Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi R. K. i D. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę

Decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r., [...] Wojewoda (zwany dalej "Wojewodą"), po rozpatrzeniu dowołania R. K., D. B. oraz M. B., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] (zwanego dalej "Starostą") z dnia [...] września 2020 r., [...], [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. sp. z o.o. pozwolenia na przebudowę linii 110 kV relacji P. na linię dwutorową (na odcinku projektowanych słupów [...] od przęsła [...] do przęsła 19-20) na działkach [...] (obręb Lubocześnica, gmina P.), 1227, [...], 1225, 1221, 1222, 1346, 1348, [...] (obręb P., gmina P.) oraz [...] i [...] (obręb P. , gmina P.).

Powyższe decyzje zapadły w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy.

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2020 r. E. sp. z o.o. wystąpiła o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz udzielenie jej pozwolenia na budowę dla wyżej opisanej inwestycji. Przedłożyła jednocześnie oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 4 egzemplarze projektu budowlanego i stosowne pełnomocnictwa (zob. grupę kart akt administracyjnych organu pierwszej instancji oznaczonych jako "1").

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r., [...] zawiadomiono strony o wszczęciu postępowania (zob. kartę akt administracyjnych organu pierwszej instancji oznaczoną jako "2", natomiast zwrotne potwierdzenia odbioru znajdują się w odrębnej kopercie dołączonej do akt).

Następnie w aktach utrwalono dane adresowe stron postępowania oraz wydruki informacji z rejestru gruntów (zob. grupy kart akt administracyjnych organu pierwszej instancji oznaczonych odpowiednio jako "3" i "4"). Warto zaznaczyć, że informacje pod pozycjami 54 i 55 potwierdzały prawa do nieruchomości obecnych skarżących: R. K. i D. B..

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., [...] Starosta, działając na podstawie art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (wówczas tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 256, obecnie Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm. – uw. Sądu, dalej "K.p.a.") oraz art. 35 ust. 3 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. Prawo budowlane (wówczas tekst jednolity Dz. U. z 2019, poz. 1186 z późn. zm., obecnie Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm. – uw. Sądu, dalej "P.b."), zobowiązał E. sp. z o.o. do (a.) przedłożenia pisemnej zgody właścicieli wszystkich działek, na których planowana jest inwestycja, na realizację zamierzenia budowlanego oraz (b.) sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie, czy zamierzenie budowlane dotyczy przebudowy istniejącej linii energetycznej, jej rozbudowy, czy budowy noweli linii dwutorowej (zob. grupę kartę akt administracyjnych organu pierwszej instancji oznaczoną jako "5’).

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r., [...] E. sp. z o.o. wyjaśniła, że jej obowiązkiem jako inwestora wynikającym z art. 32 ust. 4 pkt 2 P.b. jest przedstawienie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej. Zastępuje ono dowody istnienia tego prawa i stwarza domniemanie, że rzeczywiście przysługuje ono osobie składającej takie oświadczenie. Spółka przyznała, że organ może co prawda zakwestionować oświadczenie prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ale tylko wtedy, gdy z zebranych dowodów wynika, że wnioskodawcy takie prawo rzeczywiście nie przysługuje. Odnosząc się do charakteru zamierzenia budowlanego E. sp. z o.o. wyjaśniła natomiast, że zamierza dokonać przebudowy linii stosownie do art. 3 pkt 7a P.b., co oznacza zmianę parametrów użytkowych i technicznych obiektu, bez zmian parametrów charakterystycznych. Chcąc rozwiać wątpliwości dotyczące możliwości kwalifikacji jej działań w ramach tego pojęcia zaznaczyła, że do innego przepisu – art. 3 pkt 3a P.b. – parametrem charakterystycznym obiektu liniowego jest wyłącznie długość. To z kolei w zestawieniu z brzmieniem art. 3 pkt 7a P.b. pozwala przyjąć, że w przypadku obiektów liniowych w ramach przebudowy można zmieniać parametry użytkowe lub techniczne, za wyjątkiem jednego, wyraźnie zastrzeżonego w art. 3 pkt 3a P.b., czyli długości.

Kolejnym postanowieniem (z dnia [...] sierpnia 2020 r., [...]) wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 P.b., Starosta wezwał inwestora do wyjaśnienia rozbieżności dotyczących informacji o właścicielach działek [...] oraz do doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z § 5 pkt 6 oraz § 16 uchwały Rady Miejskiej P. z dnia [...] kwietnia 2012 r., [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic: Polnej, Wiśniowej i Wspólnej w P. (Dz. Urz. Woj. W.., poz. 2687 – uw. Sądu, dalej "plan [...]") (zob. kartę akt administracyjnych organu pierwszej instancji oznaczoną jako "8").

Dnia [...] sierpnia 2020 r. z aktami sprawy zapoznali się obecni skarżący R. K. i D. B. (zob. kartę akt administracyjnych organu pierwszej instancji oznaczoną jako "9").

W piśmie dnia [...] sierpnia 2020 r. R. K. i D. B. (zob. grupę kart akt administracyjnych organu pierwszej instancji oznaczonych jako "10") wnieśli o "oddalenie" wniosku inwestora (zapewne mieli na myśli odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia E. sp. z o.o. pozwolenia na budowę – uw. Sądu) oraz wystąpili o przeprowadzenie szeregu dowodów. W obszernych wywodach wskazujących na projektowane parametry linii, z powołaniem na orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazali, że ich zdaniem inwestycja w istocie powinna być kwalifikowana na jako rozbiórka starej linii i budowa zupełnie nowej linii po śladzie starej. To z kolei oznacza, że jest ona sprzeczna z planami miejscowymi, przez które przebiega, zakazującymi budowy nowych linii energetycznych.

W dniu [...] sierpnia 2020 r. grupa właścicieli nieruchomości (w tym R. K. i D. B.) stawiła się w Starostwie Powiatowym wnosząc o wgląd do akt oraz wskazując na konieczność analizy planów miejscowych, przez które przebiega linia energetyczna (zob. kartę akt administracyjnych organu pierwszej instancji oznaczoną jako "11").

Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r., [...] (zob. grupę kart akt administracyjnych organu pierwszej instancji oznaczonych jako "12") E. sp. z o.o. odpowiedziała na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2020 r. Podała aktualne dane właścicieli działek [...] Odnosząc się do kwestii zgodności inwestycji z planem [...] spółka wyjaśniła jeszcze raz, że jej intencją jest uzyskanie pozwolenia na przebudowę linii obejmującego zmianę jej parametrów użytkowych i technicznych, ale nie charakterystycznych, przez co zamierzenie mieści się w pojęciu z art. 3 pkt 7a w zw. z art. 3 pkt 3a P.b. E. sp. z o.o. dodała, że nie wszystkie elementy linii zostaną wymienione. Izolatory i przewody fazowe linii na torze I. w sekcji [...] (słupy) zostaną jedynie tymczasowo zdemontowane, a po zakończeniu prac zamontowane bez wymiany.

Decyzją z dnia [...] września 2020 r., [...], [...] (zob. grupę kart akt administracyjnych organu pierwszej instancji oznaczonych jako "21") Starosta, działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 P.b., zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. sp. z o.o. pozwolenia na budowę dla przebudowy istniejącej linii 110 kV relacji Pniew-Wronki na linię dwutorową na odcinku wskazanym na wstępie niniejszego uzasadnienia. Wyjaśnił, że gdy chodzi o przebieg inwestycji przez plany miejscowe zatwierdzone uchwałami Rady Miejskiej P.: z dnia [...] grudnia 1999 r., [...] (w decyzji Starosty podano błędny numer "[...]" – uw. Sądu) w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zabudowy mieszkaniowej z działalnością gospodarczą przy ul. [...] (Dz. Urz. Woj. W.. z 2000 r. Nr [...], poz. 7, dalej "plan [...]:), z dnia [...] lutego 2001 r. [...] (w decyzji Starosty podano błędny numer "[...]" – uw. Sądu) w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zabudowy mieszkaniowej w L. , gmina P. (Dz. Urz. Woj. W.. Nr [...], poz. 368, dalej "plan [...]" oraz uchwałą [...] (wyżej już wspomnianą), to w przypadku dwóch pierwszych istnienie na ich obszarze linii energetycznej napowietrznej jest dopuszczalne na obszarach PO, a dodatkowo należy zauważyć, że mogą one podlegać przebudowie, co potwierdzają § 7 ust. 4 pkt 3 lit. d oraz § 7 ust. 3 pkt 3 lit. c tych planów dopuszczające zwiększenie oddziaływania obiektu. Także plan [...] pozwala na istnienie linii napowietrznej, a więc i w tym przypadku przebudowa – która nie przewiduje powstania nowego obiektu – powinna być uznana za zgodną z uchwałą.

Odwołanie od decyzji o pozwoleniu na budowę wnieśli pismem z dnia [...] października 2020 r. M. B. (k. 3-12 akt administracyjnych organu drugiej instancji) oraz pismem z dnia [...] października 2020 r. R. K. i D. B. (k. 14-24 akt administracyjnych organu drugiej instancji). Zarzucili oni naruszenie:

a) art. 3 pkt 3a, pkt 7a, pkt 6 P.b. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że:

- jedynym charakterystycznym parametrem obiektu liniowego jest jego długość, podczas gdy wykładnia językowa i systemowa art. 3 pkt 3a P.b. prowadzą do wniosku, iż w przypadku obiektu liniowego zawsze charakterystycznym parametrem jest długość, natomiast inne parametry wskazane w art. 3 pkt 7a P.b. również są parametrami charakterystycznymi, o ile w danym obiekcie występują;

- wykonanie robót budowlanych polegających na wybudowaniu nowego obiektu w miejsce istniejącego, przy czym nowy obiekt liniowy będzie wyższy, szerszy, jego konstrukcja wsporcza będzie wykonana z innych elementów, co stanowi przebudowę obiektu liniowego, a nie jego rozbiórkę i budowę, ewentualnie rozbudowę/odbudowę;

b) art. 3 pkt 3a, pkt 7a i pkt 6 P.b. poprzez błędną kwalifikację przedsięwzięcia jako przebudowy, a niejako budowy nowego obiektu;

c) § 7 ust. 4 pkt 3 lit. c i ust. 4 pkt 4 lit. d planu [...] oraz § 7 ust. 4 pkt 3 lit. c i ust. 4 pkt 4 lit. d planu [...] poprzez uznanie, że pozwalają one na realizację inwestycji polegającej na "odbudowie" linii wysokiego napięcia 110kV w rozumieniu art. 3 pkt 6 P.b., podczas, gdy prawidłowa wykładnia prowadzi do odmiennych wniosków;

d) art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a P.b. w zw. z § 7 pkt 5 ppkt 3 lit. b planów [...] i [...] oraz w zw. z planem [...];

e) art. 7, art. 77 § 1 i § 4, art. 107 § 1 pkt 6 i § 3, art. 85 § 1 i art. 84 § 1 k.p.a. poprzez:

- brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy;

- zaniechanie przeprowadzenia zawnioskowanych czynności, a w szczególności oględzin słupów, które do tej pory zostały wymienione;

- zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii geodety na okoliczności, że słupy będą posadowione w innym miejscu i będą miały inne wymiary niż obecne;

- błędnym ustaleniu, że linia będzie przebiegać w tym samym miejscu podczas, gdy technicznie niemożliwe jest, aby linia mogła przebiegać w tym samym miejscu, w tym również słupy, bowiem technologia wykonania robót zakłada "przewieszenie istniejących przewodów fazowych wraz z łańcuchami izolatorowymi z istniejących słupów na słupy nowo projektowane" (projekt budowlany pkt 7 opis techniczny, ppkt 7.2. przedmiot inwestycji - s. 17).

Wskazując na powyższe odwołujący się wnieśli o uchylenie decyzji Starosty oraz o orzeczenie odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Przy piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. (k. 27-47 akt administracyjnych organu drugiej instancji) D. B. i R. K. załączyli:

- kserokopię decyzji Starosty z dnia [...] października 2020 r., [...] o odmowie udostępnienia inwestorowi nieruchomości należących do D. B. w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności polegających na wymianie stanowisk słupowych linii 110 kV relacji P. i odmowie wydania zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności;

- kserokopię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] września 2019 r., I OSK [...] uchylającego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2017 r., II SA/Po [...] oraz decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2017 r., [...] wraz z utrzymaną nią w mocy decyzją Starosty z dnia [...] maja 2016 r. [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości.

Z aktami sprawy w dniu [...] listopada 2020 r. zapoznał się A. K. (k. 43 akt administracyjnych organu drugiej instancji) upoważniony przez skarżącego R. K., który do protokołu złożył następujące uwagi: "We wniosku o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę inwestor zaznaczył, że wniosek dotyczy budowy nowego obiektu budowlanego, co jest niezgodne z planami zagospodarowania przestrzennego".

Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. E. sp. z o.o. odpowiedziała na odwołania oraz załączyła kserokopię decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2018 r., [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia [...] lipca 2017 r. [...], [...] Wyjaśniła, że zakres inwestycji obejmuje przebudowę istniejącej linii 110kV relacji P. na linię dwutorową. Na potwierdzenie kwalifikacji robót budowlanych jako przebudowy powołała się na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2017 r., II SA/Wr [...] oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2018 r., II SA/Gd [...]. E. sp. z o.o. Przedstawiła też interpretację planów miejscowych.

Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. poinformowano strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami i wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. (k. 88-89 akt administracyjnych organu drugiej instancji).

Z prawa wglądu w akta sprawy skorzystał w dniu [...] listopada 2020 r. A. K., który do protokołu z czynności służbowej załączył:

- kserokopię opinii dotyczącej interpretacji planów miejscowych obowiązujących na terenie inwestycji, to jest opinię urbanistyczną mgr inż. I. M. z dnia [...] lipca 2016 r., [...] sierpnia 2016 r., [...] sierpnia 2016 r.;

- kserokopię opinii A. S. i rzeczoznawcy majątkowego K. R. [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. w zakresie kwalifikacji robót budowlanych ujętych w projekcie budowlanym z lutego 2017 r. obejmującego przebudowę istniejącej linii 110 kV relacji P. na linię dwutorową na odcinkach projektowanych słupów nr [...];

- kserokopię pisma Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] czerwca 2017 r., [...], [...] dotyczącego kwalifikacji robót budowlanych dla inwestycji liniowej w przedmiocie linii elektroenergetycznej WN po śladzie istniejących linii WN.

Na podstawie art. 50 § 1 K.p.a. Wojewoda wezwał w dniu [...] grudnia 2020 r. inwestora do wyjaśnienia: zakresu upoważnienia K. K. do złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; znajdującej się w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane pozycji [...], to jest działki [...] obręb P., gmina P. oraz zakresu inwestycji wskazanego w punkcie 4 wniosku o pozwolenie na budowę.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] (k. 144 akt administracyjnych organu drugiej instancji) Wojewoda nałożył na E. sp. z o.o. (zgodnie z art. 35 ust. 3 P.b.) obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym, w tym między innymi do wyjaśnienia kwestii ilości słupów realizowanych w ramach założenia budowlanego oraz ujednolicenia w projekcie budowlanym rodzaju zastosowanych słupów oraz wskazania ich wysokości.

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. R. K., D. B. i M. B. sprzeciwili się inwestycji, gdyż w ich opinii planowane zamierzenie budowlane nie jest przebudową w rozumieniu P.b., a budową zupełnie nowego obiektu w miejsce starego. W powyższym piśmie wystąpili o zbadanie przedmiotu inwestycji; "wytłumaczenie, jak jest technicznie możliwa inwestycja polegająca na rzekomej przebudowie, jeśli w jej wyniku powstaje obiekt znacznie wyższy i w innym miejscu - obok - niż istniejąca do tej pory inwestycja" oraz jeszcze raz wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i odmówienie udzielenia pozwolenia na budowę.

W dniu [...] grudnia 2020 r. wpłynęła do akt społeczna lista poparcia dla odwołania skarżących od pozwolenia na budowę, w której lokalna społeczność nie zgadza się na realizację zamierzenia przez osiedle [...] w P.. W ramach tego sprzeciwu wskazano, że budowa linii energetycznej niezgodnej z planem miejscowym spowoduje znaczne zwiększenie zagrożenia dla życia i zdrowia mieszkańców (k. 147-148 akt administracyjnych organu drugiej instancji).

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] (k. 166-176 akt administracyjnych organu drugiej instancji) E. sp. z o.o. odpowiedziała na wezwanie dotyczące uzupełnienia wniosku. Przedstawiła pełnomocnictwo do reprezentowania spółki inwestycyjnej przez K. K., który był uprawniony do składania oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także poprawnie wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wniosek o pozwolenie na budowę.

Uzupełnienie projektu budowlanego zgodnie z wytycznymi zawartymi w postanowieniu Wojewody z dnia [...] grudnia 2020 r. E. sp. z o.o. złożyła przy piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. (k. 218-220 akt administracyjnych organu drugiej instancji). Wskazała w nim też, że posadowienie nowych słupów 13 i 20 oraz przewieszenie przewodów od przęseł nowej numeracji 12-13 oraz 20-21 nie jest ujęte w zakresie pozwolenia na budowę [...] z dnia [...] września 2020 r. (znak: [...]), natomiast demontaż słupa 13 jest w zakresie niniejszego projektu. Ponadto zaznaczono, że na projektowanych stanowiskach od 14 do 19 zostaną zastosowane słupy [...] typu P+5, a ich wymiary zostały wskazane na karcie katalogowej słupa przelotowego. Na potwierdzenie faktu, że słup [...] i [...] są tożsame, przedstawiono oświadczenie z dnia [...] grudnia 2020 r. projektanta mgr inż. P. C. posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] (k. 178 akt administracyjnych organu drugiej instancji) Wojewoda poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji w sprawie, wyznaczając jednocześnie nowy termin załatwienia sprawy.

Z powyższego prawa skorzystali w dniu: [...] grudnia 2020 r. A. K., [...] stycznia 2021 r. D. B. i R. K. oraz [...] stycznia 2021 r. A. K. (k. 221-224 akt administracyjnych organu drugiej instancji).

Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2021 r. Wojewoda – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał decyzję Starosty w mocy.

Na wstępie uzasadnienia wyjaśnił, że zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471) do spraw uregulowanych P.b., wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie nowelizacji, stosuje się przepisy P.b. w brzmieniu dotychczasowym. Także stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 16 września 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2020 r. poz. 1608) w sprawie znalazły zastosowanie przepisy warunków technicznych sprzed nowelizacji.

Przedstawiwszy obszernie regulacje prawne dotyczące procedury udzielania pozwolenia na budowę Wojewoda – odnosząc się do problematyki, której dotyczyły odwołania – ustalił, że przedsięwzięcie E. sp. z o.o. stanowić będzie element większej inwestycji obejmującej przebudowę 25,6 km linii od bramki liniowej stacji elektroenergetycznej [...] kV P. do bramki liniowej stacji elektroenergetycznej [...] kV W.. Zgodnie z informacjami zawartymi w projekcie budowlanym (s. 17-25, 122, 131-134) roboty budowlane polegać będą na:

- usunięciu starych (istniejących) stalowych kratowych konstrukcji wsporczych, to jest słupów 13-19 usytuowanych na działkach 123 (obręb Lubocześnica, gmina P.), [...] (obręb P., gmina P.) wraz z fundamentami i przewodem odgromowym,

- posadowieniu nowych wolnostojących przelotowych słupów kratowych dwutorowych serii [...] typu P+5 o wysokości 34,4 m i wymiarach w osi kotew 5,38 m x 3,64 m w miejscu zdemontowanych słupów (posadowienie na nowych żelbetowych prefabrykowanych fundamentach grzybkowych w układzie 4 elementowym według projektu znajdującego się na s. 129 projektu),

- przewieszeniu istniejących przewodów fazowych [...] 185 mm2 ([...]) wraz z łańcuchami izolatorowymi z istniejących słupów na słupy nowo projektowane,

- montażu nowych stalowo-aluminiowych przewodów fazowych typu [...] 240 mm2 ([...]) wraz z łańcuchami izolatorowymi na drugim torze linii,

- montażu nowych przewodów odgromowych typu [...] skojarzonymi z włóknami światłowodowymi 48J.

Przed skutkiem wyładowań atmosferycznych przebudowywana linia 110kV będzie chroniona dwoma przewodami odgromowymi. Projektowane słupy wymagają uziemienia. Na projektowanym odcinku linii zastosowane zostaną uziemienia otokowo-głębinowe oraz ochronne z prętami [...]. Ponadto na każdym słupie zaprojektowano dwie tablice ostrzegawcze, a pod nimi tablice informacyjne z kodem linii i numeracją słupa (s. 25 projektu budowlanego). Z uwagi na fakt, iż linia wytwarza pole elektromagnetyczne, przyjęte w projekcie rozwiązania techniczne nie pozwalają na przekroczenie dopuszczalnych wartości natężenia pola elektrycznego i magnetycznego. Przewiduje się zawieszenie przewodów na wysokości zapewniającej natężenie pola elektrycznego nie przekraczającego 10,0 kV/m oraz magnetycznego nie przekraczającego 60 A/m, na wysokości 2,0 m nad poziomem terenu. Jak wynika z opisu obszaru oddziaływania, znajdującego się na s. 26-27 projektu budowlanego, dla terenu przewidzianego do zabudowy zostaną wykorzystane rozwiązania pozwalające na spełnienie warunku oddziaływania pola elektromagnetycznego obowiązującego przy zabudowie mieszkaniowej - natężenie pola elektrycznego E<1 kV/m i magnetycznego H<60 A/m. Teren, na którym nie będą prowadzone prace budowlane, ale występuje oddziaływanie inwestycji w postaci pola elektromagnetycznego obejmować będzie także działki [...] (obręb P., gmina P.) oraz [...] (obręb P. , gmina P.).

Wojewoda wyjaśnił dalej, że celem planowanej inwestycji jest poprawa jakości zasilania i funkcjonowania obecnej linii. Linia jest instalacją przeznaczoną do dystrybucji energii elektrycznej i stanowi ważny ciąg zasilający. Planowana inwestycja przebiegać będzie przez obszary objęte planami [...], [...] oraz [...] (s. 80 projektu budowlanego).

Z uwagi na fakt, iż plany nie obejmowały działek [...] (obręb P., gmina P.) i działek [...] [...] (obręb P. gmina P.), inwestor przedłożył zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 3 P.b. w zw. z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (na datę decyzji tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 293 z późn. zm., obecnie Dz. U. z 2021 r., poz. 741 – uw. Sądu, dalej "u.p.z.p.") ostateczną decyzję Burmistrza Gminy P. z dnia [...] czerwca 2015 r., [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, sprostowaną postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. (znak: [...]) (s. 51-62 projektu budowlanego).

Wojewoda zauważył dalej, że dla inwestycji uzyskano także decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] lipca 2014 r. [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, w której stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie elektroenergetycznej linii napowietrznej 110 kV relacji P. (s. 41-50 projektu budowlanego).

Zdaniem organu, mając na względzie powyższe w sprawie kluczowym zagadnieniem okazała się kwalifikacja prawna przedsięwzięcia oraz ocena jej zgodności z decyzją lokalizacyjną, planami miejscowymi i decyzją środowiskową.

W pierwszej kolejności Wojewoda wyjaśnił kwestię podważonej przez skarżących kwalifikacji robót budowlanych. Organ akcentował, że przez przebudowę należy rozmieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego (art. 3 pkt 7a P.b.). Z kolei art. 3 pkt 6 P.b. wyjaśnia, że budowa jest to wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowa, rozbudowa, nadbudowa obiektu budowlanego. Obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych (art. 3 pkt 1 P.b.).

Wojewoda wyjaśnił dalej, że zgodnie z art. 3 ust. 3a P.b. przez obiekt liniowy, którym bez wątpienia jest linia elektroenergetyczna 110 kV, należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane oraz kable zainstalowane w kanale technologicznym nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

W ocenie Wojewody zakres inwestycji obejmujący napowietrzną linię elektroenergetyczną determinuje specyfikę oceny prac wykonywanych w ramach takiego obiektu. Powołując się na orzecznictwo (dotyczące problematyki rozróżnienia remontu i przebudowy linii elektroenergetycznej – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2018 r., II SA/Gd [...]) organ zaznaczył, że w świetle art. 3 pkt 3a P.b., obiekt liniowy stanowi obiekt budowlany. Oznacza to, że linia elektroenergetyczna stanowi obiekt budowlany jako całość. Z tej perspektywy należy więc oceniać prace wykonywane na obiekcie liniowym. Jeżeli zatem roboty budowlane prowadzone są w stosunku do całego obiektu, a tylko realizowane są etapami w stosunku do poszczególnych jego fragmentów i de facto efektem tych robót będzie demontaż całej linii przesyłowej (lub znacznej jej części) i zastąpienie jej nową substancją, to tym samym nie można takich robót kwalifikować jako remontu, lecz jako przebudowę lub odbudowę obiektu budowlanego. Skoro prace przewidziane do wykonania na całej linii jako obiekcie budowlanym mieszczą się w pojęciu przebudowy, to wymogi te spełniają również roboty na fragmencie tej linii.

Dalej Wojewoda wskazał także na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] lutego 2019 r., I OSK [...], w którym wyjaśniono, że roboty polegające na całkowitym zdemontowaniu, rozebraniu całej linii przesyłowej i zastąpienie jej całkowicie nową substancją mogą być traktowane jako przebudowa lub odbudowa obiektu budowlanego, tak jak ma to miejsce w przypadku innych obiektów, jak budynki. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy w tym kontekście zwrócić uwagę na rozróżnienie pomiędzy remontem a przebudową linii. Sama wymiana słupów i lin na części linii czy trakcji elektrycznej będzie spełniała definicję remontu, o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości lub rozstawu, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego. Zmiana tych parametrów oznaczać będzie, że nie jest to remont, choć nie każda, nawet drobna, będzie go wykluczać. Przykładowo wymiana słupów i lin na części linii czy trakcji elektrycznej będzie spełniała definicję remontu nawet, gdy zmianie ulegnie średnica przewodów instalacji lub słupy zostaną wykonane w innej konstrukcji i technologii, ale nie ulegną zmianie parametry techniczne, a planowane roboty nie obejmą obiektu budowlanego, lecz określony jego fragment.

Wojewoda wskazał nadto na inne orzeczenia dotyczące pojęcia przebudowy, w kontekście linii napowietrznych (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2019 r., I OSK 2368/17 oraz z 22 stycznia 2020 r., I OSK 3602/18 i I OSK 3586/18). Zaznaczono w nich, że o kwalifikacji przedsięwzięcia jako przebudowy nie decyduje sam fakt, że przewody nowej instalacji będą posiadały inne średnice, a słupy zostaną wykonane w innej konstrukcji i technologii, kluczowe jest bowiem to, czy wymienione elementy linii zmienią jednocześnie parametry techniczne obiektu. Zmiana parametrów użytkowych obiektu budowlanego, będącego obiektem liniowym, stanowi kwalifikację zamierzonych przez inwestora prac jako mieszczących się ewentualnie w kategorii przebudowy. Roboty budowlane polegające na całkowitym zdemontowaniu, rozebraniu obiektu budowlanego i zastąpienie go nową substancją należy traktować jako przebudowę lub odbudowę obiektu budowlanego.).

Przenosząc przedstawione poglądy na realia sprawy Wojewoda stwierdził, że biorąc pod uwagę opisany zakres prac w ramach inwestycji należy dojść do wniosku, trafne będzie zakwalifikowanie przedsięwzięcia jako przebudowy linii elektroenergetycznej, nie – jak podają skarżący – budowy nowej linii. Konsekwencją projektowanych robót budowlanych na analizowanym odcinku linii elektroenergetycznej 110 kV relacji P. (1843,2 m), jako jednego z elementu szerszej inwestycji o długości 25,6 km, które polegają między innymi na posadowieniu nowych słupów i dowieszeniu na nich drugiego toru linii elektroenergetycznej, będzie trwałe zwiększenie możliwości przesyłu prądu, poprawa pewności zasilania odbiorców i zmniejszenie start energii przy przesyle prądu elektrycznego. Nastąpi to w skutek zaplanowanych zmian parametrów użytkowych i technicznych istniejącego obiektu budowlanego, przy zachowaniu istniejącej długości i przebiegu linii elektroenergetycznej.

Wojewoda dodatkowo zauważył, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpatrując skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującego przebudowę linii 110 kV relacji P. na dwóch odcinkach (II SA/Po 858/18, IV SA/Po 434/19), nie podważył kwalifikacji inwestycji jako przebudowy.

Przechodząc do analizy przedmiotowej inwestycji pod kątem zgodności z planami miejscowymi Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 u.p.z.p., w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego następuje przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu. Postanowienia planu określają te cele na przyszłość, od dnia wejścia planu w życie. Plany ustalane są najczęściej dla terenów już zagospodarowanych, choćby częściowo. Ponadto ustawodawca w art. 14 ust. 8 u.p.z.p., zaznaczył, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego. Oznacza to, że jest on aktem normatywnym wyrażającym przepisy prawa obowiązującego na obszarze danej gminy i stanowi podstawę działania organów administracji publicznej. Ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego są wiążące dla organów administracji architektoniczno-budowlanej i właścicieli nieruchomości. Badanie zgodności z ustaleniami planu miejscowego, dotyczące zarówno rodzaju, zakresu, jak i sposobu wykonywania robót budowlanych, polegać powinno na dokładnej analizie zapisów obowiązującego na danym obszarze planu miejscowego, a w szczególności jego ustaleń dotyczących terenu przewidzianego do zainwestowania oraz możliwości dopuszczonych tym planem warunków i sposobów jego zabudowy. Nie można interpretować postanowień ogólnych planu dla określonego terenu w oderwaniu od jego postanowień szczególnych przewidzianych dla tego terenu. Dopiero analiza ustaleń szczególnych dokonana w kontekście ustaleń ogólnych stanowi pełny obraz koncepcji zagospodarowania określonej jednostki elementarnej objętej planem.

Wojewoda wywodził następnie, że jak wynika z planu [...] inwestycja znajdować się będzie na terenie oznaczonym symbolem "PO" - strefa ograniczonego użytkowania związana z linią energetyczną wysokiego napięcia. Przepisy szczegółowe do tego obszaru to: § 7 ust. 4 pkt 4, gdzie wskazano w lit. c zakaz zabudowy obiektami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi w odległości mniejszej niż 15 m od skrajnego przewodu linii energetycznej 110 kV; § 7 ust. 4 pkt 4 lit. d gdzie dopuszczono zmianę szerokości strefy oraz § 7 ust. 5 pkt 3, gdzie zakazano lokalizacji inwestycji i obiektów szkodliwych dla środowiska oraz inwestycji zaliczanych do mogących pogorszyć stan środowiska, wymienionych w przepisach szczególnych i odrębnych.

Wojewoda dodał, że przepis planu [...] dotyczący zakazu sytuowania obiektów szkodliwych dla środowiska koresponduje obecnie z § 3 ust. 1 pkt 7 w zw. z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839). Niemniej lokalny uchwałodawca miał na myśli lokalizację nowych obiektów, a nie przebudowy już istniejących, tym bardziej, że w § 7 ust. 4 pkt 4 lit. d dopuścił zmianę szerokości strefy ograniczonego użytkowania.

Gdy chodzi o plan [...], Wojewoda wskazał, że w tym przypadku inwestycja też przebiegać będzie przez teren "PO" - strefę ograniczonego użytkowania związaną z linią energetyczną wysokiego napięcia. Przepisy szczegółowe do dla tego obszaru to: § 7 ust. 4 pkt 3 lit. c gdzie dopuszczono zmianę szerokości strefy; § 7 ust. 4 pkt 3 lit. d gdzie wskazano, że uciążliwości dla środowiska związane z linią elektroenergetyczną nie mogą przekraczać dopuszczalnych wartości poza strefą ograniczonego użytkowania oraz § 7 ust. 5 pkt 3 gdzie wskazano, że zakazuje się lokalizacji inwestycji i obiektów szkodliwych dla środowiska oraz inwestycji zaliczanych do mogących pogorszyć stan środowiska, wymienionych w przepisach szczególnych i odrębnych. Wojewoda skwitował, że także w odniesieniu do planu [...] lokalny uchwałodawca, posługując się terminem odnoszonym do zakazu "lokalizacji", miał na myśli sytuowanie nowych obiektów, a nie przebudowy już istniejących.

Organ nadmienił też, że w ocenie skarżących § 7 ust. 3 lit. d planu [...] linia elektroenergetyczna dozwolona jest jedynie w formie kablowej w liniach rozgraniczających ulice lokalne. W ocenie Wojewody przepis ten dotyczy urządzeń elektroenergetycznych ze stacji energetycznych zlokalizowanych na terenach EE, a inwestycja nie jest wyprowadzana z tych stacji, bowiem stanowi ona linię o znaczeniu co najmniej wojewódzkim i przebiega tylko przez plan miejscowy. Ponadto poddawana przebudowie linia będzie przebiegać po istniejącym torze i nie będzie lokalizowana na innych działkach niż obecnie. W ocenie organu interpretując planu [...] należy dojść do wniosku, że lokalnemu uchwałodawcy chodziło o to, by linie wyprowadzane ze stacji EE (a więc o niższym natężeniu) były skablowane i umieszczane w pasie drogi. Zatem warunek ten nie dotyczy rozważanej inwestycji.

Odnosząc się do kwestii zgodności inwestycji z planem [...] Wojewoda zauważył, że linia elektroenergetyczna w tym przypadku nie posiada osobnego oznaczenia. Jest ona jedynie oznaczona szrafem. Według słownika pojęć planu (§ 2 pkt 8) przez sieć infrastruktury technicznej należy rozumieć elementy sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, ciepłowniczej, elektroenergetycznej oraz telekomunikacyjnej. W § 8 ust. 1 pkt 2 planu [...] wskazano, że w przypadku zachowania naziemnej linii elektroenergetycznej lokalizacja zabudowy musi uwzględniać § 23 pkt 7, który to dopuszcza skablowanie istniejącej sieci elektroenergetycznej. Zgodnie z § 23 pkt 1 planu [...] ustalono zachowanie ciągłości powiązań sieci infrastruktury technicznej z układem zewnętrznym oraz zapewnienie dostępu do sieci. W § 23 pkt 2 wskazano, że dopuszcza się roboty budowlane w zakresie infrastruktury technicznej, w tym w szczególności sieci elektroenergetycznej. Zdaniem Wojewody należy do tego odnieść art. 3 pkt 7 P.b. i zaznaczyć, że przez roboty budowlane należy rozumieć także prace polegające na przebudowie obiektu budowlanego. Sam fakt, że w § 23 pkt 8 planu [...] wskazano, iż dopuszcza się lokalizację nowych linii elektroenergetycznych wyłącznie jako kablowych, nie ma znaczenia, bowiem inwestycja nie dotyczy budowy nowej linii tylko przebudowy istniejącej, zatem nie jest obwarowana obowiązkiem skablowania.

Wojewoda odniósł się także do zarzutu, że § 5 pkt 6 planu [...] lokalizacja przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko dozwolona jest jedynie na terenach oznaczonych symbolem P - zabudowy przemysłowej. Organ przyznał, że rozpatrywana inwestycja jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, niemniej w planie miejscowym nie ma zakazu lokalizacji takich przedsięwzięć. Plan miejscowy wskazuje, że na terenach zabudowy przemysłowej może być realizowana inwestycja w zakresie mogących potencjalnie bądź zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

Podsumowując przedstawione wyżej rozważana Wojewoda skwitował, że inwestycja E. sp. z o.o. nie narusza ustaleń planów miejscowych.

W ocenie organu nie można dopatrzeć się także uchybienia wymogowi zgodności zamierzenia z decyzją lokalizacyjną. Zarówno nazwa zamierzenia budowlanego, jak i rodzaj inwestycji w zakresie działek [...] (obręb P., gmina P.) oraz działek [...] i [...] (obręb P. , gmina P.), odpowiada decyzji lokalizacyjnej. Jak wynika z warunków i wymagań ochrony oraz kształtowania ładu przestrzennego zawartych w rozdziale I decyzji lokalizacyjnej planowane zamierzenie budowlane zostało ustalone jako przebudowa istniejącej jednotorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji GPZ P. - GPZ W. na linię dwutorową o długości 26 km poprzez wymianę: a) słupów na kratowe z ocynkowanych elementów stalowych łączonych śrubami; b) wymianę fundamentów na terenowe żelbetowe, prefabrykowane lub studniowe i palowe; c) wymianę przewodów roboczych i izolatorów, a także rozbiórkę istniejących słupów i przewodów oraz selektywną zbiórkę odpadów i przekazywanie ich odpowiednim firmom specjalistycznym. Zgodnie z punktem 4 rozdziału I decyzji lokalizacyjnej wysokość konstrukcji słupów ustalono do 36 m, a więc 1,6 m wyżej aniżeli projektowane słupy przelotowe typu P+5, które będą miały wysokość 34,4 m (s. 122 projektu budowlanego). Ponadto zgodnie z rozdziałek II punktem 2 decyzji lokalizacyjnej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę inwestor uzgodnił projekt z W. Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, który pismem z dnia [...] grudnia 2019 r., [...] (k. 13 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) poinformował, że inwestycja zlokalizowana jest w strefie ochrony konserwatorskiej zewidencjonowanych stanowisk archeologicznych, jednakże szczegółowa analiza lokalizacji pojedynczych, planowanych słupów (13-20) jednoznacznie wskazuje, że nie są one zlokalizowane w obrębie tych stanowisk. Wobec powyższego organ konserwatorski poinformował, że inwestycja podczas realizacji nie naruszy zasad ochrony dziedzictwa archeologicznego.

Mając na względzie zakres robót budowlanych Wojewoda stwierdził więc zgodność inwestycji z decyzją lokalizacyjną.

Oceniając inwestycję pod kątem zgodności z decyzją środowiskową Wojewoda wyjaśnił natomiast, że wedle rozstrzygnięcia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] lipca 2014 r., [...] planowana inwestycja nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (s. 41-50 projektu budowlanego). Organ środowiskowy wskazał, że przedsięwzięcie polegające na przebudowie przedsięwzięcia wymienionego w § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. nr 213, poz. 1397) w zw. z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, zaliczać się będzie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W obecnym stanie prawnym tożsame przepisy znalazły się w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia [...] września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839).

Wojewoda zauważył też, że decyzja środowiskowa została wydana w oparciu o opinię W. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...], w której stwierdzono brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, z uwagi na fakt, iż zostały spełnione wymagania dotyczące ochrony ludzi przed elektromagnetycznym promieniowaniem niejonizującym. Z kolei w uzasadnieniu do decyzji środowiskowej stwierdzono, że planowana przebudowa jednotorowej linii elektroenergetycznej na linię dwutorową wpisuje się w istniejące przeznaczenie terenu i obowiązujące na terenie inwestycji plany miejscowe uchwalone w latach 1999-2012. Na terenie objętym planem nie nastąpią żadne nowe oddziaływania, a emisja hałasu, pola elektrycznego i magnetycznego do środowiska związana z eksploatacją linii o napięciu 110 kV nie przekroczy standardów jakości środowiska. W najmniej korzystnych warunkach, szerokość pasa oddziaływania przebudowywanej linii nie przekroczy 20 m (po 10 m po każdej stronie linii). W decyzji środowiskowej wskazano, że zabudowa mieszkaniowa w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji liniowej znajdująca się na działce [...], gmina P. w rejonie projektowanego przęsła 19-20, nie będzie znajdować się w miejscach o przekroczonych wartościach dopuszczalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia [...] października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. nr 192, poz. 1883). Biorąc pod uwagę dopuszczalne wartości określone dla miejsc dostępnych dla ludności zgodnie z rozporządzeniem, wynoszące 10 kV/m dla składowej elektrycznej i 60 A/m dla składowej magnetycznej, organ środowiskowy stwierdził, iż zachowane zostaną standardy jakości środowiska.

Wojewoda zaznaczył, że mając na uwadze charakterystykę przedsięwzięcia ujętą w załączniku 1 do decyzji środowiskowej stwierdzić należy jej zgodność z przedłożonym projektem budowlanym. Zgodnie z art. 86 pkt 2 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (na datę decyzji tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 283 z późn. zm., obecnie Dz. U. z 2021 r., poz. 247 – uw. Sądu, dalej "u.u.i.ś.") decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy architektoniczno-budowlane wydające decyzje o pozwoleniu na budowę.

Wojewoda odniósł się też do problematyki lokalizacji inwestycji w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. do zadań organu administracji architektoniczno-budowlanej należy między innymi sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Powyższe oznacza, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, właściwy organ ma obowiązek każdorazowo zbadać, czy objęte wnioskiem przedsięwzięcie jest zgodne z obowiązującym planem miejscowym i wymaganiami ochrony środowiska. Wojewoda stwierdził, że dokonana przez niego ocena przedsięwzięcia potwierdziła jej zgodność zarówno z obowiązującymi planami miejscowymi, decyzją lokalizacyjną, jak i decyzją środowiskową, gdzie wykluczono możliwość przekroczenia standardów promieniowania elektromagnetycznego w miejscach dostępnych dla ludności. Zdaniem organu obawy skarżących co do realizacji w sąsiedztwie zabudowy tego typu robót budowlanych, nie mogą stanowić jedynego argumentu przemawiającego za odmową wydania decyzji pozwolenia na budowę. Organy działają na podstawie prawa (art. 6 K.p.a.), z kolei zgodnie z art. 35 ust. 4 P.b., w razie spełnienia wymagań z art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 P.b., istnieje obowiązek zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Uzupełniająco Wojewoda zaznaczył też, że gdy chodzi o kwestię zgodności inwestycji z planami miejscowymi, to trzeba uwzględnić, iż plany te są aktami prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 u.p.z.p.), a więc stanowią akty prawa powszechnie obowiązującego na obszarze nim objętym (art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Przepisy planów, podobnie jak przepisy ustaw i rozporządzeń, podlegają wykładni. Uprawnienie do dokonywania interpretacji miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego ma organ właściwy do sporządzenia aktu prawa miejscowego, czyli wójt, burmistrz i prezydent miasta, a także starosta, jako organ administracji architektoniczno-budowlanej, upoważniony ustawowo do wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 82 ust. 2 P.b.). W tym kontekście Wojewoda podkreślił, że w żadnych przepisach prawa ustawodawca nie upoważnia wójta, burmistrza, prezydenta miasta, jak również pracowników ministerstwa do interpretacji uchwalonych i obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wobec tego – jak zaznaczył Wojewoda – przedstawione przez skarżących interpretacje planu miejscowego sporządzone przez mgr inż. I. M. nie są wiążące w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Także dołączona do protokołu z dnia [...] listopada 2020 r. opinia Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] czerwca 2017 r., [...], [...] nie jest wiążąca, ponieważ Minister nie jest organem administracji architektoniczno-budowlanej ani organem nadzoru budowlanego w rozumieniu P.b., tym samym Ministerstwo nie jest urzędem uprawnionym do wydawania wiążących interpretacji przepisów prawa powszechnie obowiązujących i udzielane przez nie informacje nie stanowią podstawy do ubiegania się o pożądane rozstrzygnięcie przed właściwym organem administracji. Wojewoda podkreślił, że interpretacji planu miejscowego na potrzeby prowadzonego postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dokonuje organ administracji architektoniczno-budowlanej, a dołączone na etapie postępowania administracyjnego opinie mają jedynie walor informacyjny.

Wojewoda nie zgodził się ze skarżącymi, że dojdzie do budowy nowej linii, także w (eksponowanym w odwołaniu) kontekście, jakoby linia ta według odwołujących się ma ona powstać obok już istniejącej. Organ wskazał, że zgodnie z opisem technicznym, jak i planem zagospodarowania terenu znajdującym się na s. 131-132 projektu budowlanego, inwestycja przebiegać będzie w całości po istniejącym śladzie jednotorowej, napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV. W ramach prac budowlanych zaplanowano m.in. demontaż istniejących słupów i montaż nowych przystosowanych do przewieszenia drugiego toru linii. Odnosząc się do podnoszonych w trakcie postępowania technicznych możliwości realizacji przedsięwzięcia wyjaśnić należy, że zgodnie z odpowiedzią inwestora na odwołania "przewieszenie istniejących przewodów fazowych wraz z łańcuchami izolatorowymi z istniejących słupów na słupy nowo projektowane nie oznacza, że miejsce posadowienia słupów ulegnie zmianie. Słupy będą wymieniane jeden do jednego czyli miejsce w miejsce. Jeden dźwig za pomocą trawersu będzie trzymał wszystkie przewody a drugi dźwig obali słup (nadmienić należy, że trawers to dźwig z belką która podtrzymuje przewody przed opadnięciem na ziemię). Następnie wymieniony zostanie fundament. Po zakończeniu tych prac zostanie posadowiony nowy słup i podwieszone zostaną stare przewody". Mając powyższe na względzie należy dojść do wniosku, że podnoszona kwestia przeprowadzenia dowodu z opinii geodety na okoliczności, że słupy będą posadowione w innym miejscu i będą miały inne wymiary niż obecne, nie zasługuje na uznanie, bowiem nie wynika to z przedłożonego projektu budowlanego.

Odnosząc się do dowodów przedstawionych przez strony, Wojewoda podniósł, że organy administracji architektoniczno-budowlanej wykonują zadania określone w art. 81 P.b. Wnioski o pozwolenie na budowę rozpoznają pod kątem zgodności projektowego zamierzenia z prawem, natomiast dalej za prawidłowość jego wykonania odpowiada inwestor. Wojewoda uznał w tym kontekście, że nie ma wpływu na sprawę sprawy opinia rzeczoznawcy majątkowego K. R. [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Ponadto opinia ta została sporządzona przed sporządzeniem projektu budowlanego dla inwestycji. Z kolei podnoszona w protokole z dnia [...] listopada 2020 r. uwaga A. K. dotycząca niewłaściwego wypełnienia wniosku o pozwolenie na budowę przez inwestora, została konwalidowania na etapie odwoławczym, czego rezultatem było przedłożenie wraz z odpowiedzią na wezwanie Wojewody z dnia [...] grudnia 2020 r. uzupełnionego wniosku o pozwolenie na budowę, w którym wskazano w punkcie 4., iż zamierzenie budowlane dotyczy wykonania robót budowlanych innych niż wymienione w tym punkcie, to jest przebudowy, nie zaś budowy nowego obiektu budowlanego.

Końcowo Wojewoda stwierdził, że rozpatrując sprawę nie dostrzegł naruszenia przez Starostę przepisów prawa materialnego, jak i procesowego, które nie mogły być konwalidowane na etapie odwoławczym. Inwestycja okazała się zgodna z decyzją lokalizacyjną, planami miejscowymi, warunkami technicznymi, jak i decyzją środowiskową. Zgodnie z art. 35 ust. 4 P.b., w razie spełnienia wymagań z art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 P.b., organ zobowiązany był do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Starosta, opierając się na rzetelnej analizie stanu faktycznego sprawy oraz obowiązujących przepisach prawa, w sposób prawidłowy rozpoznał sprawę.

Skargę na decyzję Wojewody wnieśli wspólnie R. K. oraz D. B. zarzucając przy tym naruszenie:

1. art. 3 pkt 3a, 7a oraz 6 P.b. poprzez błędną wykładnię tych przepisów i przyjęcie, że:

a. jedynym charakterystycznym parametrem obiektu liniowego jest jego długość, podczas gdy wykładnia językowa i systemowa art. 3 pkt 3a P.b. prowadzą do wniosku, że w przypadku obiektu liniowego zawsze charakterystycznym parametrem jest długość, natomiast inne parametry z art. 3 pkt 7a P.b. – jako parametry charakterystyczne – są w przypadku obiektu liniowego również parametrami charakterystycznymi, o ile występują w danym obiekcie liniowym,

b. wykonanie robót polegających na wybudowaniu nowego obiektu liniowego w miejsce istniejącego (gdy nowy obiekt liniowy będzie wyższy, szerszy, a jego konstrukcja wsporcza będzie wykonana z innych elementów) stanowi mimo to przebudowę, a nie jego rozbiórkę i budowę ewentualnie rozbudowę/odbudowę;

2. § 7 ust. 4 pkt 3 lit. c oraz ust. 4 pkt 4 lit. d planu [...] (w skardze podano błędnie "[...]") i § 7 ust. 4 pkt 3 lit. c oraz ust. 4 pkt 4 lit. d planu [...] (w skardze podano błędnie "[...]") poprzez uznanie, że pozwalają one na realizację inwestycji polegającej na odbudowie linii wysokiego napięcia 110kV w rozumieniu art. 3 pkt 6 P.b., podczas gdy prawidłowa ich wykładnia prowadzi do odmiennych wniosków,

3. art. 3 pkt 3a, pkt 7a, pkt 6 P.b. poprzez błędną kwalifikację planowanego przedsięwzięcia jako przebudowy, a nie jako budowy nowego obiektu,

4. art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a P.b. w zw. z § 7 pkt 5 ppkt 3 lit. b planu [...] i planu [...] oraz planu [...];

5. art. 7, art. 77 § 1 i § 4, art. 107 § 1 pkt 6 i § 3, art. 85 § 1 i art. 84 § 1 K.p.a. poprzez:

a. brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie i oparcie się wyłącznie na twierdzeniach wnioskodawcy,

b. zaniechanie przeprowadzenia zawnioskowanych czynności, a w szczególności oględzin słupów, które do tej pory zostały wymienione, które są wykonanym elementem realizowanej przez wnioskodawcę inwestycji, w skład której wchodzi również przedsięwzięcie objęte wnioskiem zgłoszonym w niniejszej sprawie,

c. zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii geodety na okoliczność, że słupy będą posadowione w innym miejscu i będą miały inne wymiary niż obecne,

d. błędnym ustaleniu, że linia będzie przebiegać w tym samym miejscu, podczas gdy technicznie niemożliwe jest, aby linia mogła przebiegać w tym samym miejscu, a w tym słupy były posadowione w tym samym miejscu, bowiem technologia wykonania robót zakłada "przewieszenie istniejących przewodów fazowych wraz z łańcuchami izolatorowymi z istniejących słupów na słupy nowo projektowane" (projekt budowlany, pkt 7 opis techniczny, ppkt 7.2 przedmiot inwestycji, str. 17 oraz str. 7 zaskarżonej decyzji).

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie decyzji obu instancji, "oddalenie" wniosku E. sp. z o.o. i niezatwierdzanie projektu budowlanego oraz wystąpili o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania.

W motywach skargi R. K. oraz D. B. wskazali, że sprawa tylko rzekomo dotyczy przebudowy. Skarżący konsekwentnie wywiedli, że inwestor zamierza zrealizować nowy obiekt. W szczególności wskazuje na to – wbrew interpretacji Wojewody – technologia wykonania projektowanych prac, która zakłada przewieszenie istniejących przewodów fazowych wraz z łańcuchami izolatorowymi na słupy nowo projektowane. Dokonanie takiej operacji spowoduje, że nowe słupy będą musiały znaleźć się w innym miejscu, a nie w śladzie dotychczasowej linii.

R. K. oraz D. B. nie zgodzili się także z zaprezentowaną przez organ wykładnią art. 3 pkt 3a P.b. W kontekście tego przepisu jeszcze raz uwypuklili okoliczność opisaną powyżej, to jest, że ich zdaniem inwestycja nie powstanie w rzeczywistości po śladzie dotychczasowej. Nadto nie uwzględniono, że nowe słupy są znacznie wyższe, mają inną konstrukcję wsporczą, większe fundamenty i zajmują większą powierzchnię zabudowy.

W ocenie skarżących analizując art. 3 pkt 3a P.b. nie należy przyjmować, że w przypadku obiektów liniowych tylko długość jest parametrem charakterystycznym, a inne parametry – wymienione jako charakterystyczne w art. 3 pkt 7a P.b. – w odniesieniu do obiektów liniowych nie spełniają takiej roli. Z art. 3 pkt 3a P.b. należy wywieść, że w przypadku obiektu liniowego długość zawsze jest charakterystycznym parametrem. Inne natomiast parametry, jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość, liczba kondygnacji, jeśli w danym obiekcie liniowym wystąpią, również będą stanowić jego charakterystyczny parametr.

Zdaniem R. K. i D. B. o prawidłowości zaprezentowanej przez nich wykładni świadczy art. 3 pkt 7a P.b., który przewiduje, że "w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego". Zatem sam ustawodawca wychodzi z założenia, że w przypadku obiektów liniowych obok długości mogą wystąpić także inne charakterystyczne parametry, skoro w odniesieniu do dróg w art. 3 pkt 7a P.b. wprost powołuje się na nie. Przeciwna wykładnia przepisów pozwalałaby na zakwalifikowanie jako przebudowę taką zmianę parametrów istniejącej linii elektroenergetycznej, w wyniku której linia zamiast na przykład 15 kV będzie miała 110 kV, 220 kV czy nawet 400 kV, choć nastąpiłaby zmiana wysokości linii, fundamentów słupów, konstrukcji słupów, a w tym ich wysokość. W konsekwencji uznać należy, że choć ustawodawca w art. 3 pkt 3a P.b. wskazuje, że charakterystycznym parametrem obiektu liniowego jest jego długość, to wykonanie takich robót budowlanych, w wyniku których nastąpi zmiana innych parametrów wskazanych jako charakterystyczne w art. 3 pkt 7a P.b., nie będzie przebudową. W konsekwencji realizacja inwestycji, w wyniku której powstanie linia elektroenergetyczna posadowiona na wyższych słupach, o innej konstrukcji wsporczej, posadowionych na innych fundamentach, linia, której szerokość będzie większa niż szerokość dotychczasowej linii, nie będzie stanowiła przebudowy istniejącej linii w rozumieniu art. 3 pkt 7a P.b., choć powstanie w tym samym miejscu.

R. K. oraz D. B. jeszcze raz podkreślili, że roboty budowlane objęte wnioskiem E. sp. z o.o. są elementem większej. inwestycji. Do tej pory zrealizowane roboty dowodzą, że nowopowstała linia jest posadowiona na wyższych słupach, linia jest szersza (jest inny, szerszy rozstaw skrajnych przewodów fazowych), linia nie jest posadowiona dokładnie w tym samym miejscu, ale obok obecnie istniejącej, słupy, na których ma być posadowiona linia mają inna konstrukcję.

Skarżący wskazali też na parametry projektowanych słupów, podkreślając, że będą to konstrukcje serii [...] Są one tak znacząco odmienne od dotychczasowych, iż trudno twierdzić o kontynuowaniu tego samego obiektu liniowego. Nowa technologia świadczy o powstaniu nowej linii. W ich ocenie nie jest też zgodne z prawdą twierdzenie, że linia będzie przebiegać w tym samym miejscu, a roboty budowlane nie spowodują zmiany trasy linii, z tego oto powodu, że technologia wykonania robót zakłada "przewieszenie istniejących przewodów fazowych wraz z łańcuchami izolatorowymi z istniejących słupów na słupy nowo projektowane". Według skarżących nie będzie technicznie możliwe przewieszenie nowych przewodów, jeśli najpierw zostanie zdemontowany odcinek linii. Zatem nowe słupy będą musiały być posadowione w innym miejscu niż obecnie istniejące, gdyż tylko w takiej sytuacji będzie możliwe przewieszenia istniejących przewodów fazowych na nowe słupy. W związku z tym, że nowe słupy są znacznie wyższe oraz znacznie szersze (umożliwiają takie zawieszenie linii, że jest skrajne przewody fazowe będą dalej od siebie oddalone niż przewody do tej pory istniejące) nie jest technicznie możliwe posadowienie nowych słupów po śladzie demontowanej linii. Nowe słupy będą musiały być posadowione obok starej linii. Zatem nie jest zgodne z prawdą twierdzenie zawarte w uzasadnieniu decyzji, że "roboty budowlane nie spowodują zmiany (...) trasy linii oraz co do zasady zmiany osi linii"

W dalszych motywach skargi R. K. oraz D. B., przyjmując oparte na powyższych argumentach założenie, że inwestycja obejmuje nową linię, przytoczyli już wcześniej prezentowane wywody na poparcie tezy, że budowa nowej linii elektroenergetycznej jest wykluczona w świetle planów [...], [...] oraz [...]

W odpowiedzi na skargę datowanej na [...] lutego 2021 r. (k. 22 i 23 akt sądowych) Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

Przy piśmie z dnia [...] marca 2021 r. (k. 152-154 akt sądowych) R. K. oraz D. B. nadesłali mapy z naniesionym przebiegiem spornej linii z 2017 r. i z 2021 r. na poparcie tezy, że nowe słupy są znacząco odmienne od dotychczasowych, a ich fundamenty – z uwagi na technologię – posadowiono w innych miejscach. Wszystko to potwierdza, że w istocie zamierzenie E. sp. z o.o. dotyczy nowej linii elektroenergetycznej, a w konsekwencji jest niezgodne z planami miejscowymi.

W piśmie datowanym na [...] marca 2021 r. do skargi ustosunkowała się także E. sp. z o.o. Domagając się oddalenia skargi, a także odmowy wstrzymania wykonania decyzji (wniosek taki znalazł się w skardze, lecz był on adresowany do organu – uw. Sądu), spółka podniosła, że inwestycję już zrealizowała. W jej ocenie projekt przebudowy linii elektroenergetycznej został prawidłowo zatwierdzony przez organ. Starosta oraz Wojewoda działali w granicach określonych P.b. i dokonali w wymaganym zakresie weryfikacji wniosku i projektu budowlanego. Odnosząc się do zarzutów R. K. i D. B. dotyczących zmiany przebiegu linii, E. sp. z o.o. jeszcze raz stanowczo podkreśliła, że w przypadku obiektu liniowego parametrem charakterystycznym jest jedynie długość. Oznacza to, że w ramach przebudowy można zmienić takie parametry użytkowe i techniczne jak wysokość słupów. Spółka dodała też, że w ramach przebudowy obiektu liniowego mieszczącej się w zakresie pojęciowym z art. 3 pkt 7a w zw. z art. 3 pkt 3a P.b. możliwa jest nawet korekta trasy linii – takie stanowisko wyrażono w orzecznictwie (w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia [...] lutego 2018 r., II SA/Rz [...]).

Odnosząc się do zarzutu skarżących, że lina będzie miała inny przebieg chociażby ze względu na technologię wykonania prac, E. sp. z o.o. wskazała, że (jak to zostało już wyjaśnione w odpowiedzi na odwołanie), technologia robót zakładająca przewieszenie istniejących przewodów fazowych wraz z łańcuchami izolatorowymi z istniejących słupów na słupy nowo projektowane nie oznacza, że miejsce posadowienia słupów ulegnie zmianie. Słupy zostaną wymienione jeden do jednego, czyli w miejsce w miejsce. Jeden dźwig za pomocą trawersu (trawers to dźwig z belką, która podtrzymuje przewody przed opadnięciem na ziemię) trzyma wszystkie przewody a drugi dźwig obal słup. Następnie jest wymieniany fundament, po zakończeniu prac jest stawiany nowy słup i podwieszane są stare przewody.

Przy piśmie z dnia [...] marca 2021 r. R. K. oraz D. B. nadesłali szereg dokumentów (opinii, decyzji i orzeczeń) na poparcie dotychczas przedstawianych tez (k. 230-292 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie niniejszego uzasadnienia Sąd chciałby podkreślić, że wnikliwe analizował wszystkie okoliczności i zarzuty podnoszone przez R. K. i D. B. w skardze, a wcześniej i w toku postępowania administracyjnego. Badał je także kompleksowo w kontekście całego zebranego materiału dowodowego. Wachlarz podniesionych przez skarżących zagadnień jest szeroki, stąd – aby nie utracić z pola widzenia ich intencji – w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia Sąd szczegółowo przedstawił przebieg sprawy jak i stanowiska stron oraz organów.

Rozpatrując skargę R. K. i D. B. – co także należałoby podkreślić – Sąd dostrzegł w ich rozważaniach racjonalne argumenty, które nie mogły być odparte bez rzetelnego przemyślenia.

Aby przejrzyście wyjaśnić powody, które skłoniły Sąd do oddalenia skargi, a więc i tym samym akceptacji decyzji Wojewody z dnia [...] stycznia 2021 r., [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2021 r., [...], należy rozpocząć wywód od kilku refleksji ogólnych dotyczących stosowania Prawa budowlanego.

Stosowanie Prawa budowlanego, mimo, że nie jest ono samo znacząco rozbudowanym aktem prawnym, rodzi w praktyce wiele złożonych problemów. Jest tak dlatego, że przepisy P.b. dotyczą po pierwsze sfery aktywności społecznej charakteryzującej się dużą dynamiką (budownictwa), a po drugie, w kontekście norm, a zwłaszcza pojęć tego prawa, organy zmuszone są kwalifikować prawnie niezwykle zróżnicowane spektrum stanów faktycznych. Trudności w stosowaniu P.b. są tym bardziej poważne, że ten akt prawny – jak się wydaje bardziej niż inne – bazuje na specyficznej siatce pojęciowej, a do tego od przypisania określonych stanów do ustawowych pojęć zależą często podstawowe uprawnienia, które z P.b. są wywodzone.

Niniejsza sprawa jest akademickim przykładem sprawy, w której właśnie występuje charakterystyczny dla Prawa budowlanego problem wiodący. Otóż od podciągnięcia określonego stanu (konkretnie: zakwalifikowania zamierzenia, dla którego E. sp. z o.o. ubiegała się o pozwolenie na budowę) pod zakres jednego z ogólnie zdefiniowanych pojęć (konkretnie "przebudowy") zależy szereg dalszych konsekwencji. Kwalifikacja inwestycji w zasadzie decyduje, czy inwestycja będzie mogła być zaakceptowana jako zgodna z prawem (plany miejscowe dopuszczają przebudowę linii napowietrznej) albo zakwestionowana.

E. sp. z o.o. i dalej organy architektoniczno-budowlane stanęły na stanowisku, że przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany opisany jako projekt przebudowy linii 110 kV relacji P. na linię dwutorową (na odcinku projektowanych słupów [...] od przęsła [...] do przęsła [...]), zgodnie z jego nazwą, może być kwalifikowany właśnie jako przebudowa linii. Inwestor i organy akcentowały, że skoro zgodnie z art. 3 pkt 7a P.b. przebudową jest "wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów", a w myśl art. 3 pkt 3a P.b. obiekt liniowy (do takiego zalicza się linia elektroenergetyczna) "to obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość", to oznacza, że w pojęciu przebudowy linii elektroenergetycznej mieścić się będą te zamierzenia budowlane w substancji linii, które zmieniają jej parametry użytkowe lub techniczne, a nie dotyczą długości jako takiej. Dalej wywodzono, że skoro projektowana wymiana słupów linii napowietrznej z jednotorowych na dwutorowe realizowana ma być w ciągu dotychczasowej linii, to oznacza to, iż roboty takie mieszczą się w kategorii przebudowy. Wreszcie – planistycznie rzecz ujmując – nie powstanie nowy obiekt budowlany, a i też nie dojdzie do kolizji z planami miejscowymi [...], [...] i [...], które wprowadziły ograniczenia, gdy chodzi o nowe inwestycje infrastrukturalne, dla zarazem wyraźnie dopuściły istnienie i dalsze funkcjonowanie dotychczasowych.

Z kolei R. K. i D. B. opierają skargę na założeniu wyjściowym, które sprowadza się do twierdzenia, że skoro dotychczasowe słupy podlegają demontażowi, a w ich miejsce powstaną słupy znacząco odmienne – wyższe, o innej konstrukcji wsporczej, większych fundamentach i zajmujące większą powierzchnię zabudowy – to są przesłanki, by sądzić, że pod pozorem "przebudowy" w istocie realizowana jest zupełnie nowa linia elektroenergetyczna o innej charakterystyce. Skarżący bardzo dużo uwagi poświęcają także forsowaniu tezy, że wbrew akceptowanym przez organy oświadczeniom E. sp. z o.o., nowe słupy nie mają powstać w miejscu dotychczasowych. Konkluzja taka wynikać ma logicznie z zapowiedzi inwestora, iż ma on zamiar przewiesić dotychczasowe przewody fazowe linii jednotorowej na słupy w technologii dwutorowej. Oznacza to, że poza innym sposobem zabudowy (w zakresie fundamentów) dojdzie też do przesunięcia samej linii. Powstanie więc nowa linia w innym miejscu.

W ocenie Sądu różnica stanowisk pomiędzy inwestorem i organami a skarżącymi wynika z innego podejścia do kwestii, czym jest linia elektroenergetyczna, a konkretnie – co jest wyznacznikiem świadczącym o jej położeniu. Wypowiedzi R. K. i D. B., zwłaszcza te akcentujące, że przewieszenie dotychczasowych przewodów fazowych ze słupów w technologii linii jednotorowej na słupy w technologii dwutorowej spowoduje przesunięcie linii, świadczą o tym, iż upatrują oni wyznacznika położenia linii w miejscu zawieszenia przewodów fazowych, względnie położeniem ich w stosunku do samych słupów, czy w sposobie oparcia fundamentów.

W ocenie Sądu, położenie projektowanej przez E. sp. z o.o. linii elektroenergetycznej należy oceniać inaczej. Linia elektroenergetyczna jest jako całość obiektem budowlanym – obiektem liniowym. Jej przebieg wyznacza jej oś, którą wykreśla się przez centralną część słupów. Na słupach z kolei z reguły, nie w samej osi, a z boku, zawieszone są przewody fazowe.

Linia napowietrzna 110 kV relacji P. na odcinku na odcinku projektowanych słupów 14-19 (słup 13 wedle pozwolenia kontrolowanego w niniejszej sprawie będzie tylko demontowany), zgodnie ze szczegółowymi rysunkami, dotychczas obejmowała słupy, po których północnej stronie zawieszone były przewody fazowe. Przebudowana linia zaprojektowana – według "Planu zagospodarowania terenu przebudowy napowietrznej linii elektroenergetycznej WN relacji P., Odcinek proj. słup 13 – proj. 20" (s. 131 i 132 projektu budowlanego) – została jednoznacznie i bez najmniejszych wątpliwości zaprojektowana dokładnie w tej samej osi, bez żadnego przesunięcia. Również przewody fazowe północne znajdą się projektowo w tym samym ciągu, jak przewody fazowe dotychczasowe. Linia po przebudowie różnić się będzie tylko parametrami technicznymi słupów, które umożliwiają zawieszenie po stronie południowej drugiego toru przewodów fazowych.

Wbrew więc temu co sugerują R. K. i D. B., projekt nie pozostawia żadnych wątpliwości, że oś linii wysokiego napięcia na odcinku objętym zamierzeniem w najmniejszym stopniu nie zostanie zmieniona. Plan zagospodarowania terenu, stanowiący element projektu budowlanego, zawiera w swej treści wyrysowaną oś linii dotychczas istniejącej i idealnie pokrywającą się (na projektowanym odcinku) oś linii, którą wyznaczać mają nowe słupy. Nie zostanie również zmieniony przebieg przewodów fazowych, ani też miejsce posadowienia słupów 14-19. Znajdą się one dokładnie w miejscu słupów dotychczasowych i to bez żadnego wyjątku.

Także wbrew skarżącym, mapy ewidencyjne, jakie przedłożyli przy piśmie procesowym z dnia [...] marca 2021 r. nie wskazują, iżby miało dojść do przesunięcia słupów.

Odnosząc się do powyższego trzeba w tym miejscu poczynić pewną uwagę uzupełniającą. Otóż Sąd chciałby wyjaśnić skarżącym, że w niniejszej sprawie żadne dowody odnoszące się do stanu rzeczywistego na gruncie nie mogą posłużyć jako argument dla podważenia zapisów projektowych. W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotem jest jedynie weryfikacja konkretnego, przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego, w kierunku jego zatwierdzenia i udzielenia pozwolenia na budowę. W postępowaniu tego rodzaju, w odróżnieniu od spraw prowadzonych przez nadzór budowlany w stosunku do istniejących obiektów, organ architektoniczno-budowlany koncentruje swoją uwagę na treści projektu budowlanego i sprawdza, czy wyrysowana w nim przyszła, założona projektowo inwestycja, jest zgodna z prawem. Innymi słowy, w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę nie ma pola do skutecznego wywodzenia zarzutów, że zamierzenie budowlane w rzeczywistości będzie inne niż wyrysowane w projekcie oraz, że przez to pozwolenie na budowę nie może być udzielone. W postępowaniu o pozwolenie na budowę ocenia się inwestycję, która została zaprojektowana "na papierze", to znaczy jest opisana i wyrysowana w przedłożonym projekcie. W tym kontekście rzeczywiste działania inwestora nie mogą rzutować na ocenę samego projektu, który ma niezmiennie obiektywną treść (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2017 r., II OSK 1782/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). Można natomiast dodać, że gdyby doszło do realizacji zamierzenia niezgodnie z projektem, to powstaje stan, który jest przedmiotem zainteresowania organów nadzoru budowlanego uprawnionych do przeprowadzenia postępowań legalizacyjnych i naprawczych.

Wracając do kwestii oceny prawnej, czy w niniejszej sprawie inwestycja (przedmiot zatwierdzenia) może być kwalifikowana jako przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a P.b., czy wykracza poza to pojęcie (czyli, czy jest to nowa inwestycja w miejsce dotychczasowej), Sąd wyjaśnia, że rozstrzygnięcie tej kwestii wymaga całościowego spojrzenia na sens zamierzenia E. sp. z o.o. Wynikły w niniejszej sprawie spór wiąże się z charakterystycznymi dla Prawa budowlanego trudnościami w jego stosowaniu (opisanych pokrótce na poprzednich stronach niniejszego uzasadnienia), jako że wymaga podciągnięcia niestandardowego zamierzenia budowlanego, na które składa się szereg różnych robót budowlanych (konkretnie według założeń projektowych) pod stosunkowo ogólne pojęcia tego Prawa.

W tym miejscu można dodać, że praktyce stosowania Prawa budowlanego nie są obce sytuacje, w których kwalifikowany stan faktyczny, logicznie ujmując, może być z łatwością podciągnięty pod zupełnie różne pojęcia. Przykładowo, standardowa przebudowa albo nawet remont dachu domu jednorodzinnego przykrywającego ostatnią kondygnację, mieszczące się w zakresie art. 3 pkt 7a lub 8 P.b., mogą być bez trudu przez postronnego obserwatora ocenione jako częściowa rozbiórka budynku i następująca po niej budowa bądź odbudowa ostatniej kondygnacji (art. 3 pkt 6 P.b.). Trudności w kwalifikowaniu zamierzeń budowlanych wynikają z faktu, że nierzadko składa się na nie zespół różnych robót budowlanych, którym można przypisać odrębną kwalifikację, gdyby były oceniane w oderwaniu od całości inwestycji. Z wymienionych tu powodów, zdaniem Sądu, tak ważne jest, aby stosując przepisy P.b. oceniać zamierzenia budowlane całościowo, nie tracąc z pola widzenia ich sensu i celu.

W niniejszej sprawie E. sp. z o.o. przedstawiła wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę projekt zamierzenia budowlanego obejmujący wymianę słupów z jednotorowych na dwutorowe na fragmencie linii 110 kV relacji P.. Wymienione słupy zaprojektowano jako większe i do realizacji w technologii dwutorowej, z lokalizacją dokładnie w miejscu dotychczasowych słupów i dokładnie w osi istniejącej linii. Jak już ustalono wyżej, poza wielkością słupów (wysokością, szerokością podstawy) zmieni się to, że linia elektroenergetyczna, jako obiekt, obsłuży drugi zespół przewodów fazowych zawieszonych po stronie południowej od osi linii. Linia elektroenergetyczna w relacji P. pozostanie więc, jak dotychczas, linią napowietrzną 110 kV, tyle tylko że zmienią się jej parametry techniczne i użytkowe, a konkretnie zwiększy się zdolność do transportowania energii elektrycznej o tym samym napięciu.

Zdaniem Sądu o ile można zrozumieć logikę zarzutów R. K. i D. B., którzy akcentując fakt, że w ramach inwestycji przeprowadzone zostaną roboty demontażu słupów i postawienia nowych, starają się forsować tezę o powstaniu nowej linii (czyli budowie), to jednak całościowe spojrzenie na zamierzenie budowlane daje podstawy, aby potraktować je jako "przebudowę" obiektu liniowego, zgodnie z kwalifikacją przyjętą przez projektanta.

Gdy chodzi natomiast o podniesione w skardze postulaty interpretacji art. 3 pkt 3a P.b., to Sąd ze skarżącymi się nie zgadza. R. K. i D. B. twierdzą, że zawarty w tym przepisie zwrot "[...] obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość" oznacza, iż długość w przypadku obiektu liniowego zawsze będzie parametrem charakterystycznym, natomiast nie wyklucza to, że jako charakterystyczne powinny być uznane też inne parametry wymienione w art. 3 pkt 7a P.b., jeżeli do danego obiektu się odnoszą. Zdaniem Sądu rozumowanie skarżących jest nieprawidłowe. Wykładnia przez nich zaprezentowana prowadzi bowiem do wniosku, że fragment "[...] obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość" byłby całkowicie zbędny normatywnie. Wszakże "długość" już zgodnie z art. 3 pkt 7a P.b. jest parametrem charakterystycznym każdego obiektu. W ocenie Sądu funkcją art. 3 pkt 3a P.b. jest wprowadzenia pojęcia, które tworzy specyficzną kategorię obiektów budowlanych infrastrukturalnych, gdzie parametrem charakterystycznym jest właśnie tylko długość. W przypadku takich obiektów, jako że mają one infrastrukturalny charakter, zmiana ich parametrów użytkowych i technicznych jest możliwa w ramach przebudowy, nawet gdy wiązać się to będzie ze zmianą na przykład ich wysokości czy szerokości. W tym miejscu warto zaznaczyć, że dotychczas w swych orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny wypowiadał się, w zasadzie jednolicie, że zmiana parametrów użytkowych i technicznych linii elektroenergetycznych poprzez zastosowanie innych słupów (na przykład wyższych), może być właśnie przez pryzmat art. 3 pkt 7a w zw. z art. 3 pkt 3a P.b., traktowana jako przebudowa, a w mniej kwalifikowanych przypadkach dopuszczano nawet kwalifikację takiej inwestycji jako remont (zob. chociażby wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2016 r., I OSK 1509/16, czy z dnia 12 lutego 2020 r., I OSK 1751/18, z dnia 11 grudnia 2018 r., I OSK 349/17, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W skardze R. K. i D. B. prezentując swoje stanowisko zauważyli, że dla interpretacji przepisów art. 3 pkt 7a w zw. z art. 3 pkt 3a P.b. może mieć znaczenie ostatni fragment pierwszego z nich, cyt.: "w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego". Skarżący wywodzą, że skoro w przypadku drogi przepis stanowi o "zmianie charakterystycznych parametrów", to jest to wskazówka, że według ustawodawcy w przypadku obiektów liniowych (droga jest takim obiektem) nie tylko długość jest parametrem charakterystycznym, ale mogą się do takich zaliczyć także inne parametry wymienione w art. 3 pkt 7a P.b.

W ocenie Sądu cytowany wyżej fragment art. 3 pkt 7a P.b. należy rozumieć inaczej jak proponują skarżący. Stanowi on li tylko ograniczenie, wedle którego przebudowa drogi nie może prowadzić do zmiany granic pasa drogowego.

W tym miejscu warto odnieść się jeszcze do jednego argumentu skarżących. Otóż R. K. i D. B. przedstawiają w skardze przykład hipotetycznej, przerysowanej inwestycji, zakładającej, że inwestor przebudowuje linię elektroenergetyczną 15 kV na linię 400 kV. Ich zdaniem przykład taki pokazuje, iż długość nie może być traktowana jako jedyny parametr charakterystyczny obiektu liniowego, bowiem otwierałoby to drogę co realizacji w granicach pojęcia "przebudowy" zupełnie odmiennych inwestycji w stosunku do dotychczasowych.

Odnosząc się do argumentu skarżących Sąd wyjaśnia, że zdaje sobie sprawę, iż zestawienie art. 3 pkt 7a i art. 3 pkt 3a P.b. rzeczywiście prowadzi do konkluzji, że ustawa nie limituje intensywności zmian parametrów użytkowych i technicznych, jakie inwestor może przeprowadzić w ramach przebudowy obiektu liniowego. Tym niemniej należy pamiętać, że wymienione przepisy podlegają wykładni, a każdy odrębny stan faktyczny – subsumcji. W niniejszej sprawie przedmiotem jest przebudowa linii napowietrznej 110 kV na dwutorową, przy braku zmiany napięcia, które obsługuje. Działania E. sp. z o.o., która kwalifikuje inwestycję jako przebudowę, trudno więc traktować jako nieracjonalne czy świadczące o próbie obejścia prawa. Gdyby natomiast zaproponowano, jak to podnieśli skarżący, przebudowę linii 15 kV, na przykład na 110 kV, to w ocenie Sądu można byłoby poszukiwać argumentów przemawiających za stwierdzeniem, że inwestor próbuje obejść prawo, gdyż dotychczasowa linia elektroenergetyczna jest zastępowana przez obiekt nowy, z racjonalnego punktu widzenia zupełnie nieporównywalny.

Podsumowując powyższe rozważania Sąd doszedł więc do przekonania, że kwalifikacja inwestycji przy linii 110 kV relacji P. trafnie została przyjęta przez organy jako przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a w zw. z art. 3 pkt 3a P.b.

W kontekście takiej kwalifikacji należało więc przeprowadzić czynności weryfikacji projektu budowlanego przedstawionego przez E. sp. z o.o. wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. (w brzmieniu sprzed [...] września 2020 r.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza przede wszystkim zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej.

Nadto, weryfikuje się zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (art. 34 ust. 1 pkt 2 P.b.) oraz bada kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b P.b., c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10 P.b. (art. 34 ust. 1 pkt 3 P.b.). Sprawdzeniu podlegają wreszcie posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 (art. 35 ust. 1 pkt 4 P.b.).

Odnosząc się do kwestii zgodności inwestycji z planami miejscowymi oraz decyzją lokalizacyjną, stwierdzić należy, że stanowisko Wojewody – zresztą kompleksowo i przekonująco uargumentowane – jest w pełni trafne.

Projektowany do przebudowy fragment linii przebiegać będzie przez obszar trzech planów miejscowych. Jak wynika z planu [...] inwestycja znajdować się będzie na terenie oznaczonym symbolem "PO" (strefa ograniczonego użytkowania związana z linią energetyczną wysokiego napięcia). W istotnych z punktu widzenia sprawy regulacjach dotyczących tego obszaru: zawarto zakaz zabudowy obiektami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi w odległości mniejszej niż 15 m od skrajnego przewodu linii energetycznej 110 kV (§ 7 ust. 4 pkt 4 lit. c), dopuszczono zmianę szerokości strefy (§ 7 ust. 4 pkt 4 lit. d) oraz zakazano lokalizacji inwestycji i obiektów szkodliwych dla środowiska oraz inwestycji zaliczanych do mogących pogorszyć stan środowiska, wymienionych w przepisach szczególnych i odrębnych (§ 7 ust. 5 pkt 3).

W odniesieniu do ostatniej z wymienionych regulacji Wojewoda trafnie wywiódł, że zakaz sytuowania obiektów szkodliwych dla środowiska koresponduje obecnie z § 3 ust. 1 pkt 7 w zw. z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839). Niemniej lokalny uchwałodawca miał na myśli lokalizację nowych obiektów, a nie przebudowę już istniejących, tym bardziej, że w § 7 ust. 4 pkt 4 lit. d dopuścił zmianę szerokości strefy ograniczonego użytkowania.

Podobne uwarunkowania lokalizacji linii elektroenergetycznej znalazły się w planie [...] W tym przypadku przebieg przedsięwzięcia następować będzie także przez teren oznaczony symbolem "PO" (strefa ograniczonego użytkowania związaną z linią energetyczną wysokiego napięcia). Na terenie tym dopuszczono zmianę szerokości strefy (§ 7 ust. 4 pkt 3 lit. c); wskazano, że uciążliwości dla środowiska związane z linią elektroenergetyczną nie mogą przekraczać dopuszczalnych wartości poza strefą ograniczonego użytkowania (§ 7 ust. 4 pkt 3 lit. d) oraz wskazano, że zakazuje się lokalizacji inwestycji i obiektów szkodliwych dla środowiska oraz inwestycji zaliczanych do mogących pogorszyć stan środowiska, wymienionych w przepisach szczególnych i odrębnych (§ 7 ust. 5 pkt 3). Jak trafnie zauważył Wojewoda, że także w odniesieniu do planu [...] lokalny uchwałodawca zakaz "lokalizacji" odnosił do nowych obiektów, a nie przebudowy już istniejących.

W przypadku planu [...] projektowana linia elektroenergetyczna nie korzysta ze strefy o odrębnym oznaczeniu. Miejsce przebiegu linii oznaczone jest szrafem dla sieci infrastruktury technicznej. Według słownika pojęć planu (§ 2 pkt 8) przez sieć infrastruktury technicznej należy rozumieć elementy sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, ciepłowniczej, elektroenergetycznej oraz telekomunikacyjnej. W § 8 ust. 1 pkt 2 planu [...] wskazano, że w przypadku zachowania naziemnej linii elektroenergetycznej lokalizacja zabudowy musi uwzględniać § 23 pkt 7, który to dopuszcza skablowanie istniejącej sieci elektroenergetycznej. W § 23 pkt 1 planu [...] ustalono zachowanie ciągłości powiązań sieci infrastruktury technicznej z układem zewnętrznym oraz zapewnienie dostępu do sieci. W § 23 pkt 2 planu [...] wskazano, że dopuszcza się roboty budowlane w zakresie infrastruktury technicznej, w tym w szczególności sieci elektroenergetycznej. Wobec powyższego rację ma Wojewoda, że przez roboty budowlane dopuszczone przez plan [...] w ostatnim z wymienionych przepisów należy rozumieć także prace polegające na przebudowie obiektu budowlanego.

Trafnie też Wojewoda wywiódł, że istnienie w planie [...] przepisu § 5 pkt 6, który dozwala lokalizację przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko na terenach oznaczonych symbolem P - zabudowy przemysłowej, nie oznacza, że na innych terenach objętych planem domniemywać można zakaz lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu inwestycja projektowana przez E. sp. z o.o., kwalifikowana prawidłowo jako przebudowa, nie narusza ustaleń planów miejscowych, przez które przebiega.

Sąd nie miał także wątpliwości, że projekt budowlany przedłożony przez E. sp. z o.o. jest zgodny z decyzją lokalizacyjną w zakresie dziełek [...] (obręb P., gmina P.) oraz działek [...] i [...] (obręb P. , gmina P.), gdzie nie obowiązuje plan miejscowy. Zgodnie z decyzją Burmistrza Gminy P. z dnia [...] czerwca 2015 r., [...], [...], znajdującą się na s. 51-62 projektu budowlanego (decyzja i sprostowanie) planowane zamierzenie budowlane zostało ustalone jako przebudowa istniejącej jednotorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji GPZ P. - GPZ W. na linię dwutorową o długości 26 km poprzez wymianę: a) słupów na kratowe z ocynkowanych elementów stalowych łączonych śrubami; b) wymianę fundamentów na terenowe żelbetowe, prefabrykowane lub studniowe i palowe; c) wymianę przewodów roboczych i izolatorów, a także rozbiórkę istniejących słupów i przewodów oraz selektywną zbiórkę odpadów i przekazywanie ich odpowiednim firmom specjalistycznym. Zgodnie z punktem 4 rozdziału I decyzji lokalizacyjnej wysokość konstrukcji słupów ustalono do 36 m, a więc 1,6 m wyżej aniżeli projektowane słupy przelotowe typu P+5, które będą miały wysokość 34,4 m (s. 122 projektu budowlanego).

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że inwestycja bez wątpliwości pozostaje w zgodności ze wskazaną decyzją lokalizacyjną.

Stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b P.b. przedłożony przez E. sp. z o.o. projekt budowlany należało ocenić pod kątem zgodności z decyzją środowiskową. Dla inwestycji Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. wydał decyzję środowiskową z dnia [...] lipca 2014 r., [...], w której stwierdził, że nie wymaga ona przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (s. 41-50 projektu budowlanego). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, że przedsięwzięcie polegające na przebudowie przedsięwzięcia wymienionego w § 3 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) w zw. z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, zaliczać się będzie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (obecnie analogiczna kwalifikacja znajdzie podstawę w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia [...] września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, Dz. U. poz. 1839).

W ocenie Sądu jedynym mankamentem oceny jaką przeprowadził Wojewoda, gdy chodzi o zagadnienie zgodności przedsięwzięcia z wymaganiami ochrony środowiska, to odniesienie się – za opinią W. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] – do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia [...] października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. Nr 192, poz. 1883). W sprawie powinny znaleźć natomiast zastosowanie rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku (Dz. U. poz. 2448). Powołanie nieobowiązującego aktu nie miało jednak znaczenia dla sprawy, gdyż normy dopuszczalnego promieniowania, wedle których wyznaczono strefę objętą oddziaływaniem elektromagnetycznym, nie zmieniły się odniesieniu do pola elektromagnetycznego 50 Hz, czyli o częstotliwości właściwej dla sieci elektroenergetycznej.

Podsumowując powyższe zdaniem Sądu inwestycja spełniła wymagania ochrony środowiska. Zapewniono jej zgodność z decyzją środowiskową, jak i też projektowo zagwarantowano, że obszary przewidzianych oddziaływań pola elektromagnetycznego nie naruszą obowiązujących norm.

Skoro inwestycja – a Wojewoda to wykazał – spełnia warunki podlegające sprawdzeniu stosownie do art. 35 ust. 1 P.b., to oznacza, że stosownie do art. 35 ust. 4 P.b. zaistniał po stronie organów obowiązek zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wobec przedstawionego wywodu Sąd ocenił zarzuty skargi dotyczące kwalifikacji inwestycji za niezasadne (art. 3 pkt 3a, 7a i 6 P.b.), nie znalazł podstaw, aby stwierdzić niezgodność przedsięwzięcia z planami miejscowymi [...], [...], [...] oraz decyzją lokalizacyjną, a w konsekwencji nie dopatrzył się naruszenia przepisów dotyczących zgodności inwestycji z planami miejscowymi (art. 34 ust. 1 P.b.) oraz dotyczących obowiązku organów badania tego wymogu (art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a P.b.).

Z powodów opisanych już na wcześniejszych stronach niniejszego uzasadnienia, Sąd nie uznał za zasadne zarzutów naruszenia grupy przepisów proceduralnych z zakresu administracyjnego postępowania wyjaśniającego, to jest art. 7, art. 77 § 1 i § 4, art. 107 § 1 pkt 6 i § 3, art. 85 § 1 i art. 84 § 1 K.p.a. R. K. i D. B. domagali się bowiem, aby organy badały rzeczywisty sposób realizacji inwestycji, gdy tymczasem wykraczało to poza zakres postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, które obejmuje tylko weryfikację projektu budowlanego. Z samego natomiast projektu budowlanego (planu zagospodarowania terenu – s. 131 i 132 projektu budowlanego) jasno wynika, że pozwolenie na budowę dotyczy fragmentu linii, która po przebudowie zaprojektowana została dokładnie w osi linii dotychczasowej, jak też dokładnie w tym samym miejscu zlokalizowane będą słupy elektroenergetyczne.

Mając to wszystko na uwadze Sąd nie dopatrzywszy się naruszenia prawa po stronie organów, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) orzekł o oddaleniu skargi R. K. i D. B. jako nie zawierającej usprawiedliwionych postaw.

Niniejszą sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 z późn. zm.), po uprzednim skierowaniu jej do takiego trybu przez Przewodniczącego Wydziału (k. 43 verte akt sądowych).