Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wydania odpisu decyzji w sprawie warunków zabudowy terenu postanawia odrzucić skargę.

Wnioskiem z dnia [...] r. J. R. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. o wydanie odpisów decyzji nr [...]Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. dotyczącej warunków zabudowy terenu oraz decyzji Prezydenta Miasta Z. nr [...] z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Postanowieniem z dnia [...] r. organ nadzoru budowlanego przekazał wniosek strony według właściwości Prezydentowi Miasta Z..

Ponieważ organ, któremu przekazano wniosek nie ustosunkował się do żądania strony, po złożeniu przez nią zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wyznaczyło Prezydentowi Miasta Z. 7 – dniowy termin do załatwienia sprawy.

Wnioskiem z dnia [...] r. J. R. zwrócił się do Prezydenta Miasta Z. o przesłanie kopii decyzji nr [...] Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r., kopii decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. zmieniającej decyzję nr [...] oraz kopii decyzji Prezydenta Miasta Z. nr [...]. Jako podstawę prawną wniosku strona wskazała art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na wniosek, przy piśmie z dnia [...] r. organ przesłał J. R. kopie żądanych decyzji wraz z załącznikiem graficznym do decyzji z dnia [...] r. nr [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J. R. zarzucił Prezydentowi Miasta Z. bezczynność polegającą na uchylaniu się od rozpatrzenia wniosku z dnia [...] r. o wydanie odpisu decyzji nr [...] z dnia [...]r.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż dopiero w miesiącu [...]r., na podstawie przepisów o dostępie do informacji publicznej, uzyskał kopię mapy – załącznika do tej decyzji. Nadal jednak nie otrzymał żądanego odpisu decyzji a jedynie jej kopię, która nie obejmuje wykazu stron.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Art. 3 § 2 cytowanej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Z przedstawionego wyżej katalogu wynika, iż kognicji sądów administracyjnych podlega jedynie taka bezczynność organów administracji publicznej, która dotyczy wydawania decyzji administracyjnych, określonych postanowień oraz aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które wszakże muszą dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Tymczasem, wydanie jedynie odpisu istniejącej decyzji administracyjnej, czego domaga się skarżący, w przedstawionym katalogu spraw się nie mieści. Wydanie odpisu decyzji, jako czynność materialno – techniczna, nie jest bowiem innym aktem lub czynnością z

zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie powyższych przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 3 ppsa, orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.