Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. wskazaną w komparycji niniejszego postanowienia. Decyzją tą utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą skarżącemu wysokość podatku od nieruchomości na 2012 r. w kwocie 38 zł. Kwota ta została przez skarżącego oznaczona jako wartość przedmiotu zaskarżenia (patrz druk PPF z dnia 9 października 2013 r.)
W dalszej kolejności, postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r. referendarz sądowy ww. Sądu, uwzględniając wniosek strony, zwolnił A. B. od kosztów sądowych. Jednocześnie ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. Na podstawie tego orzeczenia, Okręgowa Izba Adwokatów w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie adwokata Ł. F.
W ramach pisma procesowego z dnia 4 lutego 2014 r. ww. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 12 sierpnia 2013 r. W tych ramach, pełnomocnik wniósł także o przyznanie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty tej pomocy nie zostały pokryte w żadnej części.
Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady przyznania tego wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje zatem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) Zgodnie z § 2 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne, określone w tym rozporządzeniu. Przedmiotowa opłata zostaje podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie stawka minimalna, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 rozporządzenia to kwota 60 zł.
Mając na uwadze powyższe, referendarz sądowy – działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. - orzekł o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy polegające na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł, podwyższonej, w myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, o 23 % stawkę podatku od towarów i usług (27,60 zł).
