Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Go 636/16 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienie odpowiedzialności za zobowiązania z tytułu dotacji postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim zarządzeniem z 25 lipca 2016 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), wezwał skarżącą T. P. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązania powstałe w związku z udzieleniem dotacji. Wpis został określony stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r.).

T. P. wniosła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego, zarzucając naruszenie § 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., poprzez określenie wpisu sądowego od skargi w błędnej wysokości. Według skarżącej wpis od skargi powinien zostać ustalony na podstawie § 2 pkt 6 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. tj. w wysokości 200 zł. Podniosła, że zaskarżyła decyzję organu odwoławczego uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Sprawa, w której została wniesiona skarga nie jest sprawą z zakresu zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi wniesionej przez T. P. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności solidarnie z A. S. "V." z siedzibą we W. na W. P. i T. P. za zobowiązania A. S. "V." powstałe w związku z udzieleniem dotacji.

Sąd pierwszej instancji ustalił wpis od tej skargi na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., który stanowi, że w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych, wpis stały wynosi 500 zł.

W związku z tym należało rozważyć, czy skarga została wniesiona w sprawie z zakresu zobowiązań podatkowych.

W myśl art. 60 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm., dalej: ustawa o finansach publicznych), środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są między innymi dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego z tytułu kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w tej ustawie. Stosownie do art. 67 ustawy o finansach publicznych, do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych ustawą o finansach publicznych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej: O.p.). Odpowiednie stosowanie do niepodatkowych należności budżetowych przepisów o zobowiązaniach podatkowych nie oznacza, że należności te są zobowiązaniami podatkowymi.

Zgodnie z art. 5 O.p., zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach (art. 4 O.p.).

Pojęcie ustaw podatkowych zostało wyjaśnione w art. 3 pkt 1 O.p. W myśl powołanego przepisu są to ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Zaskarżona decyzja została wydana w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązanie A. S. "V." we W., wynikające z decyzji Marszałka Województwa L. z [...] lutego 2014 r. nr [...], określającej kwotę dotacji wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, podlegającą zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych. Podstawę materialnoprawną wspomnianej decyzji stanowił art. 252 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 6 pkt. 1 ustawy o finansach publicznych.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ustawa o finansach publicznych nie jest ustawą podatkową w rozumieniu art. 3 pkt 1 O.p. Zakres przedmiotowy ustawy o finansach publicznych został określony w art. 1. Z powołanego przepisu wynika, że ustawa o finansach publicznych zawiera przepisy prawa materialnego, ustanawiające prawa i obowiązki w zakresie gromadzenia i wydatkowania środków publicznych, przepisy o charakterze proceduralnym, regulujące zasady postępowania podmiotów czynnych i biernych prawa finansowego oraz normy ustrojowo-prawne dotyczące organizacji podmiotów administrujących finansami publicznymi. Ustawa o finansach publicznych, chociaż reguluje kwestie związane z niepodatkowymi należnościami budżetowymi, to nie zawiera ona przepisów charakterystycznych dla ustaw podatkowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 O.p. W konsekwencji należało uznać, że wynikający z art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych obowiązek zwrotu, do budżetu jednostki samorządu terytorialnego, dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem nie jest zobowiązaniem podatkowym w rozumieniu art. 5 O.p.

W tym miejscu należy zauważyć, że art. 3 pkt 3 lit. c) O.p., zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o podatkach rozumie się przez to również opłaty i niepodatkowe należności budżetowe stanowi, stworzony na użytek tej ustawy, skrót terminologiczny, który nie jest konkurencyjny wobec definicji podatku zawartej w art. 6 O.p. Zastosowanie skrótu terminologicznego oznacza, że jeśli w Ordynacji podatkowej określona norma dotyczy podatku, to należy ją stosować także do innych danin tj. opłat i niepodatkowych należności budżetowych.

W przypadku niepodatkowych należności budżetowych, jak już wspomniano, odpowiednie zastosowanie będą miały przepisy działu III Ordynacji podatkowej (art. 67 ustawy o finansach publicznych).

Marszałek Województwa L. określając w decyzji z [...] lutego 2014 r. kwotę dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem podlegającą zwrotowi nie stosował przepisów działu III Ordynacji podatkowej, gdyż kwestia zwrotu dotacji została wyczerpująco uregulowana w ustawie o finansach publicznych. Wspomniana ustawa nie zawiera jednak unormowań odnoszących się do przenoszenia odpowiedzialności za zobowiązania wynikające z tego rodzaju decyzji, stąd na podstawie art. 67 ustawy o finansach publicznych należało zastosować odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej normujące odpowiedzialność podatkową osób trzecich. Podkreślenia wymaga, że sprawa w której organ rozstrzyga o odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania związane z udzieleniem dotacji (określone na podstawie przepisów ustawy o finansach publicznych) i stosuje przepisy Ordynacji podatkowej o zobowiązaniach podatkowych, nie staje się przez to sprawą z zakresu zobowiązań podatkowych.

Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie nie podziela stanowiska przyjętego w postanowieniu z 27 października 2016 r. w sprawie sygn. akt II GZ 1098/16.

W świetle dotychczasowych ustaleń stwierdzić należy, że brak było podstaw do określenia wpisu od skargi wniesionej przez T. P. na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia z dnia [...] grudnia 2003 r.

Wpis od skargi należało ustalić na podstawie § 2 ust. 6 tego rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach skarg niewymienionych w § 2 ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze, że skarżąca uiściła wpis w wymaganej wysokości i w związku z tym nie zachodziła potrzeba ponownego wydania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, ograniczył się do uchylenia zaskarżonego zarządzenia na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.