Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 17 listopada 2025 r. nr SKO.OŚ/4170/406/2025 utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy O. stanowiącą sprzeciw w sprawie eksploatacji przydomowej oczyszczalni ścieków na nieruchomości położonej w B. przy ul. K. , na działce nr [...], obr. B. , gmina O..
Jak wynika z akt administracyjnych, a przede wszystkim ze znajdującej się w nich płyty CD decyzja ta została doręczona R. B. w dniu 1 grudnia 2025 r. za pomocą publicznej usługi hybrydowej. Z kolei skargę na powyższą decyzję R. B. wniósł w dniu 2 stycznia 2026 r. (data stempla pocztowego k-10 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. póz. 143 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl ż kolei art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 1 grudnia 2025 r. za pomocą publicznej usługi hybrydowej. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 31 grudnia 2025 r. (środa). Skarga wniesiona chociażby jeden dzień po terminie nie może podlegać rozpoznaniu. Zgodnie bowiem z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę w dniu 2 stycznia 2026 r. (koperta k-10 akt sądowych), a zatem po upływie terminu dla dokonania tej czynności procesowej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie cytowanego art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skargę należało odrzucić. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
