Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. W. i D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 9/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. W. i D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 24 października 2024 r., nr SKO.4000-625/2024 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 26 lutego 2026 r. III SA/Wa 9/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. W. i D. W. (dalej: "skarżący", "strona") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z 24 października 2024 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.").

2. W uzasadnieniu wskazanego wcześniej postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 27 marca 2025 r. wezwano skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie zostało doręczone skarżącym 16 kwietnia 2025 r. Wpis sądowy od skargi został wpisany do rejestru Opłat Sądowych 25 kwietnia 2025 r., jednak jako data obciążenia/wpłaty wskazana została data 24 kwietnia 2025 r. Zważywszy na to, że wskazaną na potwierdzeniu datą obciążenia/wpłaty wpisu sądowego był 24 kwietnia 2025 r., która to data przypadała jeden dzień po terminie do uiszczenia wpisu sądowego, sąd na podstawie zarządzenia z 24 października 2025 r., wezwał skarżących do wskazania i wykazania stosownymi dowodami daty złożenia dyspozycji wpłaty wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem przyjęcia, że złożenie ww. dyspozycji nastąpiło w dniu 24 kwietnia 2025 r. Skarżący pismem z 14 listopada 2025 r. poinformowali, że płatność została dokonana przez skarżącą w kwietniu 2025 r. i skarżący nie wnoszą zastrzeżeń do ww. zarządzenia. Z uwagi na uiszczenie wpisu po terminie zakreślonym w wezwaniu, sąd był zobligowany do odrzucenia skargi (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

3. Pismem z 25 marca 2026 r. skarżący złożyli zażalenie, w którym wnieśli o uchylenie kwestionowanego orzeczenia oraz o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie przesyłka pocztowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi została doręczona skarżącym 16 kwietnia 2025 r. Słusznie zatem przyjął sąd pierwszej instancji, że termin 7-dniowy na uzupełnienie braku fiskalnego upływał 23 kwietnia 2026 r. Wpis został uiszczony przez stronę 24 kwietnia 2025 r., tj. 1 dzień po terminie. W tej sytuacji sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skarga nie może być rozpoznana, albowiem jej braki nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, co aktualizując przesłanki stosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkowało jej odrzuceniem.

Mając na względnie przytoczone wcześniej regulacje, stwierdzić należy, że postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę stron odpowiadało prawu. Podnoszone natomiast przez skarżących okoliczności związane z m.in. z pracą poczty, mogą zostać wzięte pod uwagę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.