Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia del. WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lutego 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 959/18 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Łodzi z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od A. Sp. z o.o. w Łodzi na Dyrektora Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Łodzi 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 959/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Łodzi z dnia [...] września 2018 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Dyrektor Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Łodzi podstawie art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1938 ze zm.), zwanej dalej u.ś.o.z., ogłosił postępowanie konkursowe w rodzaju: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze, w zakresie: świadczenia w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym/opiekuńczo-leczniczym na obszarze: powiat s., powiat b., miasto S., miasto Ł. o kodzie postępowania [...] na okres od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2021 r. W ogłoszeniu wskazano wartość zamówienia nie większą niż 4 016 868,00 zł i maksymalną liczbę umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania, tj. 4.

W postępowaniu złożono 5 ofert.

[...] kwietnia 2017 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania. Informacja o rozstrzygnięciu postępowania została opublikowana na tablicach ogłoszeń oraz stronie internetowej organu administracji.

[...] kwietnia 2017 r. do organu administracji wpłynęło odwołanie A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł.

Decyzją z [...] maja 2017 r. Dyrektor Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Łodzi oddalił odwołanie skarżącej spółki w całości.

[...] czerwca 2017 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Decyzją z [...] czerwca 2018 r. Dyrektor Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Łodzi utrzymał w mocy decyzję własną z 26 maja 2017 r.

Od powyższej decyzji skarżąca spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Wyrokiem z 29 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 789/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję z [...] czerwca 2018 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją z [...] maja 2017 r.

Decyzją z [...] czerwca 2018 r. Dyrektor Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Łodzi oddalił odwołanie w całości.

Skarżąca spółka złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.

Zaskarżoną decyzją z [...] września 2018 r. Dyrektor Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Łodzi na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. w związku z art. 142 ust. 5 pkt 1 oraz art. 154 ust. 1, 2, 3 u.ś.o.z., utrzymał w mocy decyzję własną z [...] czerwca 2018 r. o oddaleniu w całości odwołania A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łodzi od rozstrzygnięcia postępowania nr [...] w rodzaju: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze, w zakresie: świadczenia w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym/opiekuńczo-leczniczym na obszarze: powiat s., powiat b.i, miasto S., miasto Ł.

W uzasadnieniu wskazał między innymi, że w czasie weryfikacji skarżącej spółki zespół kontrolujący stwierdził, m.in. brak paszportów dla zasobów: EKG o unikalnym wyróżniku zasobu 9; inhalatory o unikalnych wyróżnikach zasobu: 15, 16, 17; koncentratory tlenu o unikalnych wyróżnikach zasobu: 19, 20; łóżka szpitalne w liczbie 20 o unikalnych wyróżnikach zasobu 25. Sprzęt: pulsoksymetry o unikalnych wyróżnikach zasobu: 27, 28; ssaki o unikalnych wyróżnikach zasobu: 31, 32, 33; wózki inwalidzkie o unikalnych wyróżnikach zasobu: 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48 nie posiadał w kartach gwarancyjnych wskazanych numerów seryjnych. Koncentrator tlenu o wyróżniku 22 posiadał dwa paszporty. Pomieszczenie sanitarne, dla którego oferent udzielił twierdzącej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1.3.1.1 "Co najmniej jedno pomieszczenie sanitarne przystosowane dla osób niepełnosprawnych – w miejscu" nie posiadało odpowiednich poręczy przystosowanych do wózka najazdowego. Podczas oględzin oferent przedłożył promesy zatrudnienia personelu wskazanego w formularzu ofertowym, datowane na [...] marca 2017 r. [...] kwietnia 2017 r. Komisja konkursowa odrzuciła ofertę skarżącej spółki.

[...] kwietnia 2017 r. skarżąca spółka złożyła protest na czynność Komisji konkursowej polegającą na odrzuceniu oferty. W proteście wskazano, że Komisja bezpodstawnie zakwestionowała brak posiadania przez skarżącą paszportów technicznych w zakresie posiadanej aparatury medycznej, wskazała na brak spełnienia wymogów w zakresie pomieszczenia sanitarnego zgłoszonego jako pomieszczenie dla niepełnosprawnych pomimo jego przystosowania do potrzeb osób niepełnosprawnych, zakwestionowała przedstawione przez oferenta promesy zatrudnienia z [...] marca 2017 r..

[...] kwietnia 2017 r. Komisja konkursowa postanowiła oddalić protest.

Do dalszego postępowania przyjęto 4 oferty złożone przez: B., C., D. Wybrane oferty wyczerpały wartość zamówienia określoną w ogłoszeniu o postępowaniu konkursowym.

W ocenie organu administracji, nie doszło w jakikolwiek sposób do naruszenia zasad postępowania, które mogłyby spowodować uszczerbek w interesie prawnym oferenta. Postępowanie było prowadzone prawidłowo. Skarżąca dopiero na etapie protestu przedłożyła dokumenty, które potwierdzają, że posiadała zadeklarowaną aparaturę i sprzęt medyczny, a zatem podczas weryfikacji takich dokumentów nie okazała. Dopuszczenie przez Komisję konkursową możliwości przedłożenia przez skarżącego dokumentów po przeprowadzonych oględzinach skutkowałoby nierównym traktowaniem, w odniesieniu do oferenta, który podczas oględzin posiadał wymagane dokumenty techniczne dla sprzętu wykazanego w ofercie i naruszałoby art. 134 u.ś.o.z. Ponadto, zdaniem organu, oferta skarżące spółki nie spełniała również innych warunków określonych w zarządzeniu nr 12/2015/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 lutego 2015 r., zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z. Ponadto, przyjmując hipotetyczną sytuację, że oferta skarżącej spółki nie zostałaby odrzucona na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z., to w rankingu końcowym uzyskałaby 54,00 pkt i zajęłaby 5 pozycję. Oferent znajdujący się na 4 pozycji w rankingu końcowym uzyskał 57,500 pkt. Nawet gdyby oferta skarżącej spółki nie została odrzucona to i tak nie zostałaby wybrana do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, gdyż w ogłoszeniu o konkursie ofert wskazano maksymalną liczbę umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania, tj. 4.

WSA w Łodzi oddalił skargę spółki na powyższą decyzję.

Sąd I instancji przypomniał, że sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, który wyrokiem z dnia 29 listopada 2017 r. w sprawie o III SA/Łd 789/17 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z 26 maja 2017 r. Zgodnie zaś z treścią art.153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Następnie WSA wskazał, że z zebranego materiału dowodowego wynika, że odrzucenie oferty strony skarżącej nastąpiło wskutek niespełnienia przez nią wymaganych warunków określonych w przepisach prawa, przy czym przyczyny odrzucenia były następujące:

1) nieprzedłożenie dokumentów dotyczących wybranego sprzętu potwierdzających, że strona dysponuje aparaturą i sprzętem posiadającym stosowne certyfikaty, atesty oraz dokumenty stwierdzające dokonanie przeglądów przez uprawnione podmioty;

2) nieposiadanie co najmniej jednego pomieszczenia sanitarnego przystosowanego dla potrzeb osób niepełnosprawnych;

3) niespełnienienie wymagań personelu oraz niedołączenie oświadczeń o gotowości personelu udzielania świadczeń w terminie do składania ofert.

Odnosząc się do punktu pierwszego Sąd I instancji wskazał, że kwestię tę przesądził już WSA w Łodzi w wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17. Przede wszystkim zaś podkreślił, że wszelkie wymagana dokumentacja techniczna dotycząca sprzętu medycznego została dołączona do protestu z dnia 11 kwietnia 2017 r.

W wymienionym wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17 WSA podkreślił, że strona skarżąca jest nowym podmiotem, po raz pierwszym uczestniczącym w konkursie na zawarcie umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W ocenie WSA, nawet jeżeli dokumentacja dotycząca sprzętu medycznego nie została przedłożona w czasie oględzin w dniu 30 marca 2017 r., to osoby przeprowadzające weryfikację oferty winny zażądać brakujących dokumentów. Obowiązek przedłożenia wszystkich wymaganych dokumentów spoczywa nie tylko na oferencie, ale także na zespole kontrolującym, który winien zażądać ich złożenia. W przekonaniu WSA komisja konkursowa dokonując weryfikacji oferenta wykonywała swoje czynności z nienależytą starannością, gdyż dokumenty załączone do protestu znajdowały się w A. w dacie kontroli, a obowiązkiem komisji było zweryfikowanie wszystkich dokumentów.

Sąd w obecnym składzie podzielił ocenę prawną wyrażoną w wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17. Jeszcze raz podkreślił, że wszystkie wymagane dokumenty dotyczące potrzebnego sprzętu medycznego zostały dołączone do protestu z [...] kwietnia 2017r., a więc nie było podstaw do przyjęcia tezy, że dokumentacji tej nie było w czasie kontroli. Błędna jest teza organu, że strona skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów dotyczących sprzętu medycznego, bo nie złożyła go w czasie kontroli. Nawet, jeżeli były braki w tej dokumentacji w czasie kontroli w dniu [...] marca 2017r., to kontrolujący winni zażądać ich złożenia w wymaganym terminie, lecz tego nie uczynili. W sytuacji, gdy kontrolujący nie zażądali uzupełnienia brakującej dokumentacji dotyczącej sprzętu medycznego w określonym terminie lecz poprzestali na stwierdzeniu, że w czasie kontroli taka dokumentacja nie została im przedłożona, to oznacza, iż nie wykazali należytej staranności przy weryfikacji oferty strony.

Odnosząc się do punktu drugiego WSA wskazał, że kwestia ta została szerzej wyjaśniona w postępowaniu prowadzonym po wydaniu wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17. Przede wszystkim do akt sprawy zostało załączone oświadczenie z [...] kwietnia 2018 r. członków komisji konkursowej – A. B. i J. K., którzy uczestniczyli w oględzinach w dniu [..] marca 2017 r., wyjaśnienie A. B. z [...] marca 2018 r. dotyczące przebiegu oględzin oraz pismo Zastępcy Dyrektora d/s Medycznych Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ z [...] kwietnia 2018 r. Odnośnie kwestii, jak przebiegały oględziny w dniu [...] marca 2017r. oraz czy strona skarżąca posiadała bądź nie posiadała pomieszczenia sanitarnego (łazienki) przystosowanej dla potrzeb osób niepełnosprawnych, to z zebranego materiału dowodowego wynika, że istnieją dwie różne wersje.

Pierwsza wersja została przedstawiona przez stronę skarżącą i wynika z niej, że posiadała ona 12 łazienek przystosowanych dla potrzeb osób niepełnosprawnych. Kontrolujący wybrali tylko jedno pomieszczenie do oględzin i jako jedyne nie posiadało ono poręczy przystosowanych do wózka inwalidzkiego, gdyż przystosowane było do wózka toaletowego najazdowego, zaś pozostałe łazienki spełniały wymóg oferty.

Drugą wersję przedstawiły osoby kontrolujące tj. A.B. i J. K. Wskazują one, że oferent wskazał kilka pomieszczeń (więcej niż jedno), które miało być dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych. Żadne z zaprezentowanych pomieszczeń nie posiadało poręczy umożliwiających korzystanie z nich przez osoby niepełnosprawne. Prezes spółki pokazał kontrolującym tylko wybrane pomieszczenia. Wersja ta znajduje wsparcie w piśmie Zastępcy Dyrektora d/s Medycznych NFZ z [...] kwietnia 2018 r., wyjaśnieniu A .B. z [...] marca 2018 r. oraz wydruku weryfikacji oferty z [...] marca 2017 r.

Obie wersje są ze sobą sprzeczne. Organ administracji rozważając kwestię ich wiarygodności trafnie oparł się na wersji osób, które przeprowadziły oględziny. Faktem jest, że z przebiegu oględzin winien być sporządzony dokładny protokół, w którym szczegółowo by opisano, jakie czynności wykonano i jaki był ich przebieg, zaś podmiot kontrolowany winien mieć możliwość złożenia do nich zastrzeżeń. Tak się jednak nie stało, gdyż protokół taki, zatytułowany "Wyniki weryfikacji oferenta", jest bardzo lakoniczny. Zawiera on zaledwie kilkanaście zdań, przy czym odnośnie kontroli pomieszczeń sanitarnych to kwestii tej poświęcono zaledwie jedno zdanie, a mianowicie "Pomieszczenie sanitarne zgłoszone jako przystosowane do osób niepełnosprawnych nie posiada odpowiednich poręczy przystosowanych dla wózka najazdowego". W ocenie sądu A. B. i J. K. nie mieli żadnego interesu, aby przedstawić nieprawdziwy przebieg oględzin. Ich oświadczenie z [...] marca 2018 r. wskazuje, że to Prezes zarządu spółki wskazał kilka pomieszczeń przeznaczonych do oględzin, lecz żadne z nich nie było wyposażone w uchwyty dla niepełnosprawnych. Wersja ta znajduje częściowe wsparcie w treści protokołu oględzin oraz piśmie Zastępcy Dyrektora d/s Medycznych NFZ z [...] kwietnia 2018 r. Sąd zaznaczył, że Prezes zarządu spółki w dniu [...] marca 2017 r. podpisał protokół oględzin nie zgłaszając do niego żadnych zastrzeżeń. Przy jego podpisie nie ma żadnych uwag do jego treści. Nie ulega wątpliwości, iż gdyby protokół nie odpowiadał prawdzie, to takie uwagi zostałyby zgłoszone. Strona skarżąca zaczęła kwestionować wyniki oględzin dopiero po negatywnym zakończeniu postępowania konkursowego.

Niezgodne z prawdą jest twierdzenie strony skarżącej, że komisja konkursowa sprawdziła jedynie jedno pomieszczenie sanitarne i nie wyraziła woli skontrolowania pozostałych pomieszczeń. Faktycznie sprawdzono kilka pomieszczeń sanitarnych wskazanych przez Prezesa A. J. i żadne z nich nie było wyposażane w uchwyty dla osób niepełnosprawnych, co wynika z wcześniej wskazanych dowodów. Nie zostały zatem spełnione wymogi posiadania co najmniej jednego pomieszczenia sanitarnego przystosowanego dla potrzeb osób niepełnosprawnych określone w § 86 ust.1 w związku z § 3 pkt.6 i § 71 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015r. poz. 1422 ze zm.).

Odnośnie kwestii naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz.U. z 2012r. poz. 739) to w tym zakresie wypowiedział się organ administracji w decyzji z [...] czerwca 2018 r. i sąd podzielił to stanowisko organu.

W ocenie sądu nieuzasadniony jest zarzut skargi, iż powinna być ponownie przeprowadzona kontrola placówki celem ustalenia, czy znajduje się w niej pomieszczenie sanitarne przeznaczone dla potrzeb osób niepełnosprawnych. Zaznaczył przy tym, że postępowanie konkursowe miało miejsce dwa lata temu i istotne było to, czy w tym postępowaniu strona skarżąca spełniała wszystkie niezbędne wymagania. Sprawdzanie obecnie, po upływie dwóch lat, czy spółka posiada pomieszczenie sanitarne dla osób niepełnosprawnych nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia. Ponowna kontrola nie miałaby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż istotne było to, czy spółka posiadała takie pomieszczenie w terminie do składania ofert (tzn. do [...] lutego 2017 r.) nie zaś w chwili obecnej.

Odnosząc się zaś do punktu trzeciego WSA wskazał, że problematyka dotycząca tego wymagania została szerzej wyjaśniona w postępowaniu prowadzonym po wydaniu wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17.

WSA zaznaczył, że w orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, iż określone przez NFZ warunki dla oferentów muszą zostać spełnione najdalej na ostatni dzień składania ofert. Oferta musi zatem być aktualna w toku całego postępowania poczynając od jej złożenia aż do dnia rozpoczęcia obowiązywania umowy, co służyć ma konkretnemu celowi, a mianowicie stworzeniu możliwości jej zweryfikowania na odpowiednim etapie postępowania konkursowego. Innymi słowy ocena spełnienia warunków przez oferenta dokonywana jest w oparciu o wszystkie dane zawarte w ofercie, przy czym dane te ocenia się na ostatni dzień składania ofert. W niniejszej sprawie końcową data składania ofert był dzień [...] lutego 2017 r. Na ten też dzień należało ocenić, czy strona skarżąca spełnia wymogi określone dla oferentów przez NFZ.

Reasumując rozważania dotyczące punktu 3 sąd uznał, że na ostatni dzień składania ofert ([...] lutego 2017 r.) strona skarżąca nie udokumentowała wymaganych kwalifikacji w przypadku terapeuty zajęciowego i technika fizjoterapii, zaś zgłoszenie w ich miejsce nowych osób miało miejsce już po dniu [...] lutego 2017 r. Również na ten dzień (tzn. [...] lutego 2017 r.) nie został spełniony wymóg złożenia oświadczenia przez psychologa. Dodał też, że po upływie terminu składania ofert oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania (§ 18 ust.4 zarządzenia nr 12/2015/DSOZ z 13 lutego 2015r.). Na ostateczny dzień składania ofert nie został zatem spełniony wymóg posiadania personelu spełniającego konieczne wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 22 listopada 2013 r.

W ocenie sądu nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej braku bezstronności członka komisji konkursowej A. B. Sąd zaznaczył, że po wydaniu wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17 odebrano oświadczenie od A. B. odnośnie jego udziału w postępowaniu konkursowym. Takie oświadczenie, co do udziału A.B., złożyła także Przewodnicząca Komisji E. Kwestia udziału A. B. w postępowaniu została także omówiona w obszernym piśmie Zastępcy Dyrektora d/s Medycznych Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ z [...] kwietnia 2018 r. Wszystkie wymienione dokumenty wskazują, że brak jest podstaw do uznania, że A. B.nie był osobą bezstronną wobec strony skarżącej. Nigdy nie łączył go ze stroną skarżącą stosunek prawny lub faktyczny tego rodzaju, aby mógł wywołać wątpliwości co do faktu jego bezstronności. Z zebranego materiału dowodowego nie wynika, aby jakiekolwiek zachowanie A. B. budziło wątpliwości co do tego, czy jest on bezstronny. Żaden z oferentów, w tym także strona skarżąca, nie składał protestu co do powołania A. B. do komisji konkursowej. Nie podnoszono wobec niego żadnej z okoliczności, o której mowa w art. 139 ust. 5 ustawy z 27 sierpnia 2004 r., ani nie składano wniosku o jego wyłączenie. Niezgodna z prawdą okazała się okoliczność podniesiona przez Prezesa spółki na rozprawie w spr. III SA/Łd 789/17, iż Z. O. – L. w W. złożył sprzeciw co do składu komisji konkursowej. Jak wynika z uzasadnienia decyzji z [...] czerwca 2018 r., wymieniony podmiot żadnego sprzeciwu nie składał. Nie był on oferentem, ani w ogóle nie uczestniczył w postępowaniu konkursowym.

Sąd podzielił pogląd organu administracji, że udział A. B. w postępowaniu konkursowym nie miał żadnego wpływu na jego wynik i odrzucenie oferty strony skarżącej. Zebrany materiał dowodowy nie daje podstawy do postawienia zarzutu A. B.i co do jego braku bezstronności w postępowaniu konkursowym.

Organ administracji wykonał również wskazania zawarte w wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17 co do tego, czy strona skarżąca była traktowana jako "nowy" podmiot, czy też podmiot, który wcześniej już realizował kontrakt z NFZ na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji z [...] czerwca 2018 r. spółka była traktowana jako "nowy" podmiot, który dotychczas nie nadzielał świadczeń opieki zdrowotnej. Weryfikacja jej oferty była przeprowadzona w oparciu o § 17 ust.2 i 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2014 r.

W zaskarżonej decyzji trafnie również podniesiono, iż nawet gdyby oferta strony skarżącej nie została odrzucona na podstawie art.149 ust.1 pkt.7 ustawy i zakwalifikowano by ją do części niejawnej postępowania, to i tak nie zostałaby ona wybrana. Ocena oferty strony skarżącej otrzymałaby bowiem najniższą ilość punktów spośród wszystkich pięciu ofert, zaś w rozstrzygnięciu konkursowym wybrano oferty, które zajęły pozycje 1 – 4. Z uwagi na najniższą ilość otrzymanych punktów oferta spółki A. i tak nie zostałaby wybrana do udzielania świadczeń.

Od przedmiotowego wyroku spółka złożyła skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie:

I. przepisów o postępowaniu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj.:

1. art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. - polegające na oddaleniu skargi na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Łodzi z dnia [...] września 2018 r. pomimo naruszenia przez ten organ przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy - a mianowicie:

- art. 7, 77 § 1, 107 § 3 k.p.a. polegające na nie wyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, a mianowicie nie przeprowadzeniu ponownej weryfikacji oferenta na poparcie twierdzeń wskazanych w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego i oparciu rozstrzygnięcia jedynie na twierdzeniach organu administracji publicznej oraz oświadczeniach złożonych przez członków komisji konkursowej;

- naruszeniu przez organy obu instancji art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów administracji publicznej, w szczególności procedowanie i rozstrzygnięcie nastawione wyłącznie na utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia opartego wyłącznie na wadliwym domniemaniu cyt. "Nawet gdyby oferta strony skarżącej nie została odrzucona na podstawie 149 ust 1 pkt 7 ustawy i zakwalifikowano by ją do części niejawnej postępowania to i tak nie została by ona wybrana" (...)- vide- str. 25 uzasadnienia wyroku.

2. art. 1 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 pkt 1lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z:

- art. 153 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy organ nie wykonał zaleceń wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 listopada 2017 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 789/17;

- art. 7, 8, 77 § 1 k.p.a. poprzez oddalenie skargi, mimo że organ II instancji nie przeprowadził ponownej weryfikacji oferenta niezbędnej dla oceny zasadności podnoszonych zarzutów, a tym samym niewykonanie zaleceń wyroku Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 789/17, a tym samym oparł rozstrzygnięcie jedynie na twierdzeniach pracowników organu;

II. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego a mianowicie:

- art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez odrzucenie oferty A. Sp. z o.o. z siedziba w Ł.w sytuacji, w której oferent spełnia warunki określone przepisami prawa;

- przepisów Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą poprzez uznanie, że oferent nie zapewnił pomieszczenia sanitarnego, zgłoszonego jako pomieszczenie dla osób niepełnosprawnych w sytuacji, w której na terenie placówki znajduje się 12 łazienek przystosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych, a wybrane przez Komisje Konkursową pomieszczenie jako jedyne nie posiada poręczy przystosowanych do wózka inwalidzkiego gdyż przystosowane jest do wózka toaletowego najazdowego. Pozostałe łazienki spełniają wymóg ofertowy, a lakoniczny protokół z dnia [...] marca 2017 r. nie dowodzi autentyczności oświadczeń złożonych przez członków komisji konkursowej na etapie postępowania sądowego w sytuacji, w której przeprowadzenie kontroli miało miejsce w 2017 r. a członkowie komisji byli u Skarżącej jedynie jeden raz podczas weryfikacji;

- rażące naruszenie art. 134 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej poprzez niezapewnienie równego traktowania wszystkim świadczeniodawcom ubiegającym się o zawarcie umowy "oraz prowadzenie postępowania konkursowego z pogwałceniem zasad uczciwej konkurencji, poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności w sprawie, a w szczególności braku dokładnej weryfikacji oferenta, przygotowanie nierzetelnego wyniku weryfikacji oferenta (lakonicznego protokołu z weryfikacji oferenta);

- rażące naruszenie § 10 ust. 4 pkt 3 Zarządzenia Nr 12/2015/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 lutego 2015 roku w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielnie świadczeń z opieki zdrowotnej poprzez zanegowanie przedłożonych przez oferenta dokumentów - tj. dokumentu potwierdzającego kwalifikacje personelu o unikalnym wyróżniku 39 (terapeuta zajęciowy) w sytuacji, w której wszelkie dokumenty wymagane w ofercie zostały złożone na skutek wezwania do uzupełnienia braków formalnych złożonej oferty (promesy pracownicze).

Argumenty na poparcie powyższych zarzutów zostały przedstawione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie , gdyż zarzuty w niej zawarte nie są trafne.

Na wstępie rozważań odnoszących się do poszczególnych zarzutów zarówno procesowych, jak również zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego należy stanowczo podkreślić, że zgodnie z fundamentalną zasadą postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny opierając się na przepisie art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę wyłącznie w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania, przewidziana w przepisie art. 183 § 2 p.p.s.a. i dlatego należało ustosunkować się tylko do sformułowanych w skardze kasacyjnej zarzutów.

Całkowicie chybione są zarzuty naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 7, 8, 77 § 1 k.p.a., gdyż ustalony w postępowaniu administracyjnym po ponownym rozpoznaniu sprawy stan faktyczny zaakceptowany przez Sąd I instancji wskazuje, że oferta strony skarżącej zawierała braki, które wpłynęły na jej odrzucenie w przedmiotowym konkursie.

Organ - Dyrektor Łódzki NFZ przeprowadził postępowanie dowodowe zgodnie z regułami kodeksu postępowania administracyjnego i wyrażonymi w powołanych wyżej przepisach, i ocenił materiał dowodowy w ramach przysługujących mu uprawnień z art. 80 k.p.a. W tych warunkach WSA ponownie rozpoznając sprawę - i mając na uwadze wytyczne płynące z poprzedniego wyroku WSA - miał podstawy do przyjęcia ustalonego przez organ stanu faktycznego jako opartego na zebranym w sprawie materiale dowodowym, a nie tylko na oświadczeniach członków komisji konkursowej, czy też twierdzeniach samego organu.

Potwierdzenie przez organ niespełnienia przez skarżącą stronę wymaganych warunków określonych w przepisach prawa, stanowiące podstawę odrzucenia oferty strony skarżącej zostało szczegółowo przeanalizowane przez Sąd I Instancji i omówione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, poparte przekonywującą argumentacją.

Sąd I Instancji obiektywnie ocenił materiał dowodowy i zarzut skargi kasacyjnej, że zaskarżone rozstrzygnięcie oparte zostało tylko na twierdzeniach organu i oświadczeniach członków komisji konkursowej, a nie na ponownej weryfikacji oferenta na podstawie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, jest gołosłowny i nietrafny. O przeprowadzeniu weryfikacji i przyczyn odrzucenia oferty skarżącej zarówno przez organ jak i Sąd I Instancji świadczy, że przyczyna wymieniona w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jako pkt. 1, a mianowicie nieprzedłożenie dokumentów dotyczących wybranego sprzętu medycznego, została zweryfikowana na korzyść oferenta i uznana przez Sąd I instancji jako niezasadna. Sąd ten stwierdził bowiem, że w jego przekonaniu komisja konkursowa nie zweryfikowała z należytą starannością dokumentów dotyczących sprzętu medycznego.

Natomiast pozostałe przyczyny odrzucenia przedmiotowej oferty opisane w pkt. 2 i 3 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, zdaniem Sądu I Instancji zostały należycie i rzetelnie zweryfikowane, i podważanie wiarygodności osób, które dokonywały oględzin pomieszczeń sanitarnych (łazienek) przygotowanych dla pacjentów niepełnosprawnych, było bezpodstawne. Niespełnienie wymagań personelu poprzez niedołączenie oświadczeń o gotowości personelu o określonych kwalifikacjach, jako przyczyna odrzucenia oferty, została prawidłowo zweryfikowana w toku postępowania administracyjnego i właściwie oceniona przez Sąd w zaskarżonym wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł w skardze kasacyjnej usprawiedliwionych zarzutów, aby powyższe ustalenia faktyczne podważyć i uznać, że Sąd I instancji naruszył przepisy postępowania, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W żadnym stopniu nie został również naruszony przepis art. 153 p.p.s.a., gdyż zaskarżony wyrok odpowiada na wytyczne poprzedniego wyroku WSA z dnia 29 listopada 2017 roku, sygn. akt III SA/Łd 789/17 i pozostaje z nim w zgodzie. Organ rozpoznając ponownie sprawę zastosował się w pełni do wytycznych powyższego wyroku.

Sąd I Instancji odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku szczegółowo do zarzutu strony skarżącej dotyczącego braku bezstronności członka komisji konkursowej A. B., te wyjaśnienia należy uznać za wiarygodne i dlatego też weryfikacja ustaleń komisji konkursowej podczas oględzin pomieszczeń sanitarnych nie nasuwa zastrzeżeń, tym bardziej, że protokół oględzin został podpisany przez prezesa skarżącej spółki bez zastrzeżeń.

Skoro wszystkie zarzuty procesowe zostały uznane za nieusprawiedliwione, to oznacza, że ustalony w sprawie stan faktyczny, stanowiący podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie mógł być skutecznie zakwestionowany, i zastosowanie przepisów prawa materialnego w odniesieniu do przyjętych ustaleń faktycznych było prawidłowe.

Przechodząc do omówienia zarzutów naruszenia prawa materialnego, a konkretnie przepisów art. 149 ust 1 pkt 7 i art. 134 ust 1 i 2 ustawy o świadczeniach, należy zauważyć, że przepisy te gwarantują oferentom przestrzeganie przez komisję konkursową zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji oraz wskazują na podstawy prawne odrzucenia oferty.

Sąd I instancji nie naruszył przepisu art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach stosując go do stanu faktycznego, który wskazuje na warunki konkursu przewidziane w konkretnych przepisach prawa, opisanych szczegółowo w rozstrzygnięciu o odrzuceniu protestu. Jeśli organ wykazał, że oferent nie spełnił konkretnych warunków przewidzianych prawem, to konsekwentnie był obowiązany nie uwzględnić odwołania od odrzucenia oferty.

Strona skarżąca postawiła gołosłowny zarzut braku dokładnej i rzetelnej weryfikacja oferenta i tym samym naruszenie przepisu art. 134 ust 1 i 2 ustawy o świadczeniach poprzez naruszenie zasady równości i uczciwej konkurencji. Skarga kasacyjna nie zawiera w tym zakresie przekonywujących argumentów.

Natomiast zarzut naruszenia przepisów rozporządzenia MZ z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań jest całkowicie chybiony, gdyż nie precyzuje, jakie konkretne przepisy rozporządzenia zostały naruszone, a ponadto nie jest możliwe zarzucanie naruszenia prawa materialnego przez błędne ustalenia faktyczne.

To samo dotyczy zarzutu naruszenia § 10 ust 4 pkt. 3 Zarządzenia Nr 12/ 2015/DSOZ Prezesa NFZ, gdyż skarżąca nie wykazała, że wszystkie dokumenty dotyczące personelu złożyła w terminie wymaganym prawem.

Stwierdzenie Sądu, że nawet w przypadku nieodrzucenia oferty skarżącej spółki ilość przysługujących skarżącej punktów, które mogła uzyskać w przedmiotowym konkursie, nie pozwalałyby na zakwalifikowanie jej do grona oferentów, z którymi zawarto umowy o świadczenia usług medycznych, nie miało istotnego znaczenia i wpływu na rozstrzygnięcie o oddaleniu odwołania od odrzucenia oferty strony skarżącej.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podstawie art. 184 p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia przepis art. 204 pkt 1 p.p.s.a.