Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Asesor WSA Sylwester Golec (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę

III SA/Wa 1076/06

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako O.p. stwierdził wniesienie po terminie przez skarżącą J. P. odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości.

W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że wymieniona decyzja organu podatkowego pierwszej instancji została doręczona skarżącej w dniu 22 czerwca 2005 r. i zawierała pouczenie o terminie do wniesienia od niej odwołania. Termin ten zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. upłynął w dniu 6 lipca 2005 r., natomiast skarżąca odwołanie złożyła w dniu 13 września 2005 r. a więc z uchybieniem terminowi. Skarżąca nie wystąpiła o przywrócenie terminu.

Na to postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wymienionej decyzji. Skarżąca podnosiła, że decyzja, od której wniosła odwołanie z uchybieniem terminu nie zawierała pouczenia o możliwości przywrócenia terminu do złożenia odwołania w przypadku jego uchybienia przez adresata decyzji. Skarżąca podnosiła, że organ wezwał ją do uiszczenia opłaty skarbowej od odwołania co utwierdziło ją w przekonaniu, że złożyła odwołanie w terminie. Skarżąca twierdziła, że wobec nierówności stron stosunku administracyjnoprawnego w postępowaniu administracyjnym nie ma zastosowania zasada, że nieznajomość prawa szkodzi. Ponadto skarżąca podnosiła, że zaskarżone postanowienie organ doręczył jej na niewłaściwy adres, gdyż skarżąca informowała organ o zmianie miejsca zamieszkania.

Organ w odpowiedzi na skargę zarzuty w niej podniesione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

W zaskarżonym postanowieniu organ zasadnie stwierdził, że skarżąca odwołanie od wymienionej na wstępie decyzji wniosła z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 O.p. W aktach sprawy znajduje się pocztowe potwierdzenie odbioru wymienionej decyzji z którego wynika, że skarżąca decyzję odebrała w dniu 22 czerwca 2005 r. Z pieczęci potwierdzającej wpływ odwołania do organu wynika, że odwołanie którego dotyczy zaskarżone postanowienie skarżąca złożyła w siedzibie organu w dniu 13 września 2005 r. Zatem zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny w pełni uzasadniał wydanie zaskarżonego postanowienia.

Bezzasadny był zarzut strony skarżącej dotyczący pobrania od niej opłaty skarbowej od odwołania, w stosunku do którego organ wydał postanowienie stwierdzające jego wniesienie z uchybieniem terminu. Z treści art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (t. jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532 ze zm.) wynika że opłacie skarbowej podlegają podania składane w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej. Z treści art. 168 § 1 O.p. wynika, że odwołania w postępowaniu podatkowym są podaniami w rozumieniu tego przepisu. W powołanej ustawie o opłacie skarbowej brak jest przepisów stanowiących, że nie żąda się opłaty skarbowej od podań wniesionych z uchybieniem terminu, a zatem organ podatkowy w sposób zgodny z prawem pobrał od skarżącej opłatę skarbową od odwołania. Na ocenę zaskarżonego postanowienia nie mogło mieć wpływu wewnętrzne przekonanie skarżącej, że wezwanie ją przez organ do uiszczenia opłaty skarbowej od odwołania świadczyło o tym, że organ rozpozna je merytorycznie.

Niezasadny był zarzut niepouczenia skarżącej w wymienionej na wstępie decyzji o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W art. 210 § 1 O.p. ustawodawca wymienia składniki decyzji, wśród których nie ma pouczenia strony o trybie i warunkach złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji. W art. 121 § 2 O.p. ustawodawca stanowi, że organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Przepis ten ustanawia w postępowaniu podatkowym ogólna zasadę tego postępowania – zasadę informowania. Zasada ta jest uszczegółowiona w dalszych przepisach O.p. regulujących postępowanie podatkowe. Tego rodzaju przepisami są przepisy art. 210 § 1 pkt. 7 i § 2 O.p., w których ustawodawca zawarł nakaz zamieszczania w decyzjach pouczenia o środkach ich zaskarżenia. W przepisach O.p. regulujących wydawanie decyzji brak jest normy nakazującej zawarcie w uzasadnieniu decyzji pouczenia o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wobec tego zdaniem Sądu należało stwierdzić, że z woli ustawodawcy zasada informowania w procesie wydawania decyzji podatkowych realizowana jest wyłącznie przez zamieszczenie w treści decyzji pouczenia o środkach jej zaskarżenia, natomiast realizacja tej zasady nie obejmuje obowiązku umieszczania przez organ w decyzji pouczenia w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z tego względu brak w decyzji której dotyczy niniejsza sprawa pouczenia o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji zdaniem Sądu nie naruszał przepisów prawa.

Na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia nie ma wpływu jego doręczenie na nieprawidłowy adres zamieszkania skarżącej. Skoro skarżąca odebrała osobiście zaskarżone postanowienie to należało przyjąć, że wada ta nie miała żadnego wpływu na wynik sprawy a zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako p.p.s.a., podstawą uchylenia zaskarżonego aktu są tylko takie naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Na zakończenie należy dodać, że skarżąca w odwołaniu, które zostało wniesione po terminie powołuje, jak wynika z treści odwołania, nowe nieznane organowi podatkowemu w trakcie wydawania decyzji okoliczności faktyczne, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy – określenie wysokości zobowiązania podatkowego. Tego rodzaju nowe okoliczności faktyczne na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 stanowią podstawę do wznowienia postępowania podatkowego i z tego względu strona skarżąca winna rozważyć złożenie wniosku o wznowienie postępowania, które zostało zakończone wymienioną na wstępie decyzją, od której skarżąca wniosła odwołanie z uchybieniem terminu.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przyznaje Sądowi uprawnień do przywracania terminów wynikających przepisów regulujących postępowanie przed organami administracji. Sąd może jedynie przywracać terminu w postępowaniu sądowym. Z tych powodów Sąd nie mógł uwzględnić wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.