąca spółka podnosiła zarazem fakt skierowania na tym etapie wezwań do innych wnioskodawców, którzy po ich otrzymaniu, przeszli dalej. Na poparcie swojego stanowiska spółka złożyła "Listę wnioskodawców, do których na etapie oceny wykonalności i zgodności z zasadami horyzontalnymi zostały wysłane wezwania do uzupełnienia lub korekty wniosku dot. naboru nr [...]".

Lista ta obejmuje 53 podmioty uczestniczące w naborze. Regulamin w swej aktualnej treści uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny, czy skarżąca spółka znajdowała się (czy też nie) w sytuacji porównywalnej z wnioskodawcami, do których skierowano wezwania. Nie można tej okoliczności zbadać i przeanalizować z uwagi na brak w Regulaminie jakichkolwiek zasad kierowania wezwań do uczestników naboru. Tym samym oczekiwanie organu, że to skarżąca spółka powinna wykazać, że znajdowała się w sytuacji porównywalnej z wnioskodawcami, do których skierowano wezwania, co do charakteru, zakresu i znaczenia stwierdzonych braków, było niezasadne. Stosownie do regulacji zawartej w Wytycznych Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej dotyczących wyboru projektów na lata 2021-2027 (MFiPR/2021-2027/5(2), w punkcie 2 podrozdziału 3.5. (Równe traktowanie wnioskodawców), procedury spełniają zasady równego traktowania wnioskodawców, jeśli zakładają, że wnioskodawcy, którzy znajdują się w określonej sytuacji, będą traktowani tak samo. \

W sytuacji, gdy kryterium wyróżniające wnioski co do których skierowane zostały przez Instytucję Pośredniczącą wezwania nie zostało precyzyjnie określone, nie można uznać, że ocena została przeprowadzona zgodnie z art. 45 ustawy wdrożeniowej. Przeprowadzenie naboru projektów z naruszeniem zasad określonych w przepisach ustawy wdrożeniowej (zasad przejrzystości i równości) stanowi zaś istotne naruszenie prawa, mające wpływ na wynik dokonanej oceny.

Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w relacji do zasady równości, formułując wobec właściwej instytucji przeprowadzającej wybór projektów do dofinansowania obowiązek jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów (tak też: WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Po 226/17).

Reasumując powyższe, skargę należało uznać za uzasadnioną. Doszło bowiem do istotnego naruszenia wskazanych w skardze przez skarżącą spółkę przepisów ustawy wdrożeniowej, co jednoznacznie wynika z powyższych rozważań. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić uwagi zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Prawidłowe rozstrzygnięcie wniosku możliwe będzie po zmianie Regulaminu w zakwestionowanym powyżej zakresie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 sentencji wyroku na podstawie art. 76 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 209 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.), zasądzając na rzecz skarżącej kwotę 697 zł, przy czym na kwotę tę składają się równowartość: uiszczonego wpisu sądowego od skargi (200 zł) i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym (480 zł).

Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).