Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2017r. w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. A. P.

W dniu 14 czerwca 2017r. B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie.

Pismem z dnia 14 lipca 2017r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania, wyjaśniając iż uwzględniło skargę w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", w ramach autokontroli. Organ wskazał, że decyzją z dnia [...]r. nr [...] uwzględnił skargę B. J. w całości i uchylił w całości własną zaskarżoną decyzję z dnia [...]r. nr [...], zaś decyzją z dnia [...]r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji wydaną w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż śmierć strony oraz cofnięcie skargi. Sąd umarzając postępowanie stwierdza, że po wniesieniu skargi w toku prowadzonego postępowania, zaistniała przeszkoda do merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje bezprzedmiotowe, jeżeli w toku postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia te muszą mieć charakter trwały, unicestwiając dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie. Jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania jest sytuacja, gdy w trakcie postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (vide postanowienia WSA: w Opolu z dnia 14 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II SA/Op 62/14, w Bydgoszczy z dnia 18 czerwca 2013r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 102/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skorzystanie przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. oznacza, że w sprawie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia i zasadne jest podjęcie rozstrzygnięcia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W stanie faktycznym sprawy bezspornie kwestionowana w skardze decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Potwierdza to znajdująca się w aktach sprawy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] uwzględniająca skargę w całości i uchylająca zaskarżoną decyzję. Jednocześnie należy zauważyć, że decyzją z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło w całości decyzję organu I instancji wydaną w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji Sąd uznał, że wniosek organu o umorzenie postępowania zasługuje na uwzględnienie, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.

Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

A. P.