Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 sierpnia 2019 r. skargi kasacyjnej Burmistrza od wyroku z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 104/19 w sprawie ze skargi Burmistrza na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł.

Wyrokiem z dnia z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Ol 104/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę Burmistrza (dalej jako: "skarżący") na decyzję Wojewody z "[...]" r., nr "[...]", w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.

W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego wywiódł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

W wykonaniu zarządzeń z dnia 13 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni, licząc od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej: wpisu sądowego od skargi kasacyjnej o kwotę 150 zł oraz braku formalnego skargi przez zgłoszenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Oba wezwania doręczone zostały pełnomocnikowi skarżącego na wskazany adres kancelarii 28 czerwca 2019 r. Tego samego dnia skarżący uiścił wymagany wpis. Nie uzupełnił jednak braku formalnego skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi kasacyjnej poprzedzone jest

w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W myśl art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Podkreślić należy, że skarga kasacyjna jest kwalifikowanym pismem procesowym, co oznacza, że dla zachowania odpowiedniej formy pisma musi spełniać zarówno wymagania ogólne, dotyczące wszystkich pism w postępowaniu sądowym, jak i wymagania szczególne, zaliczane do jej elementów konstrukcyjnych i przesądzających o charakterze powyższego środka odwoławczego (por. H. Knysiak-Sudyka. Komentarz do art. 176 P.p.s.a. Teza 1, pub. Lex).

Zgodnie z art. 176 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać:

1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone

w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;

3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie do § 2 tego przepisu poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Natomiast art. 177a p.p.s.a. stanowi, że jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej w postaci złożenia oświadczenia czy wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, czy zrzeka się rozprawy (art. 176 § 2 p.p.s.a.). Wezwanie zawierało pouczenie o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. Mimo prawidłowego pouczenia skarżący nie uzupełnił omówionego braku formalnego skargi kasacyjnej.

Z tego też względu, na podstawie art. 178 p.p.s.a., skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.