Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu M. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

M. M., pismem z dnia 17 września 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych. Skarżący uiścił wpis sądowy od ww. skargi w wysokości 100 zł.

Skarżący pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. cofnął skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Sąd, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).

W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei jak wynika z § 2 cytowanego przepisu postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Skarżący pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. cofnął skargę, a w ocenie Sądu cofnięcie skargi było dopuszczalne, gdyż w sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.

Sąd z tych względów, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak postanowieniu.