Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 8 grudnia 2017r., sygn. akt IV SA/Gl 566/17 oddalił skargę J. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnego. Postanowieniem z dnia 2 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniesioną osobiście przez skarżącego skargę kasacyjną. Doręczając skarżącemu odpis postanowienia Sąd I instancji pouczył stronę zarówno o sposobie i terminie wniesienia zażalenia, jak i o konieczności jego sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego, a także o możliwości przyznania prawa pomocy na wniosek strony.
Pismem z dnia 4 kwietnia 2018 r. skarżący wniósł osobiste zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi. Podał, że nie ma środków na opłacenie adwokata, nie sformułował jednak wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 566/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Niesporządzenie zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest nieusuwalnym brakiem, który nie podlega konwalidowaniu i uzasadnia odrzucenie zażalenia w oparciu o art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
W zażaleniu na postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. Stwierdził, że nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu, podał, że nie ma środków na opłacenie adwokata.
Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Zażalenie nie mogło odnieść skutku, albowiem stanowisko Sądu I instancji jest zgodne z przepisami prawa i adekwatne do zaistniałego stanu faktycznego. Mimo prawidłowego pouczenia o obowiązku sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez kwalifikowanego pełnomocnika, strona złożyła zażalenie sporządzone osobiście, pouczona o możliwości ubiegania się o przyznanie prawa pomocy nie złożyła także stosownego wniosku, ograniczając się do stwierdzenia, że nie stać jej na opłacenie adwokata. W tym stanie faktycznym Sąd I instancji prawidłowo postanowił o odrzuceniu zażalenia, co znajduje oparcie art. 194 § 4 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
