Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.N. na czynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] października 2019 r. M.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na czynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o: 1) odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, 2) odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie, 3) a z ostrożności procesowej wniósł o jej oddalenie.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Go 772/19 Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym zarówno w dacie podejmowania zaskarżonej czynności, jak i w dacie wnoszenia skargi, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.

Skarżący zaskarżył czynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej. Skarżący dowiedział się o niej w dniu 11 marca 2019 r. (wtedy też zostało mu doręczone ww. pismo). Od tego czasu miał zatem 30 dni na wniesienie skargi do sądu. Tymczasem w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nastąpiło to dopiero pismem z dnia [...] października 2019 r., a zatem dużo po upływie terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.