Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 lutego 2026 r. sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Związku Działkowców w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Związku Działkowców do załatwienia wniosku T. S. z dnia 27 sierpnia 2025 r.; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie opisanej w pkt 1 wyroku; 3. stwierdza, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Związku Działkowców w P. na rzecz skarżącego T. S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

T. S. (dalej również jako skarżący) pismem z 15 października 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Związek Działkowców (dalej również Zarząd ROD) w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie Zarządu ROD do dokonania czynności w zakresie udostępniania informacji publicznej zgodnie z wnioskiem i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wg. norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wnioskiem z 27 sierpnia 2025 r., działając w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 – dalej u.d.i.p.), wystąpił o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

. pobierania opłat za miejsce parkingowe przy bramie nr.2,5 i 7 oraz wskazania podstawy prawnej, która upoważnia Zarząd ROD do poboru tych opłat,

. wskazania podstawy prawnej nieotrzymywania na adres domowy działkowca rozliczeń dokonywanych opłat ogrodowych przez działkowców,

. obciążania działkowców z tytułu partycypacji za prowadzenie spraw związanych z reprezentowaniem działkowców skoro nie należy to do opłat ogrodowych, tym bardziej, że obowiązek ten obciąża Zarząd ROD i zobowiązuje go do dokonania tych opłat jako wewnątrz organizacyjnych,

. ustalenia przez Zarząd ROD kwoty [...]zł za m2 działki, co w porównaniu do lat poprzednich jest znacznym wzrostem, bo z kwoty [...]zł. na [...] zł., a w skali całego ogrodu jest to kwota [...]zł. Skarżący wniósł również o rozpisanie kwoty [...]zł. na czynniki pierwsze.

Jak wskazał skarżący, Zarząd ROD mimo terminu określonego w art. 13 ust.1 i 2 u.d.i.p., zobowiązującego do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni, od dnia złożenia wniosku, tego terminu nie dotrzymał. Skarżący zaznaczył, że nie otrzymał wnioskowanej informacji publicznej, jak i pisma, które wskazywałoby powód opóźnienia oraz termin w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji. Skarżący wskazał, że każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej powinien być załatwiany poprzez jej udostępnienie zgodnie z wnioskiem, bądź przez odmowę jej udostępnienia, a więc wydanie decyzji odmownej, jeżeli istnieją ku temu podstawy prawne. Stanowisko organu, które w istocie sprowadza się do odmowy udzielenia informacji publicznej, powinno przybrać procesową formę decyzji administracyjnej. Skarżący wskazał, że w niniejszym postępowaniu Zarząd ROD nie podjął żadnego ze wskazanych wyżej działań, co prowadzi do przyjęcia, że dopuszcza się bezczynności.

Skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie rozważenia wymaga, czy żądana informacja stanowi informację publiczną. W tym zakresie skarżący powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stwierdził, że informacją publiczną są Informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym lub Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone (wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., II SA 181/02).

W odpowiedzi na skargę Związek Działkowców wniósł o oddalenie skargi i uznanie, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, ewentualnie - w zakresie, w jakim żądanie dotyczy informacji publicznych - uznanie, że zostały one udzielone, a brak odpowiedzi w pozostałym zakresie nie stanowi bezczynności, ponieważ nie istniał obowiązek udzielenia odpowiedzi. Dalej wskazano, że PZD w tym organy ROD udzielają informacji publicznej wyłącznie w zakresie wykonywania zadań publicznych. Organy Polskiego Związku Działkowców w tym Zarząd ROD są podmiotami zobowiązanymi tylko w zakresie zadań publicznych, nie zaś pełnego działania organizacyjnego stowarzyszenia.

Odnosząc się szczegółowo do zakresu wniosku, Zarząd ROD wskazał, iż opłaty parkingowe nie są opłatą parkingową sensu stricto, a jedynie opłatą za utrzymanie wyznaczonego miejsca postojowego na terenie ROD (tzn, koszenia trawy, przycinania drzew, równania nawierzchni czy też pozostałych prac), nie są opłatami publicznymi i mają charakter opłat wewnętrznych stowarzyszenia, gdyż dotyczą korzystania z infrastruktury, co nie jest zadaniem publicznym. Ponadto Zarząd ROD wskazał, iż opłaty za utrzymanie miejsc postojowych pobierane są wyłącznie od działkowców ROD, którzy posiadają samochody i korzystają z tego terenu. Opłaty nie uiszczają pozostali działkowcy, którzy nie korzystają z tego terenu, a zatem też nie powinni partycypować w kosztach utrzymania infrastruktury i porządku na tym terenie. W tym miejscu wyjaśniono, że skarżący nie korzysta z żadnego z terenu wskazanego w piśmie i nie uiszcza żadnej opłaty za utrzymanie tych miejsc postojowych przy bramie nr [...].

Odnosząc się do żądania wskazania podstawy doręczenia korespondencji, Zarząd ROD wyjaśnił, że na terenie ROD umiejscowionych jest w sumie 11 tablic informacyjnych, na których umieszczone są wszystkie ogłoszenia w przedmiocie opłat ogrodowych oraz inne ogłoszenia informacyjne. Ponadto wyznaczone są dyżury w budynku administracyjnym. W okresie letnim są to zwykle 3 - 4 dni - również soboty, gdzie działkowcy mogą otrzymać wszelkie informacje co do wysokości swoich opłat. Istnieje również adres mailowy, pod który działkowcy mogą zwrócić się z tym zapytaniem, a także aplikacja e-działka, gdzie działkowcy otrzymują wszystkie informacje umieszczone na tablicach oraz mogą napisać wiadomość. Na tablicach ogłoszeń wskazane są 3 numery telefonów członków Zarządu, pod którymi działkowcy mogą uzyskać wszelkie informacje telefonicznie. W tym stanie rzeczy wysyłka takich informacji indywidualnie do każdego działkowca listem poleconym, przy obecnej liczbie członków 918, narażałoby wszystkich działkowców na bezzasadne ponoszenie bardzo wysokich opłat przesyłki pocztowej. Ponadto Zarząd ROD wskazał, że nie stosuje przepisów k.p.a. i nie ma obowiązku doręczania korespondencji na adres domowy. W ocenie Zarządu ROD nie stanowią również informacji publicznej wyjaśnienia dotyczące kosztów reprezentacji i funkcjonowania organów ROD.

Zarząd ROD wyjaśnił również, że przepisy nie nakładają na ROD obowiązku rozpisywania opłat ogrodowych na poziom analityczny. Zarząd ROD wskazał, że co roku odbywa się zgodnie z przepisami Walne Zebranie Członków PZD. Skarżący ma prawo uczestniczyć czynnie w takim zebraniu. Na każdym Zebraniu przed podjęciem uchwał w sprawie wysokości opłat zwykle prezes zarządu przedstawia sprawozdanie finansowe, zatwierdzone przez Komisję Rewizyjną ROD i przygotowane przez Ośrodek Finansowo-Księgowy w Okręgu w [...] oraz projekt opłat ogrodowych na rok bieżący z uzasadnieniem tych opłat, odpowiadając na wszystkie pytania działkowców. Ponadto przed zebraniem - minimum 7 dni wyznaczone są dwa terminy zapoznania się z dokumentami przedstawianymi na Walnym Zebraniu. Informacja zwykle udzielana jest w pełnym składzie Zarządu (7 osób) w obecności przedstawiciela Komisji Rewizyjnej. Po Walnym Zebraniu wszystkie informacje, w tym finansowe, wywieszone są na głównej tablicy przy budynku administracyjnym. Skarżący miał i ma prawo korzystać ze wszystkich możliwych źródeł informacji, sprawdzeniu podczas wyłożenia dokumentów przed Walnym Zebraniem, zadawaniu pytań w trakcie obrad Walnego Zebrania, a także podczas dyżurów biura - gdzie prócz zwykłej wyjaśniającej rozmowy może uzyskać wydruk z programu księgowego w przedmiocie opłat swojej działki na dany rok. Dalej wskazano, że przez kilka lat z rzędu uczestnictwo skarżącego polegało wyłącznie na zakłócaniu porządku obrad oraz bezzasadnym oskarżaniu członków Zarządu ROD, a przede wszystkim podważaniu uchwał organów wyższych PZD. Ponadto poinformowano, że skarżący na chwilę obecną jest działkowcem pozostającym w zwłoce z zapłatą opłat uchwalonych przez Walne Zebranie Członków i pozostaje w bardzo dużym konflikcie z działkowcami z sąsiednich działek.

W przedmiocie wyjaśnień co do braku odpowiedzi na pismo złożone przez skarżącego w dniu 27 sierpnia 2025 r. poinformowano, że tym dniu złożenia wniosku Prezes Zarządu ROD była obecna na dyżurze wraz z pierwszą wiceprezes. Skarżący przyniósł pismo, którego odbiór potwierdzono. Jednocześnie z uwagi na liczne wrześniowe wyjazdy (służbowe i osobiste) Prezes Zarządu ROD poinformowała, że może udzielić takiej informacji od razu. Skarżący nie wyraził zgody, tłumacząc się brakiem czasu. Dalej wyjaśniono, że wszystkie wcześniejsze wizyty skarżącego w biurze, obarczone były krzykiem wobec osób mających dyżur, co uniemożliwiało jakąkolwiek merytoryczną rozmowę. Podkreślono także, że pozostali członkowie Zarządu są to osoby pracujące na rzecz ROD społecznie. Składając odpowiedź na skargę poinformowano, że odpowiedź na przedmiotowy wniosek została wysłana do skarżącego (kopię pisma z 13 listopada 2025 r. stanowiącego odpowiedź na wniosek załączono).

T. S. w piśmie stanowiącym replikę na doręczoną odpowiedź na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w skardze. Skarżący wskazał, że każdy podmiot jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej, jeśli wykonuje zadania władzy publicznej lub dysponuje majątkiem publicznym. Takim podmiotem w rozumieniu art.4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. będzie również PZD Zarząd ROD, który realizuje cele użyteczności publicznej i gospodaruje na gruntach które uzyskał od Skarbu Państwa lub gminy oraz stowarzyszeń ogrodowych (art. 7 ustawy). Majątek PZD powstaje głównie ze składek członkowskich i opłat ogrodowych ponoszonych przez działkowców. Zarząd prowadzi sprawy i reprezentuje PZD, w tym prowadzi sprawy polegające na realizacji zadań koniecznych do zapewnienia bieżącego funkcjonowania (sprawy zwykłego zarządu), a w szczególności realizuje obowiązki wynikające z obowiązującego prawa (§ 69 i § 72 Statutu), którym to prawem jest też u.d.i.p. Skarżący powołał się również na decyzję Zarządu Miasta [...] z 17 lipca 200 2r nr.[...] przekazującej w użytkowanie na czas nieoznaczony na rzecz Polskiego Związku Działkowców, nieruchomość będącą własnością Miasta [...], położoną w [...] przy ul. [...], o następujących oznaczeniach ewidencyjnych: dz. [...] o pow. 26 4222 m2 KW Obręb : [...], która obejmuje grunty wchodzące w skład ROD [...]. Z uwagi na powyższe nieruchomość w skład której wchodzi ROD im. [...] została oddana w użytkowanie wieczyste nieodpłatnie, a więc Zarząd ROD, nie ma prawa pobierać opłat parkingowych od działkowców, bo jest to kwalifikowane jako nielegalne osiąganie korzyści z majątku Skarbu Państwa. Tereny obejmujące parkingi zlokalizowane przy bramie nr [...] są terenami ROD i nie podlegają żadnym innym regulacjom prawnym oraz nie podlegają żadnym innym opłatom. Ustawa o ROD nie przewiduje możliwości nakładania na działkowców opłat innych niż opłaty ogrodowe (art.33.2 ustawy) oraz z tytułu użytkowania (tzw. czynsz jedynie w określonych sytuacjach). W szczególności nie jest możliwe przerzucanie na działkowców kosztów odpłatnego nabycia prawa do terenu, na którym znajduje się ROD. Terenów należących do Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego nie można nabyć (a miało to miejsce w 2020 r, na terenie naszego ogrodu) - co stanowi próbę wyłudzenia. Podobnie, pobieranie opłat parkingowych w ocenie skarżącego jest działaniem nielegalnym, polegającym na wyłudzeniu pieniędzy. Skarżący odniósł się również do stanowiska Zarządu ROD zawartego w odpowiedzi na skargę dotyczącego jego postępowania przy składaniu wniosku i na zebraniach sprawozdawczych czy braku wysyłania rozliczenia pobieranych opłat ogrodowych na adres działkowca.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) , sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 u.d.i.p., przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem Kodeks nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie ustawy, które mają charakter czynności materialno-technicznych z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05; dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).

Skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 249/10; wyrok WSA w Poznaniu z 27 października 2011 r., sygn. akt II SAB/Po 60/11 – CBOSA).

W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu. Bez znaczenia dla oceny, czy organ postawał w bezczynności mają zatem wyjaśnienia organu dotyczące wyjazdów służbowych i osobistych Prezesa Zarządu ROD w okresie bezpośrednio po złożeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, opisanej w odpowiedzi na skargę postawy wnioskodawcy czy też społecznego wykonywania obowiązków przez członków Zarządu ROD.

W tym miejscu wskazać należy iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 września 2025 r. sygn. akt III OSK 59/25 (CBOSA) wskazał, że "...to adresat wniosku dostępowego powinien ocenić, czy wnioskowana informacja faktycznie taki przymiot posiada i w zależności od kierunku tej weryfikacji udzielić odpowiedzi na wniosek w odpowiedniej formie. Jeżeli wnioskowana informacja stanowi informację publiczną adresat wniosku udostępnia ją w formie czynności materialnotechnicznej, albo wydaje decyzję administracyjną o odmowie jej udostępnienia. Jeżeli natomiast adresat wniosku stwierdza, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej informuje pisemnie o swoim stanowisku wnioskodawcę. Sądowoadministracyjna weryfikacja stanowiska adresata wniosku dostępowego o braku podstaw do przypisania wnioskowanym informacjom przymiotu informacji publicznej następuje w ramach rozpoznania skargi na bezczynność. W ramach tego postępowania sąd administracyjny realizuje swoją ustrojową funkcję, którą jest kontrola zgodność z prawem działalności administracji publicznej." Podkreślić należy również, że skoro ustawodawca określił szczegółowo tryb, formę oraz zasady udostępniania informacji publicznej to tylko w tych ramach może nastąpić skuteczna realizacja tego obowiązku przez zobowiązany podmiot. Trzeba pamiętać, że wskazana regulacja zawarta w u.d.i.p. ma zagwarantować realną i powszechną możliwość kontroli działalności publicznej w zakresie nie tylko wykonywanych przez dane podmioty zadań publicznych ale także dysponowania mieniem publicznym. Zgodnie zatem z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli natomiast informacja publiczna nie mogła być udostępniona w tak ustalonym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie określonych we wniosku, i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź też postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują.

Jak podniósł NSA w wyroku z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt I OSK 1487/18 - "każde ustalenie, czy adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia, musi dokonywać się poprzez ustalenie, czy zawiera się on w zakresie pojęcia władzy publicznej, a w przypadku odpowiedzi negatywnej, czy wykonuje zadania publiczne. Włącznie taka interpretacja art. 4 ust. 1 u.d.i.p. pozostaje w zgodzie z normą konstytucyjną zawartą w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. Tymczasem (...) należy zauważyć, że w zacytowanym wyżej art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. ustawodawca wyodrębnił aż trzy grupy podmiotów zobowiązanych. Są to: 1) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne, 2) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które dysponują majątkiem publicznym, 3) osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Spełnienie choćby jednej z wymienionych w tym przepisie przesłanek pozwala przyjąć, że dany podmiot jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt I OSK 3288/15). Istota art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. sprowadza się do objęcia obowiązkiem udostępnienia informacji publicznej również podmiotów prywatnych realizujących zadania publiczne, lub dysponujących majątkiem publicznym. W świetle art. 4 ust. 2 pkt 5 u.d.i.p. organ jest podmiotem którego dotyczą przepisy tej ustawy.

Zgodnie z orzecznictwem Polski Związek Działkowców jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., ale tylko w takim zakresie w jakim dysponuje środkami publicznymi, a więc wyłącznie w zakresie rozliczenia dofinansowania dotacji lub wykonywania zadań zleconych z udziałem środków publicznych (por. wyroki NSA sygn. akt I OSK 1455/13, I OSK 2564/16, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 lipca 2019 r., sygn. akt II SAB/Go 124/19). Sąd podziela wypracowany w orzecznictwie pogląd, że od wskazanych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotów nie można żądać innych informacji, niż z zakresu wykonywania zadań publicznych czy gospodarowania mieniem publicznym. Byłoby to bowiem nadmierną ingerencją w sferę informacyjną tych podmiotów, wykraczającą ponad standard konstytucyjny (por. wyroki NSA: z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1974/14; z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OSK 415/16). Tym samym należy przyjąć, że nie każda informacja będąca w dyspozycji PZD, bądź odnosząca się do jego funkcjonowania jest informacją publiczną podlegającą udostępnieniu przez ten PZD w trybie u.d.i.p., lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2245/15 i powołane w nim orzecznictwo). Wskazać należy również, że w orzecznictwie za nieprawidłowe uznawane jest założenie, że skoro wszystkie pytania zawarte we wniosku o udostępnienie informacji publicznej odnoszą się do materii majątku pytanego podmiotu, to stanowią informację publiczną. Jak wynika bowiem ze Statutu PZD majątek PZD stanowią nieruchomości, ruchomości, środki pieniężne oraz inne prawa majątkowe. Majątek PZD powstaje ze składek członkowskich, opłat ogrodowych, dotacji, darowizn, spadków, zapisów, dochodów z własnej działalności, dochodów z majątku PZD oraz z ofiarności publicznej (§ 151 Statutu). Nie jest zatem tak, że PZD dysponuje jedynie majątkiem publicznym (zob. wyrok NSA z 22 marca 2019 r. sygn. akt I OSK 1098/17 – CBOSA).

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że zakres wniosku odnoszący się do pobieranych opłat za miejsca parkingowe przy bramie nr [...], braku otrzymywania rozliczeń dokonywanych opłat ogrodowych przez działkowców na adres domowy działkowca, obciążania działkowców kosztami partycypacji w reprezentowaniu działkowców i szczegółowego rozpisania pobieranej stawki opłaty ogrodowej, jako mające charakter wewnętrzny odnoszący się do reprezentowania członków ROD, korzystania z infrastruktury ogrodowej i bezpośrednio odnoszącej się do ustalania opłaty ogrodowej, uznać należy za informacje nie stanowiące informacji publicznej. Trzeba w tym miejscu również zauważyć, że przepisy u.d.i.p. są przepisami szczególnymi w stosunku do innych ustaw (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 1455/13 (CBOSA) wskazał, że w tym znaczeniu możliwość skorzystania z innej drogi ma pierwszeństwo.

W tym miejscu wskazać należy że zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2013,r. o rodzinnych ogrodach działkowych (j.t. Dz.U. z 2021,r. poz. 1073 – dalej u.r.o.d.) działkowiec jest obowiązany uczestniczyć w pokrywaniu kosztów funkcjonowania ROD w częściach przypadających na jego działkę, przez uiszczanie opłat ogrodowych. Zasady ustalania i uiszczania opłat ogrodowych określa statut stowarzyszenia ogrodowego. Raz w roku, nie później niż do dnia 1 lipca, stowarzyszenie ogrodowe przedstawia działkowcom informację finansową dotyczącą prowadzenia ROD za poprzedni rok (art. 33 ust. 3 u.r.o.d.). Informacja, o której mowa w ust. 3, zawiera wpływy i wydatki prowadzonego ROD w podziale na źródła pochodzenia i wydatkowane cele, a także zestawienie środków wpłacanych przez działkowców w podziale na pozycje określone w ust. 2. Informacja jest udostępniana w sposób umożliwiający każdemu działkowcowi zapoznanie się z nią (art. 33 ust. 3 u.r.o.d.). Z kolei w myśl art. 34 ust. 1 u.r.o.d. o zmianie wysokości opłat ogrodowych stowarzyszenie ogrodowe jest obowiązane zawiadomić działkowców, w sposób określony w statucie, co najmniej 14 dni przed upływem terminu do wnoszenia opłat ogrodowych, nie później jednak niż do końca miesiąca poprzedzającego ten termin. Natomiast w terminie 2 miesięcy od dnia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, działkowiec może zakwestionować podwyżkę opłat ogrodowych, wytaczając powództwo o ustalenie, że podwyżka jest niezasadna albo jest zasadna, lecz w innej wysokości (art. 34 ust. 2 u.r.o.d.). Z powyższego wynika, że dostęp do informacji finansowej dotyczącej prowadzenia ROD został skarżącemu zapewniony w trybie u.r.o.d. Powyższe oznacza że przepisy u.d.i.p. nie mają w niniejszej sprawie zastosowania. Powyższe oznacza, że zasadnym jest stanowisko organu, iż przepisy u.d.i.p. nie mają w sprawie zastosowania.

Tym niemniej stwierdzić należy, że jak wskazano wyżej, skierowanie do organu wniosku w trybie u.d.i.p. obligowało organ do udzielenia skarżącemu odpowiedzi, iż do informacji objętych wnioskiem z 27 sierpnia 2025 r. nie stosuje się przepisów u.d.i.p. Powyższej odpowiedzi należało udzielić skarżącemu w terminie o jakim mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Mając powyższe na uwadze, Sądu stwierdził, źe Zarząd ROD dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 27 sierpnia 2025 r. Jednakże z uwagi na fakt, że organ pismem z 13 listopada 2025 r. tj. po wpłynięciu do niego skargi z dnia 15 października 2025 r., udzielił wyjaśnień że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej, czym wypełnił obowiązki wynikające z u.d.i.p., na mocy art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 27 sierpnia 2025 r. (pkt 1 sentencji wyroku).

Jednocześnie, stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że organ dopuścił się zarzucanej bezczynności (pkt 2 sentencji wyroku). Z kolei, oceniając charakter zaistniałej bezczynności, jak tego wymaga art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd stwierdził, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 sentencji wyroku). W tej mierze uwzględnić należało fakt, że organ nie pozostawił wniosku skarżącego bez odpowiedzi i ostatecznie w ciągu 29 dni od złożenia skargi na bezczynność, do wniosku się ustosunkował. W tym miejscu, odnosząc się do wątpliwości skarżącego wskazujących na różnice treści skierowanego do niego pisma z 13 listopada 2025 r. i treści odpowiedzi na skargę z dnia 14 listopada 2025 r., wskazać należy, że pozostają one bez wpływu na orzeczenia. Powyższe pisma co istoty pozostają bowiem zgodne, przy czym pismo z 13 listopada 2025 r. jest odpowiedzią na wniosek skarżącego, zaś pismo z dnia 14 listopada 2025 r. – ustosunkowaniem się do jego skargi.

O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt 4 sentencji wyroku). Do kosztów tych zaliczono uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł.