II SA/Wa 951/09 - Wyrok

Data orzeczenia	2009-11-03	
Data wpływu	2009-06-23	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Anna Mierzejewska /sprawozdawca/
Przemysław Szustakiewicz
Stanisław Marek Pietras /przewodniczący/	
Symbol z opisem	648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej
Administracyjne postępowanie	
Sygn. powiązane	I OSK 297/10	
Skarżony organ	Minister Sprawiedliwości	
Treść wyniku	Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji	
Powołane przepisy	Dz.U. 2001 nr 98 poz 1070;  art. 22  par. 3; Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071;  art. 124  par. 1 i 2; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędziowie Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant Bartosz Piwoński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2009 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku z dnia [...] sierpnia 2008 r. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości 3. zasądza od Ministra Sprawiedliwości na rzecz skarżącego W. K. kwotę [...] (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania	
Uzasadnienie
Prezes Sądu Rejonowego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2008 r., na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) oraz art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) i art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku W. K., odmówił udostępnienia pełnego wykazu dokumentów dotyczących kontroli zewnętrznych i wewnętrznych (w tym wizytacji, lustracji – dokumentacji przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpień, stanowisk, wniosków, opinii itp. podmiotów (organów) ją przeprowadzających) dotyczących Sądu Rejonowego w [...] w okresie funkcjonowania ustawy o dostępie do informacji publicznej do dnia 11 sierpnia 2008 r.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że wnioskiem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Witold Korona zwrócił się do Sądu Rejonowego w [...] o udostępnienie informacji publicznej w postaci pełnego wykazu "dokumentów dotyczących kontroli zewnętrznych i wewnętrznych (w tym wizytacji i lustracji) - dokumentacji przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpień, stanowisk, wniosków, opinii itp. podmiotów (organów) ją przeprowadzających dotyczących Sądu Rejonowego w [...] w okresie funkcjonowania ustawy o dostępie do informacji publicznej (do dnia złożenia wniosku). Wykaz powinien zawierać datę wytworzenia dokumentu, sygnaturę, dane określające tożsamość osób odpowiedzialnych za jego treść, nazwę podmiotu (organu) związanego z kontrolą, rodzaju dokumentów (np. dokumentacja przebiegu i wystąpienia pokontrolne, stanowisko, wniosek itd.) oraz zakres kontroli – rodzaj czynności kontrolnej".

Pismem z dnia 9 września 2008 r., Prezes Sądu Rejonowego w [...] poinformował W. K., że żądana przez niego informacja publiczna w postaci pełnego wykazu dokumentów ma charakter informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, i w związku z tym wezwał o wskazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego udostępnienie żądanej informacji.

W odpowiedzi W. K. stwierdził, że jego wniosek nie dotyczy informacji publicznej przetworzonej, wskazał, iż zawarta w dokumentach informacja nie ulega przetworzeniu a jedynie przekształceniu dokumentu z formy papierowej na formę elektroniczną.

W dalszej części uzasadnienia organ podniósł, że nie dysponuje wykazem spełniającym kryteria określone we wniosku, a żądane załączniki musiałyby być ocenione pod kątem naruszenia lub nie ustawy o ochronie danych osobowych i tajemnicy służbowej. Pozyskanie całej dokumentacji koniecznej do sporządzenia wykazu wymaga określonych środków osobowych i finansowych. Okoliczności te uzasadniają uznanie żądanej informacji publicznej za informację publiczną przetworzoną.

Organ podkreślił jednocześnie, że w sprawie nie zachodzi szczególny interes publiczny, uzasadniający przetworzenie informacji publicznej i dlatego odmówił jej udostępnienia.

Pismem z dnia 24 listopada 2008 r. W. K. zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego w [...] z wnioskiem o uzupełnienie lub sprostowanie w trybie art. 111 § 1 kpa decyzji z dnia [...] października 2008 r.

Postanowieniami z dnia [...] grudnia 2008 r. Prezes Sądu Rejonowego w [...] odmówił sprostowania i uzupełnienia swojej decyzji z dnia [...] października 2008 r.

W dniu 22 grudnia 2008 r. W. K. złożył odwołanie od decyzji wnosząc o jej uchylenie oraz wydanie decyzji o udostępnieniu informacji publicznej.

Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. Minister Sprawiedliwości, na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) w związku z art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania W. K. z dnia 22 grudnia 2008 r. od decyzji Prezesa Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie-Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych powodów aniżeli zostały podniesione w skardze. Zezwala na to treść art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany granicami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jednakże sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§2).

Zgodnie z art. 21 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych organami sądów są:

1. w sądzie rejonowym – prezes sądu

2. w sądzie okręgowym – prezes sądu oraz kolegium sądu okręgowego

3. w sądzie apelacyjnym – prezes sądu oraz kolegium sądu apelacyjnego

4. dyrektor sądu apelacyjnego oraz dyrektor sądu okręgowego, a w sądzie rejonowym w razie jego powołania kierownik finansowy sądu w obszarach określonych w § 2.

Zgodnie z art. 22 § 1 pkt 2, prezes sądu pełni czynności z zakresu administracji sądowej, a zgodnie z § 3 cytowanego przepisu, prezes sądu okręgowego wykonuje czynności administracji sądowej w stosunku do sądów rejonowych.

Natomiast stosownie do treści art. 124 § 1 i § 2 kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do jednej instancji, a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.

Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, organem, który wydał decyzję w pierwszej instancji był prezes sądu rejonowego.

Zgodnie z powołanym wyżej § 3 art. 22, prezes sądu okręgowego wykonuje czynności administracji sądowej w stosunku do sądów rejonowych.

Wobec powyższych ustaleń, należy stwierdzić, że organem właściwym do rozpatrzenia odwołania wniesionego przez W. K. powinien być prezes sądu okręgowego, a nie Minister Sprawiedliwości. W związku z powyższym uznać należy, że decyzja z dnia [...] lutego 2009 r. wydana przez Ministra Sprawiedliwości została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości i jest z mocy art. 156 § 1 pkt 1 kpa nieważna.

W takiej sytuacji należało stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na treść rozstrzygnięcia zbyteczne są rozważania w zakresie zarzutów podniesionych w skardze.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 156 § 1 pkt 1 i 2 kpa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

W oparciu o art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.

Na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd przyznał skarżącemu od Ministra Sprawiedliwości kwotę w wysokości [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.