Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie: inne – wezwanie do zapłaty za udział w turnusie rehabilitacyjnym postanawia : odrzucić skargę

Zakres kognicji sądu administracyjnego określa przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270).

Przepis ten stanowi w § 1, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w § 2 tego przepisu przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W § 3 natomiast przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż przedmiotowe pismo nie jest decyzją administracyjną. Nie spełnia ono wymogów przewidzianych dla decyzji administracyjnej w art. 107 k.p.a., a w szczególności nie zawiera żadnego merytorycznego rozstrzygnięcia, a jest jedynie wezwaniem skarżącego do uiszczenia zapłaty za udział w turnusie rehabilitacyjnym.

Zatem na tego rodzaju pismo - wezwanie do zapłaty - nie przysługuje skarga do Sądu Administracyjnego. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi także sytuacja opisana w art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na marginesie należy zaznaczyć, że niniejsza sprawa jest sprawą o zapłatę, a więc sprawą o charakterze cywilno-prawnym (a nie administracyjnym), a co za tym idzie ewentualne rozstrzygnięcie sądowe w tej sprawie może zapaść jedynie przed właściwym sądem powszechnym.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedmiotową skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.