Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Anna Komorowska - Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 3 października 2024 r. nr 1601-IEW.720.43.2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący S. L. pismem z 12 listopada 2024 r. wniósł do tut. Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 3 października 2024 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

Zarządzeniem z 16 grudnia 2024 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - /dalej zwane ppsa/, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi zostało wysłane, za pośrednictwem poczty, na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Ponieważ adresata nie zastano, przesyłka została 23 grudnia 2024 r. awizowana a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata (o czym świadczy adnotacja doręczyciela na druku potwierdzenia odbioru). Przesyłkę powtórnie awizowano 31 grudnia 2024 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. Nie uiszczono również należnego od skargi wpisu w zakreślonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 220 ppsa Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W przypadku wniesienia pisma bez uiszczenia od niego opłaty, Sąd wzywa wnoszącego, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

W rozpatrywanej sprawie skarżący, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres (w dniach 23 i 31 grudnia 2024 r.), nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu należnego od skargi.

Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło 7 stycznia 2025 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 ppsa. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ppsa (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Ponieważ w niniejszej sprawie termin ten przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy (6 stycznia 2025 r. tj. święto trzech króli), za datę doręczenia skarżącemu przesyłki przyjąć należało dzień następny, tj. 7 stycznia 2025 r.

Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło 7 stycznia 2025 r., wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu upłynął 14 stycznia 2025 r.

Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 ppsa powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie.

Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.