Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Wojewody [...] postanawia: skargę odrzucić

W dniu 10 stycznia 2006 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) J.L. wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...].

W skardze zarzucono brak uchylenia przez Wojewodę uchwały Rady Miejskiej w T. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Zdaniem skarżącego uchwała Rady Miejskiej w T. Nr [...] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków rozwoju Miasta T. została podjęta z wielokrotnym naruszeniem ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uchwała ta jest nieważna i jej nieważność powinien stwierdzić Wojewoda. Uznanie skargi na bezczynność za uzasadnioną winno spowodować uchylenie uchwały Rady Miejskiej w T. Nr [...]. Do skargi dołączono pismo skierowane do Wojewody, datowane na dzień 8 stycznia 2006 r., dotyczące złamania prawa w trakcie przebiegu sesji Rady Miejskiej w T. przy podejmowaniu uchwał Nr [...] i [...].

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł ojej odrzucenie. Zdaniem organu, którego dotyczy skarga na bezczynność, zakres kontroli sądów administracyjnych wynika z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie określa dopuszczalność skarg na bezczynność tylko na akty i czynności objęte art. 3 § 2 pkt 1-4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ewentualny brak podjęcia przez wojewodę jako organ nadzoru nad samorządem gminnym czynności nadzorczych nie mieści się w tym katalogu. Zarzucana w skardze bezczynność nie ma uzasadnienia, ponieważ Wojewoda badał uchwałę Rady Miejskiej w T. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. w trybie postępowania nadzorczego i nie stwierdził, aby naruszała ona prawo. Również inne ustawy, w tym ustawa o samorządzie gminnym nie przewiduje kompetencji dla sądu administracyjnego do skutecznego składania skarg na bezczynność wojewody w zakresie postępowania nadzorczego nad uchwałami organów gminy. Jedynie art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym dopuszcza możliwość składania skarg na bezczynność, ale dotyczy to bezczynności organów gminy, a nie wojewody.

Do odpowiedzi na skargę dołączono pełnomocnictwo dla pełnomocnika Wojewody do występowania przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W niniejszej sprawie skarżący zarzucił bezczynność Wojewodzie w zakresie braku podjęcia czynności w postępowaniu nadzorczym obejmującym uchwałę Rady Miejskiej w T. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków rozwoju Miasta T.

Skarga ta jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej daje w skrócie P.p.s.a., zakres kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach, w których organy te zobowiązane były do podjęcia następujących czynności:

1) decyzji administracyjnej;

2) postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Tak wyznaczony zakres kognicji sądu administracyjnego nie pozwala na przyjęcie, że żądanie skarżącego objęte jest jednym z wyżej wymienionych przypadków określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a.

W istocie skarżący domaga się uznania za bezczynność czynności podjętych przez Wojewodę w postępowaniu nadzorczym obejmującym badanie zgodności z prawem uchwały Rady Miejskiej w T. z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...].

Postępowanie nadzorcze prowadzone przez wojewodę, którego przedmiotem jest nadzór nad uchwałami rad gmin, regulowane jest odrębnie w art. 90-93 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity z 2001 r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W tym postępowaniu nadzorczym ustawa o samorządzie gminnym w ogóle nie przewiduje możliwości uczestniczenia innych podmiotów poza organem danej gminy, którego uchwała lub zarządzenie są przedmiotem nadzoru oraz właściwym wojewodą.

Z akt sprawy wynika ponadto, że w stosunku do uchwały Rady Miejskiej w T. z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] postępowanie nadzorcze było prowadzone. W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo z dnia 16 stycznia 20004 r. kierowane przez Wojewodę do Rady Miejskiej w T. informujące o zgodności z prawem tak podjętej uchwały. W przypadku gdy organ nadzoru (właściwy wojewoda lub regionalna izba obrachunkowa w sprawach finansowych) nie stwierdzą naruszenia prawa w zakresie nadzorowanej uchwały - wówczas postępowanie nadzorcze kończy się bez wydawania jakiegokolwiek aktu administracyjnego. Dopuszczalnym jest jedynie poinformowanie danego organu gminy o zgodności z prawem przedstawionej do nadzoru uchwały.

Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając na uwadze ten artykuł, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, iż w tej sprawie nie można zarzucić bezczynności Wojewodzie również na podstawie art. 45 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (tekst jednolity z 2001 r. Dz. U. Nr 80, poz. 872 z późn. zm.). Zgodnie z art. 45 ustawy o administracji rządowej w województwie skarga jest dopuszczalna w przypadku, gdy wojewoda nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne naruszają prawa osób trzecich. Powołany przepis dotyczy skonkretyzowanych czynności, które ma obowiązek podjąć wojewoda i obowiązek ich podjęcia wynika z przepisów prawa. Ponadto warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność wojewody w zakresie braku podjęcia nakazanych prawem czynności jest wykazanie przez skarżącego zachowania bezpośredniego związku między niewykonaniem przez wojewodę czynności nakazanej prawem a naruszeniem interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę. Takiego związku z tej sprawie nie ma.

Rekapitulując należy stwierdzić, że ewentualne nakazanie wojewodzie wykonania jakichkolwiek czynności stanowiących część postępowania nadzorczego nie mieści się w przepisach regulujących właściwość rzeczową sądów administracyjnych (tak również NSA w wyroku z dnia 20.07.2004 r., sygn. akt OSK 629/04, opub. w LEX nr 158865).

Wprawdzie osoba nie uczestnicząca w postępowaniu nadzorczym ma możliwość złożenia skargi na daną uchwałę organu gminy w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, jednakże takie postępowanie nie jest przedmiotem niniejszej sprawy.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność organu administracji w przypadku, gdy nie dotyczy ona zakresu objętego art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. ani zakres ten nie wynika z przepisów ustaw szczególnych stosownie do art.

3 § 3 P.p.s.a.

Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § l pkt 1-5 P.p.s.a.

W związku z powyższym należało w drodze postanowienia, stosownie do treści art. 58 § 3 P.p.s.a. orzec jak w sentencji.