Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Op 494/17 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E. N. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 14 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Op 494/17 odrzucił zażalenie E. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 listopada 2019 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Op 494/17 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. N. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agenci Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podniósł, iż postanowieniem z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. II SA/Op 494/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Na postanowienie to pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. II SA/Op 494/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie strony skarżącej na postanowienie z dnia 12 czerwca 2019 r. Postanowienie to pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 10 grudnia 2019 r., co wynika z jego podpisu na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru (k. 282 akt sądowych). Z potwierdzenia tego wynika także, że przesyłka była awizowana pod adresem kancelarii pełnomocnika w dniu 25 listopada 2019 r., o czym zawiadomienie umieszczono w drzwiach adresata. Z wydruku śledzenia przesyłek Poczty Polskiej SA (patrz k. 291 akt sądowych), wynika natomiast, że przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 21 listopada 2019 r. była dwukrotnie awizowana, pierwszy raz w dniu 25 listopada 2019 r., drugi raz w dniu 3 grudnia 2019 r.

W ocenie Sądu pierwszej instancji postanowienie z dnia 21 listopada 2019 r. zostało doręczone stronie skarżącej w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) z upływem 14 dni od dnia pierwszego awizowania przesyłki (25 listopada 2019 r.) to jest w dniu 9 grudnia 2019 r. (poniedziałek).

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. Podniósł, iż postanowienie z 21 listopada 2019 r. odebrał w placówce pocztowej 10.12.2019 r. - w dniu w którym upływał termin odbioru przesyłki poleconej. Wskazał,, że w jego ocenie zastrzeżenia budzi fakt, że z wydruku śledzenia przesyłek wynika, iż przesyłka sądowa została nadana w UP O. 6 w dniu [...] listopada 2019 r. o godzinie 11:50 i tego samego dnia o godzinie 15:01 awizowana. To może świadczyć o tym, że informacje tam zawarte nie są prawidłowe i nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia. W przekonaniu skarżącego doszło do zachowania ustawowego terminu do złożenia zażalenia, albowiem przesyłka sądowa została prawidłowo odebrana w dniu 10 grudnia 2019 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Po pierwsze należy wskazać iż, stosowanie do treści art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wniesienie zażalenia po upływie terminu skutkuje jego odrzuceniem przez wojewódzki sąd administracyjny.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest data prawidłowego doręczenia skarżącemu przesyłki w sposób przewidziany w art. 73 p.p.s.a., zawierającej postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 21 listopada 2019 r.. od której to daty liczony jest termin do wniesienia zażalenia.

Zgodnie z art. 73 § 4 w zw. z 73 § 1 p.p.s.a. przyjmuje się, że za dzień doręczenia należy uznać ostatni dzień czternastodniowego okresu liczony od dnia wystawienia pierwszego awizo. Przyjmuje się domniemanie, że doręczenie w sprawie nastąpiło z końcem 14 dnia od pierwszego zawiadomienia. Należy zauważyć, że jeśli adresat odbierze pismo przed upływem czternastego dnia – wówczas datą doręczenia jest faktyczna data odebrania (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1971 r., III CZP 10/71, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2001 r., I PZ 83/00). Jeśli natomiast adresat pisma odbierze je po upływie czternastego dnia wskazanego przez ustawę za datę doręczenia przyjmuje się – zgodnie z ustawą – ten ostatni, czternasty dzień (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I FZ 188/10, postanowienie NSA z 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II GZ 630/17).

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia z 21 listopada 2019 r. (k. 283 akt sądowych) w dniu 25 listopada 2019 r. przesyłkę umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej (pierwsze awizo) na okres 14 dni, a następnie w dniu 10 grudnia 2019 r. doręczono przesyłkę adresatowi - adw. Adamowi Rizlerowi.

Zatem skarżący odebrał przesyłkę w piętnastym dniu od dnia wystawienia pierwszego awizo – było to możliwe jedynie dlatego, że poczta nie zdążyła jeszcze odesłać przesyłki do sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". To, że skarżący fizycznie odebrał przesyłkę (korzystając z okoliczności, że znajdowała się ona jeszcze w placówce pocztowej) piętnastego dnia, nie zmienia tego, iż ustawodawca wskazał, że doręczenie nastąpiło czternastego, ostatniego, dnia. Skoro doręczenie nastąpiło 14 dnia to od tej daty należy liczyć wszystkie terminy (por. postanowienie NSA z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II FZ 977/15).

Odnosząc się do zarzutów skarżącego, że przesyłka sądowa została nadana w UP Opole 6 w dniu 25 listopada 2019 r. o godzinie 11:50 i tego samego dnia o godzinie 15:01 awizowana, co może świadczyć o tym, że informacje tam zawarte nie są prawidłowe wskazać należy, że jak wynika z wydruku śledzenia przesyłek, ww. przesyłkę przygotowano do doręczenia 25 listopada 2019 r. o godz. 9:17, o 10:23 przekazano do doręczenia, natomiast o godz. 15:01 awizowano przesyłkę. Informacje te niewątpliwie potwierdzają dane zawarte na zwrotnym potwierdzeniu odbioru spornej przesyłki, co dowodzi o spójności zawartych informacji w zakresie doręczenia.

Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił wniesione w dniu 17 grudnia 2019 r. zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.