Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z 9 grudnia 2016 r. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2016 r. III SAB/Kr 55/16 odrzucającego skargę, zażalenia z dnia 6 lutego 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2016 r., III SAB/Kr 55/16 odrzucającego zażalenie na postanowienie z dnia 7 listopada 2017 r. oddalające wniosek o zawieszenie postępowania sądowego oraz zażalenia z 3 kwietnia 2017 r. na zarządzenie o wpisie i zarządzenie o doręczenie drugiego egzemplarza zażalenia z 6 lutego 2017 r. w sprawie skargi J.J. na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych postanawia: 1. odrzucić wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 czerwca 2016 r. III SAB/Kr 55/16 odrzucającego skargę, 2. odrzucić zażalenie z dnia 6 lutego 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2016 r., III SAB/Kr 55/16 oddalające wniosek o zawieszenie postępowania sądowego, 3. odrzucić zażalenie z dnia 3 kwietnia 2017 r. na zarządzenie o wezwanie o wpis i do złożenia drugiego egzemplarza zażalenia z dnia 6 lutego 2017 r.

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r. III SAB/Kr 55/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych ze względu na jej niedopuszczalność. Pismem z dnia 9 września 2016 r. (uzupełnionym pismem z dnia 14 grudnia 2016 r.) skarżący wniósł o wymierzenie grzywny w sprawie wniesionej skargi. Jednocześnie skarżący pismem z dnia 9 września 2016 r. wniósł o zawieszenie postępowania sądowego.

Postanowieniem z dnia 7 listopada 2017 r. Sąd oddalił wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. Następnie (po wniesieniu zażalenia) postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie na ww. postanowienie z dnia 7 listopada 2016 r. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu 30 stycznia 2017 r.

Pismem z dnia 6 lutego 2017 r. zatytułowanym "Wezwanie do działania"" skarżący wniósł zażalenie. Zarządzeniem z dnia 6 marca 2017 r. skarżący został wezwany o uiszczenie opłaty sądowej z tytułu wpisu i złożenie drugiego egzemplarza zażalenia – pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwania (z 8 marca 2017 r.), w tym wezwanie o złożenie egzemplarza zażalenia, zostały doręczone 27 marca 2017 r.

Pismem z 3 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie o wpisie i zarządzenie o doręczenie drugiego egzemplarza ww. zażalenia z 6 lutego 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Przepis ten znajduje zastosowanie również do spraw zakończonych postanowieniem zgodnie z art. 166 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zdaniem Sądu wniosek skarżącego (z dnia 9 września 2016 r.) został złożony po terminie, a więc zgodnie z art. 157§1a w zw. z art. 166 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek taki podlega odrzuceniu. Postanowienie Sądu z dnia 29 czerwca 2017 r. odrzucające skargę zostało doręczone 11 sierpnia 2016 r., a więc wniosek z dnia 9 września 2016 r. był wnioskiem spóźnionym.

Z kolei zażalenie (z 6 lutego 2017 r.) należało odrzucić ponieważ skarżący nie uzupełnił jego braków poprzez złożenie jednego odpisu zażalenia.

Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197§2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178). Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 (art. 197§2).

Zgodnie z kolei z art. 47 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do pisma strony (czyli do zażalenia złożonego przez skarżącego) należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.

Skarżący został wezwany o usunięcia braków formalnych zażalenia z 6 lutego 2017 r. w terminie 7 dni. Wezwanie (doręczone pocztą) zawierające pouczenie, że niezłożenie odpisu zażalenia spowoduje odrzucenie zażalenia skarżący odebrał 27 marca 2017 r. osobiście. Zamiast złożyć odpis zażalenia (co pozwoliłoby nadać sprawie bieg) skarżący złożył kolejne pismo ( z 3 kwietnia 2017 r.).

W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił zażalenie z dnia 6 lutego 2017 r.

Zażalenie z 3 kwietnia 2017 r. (ww. pismo potraktowane zostało przez Sąd jako zażalenie) również należało odrzucić, ponieważ skarżący wzywany do o jego uzupełnienie (wezwanie z dnia 21 kwietnia 2017 r. doręczone 9 maja 2017 r.) pismem z dnia 15 maja 2017 r. (zatytułowanym "uzupełnienie wezwania do działania (...)" zakwestionował "ważność" wezwania do uzupełnienia braków zażalenia i jednocześnie nie przesłał odpisu zażalenia z 3 kwietnia 2017 r. W uzasadnieniu pisma skarżący zakwestionował wielokrotne wzywanie do uzupełnienia ww. "zażaleń" poprzez generowanie kosztów postępowania.

Sąd przyjął więc, że tym razem skarżący nie wniósł zażalenia, ale w ww. piśmie z dnia 15 maja 2017 r. odmówił uzupełniania braków obu ww. zażaleń, a co za tym idzie należało je odrzucić. Sąd uznał, że skoro skarżący po raz trzeci kwestionuje wzywanie go do uzupełniania "zażaleń" to tym samym nie należało traktować jego kolejnego pisma jako środka zaskarżenia. Powodowałoby to bowiem kolejne wzywanie o opłatę i złożenie drugiego egzemplarza.

.