drukuj    zapisz    Powrót do listy

6159 Inne o symbolu podstawowym 615, Odrzucenie skargi kasacyjnej, Wojewoda, Odrzucono skargę kasacyjną, II SA/Łd 624/25 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2026-05-28, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Łd 624/25 - Postanowienie WSA w Łodzi

Data orzeczenia
2026-05-28  
Data wpływu
2025-08-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Marcin Olejniczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143 art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja

Dnia 28 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2026 roku skargi kasacyjnej K. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lutego 2026 roku, sygn. akt II SA/Łd 624/25 w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 14 lipca 2025 roku nr 53/2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia i odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. ał

Uzasadnienie

Wyrokiem z 25 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 624/25, oddalił skargę K. B. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z 14 lipca 2025 roku nr 53/2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia i odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na odpis wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnik skarżącej sporządził opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej, którą skarżąca otrzymała 16 maja 2026 r. wraz ze stosownymi pouczeniami.

Pismem z 16 maja 2026 r. uzupełnionym pismem z 18 i 19 maja 2026 r. skarżąca wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną sporządzoną osobiście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3), przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2-3. Wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.), gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.).

Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.

Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie spełnia wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego" określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a., bowiem nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Skarżąca nie wykazała, aby legitymowała się odpowiednimi w sprawie uprawnieniami zawodowymi, które umożliwiają samodzielne jej sporządzenie. Z akt sprawy, fakt posiadania przez skarżącą takich uprawnień, w żaden sposób nie wynika. Powyższa okoliczność oznacza, że sporządzona osobiście przez skarżącą skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tych wszystkich względów skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a., o czym sąd orzekł jak w postanowieniu.

a.tp.



Powered by SoftProdukt