Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. A. i A. A. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 825/18 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi B. A. i A. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 825/18 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał pełnomocnika B. A. i A. A. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 6649 zł od wniesionej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") i § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: "rozporządzenie").

Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli skarżący, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucili naruszenie: art. 216 P.p.s.a. poprzez mylne przyjęcie, że w sprawie wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 664 873 zł, podczas gdy kwestionowana jest jedynie kwota 101 127 zł, która to została wskazana jako wartość przedmiotu zaskarżenia; § 1 pkt 4 rozporządzenia poprzez ustalenie wysokości wpisu sądowego od skargi na kwotę 6694 zł podczas gdy wpis sądowy od skargi w sprawie winien wynosić 2000 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Pismami wszczynającymi postępowanie w sprawie są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie zaś z art. 231 P.p.s.a., wpis stosunkowy od pism wszczynających postępowanie pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, stanowiące według art. 216 P.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały.

W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast wysokość wpisu sądowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest określona przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie ustalenia na ich rzecz odszkodowania w łącznej wysokości 664 873 zł za nieruchomość przejętą z mocy prawa na rzecz Miasta K. Wydając zaskarżone zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu Przewodniczący Wydziału II WSA w Krakowie prawidłowo przyjął, że sprawa ta podlega wpisowi stosunkowemu. Błędnie określił jednak wysokość wymaganego wpisu na kwotę 6649 zł. Jak można bowiem wywieść z treści zaskarżonego zarządzenia, Sąd I instancji, stosownie do § 1 pkt 4 powołanego wyżej rozporządzenia, obliczył kwotę wpisu, podstawiając jako wartość przedmiotu sporu kwotę odszkodowania przyznaną skarżącym przez organ administracji, tj. 664 873 zł, a następnie mnożąc tę wartość przez 1% i na końcu sprawdzając, czy otrzymana kwota jest nie mniejsza niż 2 000 zł i nie większa niż 100 000 zł.

Podkreślić należy, że w odrębnej sprawie o odszkodowanie za przejętą nieruchomość, wartością przedmiotu zaskarżenia, o jakiej mowa w art. 216-218 i art. 231 P.p.s.a., jest różnica między wysokością odszkodowania ustaloną z zaskarżonej decyzji, a wysokością odszkodowania, jakiej domaga się strona skarżąca. Różnicę tę skarżący obowiązany jest podać stosowanie do art. 215 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 22 lipca 2010 r., I OZ 543/10). Naczelny Sąd Administracyjny w pełni popiera również pogląd wyrażony w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 28 stycznia 2008 r., I FPS 7/07, że w świetle art. 231 w związku z art. 215 i 216 P.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Powyższą kwestię poruszono też w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 3 października 2016 r., I OPS 1/16, w której wyjaśniono, że wartość przedmiotu zaskarżenia to wartość tego, co w ramach przedmiotu zaskarżonej decyzji jest w skardze kwestionowane wprost lub wynika z treści skargi i jej uzasadnienia albo co wynika z istoty, charakteru i okoliczności sprawy.

Przenosząc powyższe sprawy na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że w skardze do Sądu I instancji skarżący wprost określili wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 101 127 zł. Przewodniczący Wydziału nie miał więc podstaw do przyjęcia, że wartością przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie jest kwota stanowiąca wysokość odszkodowania ustalonego na mocy zaskarżonej decyzji. W konsekwencji błędnie ustalił wysokość wpisu od przedmiotowej skargi.

W tym stanie rzeczy należało uwzględnić zażalenie i uchylić zaskarżone zarządzenie na podstawie art. 185 § 1 w zw. art. 197 § 1 i § 2 i art. 198 P.p.s.a.