II SA/Kr 37/26 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-04-08	
Data wpływu	2026-01-09	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Agnieszka Nawara-Dubiel
Magda Froncisz /przewodniczący sprawozdawca/
Sebastian Pietrzyk	
Symbol z opisem	6480	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	uchylono zaskarżoną decyzję	
Powołane przepisy	Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198; art 1  , art 3  , art 4  , art 6 , art 15 ust 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168; art 7 , art 77 par 1 , art 107 par 3; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art 145 par    1 lit a oraz lit c;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magda Froncisz (spr.) Sędziowie: SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel SWSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Międzynarodowego Portu Lotniczego im. [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. z dnia 18 listopada 2025 r., znak: MPL/RP/0610/6/14/25 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Międzynarodowego Portu Lotniczego im. [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. na rzecz skarżącego B. S. kwotę 200 ( dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.	
Uzasadnienie
Skarżący B. S. wnioskiem z dnia 25.10.2025 r., doręczonym do siedziby organu Międzynarodowego Portu Lotniczego im. [...] Sp. z o.o. (dalej: "organ", "MPL") w dniu 05.11.2025 r., ponownie zwrócił się do MPL o udostępnienie informacji publicznej w postaci ilości umów na usługi, dostawy lub roboty budowlane zawartych pomiędzy MPL, a spółkami A. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. sp.k., w latach 2016-2025 oraz informacji o wartości (kwocie) końcowej (z uwzględnieniem ewentualnych aneksów) każdej z ww. umów wraz z podaniem daty zawarcia.

Pierwszy i tożsamy przedmiotowo wniosek skarżący doręczył na adres poczty elektronicznej organu: [...] w dniu 17.03.2024 r.

Rozpatrując pierwszy wniosek skarżącego, organ uznał, że skarżący może nie być świadomy, że żądana informacja publiczna ma charakter przetworzony, a to z uwagi, iż odszukanie, zweryfikowanie, a następnie zestawienie, według kryteriów odpowiadających wymaganiom skarżącego i w sposób nienaruszający tajemnicy przedsiębiorstwa organu, danych z okresu 9 lat (za lata 2016 - 2025), wymaga ponadstandardowego zaangażowania i udziału pracowników kilku niezależnych od siebie działów organu (w tym Pionu Inwestycji, Archiwum, Działu Ładu Prawno - Korporacyjnego), dlatego organ powiadomił skarżącego, że w sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., warunkująca uzyskanie przedmiotowej informacji i pismem z dnia 27.03.2025 r., przesłanym na wskazany przez skarżącego adres korespondencyjny e - mail: [...] wezwał skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, w jakim zakresie wnioskowana informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego i wyjaśnienia, w jaki sposób skarżący zamierza wykorzystać uzyskaną informację dla ochrony interesu publicznego, w tym jakiego rodzaju obiektywne i autentyczne działania podejmie dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych.

Skarżący, w dniu 05.04.2025 r., przesłał na adres pracownika organu prowadzącego sprawę odpowiedź na wezwanie do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej, w której podjął polemikę ze stanowiskiem organu, co do zakwalifikowania przez organ żądnej informacji publicznej, jako informacji publicznej przetworzonej i nie wykazał, że legitymuje się wymaganym przez u.d.i.p. szczególnym interesem publicznym. W piśmie z dnia 05.04.2025 r. skarżący podniósł, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej przetworzonej, ponieważ ich skompletowanie wymaga tylko analizy kilku danych z prowadzonych przez organ rejestrów i nie wyjaśnił w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony interesu publicznego. Skarżący wskazał, że jako mieszkaniec R. i członek wspólnoty samorządowej Gminy Z., chciałby poznać finansową stronę współpracy Pana P. B. (prezesa zarządu i wspólnika spółki A. , Radnego Gminy Z. obecnej kadencji, członka oraz wiceprezesa zarządu Stowarzyszenia [...]) z organem.

Decyzją z dnia 15.04.2025 r., znak MPL/BS/PK/0610/6/3/25, doręczoną w formie wiadomości e - mail, na adres skarżącego: [...] organ odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżący nie wykazał istnienia szczególnego interesu publicznego w przetworzeniu informacji publicznej, wobec czego organ zobowiązany jest do wydania decyzji odmawiającej udzielenia żądanej informacji publicznej. Organ w treści decyzji z dnia 15.04.2025 r., znak MPL/BS/PK/0610/3/25 oraz w treści wiadomości e - mail z dnia 16.04.2025 r., poinformował skarżącego, iż uwagi na odmowę podania adresu do doręczeń, decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej z dnia 15.04.2025 r., znak MPL/BS/PK/06l0/3/25, nie może zostać doręczona skarżącemu zgodnie z treścią art. 109 § 1 k.p.a.

Na decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej z dnia 15.04.2025r., znak MPL/BS/PK/0610/3/25 skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, która postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21.08.2025 r. (sygn. akt II SA/Kr 602/25) została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W dniu 18.11.2025 r. organ Międzynarodowy Port Lotniczy im. [...] sp. z o.o. (dalej: MPL), po rozpatrzeniu drugiego wniosku skarżącego, z dnia 25.10.2025 r., o udostępnienie informacji publicznej wydał zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję, znak MPL/RP/0610/6/14/25, o odmowie udostępnienia informacji publicznej z uwagi na nadużycie prawa do informacji publicznej przetworzonej. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 06.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: u.d.i.p.).

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wnioskiem z dnia 25.10.2025 r. doręczonym do siedziby MPL w dniu 05.11.2025 r., Wnioskodawca zwrócił się do MPL, o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej, w postaci ilości umów na usługi, dostawy lub roboty budowlane zawartych pomiędzy MPL, a spółkami A. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. sp.k., w latach 2016 - 2025 oraz informacji o wartości (kwocie) końcowej (z uwzględnieniem ewentualnych aneksów) każdej z ww. umów wraz z podaniem daty zawarcia.

Zakres informacji publicznej przetworzonej wskazany we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25.10.2025 r., jest tożsamy z zakresem przedmiotowym wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 15.03.2025 r., który Wnioskodawca przesłał na adres poczty elektronicznej MPL.

Biorąc pod uwagę tożsamość żądania Wnioskodawcy, a tym samym sposób rozpoznania sprawy przez MPL, organ wskazał, że rozpoznając wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 15.03.2025 r. MPL zawiadomiła Wnioskodawcę, że informacja, której się domaga ma charakter przetworzony i jej udostępnienie wiąże się z koniecznością podjęcia przez pracowników kilku pionów MPL szeregu ponadstandardowych i czasochłonnych czynności poprzedzających wytworzenie informacji publicznej o treści zgodnej z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, polegających m.in. na odszukaniu wnioskowanych danych, ich zweryfikowaniu, a następnie zestawieniu według kryteriów odpowiadających wymaganiom Wnioskodawcy i w sposób nienaruszający tajemnicy przedsiębiorstwa MPL oraz wezwała Wnioskodawcę do wykazania, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, w jakim zakresie wnioskowana informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego i wyjaśnienia, w jaki sposób Wnioskodawca zamierza wykorzystać uzyskaną informację dla ochrony interesu publicznego, w tym jakiego rodzaju obiektywne i autentyczne działania podejmie dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych. Ponadto MPL poinformowała Wnioskodawcę, że u.d.i.p. obliguje adresata wniosku do wezwania Wnioskodawcy o wykazanie, że jego działania są szczególnie istotne dla interesu publicznego w każdym przypadku, gdy zdaniem podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, wniosek odnosi się do udostępnienia informacji publicznej przetworzonej (zob. wyrok NSA z dnia 20.04.2024 r., III OSK 4057/21).

W dniu 05.04.2025 r. Wnioskodawca przesłał na adres pracownika MPL, Pana D. P., odpowiedź na wezwanie do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego przetworzenia informacji publicznej, w której podjął polemikę ze stanowiskiem MPL, co do zakwalifikowania żądnej informacji publicznej jako informacji publicznej przetworzonej i nie wykazał, że legitymuje się wymaganym przez u.d.i.p. szczególnym interesem publicznym, a wręcz przeciwnie - potwierdził swoją indywidualną (prywatną) potrzebę uzyskania przedmiotowych danych. W piśmie z dnia 05.04.2025 r. Wnioskodawca jednoznacznie stwierdził, że chce poznać finansową stronę współpracy Pana P. B. z MPL. Nie bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest fakt, że Wnioskodawca w latach 2016 - 2024 pełnił funkcję Zastępcy Wójta Gminy Z., której Pan P. B. - Prezes Zarządu spółki A. sp. z o.o. oraz wspólnik w spółce A. sp. z o.o. sp.k., jest aktualnie radnym.

Wobec braku udokumentowania, przez Wnioskodawcę, szczególnie istotnego interesu publicznego, MPL decyzją z dnia 15.04.2025 r., znak MPL/BS/PK/0610/6/25, odmówiła Wnioskodawcy udostępnienia informacji publicznej. Na przedmiotową decyzję Wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, która postanowieniem z dnia 21.08.2025 r. (sygn. akt. II SA/Kr 602/25) została odrzucona, z uwagi, iż Wnioskodawca odmówił MPL podania adresu do doręczeń, wobec czego decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej z dnia 15.04.2025 r., znak MPL/BS/PK/0610/6/25 została doręczona Wnioskodawcy wyłącznie na adres e - mail i nie było możliwe jej skuteczne zaskarżenie.

Pomimo, iż Wnioskodawca ma świadomość, że: 1. MPL zna prywatny interes Wnioskodawcy w uzyskaniu informacji publicznej przetworzonej, 2. informacja publiczna, której udostępnienia Wnioskodawca się domaga nie utraciła waloru informacji publicznej przetworzonej, wobec czego MPL dążąc do jej ochrony zobowiązana będzie do wydania decyzji o odmowie udostępniania informacji publicznej złożył drugi, tożsamy wniosek o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. Dążeniem Wnioskodawcy nie jest uzyskanie informacji publicznej przetworzonej, w celu podjęcia obiektywnych i autentycznych działań dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych, a doprowadzenie do doręczenia niniejszej decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, w sposób określony w art. 109 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 572; dalej: k.p.a.), aby skutecznie mocją zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Organ zwrócił uwagę, że prawo do informacji publicznej, o którym mowa w u.d.i.p., jest wprawdzie prawem powszechnym, ale nie absolutnym, a celem u.d.i.p. nie jest zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb Wnioskodawcy, w postaci pozyskiwania informacji publicznych, lecz przeznaczonych do realizacji jego subiektywnych celów (I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska. Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. 3, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12.06.2024r., III SA/G1 849/23).

Składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej Wnioskodawca powinien przede wszystkim wykazać, że informacja, której się domaga jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców i nie dotyczy wyłącznie jego interesu. Praktyczne stosowanie przepisów u.d.i.p. wykazało, że nie zawsze jest ona wykorzystywana do celów, dla jakich została stworzona, czego dowodem są złożone przez Wnioskodawcę wnioski o udostępnienie tej samej informacji publicznej z dnia 15.03.2025 r. i 25.10.2025 r.

Nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej polega na próbie skorzystania z tej instytucji dla osiągnięcia celu innego niż troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa i jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność działania administracji i innych organów władzy publicznej (wyrok NSA z dnia 23.11.2016 r., I OSK 1601/15).

W tym stanie rzeczy, mając na względzie jednoznaczne ustalenia poczynione przez MPL, po zapoznaniu się z treścią wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25.10.2025 r. oraz po zweryfikowaniu informacji przekazanych przez Wnioskodawcę w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, wszczętym na skutek wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 15.03.2025 r., organ orzekł jak w sentencji decyzji.

Na ww. decyzję Międzynarodowego Portu Lotniczego im. [...] sp. z o.o. z dnia 18.11.2025 r., znak MPL/RP/0610/6/14/25, skarżący B. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący zarzucił:

1. naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na dowolnym uznaniu, że przedmiotem wniosku z dnia 15.03.2025 r. były informacje przetworzone, co w konsekwencji skutkowało błędnym zastosowaniem art. 16 ust. 1 u.d.i.p. i odmową udzielenia wnioskowanych informacji publicznych,

Ewentualnie z ostrożności procesowej zarzucił:

2. naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., w zakresie w jakim organ uznał, iż nie zostało wykazane, że wnioskowana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, lecz stanowi wyłącznie prywatną potrzebę uzyskania przedmiotowych danych i w konsekwencji błędne zastosowanie przepisu polegającego na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w niniejszej sprawie.

Skarżący, w oparciu o tak sformułowane zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia; o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął ww. zarzuty. Wskazał, że w dniu 25 października 2025 r. skierował do Międzynarodowego Portu Lotniczego im. [...] Sp. z o.o. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci ilości umów na usługi, dostawy lub roboty budowlane zawartych pomiędzy MPL, a spółkami A. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. sp.k., w latach 2016-2025 oraz informacji o wartości (kwocie) końcowej (z uwzględnieniem ewentualnych aneksów) każdej z ww. umów wraz z podaniem daty zawarcia.

MPL wskazał, iż: mój wniosek z 25 października 2025 r. jest tożsamy z zakresem przedmiotowym wniosku z dnia 15 marca 2025 r. oraz ponownie zakwalifikował mój wniosek jako żądanie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. MPL tym razem nie wezwał mnie do wykazania w jakim zakresie wnioskowana informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego i wyjaśnienia, w jaki sposób zamierzam ją wykorzystać dla ochrony interesu publicznego, w tym jakiego rodzaju obiektywne i autentyczne działania podejmie dla poprawy sytuacji określonej grupy społecznej lub naprawy instytucji publicznych. Zamiast tego została wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej z dnia 25 października 2025 roku. Z takim rozstrzygnięciem nie sposób się zgodzić. Przedmiotem złożonego przeze mnie wniosku było udostępnienie informacji tzw. prostej, a nie przetworzonej.

Wnioskowana informacja istniała w chwili złożenia wniosku i stanowi proste zestawienie, które wynika z rejestrów jakie posiada spółka. Zakwalifikowanie tak prostej informacji jako informacji przetworzonej jest w tych realiach całkowicie bezpodstawne, skoro jej udostępnienie wymagało przedsięwzięcia jedynie podstawowych czynności technicznych, związanych z przekazaniem informacji zgodnie ze sposobem i formą wskazanymi we wniosku.

Realizacja wniosku nie wymaga wytworzenia nowej jakościowo informacji wskutek podjęcia działań intelektualnych (np. analiz), których podjęcie w celu stworzenia nowej informacji uzasadniałoby przyjęcie, że przedmiotem wniosku było udostępnienie informacji przetworzonej. W tym kontekście absolutne zdumienie budzi konstatacja w treści decyzji wydanej przez MPL, jakoby dla udzielenia odpowiedzi na wniosek, konieczne stało się współdziałanie pracowników kilku pionów MPL, a także szeregu ponadstandardowych i czasochłonnych czynności. W mojej ocenie jest to kompletne nieporozumienie, wszak wystarczy dla udzielenia odpowiedzi prześledzenie rejestru umów z lat 2016-2025 w powyższym zakresie, co de facto wystarczy zaangażowania jednego pracownika dowolnego pionu MPL. Wniosek dotyczy bowiem wskazania liczby umów zawartych z dwoma podmiotami, wraz z podaniem ich wartości oraz dat zawarcia. Są to więc informacje bardzo proste, łatwo dostępne i niewymagające ani zdolności analitycznych ani szczególnych procesów twórczych.

Idąc tokiem rozumowania MPL, informacja co do liczby zatrudnionych pracowników MPL również musiałaby zostać zakwalifikowana jako przetworzona, skoro wymagałaby przeliczenia faktycznie zatrudnionej liczby pracowników. Nie ulega jednak wątpliwości, że taka spółka jak MPL posiada różnego typu rejestry, jak choćby rzeczony rejestr umów, zleceń, zamówień, procedur, stanowisk itp. z których tego rodzaju jak wnioskowana można w bardzo łatwy sposób pozyskać.

Skarżący przywołał wyrok NSA z dnia 21 października 2022 r. (sygn. akt III OSK 5557/21).

W ocenie wnioskodawcy akurat dla udzielenia informacji ów znaczny nakład pracy w ogóle nie jest konieczny, skoro wymaga zestawienia kilku informacji o charakterze prostym. Jednocześnie nie jest wymagane wytworzenie żadnego nowego czy innego dokumentu, wymagającego analiz posiadanych informacji, czy też wyciągania z nich wniosków. Udostępnienie wnioskowanej informacji sprowadza się wyłącznie do wskazania liczby umów, wraz z podaniem ich wartości oraz daty zawarcia.

Skarżący przywołał wyrok WSA we Wrocławiu z 8 lipca 2021 r., IV SA/Wr 286/21.

Mając powyższe na względzie skarżący wskazał, że: MPL całkowicie dowolnie, a przede wszystkim bezzasadnie zastosował art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., wskutek bezpodstawnego zakwalifikowania informacji publicznej jako informacji przetworzonej. W ślad za tym domaganie się wykazania przeze mnie interesu kwalifikowanego było bezpodstawne. Niemniej jednak z ostrożności procesowej wskazałem, że w spółce A. prezesem zarządu oraz wspólnikiem jest osoba będąca równocześnie radnym gminy Z., wybranym z okręgu na terenie którego położone jest lotnisko i gdzie mieści się siedziba spółki, a w której to spółce gmina Z. jest udziałowcem. Jednocześnie osoba ta jest członkiem w randze wiceprezesa zarządu stowarzyszenia [...], które angażuje się w postępowanie środowiskowe w trwającym procesie inwestycyjnym, dotyczącym budowy nowej drogi startowej, które zainicjował MPL. Stowarzyszenie to słynie z kolei z podejmowania licznych działań zmierzających do utrudnienia realizacji owej inwestycji, głównie na etapie wydawania wymaganej przez przepisy prawa decyzji środowiskowej. Tym samym wszelkie tego rodzaju powiązania wymagają szczególnej transparentności dla społeczności, jaką stanowią mieszkańcy gminy Z.. Niewątpliwie, skoro wspólnym ogniwem dla wszystkich tych zależności jest osoba publiczna, pełniąca funkcje publiczne, to w interesie publicznym leży uzyskanie wnioskowanej informacji. Jest to szczególnie istotne z punktu widzenia interesu publicznego, bowiem jej uzyskanie pozwoli poznać istotną sferę życia publicznego, zwłaszcza w sferze motywacyjnej, jak i finansowej czy też ekonomicznej, co jest niezbędne do publicznej dyskusji o jej funkcjonowaniu i ewentualnie zmiany praktyki, szczególnie w przededniu wydania decyzji środowiskowej dla wskazanego zamierzenia inwestycyjnego, o znaczeniu szczególnym dla kraju, ale w pierwszej kolejności lokalnej wspólnoty samorządowej.

Na marginesie wskazuję również na mankamenty związane z uzasadnieniem skarżonej decyzji odmownej. Mianowicie organ nie wyjaśnił według jakich kryteriów ocenił, że żądana informacja publiczna miała charakter przetworzony, a także nie podjął nawet próby wykazania, że pozyskanie informacji objętej wnioskiem złożonym przez skarżącego wiązałoby się z zaangażowaniem określonej liczby pracowników, przez określony czas, co skutkowałoby dezorganizacją pracy organu, czy też określonymi nakładami finansowymi. Rozważania organu w tym zakresie mają zatem charakter czysto teoretyczny. Należy podkreślić, że podmiot zobowiązany nie może odwoływać się do ogólnych pojęć w sytuacji, gdy powinien to przełożyć na konkretne czynności, które należałoby wykonać, aby żądaną informację przekazać skarżącemu. Zatem w kontrolowanej sprawie uznanie żądanej informacji za informację przetworzoną oraz w następstwie żądanie przez organ wykazania przez skarżącego szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji było niepoparte żadnymi argumentami, co doprowadziło do naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Potrzeba wyczerpującego przedstawienia powyższych kwestii wynika również z wymogów formy, w jakiej podmiot zobowiązany winien podjąć rozstrzygnięcie w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 u.d.i.p., do rozstrzygnięcia wydawanego w tym przedmiocie należy stosować odpowiednio regulację art. 16 u.d.i.p., odsyłającego z kolei w ust. 2 do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl zaś art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., decyzja musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, na które składają się w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

W rozpatrywanej sprawie oznaczało to zatem konieczność wyczerpującego i szczegółowego przedstawienia w uzasadnieniu podjętej decyzji okoliczności przemawiających za uznaniem informacji publicznej za informację przetworzoną, takich jak choćby ilość prowadzonych przez organ rejestrów i ewidencji, ilość pozycji z tych rejestrów i ewidencji niezbędnych do przeanalizowania, dostępne zasoby kadrowe i techniczne. Samo więc stwierdzenie w treści decyzji, że przygotowanie odpowiedzi "wiąże się z koniecznością podjęcia przez pracowników kilku pionów MPL szeregu ponadstandardowych i czasochłonnych czynności nie czyni zadość powyższym obowiązkom i per se nie mogą prowadzić do uznania, że wnioskowane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej.

W odpowiedzi na skargę organ MPL wniósł o jej oddalenie. Organ przyznał, że zakwalifikował informację publiczną będącą przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25.10.2025 r., jako informację publiczną przetworzoną i nie wezwał Skarżącego do ponownego wykazania szczególnej istotności przetworzenia informacji publicznej z uwagi, iż:

- Skarżący składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25.10.2025 r., żąda udostępnienia informacji publicznej, co do której Organ wydał już decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej,

- wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25.10.2025 r. jest tożsamy przedmiotowo z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia 15.03.2025r.,

- informacja publiczna, której udostępnienia Skarżący domaga się na podstawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25.10.2025 r. nie utraciła waloru informacji publicznej przetworzonej, wobec czego MPL dążąc do jej dalszej ochrony zobowiązana była do wydania ponownej decyzji o odmowie udostępniania informacji publicznej, uzasadnionej nadużyciem przez Skarżącego, prawa do informacji publicznej przetworzonej,

- MPL zna prywatny interes Wnioskodawcy w uzyskaniu informacji publicznej przetworzonej.

Przechodząc do kwestii zarzucanego przez Skarżącego naruszenia, przez Organ, art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. organ podkreślił, że ocena zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego może być dokonana wyłącznie na podstawie ustalonego w sprawie stanu faktycznego, nie zaś na podstawie stanu faktycznego, który Skarżący uznaje za prawidłowy (zob. wyrok NSA z dnia 12.06.2025 r., III OSK 833/24).

Stan faktyczny sprawy pozostaje niezmieniony. Jak wskazano wyżej i o czym Organ poinformował Skarżącego w decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z dnia 18.11.2025 r., MPL/RP/06I0/6/I4/25, żądana przez Skarżącego informacja publiczna nie utraciła waloru informacji publicznej przetworzonej. Organ analizując zarówno pierwszy, jak i drugi wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, podjął działania, do których zobligowany był na podstawie u.d.i.p. Rozpatrując pierwszy wniosek i kwalifikując żądaną informację jako informację przetworzoną Organ o swojej ocenie powiadomił Skarżącego, tak aby miał on możliwość wykazania w zakreślonym przez Organ terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 6.05.2021 r., II SAB/Kr 37/21), tj. że informacja której się domaga jest szczególnie istotna dla interesu publicznego.

Zdaniem Organu ponowne wezwanie Skarżącego było nieuzasadnione z uwagi na wskazane wyżej okoliczności i prowadziłoby jedynie do przedłużenia postępowania.

Obowiązkiem Skarżącego było natomiast wskazanie okoliczności, na podstawie których Organ będzie mógł dokonać ich oceny, pod kątem spełnienia wymogu z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W przypadku informacji publicznej przetworzonej nie jest istotne, kto się o nią ubiega, lecz w jakim celu (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 26.11.2021 r., IV SA/Wr 570/21). Prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 17.05.2024 r., II SA/Kr 388/24). W przypadku informacji publicznej przetworzonej ciężar dowodowy obciąża jedynie wnioskodawcę, bowiem tylko on posiada wiedzę na temat tego, jak zechce wykorzystać zdobytą informację (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 06.11.2017 r., II SA/Kr 1137/17). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia z 14.02.2022 r. (II SA/Wa 3343/21) wskazał, że na szczególny interes publiczny, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., składają się trzy elementy: działanie wnioskodawcy dla szerszej grupy osób - wnioskodawca musi bowiem wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów; działanie służy społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych; możliwość rzeczywistego wykorzystania informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację.3

Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, że argumentacja skarżącego przedstawiona w piśmie z dnia 05.04.2025 r. oraz w skardze z dnia 12.12.2025 r., zgodnie z którą Skarżący chciałby poznać finansową stronę współpracy Pana P. B. z Organem lub, że uzyskanie wnioskowanej informacji pozwoli Skarżącemu poznać istotną sferę życia publicznego, zwłaszcza w sferze motywacyjnej, jak i finansowej, czy też ekonomicznej nie spełnia wymogu określonego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i nie stanowi gwarancji realnego wykorzystania przez Skarżącego uzyskanej informacji publicznej przetworzonej dla ochrony interesu publicznego lub w celu usprawnienia funkcjonowania organów państwa, a jedynie potwierdza indywidualny (prywatny) cel Skarżącego w uzyskaniu tej informacji.

Błędne pozostają także twierdzenia Skarżącego, że realizacja wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie wymaga wytworzenia nowej jakościowo informacji wskutek podjęcia przez Organ działań intelektualnych oraz że żądana przez Skarżącego informacja publiczna istniała w chwili złożenia wniosku i stanowi proste zestawienie, które wynika z prowadzonych przez Organ rejestrów, a w konsekwencji aby udzielenie odpowiedzi nie wymagało szeregu ponadstandardowych i czasochłonnych czynności pracowników kilku działów Organu. Pomimo praktycznej trudności z wytyczeniem granicy pomiędzy informacją przetworzoną, a informacją prostą, w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że w istocie przetworzenie, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., polega na stworzeniu nowej informacji z informacji już istniejących. Powstaje zatem zupełnie nowa jakość, co dotyczy również zebrania wielu informacji prostych, ponieważ nakład pracy przy ich zebraniu powoduje, że wykracza to poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego, co z kolei powoduje, że stworzony zostaje nowy zbiór charakteryzujący się w istocie nowymi cechami, nie istniejącymi w chwili złożenia wniosku (zob. wyrok NSA z dnia 04.07.2025 r., IlI OSK 2238/22). Ponadto informacja publiczna przetworzona nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją. Może ona bowiem obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji musi się wiązać z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać, np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 26.09.2025 r., II SAB/Kr 156/25).

Organ, podważając argumentację Skarżącego podniósł, że Skarżący nie domagał się udostępnia wyłącznie ogólnego zestawienia liczby umów zawartych z dwoma podmiotami, a szczegółowego zestawienia ilości umów na usługi, dostawy lub roboty budowlane zawartych pomiędzy Organem, a spółkami A. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. sp.k., w latach 2016 - 2025 oraz informacji o wartości (kwocie) końcowej (z uwzględnieniem ewentualnych aneksów) każdej z ww. umów wraz z podaniem daty zawarcia.

Organ zwrócił uwagę, że udostępnienie ww. informacji publicznej wiązałoby się z podjęciem przez pracowników kilku niezależnych działów Organu (w tym Pionu Inwestycji, Archiwum, Radcy Prawnego) szeregu czasochłonnych i ponadstandardowych czynności, takich jak odszukanie umów i aneksów z 9 lat, ich zweryfikowanie pod kątem wartości wynagrodzeń wskazanych w umowach oraz wartości wynagrodzeń rzeczywiście wypłaconych spółkom A. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. sp.k., wydobycie z treści umów i aneksów pojedynczych informacji, a następnie ich zestawienie, według kryteriów odpowiadających wymaganiom Skarżącego i w sposób nienaruszający tajemnicy przedsiębiorstwa Organu. Ponadto, w przypadku umów, w których treści zamieszczona została klauzula poufności, Organ zobowiązany byłby uzyskać uprzednią, pisemną zgodę organów spółki A. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. sp.k., na ich udostępnienie Skarżącemu.

W ocenie Organu Skarżący, który zarówno w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 27.03.2025 r., jak i w chwili składania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 25.10.2025 r., nie był w stanie wykazać szczególnej istotności przetworzenia informacji publicznej, składając drugi wniosek o udostępnienie informacji publicznej, co do której Organ uprzednio wydał (zakomunikowaną Skarżącemu) decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, kierował się wyłącznie prywatnym interesem. Celowe i świadome działanie Skarżącego w uzyskaniu informacji w trybie u.d.i.p. zostało przez Organ zakwalifikowane, jako nadużycie prawa do informacji publicznej.

Nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej polega na zarówno na ponawianiu wniosków o udostępnienie tej samej informacji, przez tego samego wnioskodawcę, jak i na próbie skorzystania z tej instytucji dla osiągnięcia celu innego niż dbałość o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów.

Organ podkreślił, że wykładnia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej powinna być dokonywana zgodnie z jej celem, a niewątpliwie takim celem nie jest udzielanie informacji służących bezpośrednio lub pośrednio zaspakajaniu prywatnych potrzeb wnioskodawcy, lecz wspieraniu transparentności w kontekście wzmacniania kontroli społecznej nad działalnością władzy publicznej. Wolą ustawodawcy było bowiem zapewnienie społecznej kontroli władzy publicznej, poprzez umożliwienie obywatelom dostępu do informacji publicznych, a nie publicznego dostępu do każdej informacji w indywidualnych celach (zob. wyrok WSA w Kielcach z dnia 13.02.2025 r., II SAB/Ke 130/24).

Działanie Skarżącego, ugruntowane i jednolite orzecznictwo sądów administracyjnych traktuje jako nadużycie prawa do informacji publicznej. Nie można bowiem przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 28.06.2023 r., II SAB/Kr 72/23).

Zdaniem Organu, w świetle powyższych okoliczności, skargę należy uznać za bezzasadną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia jego nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję na podstawie wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, że nie odpowiada ona prawu, co skutkuje jej uchyleniem.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Międzynarodowy Port Lotniczy im. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: "organ", "MPL") jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, a żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną.

Zatem informacje objęte wnioskiem skarżącego z 25.10.2025 r. stanowiły informację publiczną i mieściły się w zakresie przedmiotowo-podmiotowym u.d.i.p.

Organ zakwalifikował żądaną przez skarżącego informację jako informację publiczną przetworzoną, a następnie uznał, że wnioskodawca nie wykazał, by jej uzyskanie było szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Zdaniem Sądu taka kwalifikacja wnioskowanej informacji publicznej nie jest uprawniona, co musiało prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Stanowi bowiem skutek braku należytego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691).

Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W orzecznictwie sądów administracyjnych przez "informację publiczną" rozumie się każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Informacją publiczną jest więc informacja o aktywności podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie celów publicznych (por. wyroki NSA: z 22 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 218/18, z 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14 - powołane w uzasadnieniu orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W realiach niniejszej sprawy, wniosek o udostępnienie informacji publicznej obejmuje żądanie udostępnienia informacji publicznej w postaci ilości umów na usługi, dostawy lub roboty budowlane zawartych pomiędzy MPL, a spółkami A. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. sp.k., w latach 2016-2025 oraz informacji o wartości (kwocie) końcowej (z uwzględnieniem ewentualnych aneksów) każdej z ww. umów wraz z podaniem daty zawarcia.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że żądane we wniosku z 25.10.2025 r. informacje stanowią informację publiczną. W świetle ustawowej definicji informacji publicznej oraz przykładowego wyliczenia rodzajów tych informacji (art. 6 ust. 1 u.d.i.p.), każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, stanowi informację publiczną (por. wyroki WSA: w Łodzi z 17 listopada 2015 r., sygn. II SA/Łd 801/15 i z 1 czerwca 2016 r., sygn. II SA/Łd 218/16).

Odnosząc się do stanowiska organu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Informacją prostą jest informacja, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny.

Informacją przetworzoną jest również taka, która obejmuje wprawdzie informacje proste, ale rozmiar i zakres wnioskowanej informacji przesądza o tym, że jest to informacja przetworzona. To szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych rzeczywiście może być traktowana jako informacja przetworzona. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (na konieczność analizowania pojęcia informacji przetworzonej w kontekście obu powyższych sytuacji wskazał np. WSA Krakowie w wyrokach z 17 marca 2017 r., sygn. II SA/Kr 1612/16 oraz z 9 lutego 2021 r., sygn. II SA/Kr 924/20).

W orzecznictwie podkreśla się, że informacja publiczna przetworzona jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 89/13, z 3 października 2014 r., sygn. I OSK 747/14).

Jak wskazał NSA w wyroku z 18 października 2022 r., sygn. III OSK 5521/21, użyte w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. pojęcie "informacja przetworzona" nie zostało normatywnie zdefiniowane. Tak w doktrynie, jaki i w judykaturze przyjmuje się, że informacją prostą jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie w jakiej ją posiada, a jej wyodrębnienie z posiadanych zbiorów nie wiąże się z koniecznością osobowego zaangażowania lub poniesieniem kosztów finansowych, trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Informacja prosta – co do zasady - nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces anonimizacji, bo czynność ta polega jedynie na jej przekształceniu, a nie przetworzeniu. Z kolei informacja przetworzona, w zasadzie w chwili złożenia wniosku nie istnieje. Jej wytworzenie wymaga przeprowadzenia przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o informacje proste.

W pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (por. wyroki NSA z 6 października 2011 r., sygn. I OSK 1199/11, z 17 maja 2012 r., sygn. I OSK 416/12).

Także suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z 9 sierpnia 2011 r., sygn. I OSK 792/11; z 14 kwietnia 2017 r., sygn. I OSK 2791/16; z 26 marca 2018 r., sygn. I OSK 2349/17).

Sąd rozpoznający przedmiotową skargę w pełni podziela wyżej przedstawione poglądy prawne, a także teoretyczne i abstrakcyjne poglądy prawne przedstawione w przywołanych przez organ orzeczeniach, nie odnoszące się jednak do okoliczności faktycznych sprawy niniejszej.

Należy przy tym dobitnie podkreślić, że ocena, czy żądana informacja publiczna ma postać przetworzoną, musi być dokonana w sposób zindywidualizowany w tym sensie, że powinna uwzględniać uwarunkowania konkretnej sprawy zainicjowanej wnioskiem o udzielenie informacji.

Udostępnienie żądanej informacji w postaci ilości umów na usługi, dostawy lub roboty budowlane zawartych pomiędzy MPL, a spółkami A. sp. z o.o. oraz A. sp. z o.o. sp.k., w latach 2016-2025 oraz informacji o wartości (kwocie) końcowej (z uwzględnieniem ewentualnych aneksów) każdej z ww. umów wraz z podaniem daty zawarcia wymaga wykonania prostych czynności, które w żadnym wypadku nie dają podstaw do zakwalifikowania żądanych informacji jako przetworzonych.

Organ, w odniesieniu do żądań wniosku, nie wykazał w swojej decyzji takich przeszkód organizacyjnych w ich uzyskaniu, które mogłyby usprawiedliwić kwalifikację informacji jako przetworzonej. Taki sposób uzasadnienia zaskarżonej decyzji uniemożliwia uznanie jej za odpowiadającą prawu.

Niczym nie poparte i całkowicie gołosłowne jest twierdzenie organu, że udostępnienie skarżącemu żądanej informacji publicznej wiązałoby się "z koniecznością podjęcia przez pracowników kilku pionów MPL szeregu ponadstandardowych i czasochłonnych czynności, poprzedzających wytworzenie informacji".

Żądane informacje, zdaniem Sądu, mają charakter zwykłych informacji prostych, a nie przetworzonych, a dla ich udzielenia znaczny nakład pracy, czy ponadstandardowe zaangażowanie i udział pracowników kilku niezależnych od siebie działów organu nie są konieczne, skoro nie jest wymagane wytworzenie żadnego nowego czy innego dokumentu, wymagającego analiz posiadanych informacji, czy też wyciągania z nich wniosków. Udostępnienie wnioskowanej informacji sprowadza się wyłącznie do wskazania liczby umów, wraz z podaniem ich wartości oraz daty zawarcia.

Niezależnie od tego, z całą pewnością organ nie wykazał faktu konieczności przetworzenia informacji celem zadośćuczynienia wnioskowi. Brak jest jakichkolwiek danych, które mogłyby stanowić realną i wiarygodną podstawę twierdzenia, że konieczne jest zaangażowanie znacznych sił i środków celem przygotowania informacji. Skoro zasadą jest udostępnienie informacji, wyjątkiem zaś odmowa, to uzasadnienie odmowy winno być wyczerpujące i nie dające się podważyć.

Ma rację skarżący, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji odmownej nie jest wyczerpujące ani wystarczające. Organ nie wyjaśnił według jakich kryteriów ocenił, że żądana informacja publiczna miała charakter przetworzony, a także nie podjął nawet próby wykazania, że pozyskanie informacji objętej wnioskiem złożonym przez skarżącego wiązałoby się z zaangażowaniem określonej liczby pracowników, przez określony czas, co skutkowałoby dezorganizacją pracy organu, czy też określonymi nakładami finansowymi. Rozważania organu w tym zakresie mają zatem charakter czysto teoretyczny. Podmiot zobowiązany nie może odwoływać się do ogólnych pojęć w sytuacji, gdy powinien to przełożyć na konkretne czynności, które należałoby wykonać, aby żądaną informację przekazać skarżącemu. Zatem w kontrolowanej sprawie uznanie żądanej informacji za informację przetworzoną oraz w następstwie żądanie przez organ wykazania przez skarżącego szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji było niepoparte żadnymi argumentami. Tymczasem potrzeba wyczerpującego przedstawienia powyższych kwestii wynika z przepisów prawa. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 u.d.i.p., do rozstrzygnięcia wydawanego w tym przedmiocie należy stosować odpowiednio regulację art. 16 u.d.i.p., odsyłającego z kolei w ust. 2 do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl zaś art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., decyzja musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, na które składają się w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie oznaczało to zatem konieczność wyczerpującego i szczegółowego przedstawienia w uzasadnieniu podjętej decyzji okoliczności przemawiających za uznaniem informacji publicznej za informację przetworzoną, takich jak choćby ilość prowadzonych przez organ rejestrów i ewidencji, ilość pozycji z tych rejestrów i ewidencji niezbędnych do przeanalizowania, dostępne zasoby kadrowe i techniczne. Samo więc stwierdzenie w treści decyzji, że przygotowanie odpowiedzi "wiąże się z koniecznością podjęcia przez pracowników kilku pionów MPL szeregu ponadstandardowych i czasochłonnych czynności" nie czyni zadość powyższym obowiązkom i nie może prowadzić do uznania, że wnioskowane informacje mają charakter informacji publicznej przetworzonej, co skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazane w niniejszym uzasadnieniu poglądy prawne, w tym to, że wniosek skarżącego z 25.10.2025 r. dotyczy informacji publicznej prostej, i organ rozpozna ponownie wniosek skarżącego, udostępniając mu żądaną informację publiczną.

Niezależnie od powyższego stanowiska Sąd akcentuje, że przyjąwszy (czego Sąd z powyżej przedstawionych względów nie podziela), że żądana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, organ – mając do rozpoznania wniosek skarżącego z 25.10.2026 r. – nie wezwał skarżącego do wykazania, w jakim zakresie wnioskowana informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego i wyjaśnienia, w jaki sposób skarżący zamierza wykorzystać uzyskaną informację dla ochrony interesu publicznego.

Organ bezpodstawnie odstąpił od takiego wezwania opierając się na informacjach przekazanych przez wnioskodawcę (skarżącego) w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, wywołanej na skutek poprzedniego wniosku skarżącego z dnia 15.03.2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, zakończonej wydaniem decyzji z 15.04.2025 r.

Tymczasem sprawa niniejsza, wywołana wnioskiem z 25.10.2025 r., w żadnej mierze nie była kontynuacją sprawy poprzedniej, bez względu na to, czy decyzja organu z 15.04.2025 r. weszła do obrotu prawnego, czy została skutecznie zaskarżona do sądu administracyjnego i czy była zgodna z prawem.

Takie zaniechanie organu (brak wezwania skarżącego) nie jest zatem uzasadnione okolicznościami sprawy i także musi wywołać negatywny dla organu skutek w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji.

Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, uchylając zaskarżoną decyzję, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c P.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 200 zł uiszczoną przez skarżącego tytułem wpisu od skargi.