Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi A.S.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy, po wznowieniu postępowania, stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] odmawiającą A. S. C. stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

U podstaw takie rozstrzygnięcia legły następujące okoliczności faktyczne.

Decyzją z [...] grudnia 2006 r., nr 311000-PA-9110-479/06/JŻ, Naczelnik Urzędu Celnego w B. odmówił A. S. C. stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 3.916,00 zł, z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Audi A6 2.5 TDI, rok produkcji 2000. Od decyzji tej strona nie wniosła odwołania i z dniem 17 stycznia 2007 r. rozstrzygnięcie stało się ostateczne.

Następnie 30 stycznia 2007 r. A. S. C. na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U.

z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) - w dalszej części uzasadnienia w skrócie "o.p.", złożył do Naczelnika Urzędu Celnego w B. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją ostateczną. We wniosku powołał się

na orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 18 stycznia 2007 r. Zażądał zwrotu nadpłaconego podatku akcyzowego w kwocie 2.842,00 zł.

W związku z tym, postanowieniem z 18 kwietnia 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wznowił na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 o.p. postępowanie w sprawie i decyzją z [...] listopada 2007 r., nr [...] odmówił stronie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego, zgodnego

z wnioskiem strony w kwocie 3.916,00 zł. W dniu 17 grudnia 2007 r. organ wydał decyzję uzupełniającą, co do rozstrzygnięcia, poprzez uchylenie w całości decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Białymstoku z [...] grudnia 2006 r., nr [...].

Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Celnej w B., decyzją

z [...] lutego 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję z [...] listopada 2007 r. oraz decyzję uzupełniającą z [...] grudnia 2007 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując, iż organ pierwszej instancji nie rozpatrzył w całości wniosku strony z [...] stycznia 2007 r.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Naczelnik Urzędu Celnego

w B., decyzją z [...] kwietnia 2008 r., nr [...], uchylił

w całości decyzję z [...] grudnia 2006 r., nr [...], odmawiającą stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego Audi A6 oraz odmówił stronie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu zgodnie z wnioskiem

z [...] listopada 2006 r. w kwocie 3.916,00 zł oraz zgodnie z wnioskiem z [...] stycznia 2007 r. w kwocie 2.842,00 zł.

Również i od tej decyzji A. S. C. złożył odwołanie.

Po jego rozpatrzeniu, decyzją z [...] lipca 2008 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej, w postępowaniu podatkowym prowadzonym w pierwszej instancji, a wszczętym na wniosek strony o wznowienie postępowania

w sprawie zwrotu nadpłaconego podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, organ był zobligowany

do zbadania czy zadeklarowany w deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego, zapłacony przez podatnika podatek akcyzowy, nie przewyższa rezydualnej kwoty podatku akcyzowego zawartego w cenie używanego samochodu osobowego zarejestrowanego wcześniej jako nowy w Polsce tej samej marki, typu, wieku, pojemności silnika, oraz jeżeli jest to możliwe do ustalenia wyposażenia i o przybliżonym stanie technicznym, jak samochód nabyty wewnątrzwspólnotowo, od którego zapłacono podatek akcyzowy. Realizacją powyższego obowiązku było porównanie kwoty zapłaconego podatku akcyzowego przez stronę z rezydualną kwotą podatku akcyzowego obliczoną z zastosowaniem stawki 13,6 % dla samochodów osobowych o pojemności powyżej 2000 cm3 zawartą w średniej cenie podobnego samochodu osobowego zarejestrowanego wcześniej

w kraju jako nowy.

Do realizacji powyższego, Naczelnik Urzędu Celnego w B. przyjął dane zawarte w Miesięczniku "Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe Info-Expert" z miesiąca grudnia 2004 r. Katalog ten pozwala na ustalenie wartości samochodów osobowych zarejestrowanych na rynku krajowym w zależności

od marki, typu i modelu produkowanego w poszczególnych latach. We wskazanym wyżej katalogu, znajdują się notowania podobnych pojazdów modelowych,

o parametrach podobnych do nabytego przez stronę samochodu, obejmujące podatek od towarów i usług (VAT) i podatek akcyzowy zawarty w cenie tych samochodów. Dyrektor Izby Celnej podniósł, że z akt sprawy wynika, iż organ

pierwszej instancji do wyliczenia rezydualnego podatku akcyzowego przyjął najniższe, najkorzystniejsze dla strony notowanie podobnego samochodu znajdujące się w w/w katalogu.

Za bezzasadny organ uznał przy tym zarzut nie uwzględnienia przy ustalaniu wartości samochodu uszkodzeń, które posiadał pojazd. Wyjaśniono, że na żadnym etapie prowadzonego postępowania nie zakwestionowano wartości zakupionego przez stronę samochodu oraz nie ustalano jego nowej wartości i nowego zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tego pojazdu. Organ odwoławczy podkreślił, iż ustalenia dotyczące wartości samochodu podobnego w oparciu o katalog notowań wartości rynkowych pojazdów samochodowych z miesiąca i roku jak dla nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego zakupionego przez stronę, służyło tylko i wyłącznie

do określenia kwoty rezydualnej akcyzy. W celu obliczenia rezydualnej kwoty podatku akcyzowego, niezbędne było natomiast określenie wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek. Organ stwierdził przy tym, że z wyjaśnień strony wynika, iż przedmiotowy pojazd został zakupiony po naprawie silnika jako sprawny, co dodatkowo potwierdza: brak informacji na rachunku litewskim

o uszkodzeniach pojazdu, przywóz do kraju samochodu w dniu jego zakupu, pozytywny wynik badań diagnostycznych przeprowadzonych dnia następnego

po sprowadzeniu samochodu do kraju, zapis w oświadczeniu złożonym w dniu

15 grudnia 2004 r. ("auto po naprawie głównej silnika"). Pozostałe uszkodzenia wymienione w oświadczeniu z 15 grudnia 2004 r. (pęknięta szyba przednia

i uszkodzony i porysowany tylny zderzak) zdaniem diagnosty przeprowadzającego badania techniczne pojazdu nie miały wpływu na wydanie opinii o dopuszczeniu pojazdu do ruchu. Należy z tego wywnioskować zdaniem organu, iż uszkodzenia

te nie były na tyle istotne, aby znacząco wpływały na wartość pojazdu podobnego przyjętą w celu ustalenia kwoty podatku rezydualnego. Pozostałe uszkodzenia wymienione w piśmie z 16 czerwca 2008 r. nie mogły być w ocenie organu odwoławczego wzięte pod uwagę, gdyż ujawniły się po dokonaniu przez podatnika nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu.

Z powyższą decyzją organu odwoławczego nie zgodził się podatnik i wywiódł do tut. Sądu skargę, wnosząc o jej uchylenie. Skarżący podniósł, że za zakupiony samochód zapłacił 6.450 Lt, co stanowiło równowartość 7.896 zł. Wskazał,

iż samochód był uszkodzony, o czym informowany był organ podatkowy. Samochodu nie oglądał rzeczoznawca. W skardze wymieniono uszkodzenia pojazdu, które zdaniem strony obniżają wartość samochodu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 r. I SA/Bk 346/08 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd wskazał,

iż organy celne naruszyły w rozpoznawanym wypadku art. 122 i art. 187 o.p. poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Sąd podzielił ocenę organu, iż ustalenie wartości pojazdu podobnego można oprzeć o dane z rynku krajowego, opublikowane w różnych katalogach, w tym z katalogu "Info-Expert". Niemniej jednak w tej sprawie organ wziął pod uwagę jedynie rocznik, markę i typ modelu podobnego, dla ustalenia wartości samochodu osobowego podobnego

do nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego, nie uwzględnił natomiast sygnalizowanych przez skarżącego uszkodzeń, jakie zawierało nabyte auto. Uchylając zaskarżoną decyzję Sąd wskazał, iż rozpoznając ponownie sprawę organ winien wziąć pod uwagę wpływ, jaki na wartość pojazdu ma jego stan techniczny, zgłoszony przez podatnika przy dokonaniu nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia

[...] kwietnia 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] uchylił swoja poprzednią decyzję z dnia

[...] kwietnia 2008 r. oraz odmówił stronie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu zgodnie z wnioskiem z [...] listopada 2006 r. w kwocie 3.916,00 zł oraz zgodnie

z wnioskiem z [...] stycznia 2007 r. w kwocie 2.842,00 zł. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ wskazał, iż miał na uwadze wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25.11.2008 r. sygn. akt SA/Bk 436/08 oraz w decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. Nr [...] z dnia [...].03.2009 r. uchylającą wcześniejszą decyzję organu I instancji, z których wynikało, iż przy określeniu wartości samochodu należy uwzględnić także jego uszkodzenia zgłaszane przez skarżącego. Uwzględniając te wytyczne organ dopuścił w sprawie dowód z opinii biegłego, który dokonał wyceny wartości samochodu przy uwzględnieniu wszystkich czynników wpływających na jego wartość w tym także zgłaszanych uprzednio przez skarżącego uszkodzeń pojazdu. Od tak wyliczonej wartości została wyliczona kwota należnej akcyzy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu w oparciu o art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym, która okazała się wyższa od zapłaconej co skutkowało odmową zwrotu żądanej kwoty.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł A. S.C.

Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się A. S. C. i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zarzucając błędne obliczenie wartości pojazdu zakupionego na Litwie. W skardze wymieniono uszkodzenia pojazdu, które zdaniem strony obniżają wartość samochodu, a których to organ nie uwzględnił.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w kwestionowanej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna.

W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ

na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej w dalszej części p.p.s.a.

W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że decyzja będąca przedmiotem skargi nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też procesowego, w sposób, który mógłby stanowić podstawę do jej uchylenia.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotowa sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 r. I SA/Bk 346/08. Element ten ma doniosłe znaczenie, bowiem z przepisu art. 153 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Ocena ta i wskazania znalazły się w uzasadnieniu tegoż wyroku i w takim znaczeniu uzasadnienie ma moc wiążącą. W tej sytuacji zarówno organ podatkowy przeprowadzając ponownie postępowanie w sprawie, jak i sąd oceniając obecnie decyzje wydane w tym postępowaniu, co do zasady, nie mogą czynić ustaleń sprzecznych z oceną wyrażoną w uzasadnieniu ww. wyroku. Przez ocenę prawną powszechnie rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak

i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał dany akt zostało uznane za błędne. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków

w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (zob. A. Kabat (w:)

B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, str. 345).

Do powyższego dodać jeszcze należy, że w orzecznictwie sądowym jednoznacznie stwierdza się także, iż związanie sądu i organu (nie tylko organu, którego działanie było bezpośrednio przedmiotem orzeczenia sądu, ale także każdego organu orzekającego w danej sprawie do czasu jej ostatecznego zakończenia) oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu sądu trwa w danej sprawie dopóty, dopóki nie zostanie ono uchylone lub zmienione lub nie ulegną zmianie przepisy, czyniąc pogląd prawny nieaktualny (zob. wyroki SN z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 130/97 OSP 1999/5 poz. 101 oraz NSA z dnia 22 września 1999 r.

I SA 2019/98 ONSA 2000/3 poz. 129). Ocena prawna zawarta w orzeczeniu sądu administracyjnego utraci więc moc wiążącą w przypadku zmiany stanu prawnego, jeżeli taka zmiana spowoduje, że pogląd sądu stanie się nieaktualny, jak również wówczas, gdy wyrok zostanie uchylony lub zmieniony. Podobny skutek, tj. ustanie mocy wiążącej wspomnianej oceny, może spowodować zmiana - po wydaniu orzeczenia sądowego - istotnych okoliczności faktycznych (por. B. Adamiak: Glosa do wyroku SN z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 130/97, OSP 1999/5 str. 263).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznanej sprawy stwierdzić należało,

e z punktu widzenia braku zmian w stanie faktycznym sprawy, ocena wyrażona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 25 listopada 2008 r. I SA/Bk 346/08 była i jest nadal wiążąca.

Główną kwestią sporną pomiędzy stronami w niniejszej sprawie, pozostawał sposób wyliczenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia używanego samochodu osobowego. Skarżący podnosił bowiem

że za zakupiony na Litwie samochód zapłacił 6.450 Lt, co stanowiło równowartość 7.896 zł. Wskazał przy tym, iż samochód był uszkodzony, co znacznie obniżało wartość pojazdu, a czego organy nie wzięły pod uwagę ustalając kwotę akcyzy zawartej w cenie podobnego samochodu zarejestrowanego na terytorium kraju.

Odnosząc się do tak sformułowanego zarzutu, należy przede wszystkim wyjaśnić zasady, które są podstawą sposobu wyliczenia wartości pojazdów

w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów osobowych. Stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257), dalej jako u.p.a., akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami

o ruchu drogowym. Natomiast zgodnie z art. 80 ust. 2 pkt 2 u.p.a., podatnikami akcyzy od samochodów są podmioty dokonujące ich nabycia wewnątrzwspólnotowego. Obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych powstaje w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - art. 80 ust. 3 pkt 3 u.p.a. Stawki podatku akcyzowego zostały określone w § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825, ze zm.). Z treści § 7 ust. 2 tegoż rozporządzenia wynika, że w przypadku sprzedaży samochodów osobowych, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego lub ich importu dokonywanych po upływie 2 lat kalendarzowych od ich produkcji, wliczając w to rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, stosuje się oprocentowanie stawki akcyzy, obliczone według specjalnego wzoru, przy czym

w każdym kolejnym roku kalendarzowym akcyza zwiększa się o 12 % dochodząc

do 65 % ceny pojazdu.

Aprobując stanowisko Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości

w Luksemburgu, z dnia 18 stycznia 2007 r. (sprawa C-313/05 Maciej Brzeziński przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie), należy zauważyć, że w sytuacji, gdy podatek od pojazdu nowego jest równy pewnemu ułamkowi jego ceny,

to rezydualny podatek zawarty w cenie późniejszej odsprzedaży uwzględniającej deprecjację wartości pojazdu jest równy temu samemu ułamkowi. Przyjąć zatem należy, że podatek staje się częścią składową wartości pojazdu z uwzględnieniem rzeczywistego obniżenia jego wartości. W tej sytuacji zgodzić się zatem należy

z poglądami prezentowanymi w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż osoba kupująca używany pojazd na terytorium Polski nie płaci bezpośrednio podatku akcyzowego związanego z jego rejestracją, to jednak w cenie takiego pojazdu zawarta jest wartość tzw. "rezydualnego podatku", przy czym wartość ta maleje wraz ze spadkiem wartości pojazdu (zob. wyroki WSA w Warszawie: z 6 marca 2007 r., sygn. III SA/Wa 254/07; z 23 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 387/07). Zgodnie

z wytycznymi zawartymi w cyt. wyroku Trybunału - należy porównać kwotę podatku nałożonego na pojazd sprowadzony z innego Państwa Członkowskiego UE i kwotę podatku akcyzowego zawartego w cenie podobnego pojazdu zarejestrowanego

w Polsce. Kwota podatku nałożonego na pojazd zakupiony za granicą nie może być wyższa niż kwota podatku zawartego w cenie pojazdu zakupionego i już zarejestrowanego w Polsce. Oznacza to, że dopiero porównanie kwoty akcyzy nałożonej na auto zakupione poza granicami kraju i "kwoty podatku rezydualnego"

z jednoczesnym uwzględnieniem "stawki podatku rezydualnego", będzie mogło prowadzić do ustalenia wysokości nadpłaty. Zatem zwrot podatku akcyzowego będzie należał się w takiej wysokości, w jakiej akcyza zapłacona za zagraniczne auto, przewyższa akcyzę, jaką właściciel musiałby zapłacić od podobnego samochodu zakupionego w Polsce. Oznacza to, że należy ustalić wartość rynkową podobnego samochodu używanego w Polsce posługując się narzędziami umożliwiającymi zobiektywizowane ustalenie jego wartości w oparciu o takie kryteria jak wiek, przebieg, rodzaj napędu, marka lub model, a także - co jest w tej sprawie szczególne istotne i na co zwrócił uwagę tut. Sąd w wyroku z dnia 25 listopada

2008 r. I SA/Bk 346/08 - również jego stan ogólny, w tym ewentualne uszkodzenia.

Mając na uwadze powyższe wywody i odnosząc się do podniesionego

w skardze zarzutu dotyczącego nieuwzględnienia przez organy istniejących

w chwili zakupu pojazdu uszkodzeń stwierdzić należy, iż jest to zarzut niesłuszny. Organy celne ustalając bowiem kwotę akcyzy zawartej w cenie podobnego samochodu zarejestrowanego na terytorium kraju, na dzień powstania zobowiązania podatkowego w przedmiotowej sprawie (grudzień 2004 r.), uwzględniły także – wbrew twierdzeniom Skarżącego – uszkodzenia wymienione przez stronę

w oświadczeniu z dnia 15.12.2004 r. wraz z uszczegółowieniem powyższych wad pojazdu w piśmie z dnia 16.06.2009 r. W tym celu powołano biegłego rzeczoznawcę, który opinią z dnia 15.04.2009 r. dokonał wyceny przedmiotowego pojazdu określającą jego wartość rynkową w grudniu 2004 r. na kwotę 72.600 zł oraz w stanie uszkodzonym na kwotę 51.300,00 zł.

W ocenie Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw do podważania wiarygodności przedmiotowej opinii, sporządzona ona bowiem została przez osobę dysponującą fachową wiedzą, a wnioski w niej zawarte zostały należycie uzasadnione. Wprawdzie A.S. C. zarzuca w/w opinii, że sporządzono ją jedynie w oparciu

o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, jednakże skarżący nie zauważa, iż czynność oględzin pojazdu po tak znacznym upływie czasu, jaki minął od powstania uszkodzeń (przeszło pięć lat), byłaby bezprzedmiotowa dla oceny ich wpływu na wartość pojazdu w chwili jego nabycia. Jednakże w tym miejscu raz jeszcze należy podkreślić, iż biegły rzeczoznawca dokonując wyceny przedmiotowego pojazdu uwzględnił zgłoszone przez skarżącego w 2004 r. usterki, co skutkowało znacznym, wskazanym wyżej, obniżeniem wartości pojazdu.

Organy celne w celu określenia kwoty zwrotu nadpłaty zastosowały przepisy ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego

(Dz. U. z 2008 r. Nr 118, poz. 745). Zgodnie z art. 3 tejże ustawy kwotę zwrotu stanowi różnica pomiędzy podatkiem zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspolnotowego, a podatkiem akcyzowym zawartym w cenie samochodu osobowego podobnego zarejestrowanego na terytorium kraju. Z dokonanego porównania kwoty akcyzy zapłaconej z tytułu nabycia przez skarżącego przedmiotowego samochodu z kwotą akcyzy, zawartą w cenie podobnego samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju wynika, że strona

z tytułu wewnątrzwspolnotowego nabycia samochodu osobowego marki Audi A6 2.5 TDI, rok produkcji 2000 zapłaciła akcyzę niższą o 1.118,00 zł, niż wartość kwoty akcyzy zawarta w cenie podobnego samochodu osobowego zarejestrowanego

na terytorium kraju. Stąd też należy uznać, że w przedmiotowej sprawie organy celne zasadnie przyjęły, że nie wystąpiła nadpłata w podatku akcyzowym.

W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 powoływanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono

o oddaleniu skargi jako bezzasadnej.