Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 października 2020 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z urzędu skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika pismem z 12 czerwca 2020 r. wniosła skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Uiszczono również wpis od skargi w kwocie [...]zł. W zaskarżonej decyzji pouczono stronę o prawie zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy jak i o prawie do wniesienia skargi do WSA w Poznaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga jako przedwczesna podlega odrzuceniu.

Stosownie do postanowień art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W świetle art. 52 § 2 powołanego aktu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul.

W realiach niniejszej sprawy wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia na gruncie postępowania podatkowego. Wniesiona skarga dotyczy bowiem decyzji wydanej w pierwszej instancji, a więc decyzji nieostatecznej od której to stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 221 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm. – dalej w skrócie: "O.p."), w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. W doktrynie wskazuje się, że decyzja wydana w pierwszej instancji przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze to rozstrzygnięcie, które zapadło w związku ze wznowieniem postępowania (art. 244 O.p.) lub uruchomieniem trybu stwierdzenia nieważności (art. 248 O.p.) [tak: J. Brolik, R. Dowgier, L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Sławomir, W. Stachurski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX 2013, dokument LEX nr 145316]. Wszczęcie postępowania o wznowienie postępowania rozpoczyna nowe postępowanie administracyjne (podatkowe) w stosunku do postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Decyzje wydane w sprawach o wznowienie postępowania zapadają w nowej w znaczeniu procesowym sprawie administracyjnej (podatkowej) [tak: postanowienie NSA z 01 lutego 2011 r., I GZ 22/11, por. również uchwała SN z 15 grudnia 1984 r., III AZP 8/83].

Skoro zatem od będącej przedmiotem skargi decyzji przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania, to wniesienie skargi należało poprzedzić wyczerpaniem trybu odwoławczego. Tymczasem skarżąca nie wywiązała się z powyższego obowiązku. Wpływu na powyższe nie wywiera fakt, że w zaskarżonej decyzji nieprawidłowo pouczono ją o prawie wystąpienia z nieznanym procedurze podatkowej wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy jak i o prawie do wniesienia skargi do WSA w Poznaniu. Błędne pouczenie nie może bowiem wbrew przepisom p.p.s.a. kreować prawa do skutecznego zainicjowania kontroli sądowoadministracyjnej.

Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę: jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wskazuje się w doktrynie niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia [tak: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., LEX 2013, dokument LEX nr 148336].

W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie I. sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II. sentencji zostało dokonane w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.