Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2024 r. sygn. akt II SO/Wa 39/23 w sprawie z wniosku M. C. o wymierzenie Okręgowemu Inspektorowi Pracy w Warszawie grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 lutego 2024 r. sygn. akt II SO/Wa 39/23, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." oddalił wniosek M. C. o wymierzenie Okręgowemu Inspektorowi Pracy w Warszawie grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wnioskodawca domagał się wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z 13 czerwca 2023 r. wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy. Przy czym w ocenie wnioskodawcy organ nie dopełnił obowiązku przekazania nie samej skargi, odpowiedzi na skargę czy akt administracyjnych, a istotnych dokumentów, które były niezbędne do rozpatrzenia skargi przez Sąd. W tym zakresie wnioskodawca wskazał, iż organ nie przekazał do Sądu oryginalnego protokołu z kontroli o nr rej.: 150494-53-K001-Pt/23 wraz z załącznikami, akt sprawy wraz z pisemnym oświadczeniem A. A. z 14 października 2022 r., wiadomości e-mail M. C. z 8 maja 2023 r. skierowanej do R. P. (kierownika sekcji kontroli wewnętrznej Głównego Inspektoratu Pracy).

Jednak w ocenie Sądu Wojewódzkiego organ wywiązał się z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Kompletne akta administracyjne sprawy zostały do sądu przekazane terminowo. Organ w terminie wynikającym z art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, zwanej dalej: "u.d.i.p.") przekazał zanonimizowany protokół kontroli nr rej. 150494-53-K001-Pt/23, tj. taki, jaki udostępniono skarżącemu na wniosek z 6 lutego 2023 r. Fakt, iż Sąd następnie zobowiązał organ do nadesłania tego dokumentu w wersji niezanonimizowanej, nie jest równoznaczny z naruszeniem obowiązku przekazania sądowi kompletnych akt postępowania administracyjnego. W takim stanie rzeczy zdaniem Sądu Wojewódzkiego wezwanie organu do nadesłania wersji protokołu kontroli wraz z załącznikami nie przesądza, że do naruszenia art. 54 § 3 p.p.s.a. doszło, a w konsekwencji, że zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku złożonego w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wnioskodawca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ukaranie organu grzywną albo skierowanie sprawy w tym zakresie do WSA. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że argumentacja Sądu Wojewódzkiego jest niezgodna z wykładnią językową oraz celem art. 54 § 2 p.p.s.a. W przepisie tym jest mowa o przekazaniu skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Akta sprawy to dokumentacja, które zawiera wszystkie niezbędne informacje wykorzystane przy rozpatrywaniu danej sprawy, dotyczące jej przebiegu, a na samym końcu rozstrzygnięcia. W ocenie wnioskodawcy przekazanie tylko zanonimizowanego protokołu z kontroli wraz z załącznikami nie spełnia ich kompletności, bowiem organ przekazał oryginał protokołu z kontroli i złożył je do sejfu sądu dopiero po wydaniu stosownego zarządzenia sądu. Organ mógł tak postąpić na samym początku sprawy, a jeśli tego nie zrobił zakładał, że naraża się na odpowiedzialność z tytułu niedopełnienia obowiązkom prawnym. Wnioskodawca podkreślił, że celem ww. przepisu jest m. in. zdyscyplinowanie organu do przekazania kompletnych akt sprawy, żeby nie wydłużać zbędnie postępowania.

W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie w całości. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawca w sposób nieostry i intencjonalny usiłuje ingerować w prawidłowo ustalony przez WSA stan faktyczny. Organ dołączył wskazywane przez wnioskodawcę dokumenty do odpowiedzi na skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Uprawnienie sądu do nałożenia na organ grzywny aktualizuje się zatem w razie łącznego spełnienia dwóch warunków: naruszenia obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez skarżącego.

W niniejszej sprawie prawidłowo Sąd Wojewódzki oddalił wniosek. U podstaw tego rozstrzygnięcia legło ustalenie, iż organ wywiązał się z obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. Kluczowe w niniejszej sprawie jest rozróżnienie obowiązku organu z art 54 § 2 p.p.s.a. od obowiązku wykonania zarządzeń przewodniczącego wydawanych w toku postępowania. Nie każde działanie organu polegające na nadesłaniu do sądu określonych dokumentów musi oznaczać realizację dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 62 pkt 1 p.p.s.a. przewodniczący wydziału lub wyznaczony sędzia zarządza skompletowanie akt niezbędnych do rozpoznania sprawy, a w razie potrzeby także innych dowodów. Jest to kompetencja niezależna od art. 54 § 2 p.p.s.a., która aktualizuje się w przypadku wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, już po przekazaniu sądowi kompletnych akt administracyjnych sprawy. Ewentualne niewykonywanie zarządzeń w toku sprawy jest sankcjonowane na innej podstawie prawnej, tj. art. 112 p.p.s.a., który to przepis znajdzie zastosowanie w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego "podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy".

Niezależnie od tego, w ocenie NSA w składzie orzekającym prawidłowo przyjął Sąd Wojewódzki, że organ wywiązał się z obowiązku przekazania kompletnych akt administracyjnych sprawy. Organ przekazał bowiem zanonimizowany protokół kontroli nr rej. 150494-53-K001-Pt/23, tj. taki, jaki udostępniono skarżącemu na wniosek z 6 lutego 2023 r. Brak jest podstaw do przyjęcia, aby na akta administracyjne sprawy składał się ten dokument w wersji niezanonimizowanej, skoro na wniosek o udostępnienie informacji publicznej taki dokument nie został skarżącemu udostępniony. Fakt, iż Sąd Wojewódzki wezwał organ do udostępnienia dokumentu w wersji niezanonimizowanej, pozostaje bez wpływu na powyższą kwalifikację.

Końcowo wskazać należy, że orzeczenie sądu w przedmiocie nałożenia grzywny na organ ma charakter uznaniowy, a sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym także przyczyny niewypełnienia obowiązku (powołana wyżej uchwała NSA w sprawie II GPS 3/09, ponadto postanowienie NSA z 22 maja 2014 r. sygn. akt I OZ 382/14). Tym samym Sąd Wojewódzki uprawniony byłby do odstąpienia od nałożenia grzywny także wtedy, gdyby pomimo stwierdzonego uchybienia organu uznał, iż nałożenie grzywny nie jest uzasadnione okolicznościami danej sprawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.